Graham Bell (artist)

Кіріспе

Фрэнк Грэм Белл (21 қараша 1910 жыл - 9 тамыз 1943 жыл) - портреттер, пейзаждар және натюрморт суретшісі, реалистік Эустон Роуд мектебінің негізін қалаушы мүшесі. Сонымен қатар ол журналист, өнер және суретші туралы жазушы болды. Оңтүстік Африкада туған ол мансабының көп бөлігін Ұлыбританияда өткізді (1931-1943), ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ұшақ апатынан қайтыс болды.

Өмірбаян

Франк Грэм Белл 1910 жылы 21 қарашада қазіргі Оңтүстік Африка Республикасында, Дурбанда немесе Трансваль провинциясында дүниеге келген. Оның ағасы Джеффри Грэм Белл де суретші болды. Алдымен банкте, содан кейін фермада жұмыс істеді. Ол Дурбан өнер мектебінде оқыды және 1931 жылы Дурбанның қалалық сарайында өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізді. 1931 жылы ол Англияға жас актриса Энн Билброумен бірге көшіп келді. Алдымен ол Дункан Гранттың еңбегінен шабыт алды; содан кейін Уильям Колдстриммен кездесті. 1934 жылы Джеффри Тибблдің ықпалымен ол Звемер галереясындағы Объективті абстракциялар көрмесіне репрезентативті емес жұмыстарды көрсетті. 1934 және 1937 жылдар аралығында Белл сурет салуды тастап, журналистикаға кірісті. Ол "New Statesman" журналына еңбек етіп, оның көркем әдебиет редакторы болды. Белл сурет салуды қайтадан бастады және 1937 жылы Уильям Колдстрим, Лоуренс Гоуинг, Родриго Мойнихан, Виктор Пасмор және Клод Роджерспен бірге Юстон Роуд мектебінің негізін қалады. Бұл реалистік суретшілер тобы Лондонның 316 Юстон жолындағы сурет салу және сызу мектебінде сабақ берді немесе оқыды. Олар Сезаннның шығармаларынан алынған сурет салу дәстүріне құлшыныс танытып, авангард стильдеріне қарсы әрекет жасап, дәстүрлі тақырыптарды реалистік түрде сурет салудың маңыздылығын мәлімдеді. Олардың бағдарламасы негізінен кеңінен түсінікті және әлеуметтік маңызды өнерді жасаудың саяси және әлеуметтік ниетіне негізделген. Олардың көпшілігі социалистер, ал кейбіреулері коммунистік партияның мүшелері болды. Көптеген адамдар өз уақыттарын ұрпақ үшін жаппай бақылау қозғалысының бір бөлігі ретінде жазып отырды, бірақ олардың жұмысы социалистік реализм сияқты үгіт-насихат емес еді. Мектеп Халықаралық суретшілер қауымдастығына мүше болды және нацистік Германиядан қашып келген суретшілерге қоныс аударуға және жұмыс табуға көмектесті. 1938 жылы Розенберг & Хельфт Беллдің жұмыстарын Виктор Пасмор, Томас Карр, Клод Роджерс, Уильям Колдстрим және Джеффри Тибблдің суреттерімен бірге аралас көрмеге қойды. Сол жылы Белл Болтондағы Mass Observation үшін Хэмфри Спендер фотографпен жұмыс істеді. (Олардың суреттерін және суреттерін Болтон мұражайы сақтап қалды.) 1939 жылы Белл "Суретші және оның жұртшылығы" атты памфлет жариялады және Кеннет Кларкпен бірге суретшілер жоспарын жазып, қазіргі суретшілерді меценаттыққа шақырды. Нәтижесінде, оның бірнеше замандастары суретші бола алды, олардың мансабы қаржылай қажеттіліктен аяқталуы мүмкін еді. 1942 жылы Эрнест Браун & Филлипс Энтони Девастың, Томас Каррдың және Лоуренс Гоуингтің суреттерімен бірге Беллдің жұмыстарын көрсетті. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Белл ұшқыш ретінде даярлау үшін Корольдік әуе күштеріне оқуға түсті. 1940 жылы ол Кеннет Кларк ойлап тапқан және Пилигрим Траст қолдаған "Британияны жазу" схемасының бөлігі ретінде Эвенни Приоры мен Гламорганның басқа да жерлерін суретке түсірді. Уэльстегі негізгі жаттығу кезінде ол жексенбі күні таңертеңгі футбол матчы кезінде аяғын қатты сындырып алды. Бұл оқудың кешіктірілуі оның ұшқыш ретінде жалғастыруға жасы тым үлкен болғанын білдірді, сондықтан ол навигаторлар курсына түсті. Оңтүстік Африкада оқығаннан кейін ол 1943 жылдың басында Ұлыбританияға ұшқыш офицер дәрежесімен оралды. Маусым айында ол 82 ОТУ базасы Оссингтон әуе базасына келді. 1943 жылы 9 тамызда оның Веллингтон бомбалаушы ұшағының ұшағы жаттығу ұшуының соңында қозғалтқышы бұзылып, ұшқышы басқаруды жоғалтып, Ноттингемширдегі Тренттегі Ньюарк маңында апатқа ұшырап, барлық экипаж қаза тапты. Осылайша 32 жасында ең сезімтал және ар-ожданды өнер мансабының біріне айналды. Соғыстан бұрын және қайтыс болғанға дейін Грэм Белл Энн Попхэм Энн Оливье Беллмен қарым-қатынаста болды. Соғыс уақытында анасына және Энн Попхэмге жазған хаттары Тейт мұрағатында сақталған және олар оның әйелімен ажырасып, Энн Попхэмге үйленуге ниетті екенін көрсетеді. Ол қайтыс болғаннан кейін он жыл ішінде оның жесірі өнер жинаушы Джеральд Рейтлингерге, ал Энн Попхэм суретші Квентин Беллге тұрмысқа шықты. Бұл екі әйелдің аты-жөні мен тегі ұқсас болуы кейде зерттеушілердің арасында шатасуға себеп болады. 1960 жылы Харриет Грэм Белл, Франктың жалғыз қызы, өнер жинаушы Джон Каллиске тұрмысқа шықты. Соғыстан кейін Лунд Хамфрис Сер Кеннет Кларктың кіріспесімен "Грехам Беллдің суреттері" (1947) атты еңбегін жариялады, ал Ұлыбританияның Өнер кеңесі Беллдің кейбір жұмыстарын өзінің "Эу...

