Кіріспе
Чилидің испан отаршылдық әкімшісі (1727-1811) Матео де Торо Замбрано и Урета, Ла Конкистаның 1-конты (20 қыркүйек 1727 - 26 ақпан 1811), криолло тектес испандық әскери және саяси қайраткері. Ол Сантьяго орденінің рыцары және Торо Замбрано иелігінің иегері болды. Торо Замбрано отаршылдық Чилидің соңғы жылдарында үлкен құрметке ие болды, ол әскери және жергілікті әкімшіліктің маңызды рөлдерін атқарды. 1810 жылы Франсиско Антонио Гарсия Каррасконың отставкасынан кейін ол Чилидің уақытша президенті, губернаторы және генерал-капитаны қызметін атқарды. Осы қызметте жүргенде, ол аймақта басқарушы хунта құруға деген үнемі қысымға ұшырады, бұл ұстанымға ол қарсы болды. 1810 жылы 18 қыркүйекте Чилидің бірінші ұлттық үкіметінің президенті болды, ол ақырында Чилидің тәуелсіздігіне әкелген автономиялық қозғалыстың алғашқы көшбасшысы болды.
Mateo de Toro Zambrano y Ureta, 1st Count of La Conquista (September 20, 1727 – February 26, 1811), was a prominent Spanish military and political figure of Criollo descent. He held the position of a knight in the Order of Santiago and was the lord of the Toro Zambrano estate. Toro Zambrano earned great respect during the final years of colonial Chile, occupying significant roles in both the military and local administration. In 1810, following Francisco Antonio García Carrasco's resignation, he stepped into the role of interim president governor and captain general of Chile. While in this capacity, he faced persistent pressure to establish a governing junta in the region, a stance he opposed. On September 18, 1810, he assumed the presidency of the First National Government Junta of Chile, becoming the initial leader of the autonomist movement that eventually led to Chile's independence.
Ерте өмір
Сантьягода туған Торо Замбрано аристократиялық ұрпақтан шыққан, Карлос Хосе де Торо Замбрано и Эскобар мен Джеронима де Урета и Прадоның заңды ұлы. Оның ата-анасы Сантьягода танымал адамдар болды, олар әлеуметтік және экономикалық жағдайымен танымал болды. Матеоның шомылдыру рәсімінен өткен аты Матео де Торо Замбрано Урета болды, ол өзінің бірінші туған күніне дейін қайтыс болған ағасымен осы есімді бөлісті. Торо Замбрано Хосе Мигель Каррераның бабасымен анасының ұрпағы арқылы байланысты. Оның анасы Франсиска де Урета и Прадоның әпкесі, ол Игнасио де ла Каррера и Уретаның анасы болды. Бұл байланыс оны Чилидің әйгілі ұлттық батыры Игнасио де ла Каррера и Куэвастың ұрпағына байланыстырды. Оның үстіне, оның әжесінің әжесі, Прадо отбасы, инка императоры Манко Капакқа барып, инка ұрпағынан шыққан.
Азаматтық және әскери мансап
Тарихшылар мен ғалымдар арасында кеңінен танымал болған Торо Замбрано Чилидің ең беделді тарихи тұлғаларының бірі болып саналады. Жозе Перфекто де Салас оны қысқаша сипаттады: "Дон Матео Торо, судья. Креолдық рухтың ар-намысы; аз сөз; үлкен үкім; елеулі байлық; шынымен жақсы адам" (1762). Торо Замбрано Сантьяго кеңесінің кеңесшісі, су судьясы (1750) және қаланың қарапайым мэрі (1761) сияқты әртүрлі азаматтық және әскери қызметтерде қызмет етті. 1761 жылы Мануэль де Амать и Джуние оны Сантьягоның судьясы, шахталар мэрі және генерал-капитанның лейтенанты етіп тағайындады. Ол бұл рөлдерді 1768 жылы қайтарып алды. Торо Замбрано ережелерді қатаң ұстанатыны және үлкен жауапкершілік сезімімен танымал болды. Мапочо өзенінің бөгеттерін салуға кеңесте қаражат жетіспеген кезде, ол жұмысты жеке қаржыландырады. 1769 жылы Биобио аймағындағы пехуенче халқының көтерілісі кезінде ол өзінің ұлы Хосе Грегорио бастаған "Астурияның князі" деп аталатын ат әскері ротасын қаржыландырды. Бұл рота Сантьяго тауларының етегіндегі Пюкенес асуын күзетеді. 1810 жылы 16 шілдеде губернатор Франсиско Гарсия Каррасконың отставкасынан кейін Торо Замбрано Чилидің генерал-капитаны уақытша губернаторы болды. Сол жылдың 18 қыркүйегінде ол Чилидің алғашқы автономиялық үкіметінің құрылуын белгілейтін Бірінші ұлттық үкімет хунтасының президенті болып сайланды. Оның келесі жылы қайтыс болуы Торо Замбраноның Чилидің тәуелсіздік жолында үлкен рөл атқаруына кедергі болды.
Асыл атақтар
Жергілікті губернаторлар мен испандық таққа атқарған құрметті жетістіктеріне байланысты Торо Замбрано өзі және ұрпақтары үшін Кастилия титулын иемденді. Оның табандылығы мен мақтаулары Испанияның сарайына жеткенде, ол табысқа жетті. 1770 жылы 6 наурызда патша жарлығымен оған Конкиста графы атағы берілді, бұл оның ата-бабасы Хуан де Торо маңызды рөл атқарған Канар аралдарын жаулап алуды білдіреді. Сонымен қатар, ол найзалар қызметінен босатылды, бұл оған және басқа да үміткер чилилік дворяндарға 1779 жылы 25 мамырда патша жарлығы арқылы берілген артықшылық.
Отбасы
Торо Замбрано 1751 жылы 3 мамырда Сантьягода Мария Николаса де Вальдес и де ла Каррераға үйленді. Олардың он баласы болды. Олардың тұңғыш ұлы қайтыс болып, екінші ұлы Хосе Грегорио атақ пен отбасылық мүлік мұрагері болды. Хосе Грегорио Испанияда заңгерлік мамандықты оқып, Испания армиясының подполковнигі болды. Испанияда ол испандық сарайда қызмет еткен Жозефа Думонт де Холдре и Микельмен танысады. Олар үйленіп, үш балаға ие болды: Мануэль Мария, Хосе және Мария Николаса Исидора де лас Мерседес. Олар Граньерстегі Компания иесіне қоныстанды. Тәуелсіздік соғысында ағаларының өліміне байланысты қызына атақ және мүлік мұрагерлікке түсті. Нәтижесінде, Конкуст графтығының және отбасылық мүліктердің заңды мұрагерлері Корреа де Саа және Торо Замбрано отбасыларының қазіргі ұрпақтары болып табылады.