Кіріспе
Джон Уилсон Паттен, 1-ші Барон Уинмарли ПК (1802 жылы 26 сәуір - 1892 жылы 11 шілде) - британдық консервативті саясаткер.
John Wilson Patten, 1st Baron Winmarleigh PC (26 April 1802 – 11 July 1892) was a British Conservative politician.
Өмірбаян және білім
Уинмарли - Ланкаширдің Уоррингтоннан Томас Уилсонның (бұрынғы Паттен) және Ардвиктің Натан Хайдтың қызы Элизабет Хайдтың екінші ұлы. Оның әкесі 1800 жылы Паттен орнына Вильсон фамилиясын Томас Вильсонның өсиетіне сәйкес қабылдады (оның бірінші туысы екі рет алынып тасталды), Томас Вильсонның ұлы, 1697 жылдан 1755 жылға дейін Содор мен Ман епискобы, оның игіліктеріне Паттен ие болды. Алайда, бірнеше жылдан кейін отбасы Вильсон Паттен фамилиясын қабылдады. Ол Оксфордтың Итон және Магдалена колледжінде білім алған. Оксфордта жүргенде, ол басқалармен, кейінірек Дербидің 14-ші графы Эдвард Стэнлимен дос болды. Ол Оксфорд одағының президенті болды. Ол 1842 жылы 15 қарашада 3 -ші Корольдік Ланкашир ополчениесының (Ланкастер герцогының меншігі) полковник болып тағайындалды. Қырым соғысы кезінде полк 1855 жылдың сәуірінде толық уақытты қызметке қабылданды және шетелдегі қызметке ерікті түрде қатысты. Уилсон Паттен өзінің полкін Ливерпульден Гибралтарға жүзіп барған кезде ертіп жүрді және саяси міндеттеріне қарамастан, бір жыл бойы гарнизондық міндет кезінде оған қолбасшылық етті. 1872 жылы 27 ақпанда полктің құрметті полковникасы болып тағайындалды. Ол 1871 жылы Уинмарли залын салған.
Саяси мансап
1830 жылы Уинмарли Ланкаширдің парламенттік мүшесі болып сайланды, бірақ келесі жылы орнынан тұрды. Алайда, 1832 жылы ол Парламентке Солтүстік Ланкаширдің жаңадан құрылған сайлау округінің өкілі ретінде оралды, ол келесі 42 жыл бойы осы орынды иеленді. Ол палатада өнеркәсіптік және еңбек реформасының қолдаушысы ретінде танылды және 1861-1865 жылдардағы Ланкаширдің мақта аштығын жеңілдетуге көмектесуге белсенді атсалысты. Алайда, Уилсон Паттен 1867 жылға дейін министрлік лауазымына ие болған жоқ, ол 65 жасында өзінің ескі досы Дерби графының соңғы әкімшілігінде Ланкастер герцогдігінің канцлері болып тағайындалды. Сол жылы ол патшалық кеңеске қабылданды. Ол келесі жылға дейін осы лауазымда болды, содан кейін 1868 жылдың қыркүйегінен желтоқсан айына дейін Бенджамин Дизраэлидің Ирландияның бас хатшысы болып қызмет етті. Соңғы жылы ол сондай-ақ Ирландияның құпия кеңесінің мүшесі болды. 1874 жылы ол палатадан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Ланкастердің Палатин графтығындағы Винмарлидің Барон Винмарли ретінде жұртына көтерілді. Алайда, ол Лордтар палатасында өте сирек белсенді болды. 1879 жылы Ланкастер қамалының констеблі болды.
Отбасы
1828 жылы Уилсон Паттен өзінің әкесінің ағасы Питер Паттен Болдтың қызы Анна Мария Паттен Болдқа үйленді. Олардың алты баласы, екі ұлы мен төрт қызы болды. Алайда, лорд Уинмарли өзінің екі ұлы, капитан Джон Уилсон Паттен (1873 ж. қайтыс болған) және Артур Уилсон Паттен (1841 1866 ж.), сондай-ақ оның немересі Джон Альфред Уилсон Паттен (1889 ж. қайтыс болған), Джонның жалғыз ұлынан аман қалды. Нәтижесінде, 1892 жылы ол тоқсан жасында қайтыс болғаннан кейін барондық жойылып кетті.