Frank Graham Bell was born on 21 November 1910 in present day South Africa, in Durban or Transvaal Province. He had a younger brother, Geoffrey Graham Bell, who also became an artist. He first worked in a bank and on a farm before turning to art. He studied at the Durban Art School, and held his first one man exhibition at the City Hall in Durban in 1931. In 1931 he moved to Britain together with Anne Bilbrough, a young actress whom he was later to marry and who was the mother of their only daughter Harriet. At first he was inspired by the work of Duncan Grant; then met William Coldstream. In 1934 under the influence of Geoffrey Tibble he showed non representational works at the exhibition of Objective Abstractions at the Zwemmer Gallery. Between 1934 and 1937 Bell abandoned painting and took up journalism. He contributed to the New Statesman and went on to become its arts editor. Bell took up painting again, and in 1937 along with William Coldstream, Lawrence Gowing, Rodrigo Moynihan, Victor Pasmore and Claude Rogers, became a founder of the Euston Road School. This realist group of painters taught or studied at the school of painting and drawing which they set up at 316 Euston Road in London. They admired a tradition of painting derived from the work of Cézanne, reacting against avant garde styles and asserting the importance of painting traditional subjects in a realist manner. Their programme was largely based on a political and social intention of creating a widely understandable and socially relevant art. Most members were socialists and some were members of the Communist Party. Many also were recording their times for posterity as part of the Mass Observation movement, but their work was not propagandist in the manner of Socialist Realism. The School was affiliated to the Artists' International Association, and helped artists fleeing from Nazi Germany to resettle and find work. In 1938 Rosenberg & Helft exhibited Bell's work in a mixed show, along with paintings by Victor Pasmore, Thomas Carr, Claude Rogers, William Coldstream and Geoffrey Tibble. In the same year Bell worked for Mass Observation in Bolton, with Humphrey Spender the photographer. (Their sketchbooks and photographs are conserved by Bolton Museum.) In 1939 Bell published the pamphlet, The Artist And His Public, and wrote the Plan for Artists with Kenneth Clark, urging patronage for contemporary artists. As a result, several of his contemporaries were able to become artists, whose careers might have ended because of financial necessity. In 1942 Ernest Brown & Phillips exhibited Bell's work along with paintings by Anthony Devas, Thomas Carr and Lawrence Gowing. After the outbreak of World War II in 1939, Bell enlisted with the Royal Air Force to be trained as a pilot. In about 1940 he painted some watercolors of Ewenny Priory and other sites in Glamorgan, as part of the 'Recording Britain' scheme, devised by Kenneth Clark and supported by the Pilgrim Trust. When under his basic training in Wales he suffered a bad break of his leg during a Sunday morning football match. This delay in training meant that he became too old to continue as a pilot and so entered a navigators course. After training in South Africa he returned to UK in early 1943 with the rank of pilot officer. In June he arrived at RAF Ossington the base of 82 OTU. On 9 August 1943 his Wellington bomber plane developed an engine failure near the end of a training flight, the pilot lost control and it crashed near to Newark on Trent in Nottinghamshire, killing all the crew – thus ending at the age of 32 what was becoming one of the most sensitive and conscientious artistic careers. Before the war and up to his death, Graham Bell was in a relationship with Anne Popham Anne Olivier Bell. War time letters to his mother and to Anne Popham are held in the Tate Archive and these indicate his intention to divorce his wife and marry Anne Popham. In the decade after his death, his widow married the art collector Gerald Reitlinger and Anne Popham married the artist Quentin Bell. The similarity of the forenames and surnames of these two women is sometimes the cause for confusion amongst researchers. In 1960, Harriet Graham Bell, Frank's only daughter, married art collector John Cullis. After the war Lund Humphries published The Paintings of Graham Bell with an introduction by Sir Kenneth Clark (1947), and the Arts Council of Great Britain included some of Bell's work in their exhibition, The Euston Road School (1948).