Кіріспе

Американдық блюз-рок музыканты (1943-1970) американдық блюз-рок музыканты және Canned Heat тобының жетекші әншісі Алан Кристи Уилсон (4 шілде 1943 - 3 қыркүйек 1970), "Кір құс" деген лақап атпен танымал болған американдық музыкант, Canned Heat блюз тобының негізін қалаушы, жетекшісі, жетекші әншісі және негізгі композиторы. Ол топпен бірге ән шырқады, гармоника мен гитарада ойнады. Уилсон топтың АҚШ-тағы ең үлкен екі хит синглінің әншісі болды: "On the Road Again" және "Going Up the Country".

Алғашқы жылдар

Алан Кристи Уилсон 1943 жылы 4 шілдеде Джон (Джек) Уилсонның (1914-2000), кірпішші, және Ширли Бингемнің (1922-2011) отбасында дүниеге келген. Ол Бостонның Массачусетс штатының Арлингтон маңындағы қонысында өскен. Оның ағасы Даррелл ағылшын, шотланд және неміс ұрпағынан еді. Оның ата-анасы ол 3 жасында ажырасып, кейін қайтадан үйленді. Уилсон өте ақылды болғандықтан, оны өз қатарластарынан ерекшелендірді. Сондықтан оны мектептегілер жиі қорқытатын. Оның әкесі Джек радиомен жұмыс істегенді ұнатады. Аллан бала кезінен музыкамен айналысқан, бірақ көп ұзамай оның үшеуі Барбара оған джаз пластинкасын сатып алғаннан кейін музыкаға қызығушылық танытты. Вильсонның музыканы көпшілік алдында орындаудағы алғашқы күш-жігерінің кейбірі жасөспірім шағында, ол тромбонды үйреніп, жоғарыда аталған джаз пластинкасының аспаптық бөліктерін үйретті. Кейін ол басқа музыкалық бағыттағы достарымен бірге "Кресент-Сити Хот Файв" деп аталатын джаз ансамблін құрды. Уилсон Нью-Орлеанның дәстүрлі музыкасын, кейін еуропалық және үнді музыкасын жақсы көретін. Ол сондай-ақ мектептің теннис командасында да ойнаған. Уилсон содан кейін тромбонды тастады. Сол уақытта Уилсон блюз музыкасына қызығушылық таныта бастады, өйткені оның досы оған "The Best of Muddy Waters" атты Muddy Waters альбомын ойнатты. Кішкентай Уолтерден шабыт алып, ол гармониканы, ал көп ұзамай Джон Ли Хукердің жазбасын естігеннен кейін акустикалық гитараға ие болды. Уилсонның басқа да маңызды әсерлері арасында Скип Джеймс, Роберт Джонсон, Сон Хаус, Чарли Паттон, Томми Джонсон, Джон Ли Хукер, Мэдди Уотерс және Букка Уайт бар. 1961 жылы Арлингтон орта мектебін бітіргеннен кейін Бостон университетінде музыка мамандығы бойынша білім алды. Оның академиялық жетістіктері оған Ұлттық Жетістік Стипендиясы мен Арлингтон қаласынан Ф. Э. Томпсон Стипендиялық қорын әкелді. Уилсон ертедегі блюздің адал студенті болды, ол Бостонның Броудсайд газетінде және халықтық қайта жаңғыру журналында Little Sandy Review үшін бірқатар мақалалар жазды, оның ішінде блюзмен Роберт Пит Уильямс туралы мақала да бар. Ол музыканы оқымай, оны ойнауға құштар болғандықтан, бір жарым жылдан кейін ғана мектепті тастады. Ол атасымен бірге кірпіш салумен айналысып, кейде гармоника мен гитарадан сабақ беріп, күн көрді.

