Кіріспе

Акула түрлері Күміс ұшты акула (Carcharhinus albimarginatus) - Индия және Тынық мұхиттардағы ірі реквиемді акулалар туысына жататын, тропикалық Үнді және Тынық мұхиттарда бөлшектеліп таралған акулалар. Көбінесе оффшорлық аралдар мен коралл рифтерінде кездеседі және мұхиттың тереңдігіне дейін секіреді. Күміс ұшты акула үлкен және ірі сұр рифтік акулаға (C. amblyrhynchos) ұқсайды, бірақ оны қанаттарының көрнекті ақ жиектерімен оңай анықтауға болады. Бұл акуланың ең үлкен ұзындығы - 5 метр. Агрессивті, күшті жыртқыш, күміс ұшты акула көптеген түрлі сүйекті балықтармен, сондай-ақ бүркітпен, кіші акулалармен және басбармақтылармен қоректенеді. Бұл түр азық-түлік үшін бәсекелескенде тең өлшемді басқа реквиемді акулаларға үстемдік етеді, ал үлкен адамдар өз түрлерінің басқаларымен қақтығыстардан жиі қатты зақымдалады. Отбасының басқа мүшелері сияқты күміс ұшты акулалар да тірі жануарлар, ал әйелдер жаз айында бірден 11 балаға дейін туады. Күміс ұшты акулалар адамдар үшін қауіпті деп саналады, өйткені олар суға түсушілерге өте жақын келеді. Бұл баяу көбейетін түрді коммерциялық балық аулау оның еті, қанаттары, терісі, кеміршегі, жақсырмасы мен тістері үшін аулайды, бұл жергілікті популяцияның азаюына немесе жойылуына әкелген көрінеді.

Таксономия және филогенезия

Күміс ұшты акуланы алғаш рет 1837 жылы "Fische des Rothen Meeres" (Қызыл теңіздің балықтары) атты еңбегінде неміс натуралисі Эдуард Руппелл "Carcharias albimarginatus" деп сипаттаған. Кейіннен атау қазіргі Carcharhinus albimarginatus болып өзгертілді. айқын ақ қанатты жиектерге қатысты. 1960 жылы Қызыл теңізде ұсталған ұзын бойлы еркек Рас Мухаммад типтік үлгі ретінде тағайындалды. Бұл түсінікті Лавери (1992) аллозим туралы деректерге сүйене отырып растады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Күміс ұшты акула Үнді және Тынық мұхиттарда кең таралған, бірақ үнемі таралған емес. Батыс Үнді мұхитында бұл түр Қызыл теңізден Оңтүстік Африкаға дейін, соның ішінде Мадагаскар, Сейшель аралдары, Альдабра тобы, Маврикий және Чагос архипелагы кездеседі. Батыстық Тынық мұхитында, ол оңтүстік Жапониядан солтүстік Австралияға дейін, соның ішінде Тайвань, Филиппин, Индонезия, Папуа-Жаңа Гвинея, Жаңа Каледония, Гуам, Палау, Соломон аралдары, Маршалл аралдары, Феникс аралдары және Таитиге дейін белгілі. Тынық мұхиттың шығысында Баха-Калифорниядан Колумбияға дейін, оның ішінде Кокос, Галапагос және Ревильягигедо аралдарында кездеседі. Мексика шығанағы мен Кариб теңізінде оның бар екені расталмаған. Күміс ұшты акулалар континенттік және аралдық текшелерде , су бағанының барлық деңгейлерін алып жатқан тереңдікте кездеседі. Олар оқшауланған аралдар, коралл жағалаулары мен рифтерде жиі кездеседі. Жасөспірімдер жағалаудағы жағажайларда немесе лагуналарда жиі кездеседі, ал ересектер терең суларда кездеседі, екі жас тобының арасында көп емес.

