Кіріспе

Ағылшын корольдік өкілі сэр Энтони Кингстон (шамамен 1760 ж. 1508 14 сәуір 1556) - бірнеше Тюдор монархтарының тұсында түрлі лауазымдарды атқарған ағылшын корольдік қызметкері.

Отбасы

Энтони Кингстон - Лондонның Блэкфрирс қаласынан сэр Уильям Кингстонның перзенті. Оның анасы - сэр Уильямның алғашқы екі әйелі, немесе сэр Джон Гейздің жесірі Анна (туған есімі Беркли) (30 қыркүйек 1501 жылы қайтыс болды) немесе фамилиясы белгісіз Элизабет. Оның Бриджит есімді сіңлісі болды, ол Клервелл, Глостерширдің сэр Джордж Бейнеммен (қайтыс болды 6 мамыр 1546 ж.) тұрмысқа шықты, ол сэр Кристофер Бейнемнің ұлы және мұрагері (қайтыс болды 6 қазан 1557 ж.). Сэр Уильям Кингстон үшінші рет Мэриге (туған есімі Скроп), Эдвард Джернингэмнің жесіріне (өлгені 6 қаңтар 1515 ж.) және Ричард Скроптың қызы (өлгені 1485 ж.) үйленді: оның Сэр Уильямның ұрпағы болмады. Бұл үшінші некеден кейін Энтони Кингстонға төрт ағайынды әкелді: сэр Генри Джернингэм (Сэр Джордж Бэйнхэмнің қызы Франсеске үйленді және 1572 жылы қайтыс болды), Фердинанд Джернингэм, Эдмунд Джернингэм (қайтыс болды 9 ақпан 1546 ж.) және Эдвард Джернингэм және бір қарындасы, Элизабет Джернингэм.

Мансап

Кингстон 1536-1537 жылы Грейс паломнигін басуда Норфолк герцогының қол астында Глостерширдің мың адамының басында қызмет етті және Лоут қаласында көтерілісшілерді жеңуде (13 қазан 1536) шайқасты. Ол 1537 жылы 18 қазанда Генрих VIII-нің ерлігімен марапатталды. Ол соттың кеңселерін, мысалы, патшаның шоқпарларының сержанты қызметін атқарды және Глостерширдегі басылып шыққан монастырларға тиесілі жерлерді, соның ішінде Флэксли абатханасының жерін регрант етті. Ол 1533 - 1534 және 1550 - 1551 жылдары Глостерширдің жоғары шерифі болып тағайындалды. 1535 жылы Паудерхемдік сэр Уильям Куртенэй қайтыс болғаннан кейін Кингстон оның жесірі Мэриге, сэр Джон Гейнсфордтың қызына үйленді және Глостерширді тастап, Девон штатындағы Чадлиге қоныс аударды, ол Хонитонмен бірге әйеліне тиесілі болды. Кингстон 1539 жылы, 1542 жылы, 1545 жылы, 1547 жылы, 1552 жылы және 1555 жылы Глостерширдің палатасында болды. Джон Хукер көтерілістің есебіне Рафаэль Холиншедтің Хроникаларының 2-шы басылымына қосқан үлесі бар, онда ол өлім жазасына кесілген сегіз дін қызметкерінің есімін береді. Сент-Клердің викарі Роберт Войс және Сент-Кверннің викарі сияқты басқалар да атталды. Бұл қастандықтардан кейін, антиквариум зерттеушісі Ричард Кереу Корнуоллдағы Кингстонның "аты мақтауға қарағанда есінде қалады" деп айтқан. Кингстон Эдуард VI Уэльс маршалары жөніндегі кеңесінің мүшесі болды. Леди Джейн Грей Эдвардтың орнын басқан кезде Кингстон мен сэр Джон Сент-Лоға күш жинап, Букингемширге қарай шеруге (1553 жылдың 16 шілдесі) бұйрық берді, бірақ оның билігі олар бағынуға уақыт таппай аяқталды. 1552 жылы Кингстонды Глостердің епискобы Джон Хупердің алдына зинақорлықпен айыптады. Алғашында Кингстон келгісі келмеді, бірақ ол келгенде епископты ұрып-соғып, қорлады. Кейін ол Хупердің өзін жаман өмірден аулақ еткенін мойындады және епископпен қоштасуды қабылдады (1555 жылы 8 ақпанда) соңғысының азапты өлімінен бұрын. Кингстон 1555 жылғы парламентте маршал болды және протестанттық діннің жақтауы болды. Ол сержант үйдің кілттерін алып, деп айтылады, көрінеді, мақұлдауымен көпшілігінің. Бірақ 10 желтоқсанда, парламент таратылғаннан кейін бір күн өткен соң, ол Лондон мұнарасына Елизаветаны таққа отырғызу үшін сөз байласты деген айыппен жіберілді. Ол 23 - ші күнге дейін сол жерде болды, содан кейін ол мойынсұнды, кешірім сұрады және босатылды. Алты конфедерация жазаланды, бірақ Кингстон 14 сәуірде 1556 жылы Циренсестерде немесе Девоннан Лондонға сотқа бару жолында өз қолымен қайтыс болды.

Некелер мен ұрпақ

Кингстон 1524 жылдың қазан айына дейін Роберт Харпурдың қызы Дороти Харпурмен және 1537 жылы Паудерхэмдік сэр Уильям Куртенэйдің жесірі Мэри Гейнсфордпен және Суррейдегі Кроухерсттік сэр Джон Гейнсфордтың қызымен тұрмысқа шықты. Оның екі некеден де ұрпағы болмады, бірақ сүйіктісімен екі заңсыз ұлы болды, Антоний және Эдмунд, оларға 1547 жылы феофмент актісі бойынша өзінің меншігінің бір бөлігін қосты.