Кіріспе

Филиппиндік академик, оның есімімен аталған негізгі жол Эпифанио де Лос Сантос и Кристобаль, сондай-ақ Дон Паньонг немесе Дон Паньонг (7 сәуір 1871 - 18 сәуір 1928), Филиппиннің әйгілі тарихшысы, журналисі және мемлекеттік қызметкері. Рафаэль Пальма (1930) колледж кезінде өзінің жинақтаушы инстинктісі ерте пайда болғанын байқады, ол өзін қызықты түрде Nueva Ecija-да өсімдіктер мен гүлдерді жинауға арнады, онда ол компанияны іздеді және тіпті ауылдық қоғамдастықтармен қарым-қатынас жасады. Агонциллоның айтуынша, "біреулер оның бір күні әдебиет адамы болатынын ойламаған". Жас заңгер студенті кезінде испан әдебиетін зерттеуге қызығушылық Хуан Валераның "Пепита Хименес" атты романын және оның барлық қол жетімді шығармаларын оқығаннан пайда болды. Ақырында ол Испанияда кездескен осы жазушымен керемет және ұзақ уақытқа созылған достық қарым-қатынас орнатты. Жас кезінде ол Испанияның Корольдік тіл академиясының, Испанияның Корольдік әдебиет академиясының және Мадридтегі Испанияның Корольдік тарих академиясының мүшесі болған алғашқы филиппиндік болды. Ол испан, ағылшын, француз, неміс, ита, тингиан және ибалао тілдерін жетік білетін полиглот еді. Ол Флоранте мен Лаураны классикалық түрде кастиль тіліне аударды. Филадельфияның алтын ғасырында көптеген кітаптар мен кітаптар шығарған жазушылардың бірі ретінде Филиппин тілінің академиясының құрметті мүшесі болды. Көпжақты зерттеуші ретінде ол антропология, этнология, археология, лингвистика және демография бойынша филиппиндік зерттеулерге де үлес қосты.

Басқа қызығушылықтар

Филиппиннің түрлі қырлары туралы ғылыми еңбектерінен басқа, ол сол кездегі ең үздік гитаристердің бірі ретінде танылды. Теодоро Агонсиллоның айтуынша, оған қарсы шыға алатын кем дегенде екі гитарист болды, олар Фернандо Канон және генерал Антонио Луна болды. Ол үшін музыка - жан бақытының көрінісі, құрғақ рухты сергітетін жан. Тіпті де Лос Сантос пен оның досы Клементе Хосе Зулуэта "La Independencia" газетінде қаскөйлікпен бетпе-бет айтысып, Антонио Луна екеуін татуластыруды ұсынды, ал ол өзінің гитарын таласты жеңгенге ұсынды, де Лос Сантос жеңіп, Лунаның гитарын алды.

Мемлекеттік қызмет

Эпифанио де лос Сантос 1898 жылдың қыркүйегінде Малолос конгресінің депутаты болып сайланды, ол 1899 жылдың қарашасына дейін Nueva Ecija-дан келген үш өкілдің бірі болды. Ол 1907 жылы Филиппин Ассамблеясы үшін "Шайлау алаяғы және оның шаралары" (Fraudes Electorales y Sus Remedios) атты сайлау алаяғы туралы трактат жазды. Өзінің бос уақытын Филиппин тарихы мен әдебиетін зерттеуге арнады. Оның жинақтаған кітаптарының бір бөлігі Ньюэва Эчия штатының Сан-Исидро қаласындағы үйіне өрт түсіп, жойылған. Агонсилло мен Палманың айтуынша, оның қызығушылығы саясатта емес. 1918 жылы оны Филиппиннің халық санағының техникалық директорының көмекшісі етіп генерал-губернаторы Фрэнсис Бертон Харрисон тағайындады. Сондай-ақ, Филиппин кітапханасы қауымдастығының (қазіргі Филиппин кітапханашылары қауымдастығы, Инк.) үшінші президенті болып сайланды. Филиппин кітапханасы ғылымы үшін кәсіби түрде осындай лауазымға ие болған тұңғыш филиппиндік ата-анасы болды.

Өлім және мұра

Ол 1928 жылы 18 сәуірде, 57 жасқа толғаннан кейін 11 күн өткенде, қайтыс болды. Филиппин үкіметі оған мемлекеттік жерлеу рәсімімен құрмет көрсетті. Жергілікті және шетелдік ғалымдар "Филиппиндік ғалымдардың ішіндегі ең ұлысы" деп атаған адамның жоғалуына қайғырды. Эпифанио де Лос Сантос даңғылы (көбінесе EDSA деп аталады), Метро Маниладағы негізгі жол оның есімімен аталған. Оның құрметіне бірнеше мектеп, көше, колледж, аурухана, баспахана және Филиппин ұлттық кітапханасының аудиториясы аталған.