Сипаттама

Күміс ұшты акула - бұл орташа ұзын, кең мұрынды және үлкен дөңгелек көзді мықты және ағынды түр. Бес жұп жабын тесіктері қысқа. Оның екі жақ жаққа 12-14 тіс қатары бар, симфизде (жарты жақ) бір немесе екі кішкентай тіс бар. Жоғарғы тістері көлбеу үшбұрышты жапырақтары бар кең, ал төменгі тістері ұсақ жапырақтары бар тік жапырақтары бар. Бірінші арқалық қанаты үлкен және үшбұрышты, бойындағы немесе бойындағы бойындағы ерікті кеуде қанатының ұштарының үстінен басталады. Бірінші және екінші арқалық қанаттардың арасында жота пайда болады. Кеуде жамбас қанаттары реквиемді акулалардың көпшілігіне қарағанда пропорционалды түрде ұзын және пішіні сопақша (сопақша тәрізді), ұштары тік. Түсі көк сұр, жоғарыда қоладай жалтырап, төменгі жағында ақ түсті. Барлық қанаттарынан ақ түстес ұштарын және шекараларын байқайтын, бетімен ұсақ ақ жолақ жүреді. Күміс ұшты акулалар ұзынға дейін өсе алады, бірақ әдетте ұзындығын өлшейді. Ең көп салмағы: Кейде олар бөтелкелі дельфиндер (Tursiops sp.) сияқты теңіз сүтқоректілерін сүйеді. Ашық суда, содан кейін балықтардың қатары (Naucrates ductor). Сей рифтік акула сияқты, күміс ұшты акула кейде суға түсушілер қуып жүрсе, үрейлі түрде қауіп төндіреді, ол шабуыл жасауға дайын екенін ескертеді. Дисплей акуланың жылдамдықты жылдамдатумен басталады, ол бұрылуға және қауіпке қарсы жүгіруден бұрын. Екі ұзындыққа жеткенде, акула тоқтап, қайықтап бұрылады да, кеуде жамбастарын түсіріп, жауырын ашып, денесінің артқы екі үштігін төмен түсіріп, "қалтырайды". Бұл көріністің соңғы екі элементі осы түрге тән; "қалқып" оның ақ қанаты белгілерін баса көрсету үшін қызмет етуі мүмкін. Егер суға түсуші табандылық танытса, акула тез жақындап, жоғарғы тістерімен кескілейді.

Тамақтандыру

Көміс ұшты акуланың негізгі тамағы - құйрықты балықтар, мысалы, макарел, тун, эсколар, фонарь балығы, ұшқыш балық, балық тұқымы және тұяқ. Кейде бүркіт, кіші акулалар мен сегізбұрыштарды да ұстай алады.

Өмірбаян

Басқа реквиемді акулалар сияқты күміс ұшты акула да тірі ағзалы; эмбриондар сарысын түбегейлі сарқып болғаннан кейін, сарқымалы қапшық плаценталық байланысқа айналады, ол арқылы анасы тамақ береді. Оңтүстік жарты шарда жұптасу мен босану жаз айында болады. Аналық мал бір жылдан 11 (әдетте бес немесе алты) нәрестеге дейін екі жылдық цикл бойынша бір жыл бойы жүктілік кезеңінен кейін туады. Жаңа туған нәрестелер әр түрлі авторлар өлшеуіштері мен ұзындығы туралы хабарлаған және ересектерге қарағанда жағалауда кездеседі. Еркектер жыныстық жағынан жетіліп, еркектер ұзақ, ал әйелдер ұзақ уақыт бойы жетіледі. Бұл түрдің айналасында жүретін немесе суға секірушілерді қуып жүретіндігі белгілі. Күміс ұшты акулалар коммерциялық және қолөнер балық аулаумен ауланады. Қауырсындар акуланың қауырсын шұпағы үшін жоғары бағаланады және экспорттық нарықта тері мен кеміршектермен бірге сатылады. Ет жергілікті нарықта сатылады, жаңа піскен немесе құрғатылған және тұздалған, сондай-ақ жауы мен тістері. Күміс ұшты акулалардың Индонезия, Мьянма және Филиппин балықшылары, сондай-ақ түрлі Үнді мұхиты елдерімен коралл рифтерімен балық аулайтыны белгілі; сонымен қатар ол теңізде жиі қанаты бар пелагикалық балық аулаудың маңызды аулау түрі болып табылады. Бұл түрдің өсімдіктері өте баяу көбейіп, белгілі бір аймақта тұруға бейім болғандықтан, ол өте көп аулауға ұшырайды. Бұл түрді Индонезияның балықшылары Солтүстік Австралияның Скотт рифінде жойып жіберген деп есептеледі, және ол өз аумағының басқа көптеген бөліктерінде сирек кездеседі. Нәтижесінде Халықаралық табиғат қорғау одағы күміс ұшты акулаларды қауіпті деп бағалады.