Мансап

1962 жылы Уилсон Гарвард студенті және блюздің құмаршысы Дэвид Эванспен дискі дүкенінде кездесті. екеуі Кембридж кафесі фолк-блюз контурында команда ретінде ойнай бастады. Эванс вокал мен гитарада, Уилсон гармоникада және кейде екінші гитарада ойнайды. Екі топтың репертуарында көбінесе классикалық дәуірдегі блюз каверлері болды. Скип Джеймстің әсерінен Уилсон Джеймстің биік биігіне ұқсас ән айта бастады. Жоғары мектепте оқып жүргенде, Уилсон Джеймстің 1931 жылғы жазбаларын үлкен құлшыныспен зерттеді. Алғашқы ән айту әрекеттерінің кейбірі жабық бөлме есігінің артында болды; және отбасы мүшесі оны естігенде, ол ұялды. Уилсон ақырында өзінің танымал бола алатын биік тенорын жетілдірді. 1960 жылдардың басында соғысқа дейінгі блюз суретшілерін жас, ақ блюз әуесқойлары, соның ішінде Миссисипи Джон Херт, Букер Уайт, Скип Джеймс және Сон Хаус "қайтадан ашқан". 1964 жылы блюз жанкүйері Том Хоскинс Джон Хертті тапты, ол сол кезде өзінің туған Миссисипидегі жергілікті фермада жұмыс істеді. Хоскинс Хертті солтүстікке, Кембриджге концертке келуіне көндірді. Уилсон Хертке гармоникада сүйемелдеуді ұсынды. Хоскинс: "Ол өте жақсы болды" деді. Уилсонның блюз тарихындағы ең ұлы әншілердің бірі деп санаған Son House 1964 жылы Нью-Йорктің Рочестер қаласында болды, бірақ оның әндері музыкадан ұзақ уақыт бойы болмағандықтан ұмытылғандығы анық болды. Уилсон Хаустың 1930 және 1943 жылдардағы ескі жазбаларын ойнап, гитарамен көрсетіп, Хаустың естелігін қайта жаңғыртты. Хаус 1965 жылы Колумбия рекордсмендері үшін "Father of Folk Blues" әнін жазды. Сеттегі екі таңдама Уилсонның гармоника мен гитарада ойнағанын көрсетті. 1965 жылдың қыркүйек айындағы санында жарияланған Jazz Journal журналына жазған хатында Son House менеджері Дик Уотерман Уилсон мен жоба туралы былай деп атап өтті: "Бұл сололық альбом, бірақ екі ретімен 21 жастағы Кембридждің ақ жігіті Аль Уилсонның қолдауымен. Ал "Empire State Express" әнінде екінші гитарада, "Levee Camp Moan" әнінде арфада ойнайды. Ал бұған дейін ешқашан жазбаған, бірақ ол Джон Херт, Скип Джеймс, Сонный Джон Эстес, Букка Уайт және басқа да көптеген әншілерге қолдау көрсетті. Ол жақсы, және бұл туралы жазбалар дәлелдейді". "Ал Уилсон "Сон Хаус" ойынын үйретті. Мен сізге, әрине, айта аламын, егер АЛ-тың күші мен қайта жандандыруы болмаса, Сон үйін қайтадан ашу мүмкін болмас еді. Ол өзінің шығармашылығын қайта жаңғыртқаны үшін ғана сол кездегі барлық концерттерінде, жазбаларында, сондай-ақ екінші үлкен мансабында есінде сақталған".

