United Macedonia

Кіріспе

Македониялық ұлтшылдардың арасында ирредентистік тұжырымдама Біріккен Македония (, Obedineta Makedonija), немесе Үлкен Македония (Голема Македонија, Golema Makedonija), Македонияның оңтүстік-шығыс Еуропадағы трансұлттық аймағын біріктіруді көздейтін ирредентистік тұжырымдама (олар оны өздерінің отаны деп санайды және олар 1913 жылы Бухарест келісімінің негізінде әділетсіз бөлінгенін айтады) этникалық македондықтар билік ететін бір мемлекетке. Осындай Біріккен Македонияның ұсынылған астанасы - Салоники қаласы (славян тілдерінде Солун), грек Македониясының астанасы, оны этникалық македондықтар мен Югославия көшбасшысы Иосип Броз Тито өз мемлекеттеріне қосуды жоспарлаған (грек Македониясының ішкі аймағымен бірге, олар Эгей Македониясы деп атады).

Тарих

Бұл тұжырымдаманың тамырын 1910 жылы Македония мәселесін шешудің ықтимал шешімі ретінде өткен Бірінші Балқан социалистік конференциясына дейін іздестіруге болады. Болгарияның саясаткері Георгий Димитров 1915 жылы "Үшке бөлінген Македонияны Балқан демократиялық федерациясы аясында тең құқықты бір мемлекет етіп қайта біріктіру керек" деп жазды. 1924 жылы Коммунистік Интернационал барлық Балқан коммунистік партияларының "бірліктегі Македония" платформасын қабылдауын ұсынды, бірақ бұл ұсынысты болгар және грек коммунистері қабылдамады. 1934 жылы Коминтерн ресми саяси құжат шығарды, онда алғаш рет авторитетті халықаралық ұйым жеке македониялық халық пен македония тілінің бар екенін мойындады. Югослав коммунисі Светозар Вукмановичтің айтуынша, біріккен Македония туралы ұран 1943 жылдың қазан айының басында Македонияның Ұлттық азаттық армиясының штаб-пәтерінде пайда болды. Сол кезде Вукмановичті Тито Македониядағы коммунистік күресті македониялықтандыруға және оған жаңа этникалық македондық фасад беру үшін жіберді. Оның басты жетістіктерінің бірі болгарлық коммунистердің соғыстағы болгарлық сезімдері Югославияға қарсы болды. Нәтижесінде Македония коммунистерінің болгарларға қолдау білдіретін өңірлік комитеті таратылды және оның орнына Югослав коммунистік партиясының құрамында Македонияның жаңа коммунистік партиясы құрылды. Югослав коммунистері Македонияның славян халқының бұрынғы Югослав саясатын жалғастырамыз деп қорқынышын азайту үшін Македонияның жеке ұлтын мойындады. Олар Македония славяндары болгарлар деген пікірді қолдамады, өйткені бұл іс жүзінде бұл аймақ соғыс аяқталғаннан кейін Болгарияның бір бөлігі болып қалуы керек дегенді білдірді. Кейіннен Югославия коммунистері Македонияның үш аймағын (Югославия, Грекия және Болгария) біріктіруді өздерінің мақсаты ретінде жариялады, осылайша македондық ұлтшылдарды тартты. Македонияның Ұлттық азаттық соғысының келесі операциялары кезінде македондық коммунистік жауынгерлер Македонияның географиялық аймағына деген ұмтылыстарын дамытты, ол 1944 жылдан кейін грек азаматтық соғысы кезінде жалғасты. Коммунистік көшбасшылар Георгий Димитров пен Иосип Броз Тито қол қойған Блед келісімінде (1947) Югославия мен Болгарияның Македонияны біріктіруі көзделген. Бұл Болгарияның этникалық македониялықтарды және македония тілін алғаш рет мойындауы болды. 1948 жылы Тито-Сталиннің бөлініп кетуінен және 1949 жылы Димитровтің өлімінен кейін сол жылы коммунистер Грекиядағы Азамат соғысында жеңілді. Бұл тұжырымдаманың практикалық қолданылуына тоқтатқан.

The roots of the concept can be traced back to the 1910 First Balkan Socialist Conference as a possible solution of the Macedonian Question. Georgi Dimitrov, a Bulgarian politician, wrote in 1915 that the creation of a "Macedonia, which was split into three parts, was to be reunited into a single state enjoying equal rights within the framework of the Balkan Democratic Federation". In 1924, the Communist International suggested that all Balkan communist parties adopt a platform of a "united Macedonia" but the suggestion was rejected by the Bulgarian and Greek communists. In 1934 the Comintern issued an official political document, in which for the first time, an authoritative international organization recognized the existence of a separate Macedonian people and a Macedonian language. According to the Yugoslav communist Svetozar Vukmanović, the slogan about a united Macedonia appeared in the manifesto of the HQ of the National Liberation Army of Macedonia, at the beginning of October 1943. At that time Vukmanović was sent by Tito to macedonianize the Communist struggle in Macedonia, and to give it a new ethnic Macedonian facade. One of his main achievements was that wartime pro Bulgarian sentiments of the local communists to be receded into pro Yugoslavism. As a result, the pro Bulgarian Regional Committee of Communists in Macedonia was dissolved and replaced by a new Communist Party of Macedonia, as part of the Yugoslav Communist Party. The Yugoslav communists recognized the separate Macedonian nationality to reduce the fears of the Macedonian Slavic population that they would continue the former Yugoslav policy of forced Serbianization. They did not support the view that the Macedonian Slavs are Bulgarians, because that meant in practice, the area should remain part of Bulgaria after the war. Afterwards the Yugoslav communists proclaimed as their aim the unification of Macedonia's three regions (Yugoslav, Greek and Bulgarian), thus attracting the Macedonian nationalists. During the following operations of the National Liberation War of Macedonia the Macedonian Communist combatants developed aspirations over the geographic region of Macedonia that continued after 1944 during the Greek Civil War. The Bled agreement (1947) signed by the communist leaders Georgi Dimitrov and Josip Broz Tito also foresaw the unification of Yugoslav and Bulgarian Macedonia. It was also the first time that Bulgaria recognized ethnic Macedonians and the Macedonian language. After the Tito–Stalin split in 1948 and the death of Dimitrov in 1949, in the same year, the communists lost the Civil War in Greece. That put to an end the practical application of the concept.