Кіріспе

Британдық теңеу және саясаткер (1758-1844) Фредерик Понсонби, Бессбороның 3-контысы (24 қаңтар 1758 - 3 ақпан 1844), 1758 жылдан 1793 жылға дейін виконт Дунканнон деп аталатын, англо-ирландтық теңеу болды.

Өмірбаян

Понсонби виконт Дунканнонның (1758 жылдың шілдесінде Бессбороның 2-ші графы болып тағайындалды) және Девонширдің 3-ші герцогының қызы Леди Каролина Кавендиштің үлкен ұлы болды. 1793 жылы әкесі билік басына келді. Ол Оксфордтың Крайст-Черч қаласында білім алып, Магистр және Азаматтық құқық докторы дәрежесін алды. Виконт Дунканнон ретінде ол 1780 жылдан бастап әкесі графлығына ауысқанға дейін Кенресбороның мүшесі ретінде Қоғамдар палатасында отырды. Ол 1782 - 83 жылдары Адмиралтейство Лорды болды.

Неке және балалылық

1780 жылы 27 қарашада Дунканнон ақылды және мейірімді Леди Генриетта Спенсерге, Джон Спенсердің екінші қызы, 1-ші граф Спенсерге үйленді. Дунканнон мен Харриеттің төрт баласы болды: Дунканнонның қобалжыған ашуынан шаршап, өміріндегі сүйіспеншілікті аңсаған Харриет Ричард Бринсли Шериданмен апатты қарым-қатынас бастады. Бұл оқиға Харриет үшін шынымен де апатты болды, өйткені ең нашар жағдай шынымен де болды: қорлаушы Дунканнон Харриет пен Шериданның жыныстық қатынаста болғанын байқады. Дунканн қатты ашуланып, дереу Хариеттен ажырасуды талап етеді. 18 ғасырда ажырасу әйелдер үшін әлеуметтік күйреу болды, ал Харриет осындай апаттан тек Дунканнонның әкесі Уильям Понсонби, Бессбороның 2-ші графы және күшті Кавендиш кланы Харриетпен бірге болған кезде ғана қашып құтылды. Мүмкін уақыт пен жасқа байланысты, 1820 жылы Дунканнон керемет түрде өзінің зұлымдықтарын тоқтатты, ал ол және Харриет ақырында достастық некеге тұрды. 1821 жылы Гарриет Италияда саяхаттаған кезде "суық" ұстап, кенеттен қайтыс болды. Дунканнонның жүрегі оның өліміне қатты күйіп қалды. Ол 1844 жылы Дорсет штатындағы Канфорд үйінде қайтыс болып, одан 20 жылдан астам уақыт өмір сүрді.

Кейіпкер

Дунканн әдетте бірінші әсерді жағымды етті: тыныш, бірақ "ең жұмсақ және сүйкімді түрде". Екінші жағынан, ол өте қатыгез күйеу болды, ол әрқашан әдепті немесе маңдайша көңіл бөледі, Гарриетті мүлдем елемеді немесе оны физикалық қорлады. Оның әйеліне жасаған зорлық-зомбылығы соншалықты көпшілік алдында болды, отбасы оны орын алмағанын елестетіп, көріністі сақтай алмады. 1791 жылы Харриеттің ауыр науқастығы оның өлтіруге тырысқаны туралы, әрине, негізсіз деген аңыздарға себеп болды. Тонның (ле бонтон) көпшілігі сияқты Дунканнон да құмар ойындарға құмар болған. Ол жеңіліп қалса, ашуы ұшып, әйеліне қатты қорқыныш туғызатын. Дунканнонның қорлық-зомбылығы мен құмар ойындарда ашуы Гарриеттің отбасын оның қауіпсіздігі үшін қорқытты. Олардың қорқыныштары жиі дәлелденді, мысалы, егер Харриет өзінің неке келісімін оған тапсырмаса, зорлық-зомбылықпен қорқытқан кезде, әсіресе құмар ойындарда жеңілгеннен кейін. Үрейленген Харриеттің бақытына орай, оның мейірімді ағасы Джордж Спенсер, 2-ші граф Спенсер, Дунканнонға ақшаны тыныш беріп, оны зорлық-зомбылықтан қорғады.