Консервіленген ыстық

Кембриджде өнер көрсеткен кезінде Уилсон "Америкалық примитивті гитараның атасы" американдық гитарист Джон Фейхимен кездесті. Фейдің жігерлендіруімен Уилсон 1965 жылы Феймен бірге Лос-Анджелеске көшіп барды. Вилсон сапар кезінде көзілдірігін ұмытып кеткендіктен, Фахи оған өте жақын көру қабілеті, дөңгелек бет ерекшеліктері мен ғылыми табиғаты үшін "Көр солу" деген лақап ат берді. Бірде тойда ойнап жүргенде, ол өзінің гитарын торттың үстіне қойды, өйткені оны көрген жоқ. Canned Heat тобының барабаншысы Фито де ла Парра өзінің кітабында былай деп жазды: "Көзілдірмессіз Алан ойнаған адамдарын екі аяғынан танып-білуге мүлдем мүмкіндігі болмады, "Көре соры" солай соқыр еді". Лос-Анджелесте болғаннан кейін, Фейи "Сырт Джо Өлімінің өзгеруі" атты фильм шығарды. Уилсон "Чарльз Холлоуэй" деген псевдониммен жазуды ұсынды. 1966 жылы Уилсон Фахидің Takoma лейблінде дәстүрлі үнді рагаларын жазды, бірақ ешқашан шығарылмаған. Уилсонның төрт рагасы кейінірек Canned Heat-тің Living the Blues атты үшінші альбомында "Parthenogenesis" тоғыз бөлімді дыбыс көрінісі ретінде пайда болды. "Рага-кафи" әнінің бір бөлігі хроматикалық гармоникада орындалады. 1992 жылы шыққан "Old Girlfriends and Other Horrible Memories" альбомында "Raga Kafi" әнінің көбі "Fear & Loathing at 4th & Butternut" әнінде кездеседі, бірақ Уилсонның есімі аталмаған. Лос-Анджелесте Уилсон бір дискі дүкенінде блюздің құмаршысы және дискілер коллекционері Боб "Айғыр" Хитпен кездесті. Олар 1965 жылы Canned Heat компаниясын құрды. Топтың атауы Томми Джонсонның 1928 жылғы "Canned Heat Blues" әнінен алынған, ол Sterno пісіру отын ішуге айналған алкоголик туралы. Алғашында ыдыс тобы ретінде басталған Canned Heat бастапқыда Гиттан вокал, Уилсоннан гитара, Майк Перлоуин соль гитара, Стю Бротман бас және Кит Сойер домбыра. Топ Голливудтағы Эш Гроувте концерттерге шықты, ал Перловин оқуын тастағаннан кейін, Хайт өзінің досы Генри "The Sunflower" Вестинді Франк Заппаның "Invention of Mothers" тобынан гитарада қосылуға шақырды. Джонни Отис 1966 жылы топтың алғашқы толық альбомын шығарды. Ол Хайт, Уилсон, Вестин, Бротман және жаңа барабаншы Фрэнк Кукпен Лос-Анджелестегі Вайн-стрит жанындағы студиясында болды. Алғашқы альбом 1970 жылы ғана жарық көрді. Ал Vintage, оның атауы, Canned Heat дискографиясындағы ең көп қайта оралған және bootlegged альбомға айналды. Жазғы үзіліс кезінде Бротман Canned Heat-тен кетіп, оның орнына Джерри Ли Льюис және The Monkees-пен ойнаған тәжірибелі сессиялық музыкант Ларри "The Mole" Тейлор келді. Canned Heat-тің алғашқы жылы сирек концерттермен және жұртшылықтың бей-жайлығымен ерекшеленді. Уилсон кейіннен Melody Maker-ге: "Біздің алғашқы жылымыз үш апта жұмыс істедік. Біз концерт беріп, үш күн ойнап, адамдық музыка қорапқа айналудан бас тартқанымыз үшін жұмыстан шығарылдық. Әсіресе апатты жағдайлардан кейін топ 1966 жылдың тамызында тарады. Осы кезеңде Уилсон мен Вестин толық мүйіз секциясын қамтитын "Электрлік бобёрлар" ансамблінің құрамына кірді. Топ қысқа уақытқа репетиция негізінде ғана жұмыс істеді. Ақырында Canned Heat 1966 жылдың қарашасында қайта құрылды. Ash Grove-дегі концерті кезінде Canned Heat әнші / әнші Жаки ДеШеннонның назарына түсті, ол Liberty Records-тің A&R басшысы Бад Дайнға үйленген. 1967 жылы шілдеде Liberty Records компаниясы үшін бұрынғы блюз әндерін қайта өңдеуден тұратын Canned Heat атты алғашқы альбомын шығарды. Олардың алғашқы үлкен концертін 1967 жылы 17 маусымда Монтерей поп-фестивалінде өткізді, онда олар "Rollin and Tumblin", "Bullfrog Blues" және "Dust My Broom" әндерін орындады. Downbeat Magazine тобының өнерін мақтады: "Техникалық тұрғыдан алғанда, Вестин мен Уилсон әлемдегі ең жақсы екі гитаралық команда болуы мүмкін, ал Уилсон біздің ең жақсы ақ блюз гармоникашымыз болды". Уилсон "On the Road Again" әнін жазды және ән салды, бұл Флойд Джонстың 1950 жылдардағы композициясының жаңартылған нұсқасы, топтың екінші шығарылымы, Boogie with Canned Heat. Downbeat Magazine журналына берген сұхбатында ол былай деп атап өтті: " 'On the Road Again' альбомында мен алты түрлі құрамда: үш домбыралық бөлімде, гармоникада, вокалда және гитарада әртүрлі уақытта жазылғанмын ". "On the Road Again" Billboard Hot 100 хит-парадында 16-шы орынға, ал Ұлыбританияда 8-ші орынға ие болды. 1967 жылы желтоқсанда домбырашы Фрэнк Кук тобынан шығып, оның орнына Адольфо "Фито" де ла Парра келді. Canned Heat-тің үшінші альбомына топтың ең танымал әндері кірді, оны да Уилсон "Going Up the Country" деп салған. Генри Томастың "Bull Doze Blues" әнінің инкарнациясы Уилсон қайта жазды және 1960-шы жылдардың аяғындағы "табиғатқа оралу" көзқарасын ұстады. Ән әлемнің көптеген елдерінде хит болып, АҚШ-та 11-орынға ие болды. "Ауылдық хиппи әнұраны" 1969 жылы 16 тамыз...

Жеке өмір

Уилсон жеке мәселелеріне және қоршаған ортаға деген үмітсіздігіне байланысты уайым мен депрессиядан зардап шекті. Кейбір мәліметтерге қарағанда, ол бірнеше рет өзіне қол жұмсауды ойлаған. Кейбір дереккөздер бойынша, ол ешқашан өзін-өзі өлтіруге тырысқанын айтпаған, бұл оның өлімінен кейін оны білетін адамдар жасаған болжаулар ғана. Бала кезінде Уилсон ұйқы парализімен ауырады, бірақ кейіннен ересекте ұйқысыздықтан зардап шегеді. Ұйқысыздықты жою үшін Уилсон барбитураттарды, немесе көшеде белгілі болғандай "қызыл" секобарбиталды қолдана бастады. Ол үсті-басын тартатын, бұратын әдеті бар еді. 1969 жылдың жазында Уилсон депрессиядан ауруханаға жатқызылды. Осы уақыт аралығында ол "Poor Moon" әнін жазды, сол жылы Айға қонғаннан кейін ластану туралы алаңдаушылығын білдірді. Алайда, босату үшін, Уилсонды заңдық қамқорлық келісім бойынша Боб Хайт күтіміне алды. 1970 жылдың көктемінде Уилсон қайтадан ауруханаға жатқызылды, өйткені Canned Heat Джон Ли Хукермен альбом түсіруді жоспарлаған болатын. Уилсон Лос-Анджелестегі автокөлік жолынан көлігін айдап шығаруға тырысқан, оның басының жоғарғы жағында жарақат алған. Бұл оқиғаға қатысты бір-біріне қайшы келетін деректер бар, өйткені кейбіреулер оның көзі нашар көргені және жүргізу тәжірибесі жоқ болғандықтан, ол апат болды дейді. Уилсонға жазба сессияларына қатысуға рұқсат берілді, бірақ әр сессияларының соңында ауруханаға қайта оралатын. Оның "Human Condition" атты әні ауруханада жатқанда психиатрмен кездесуін бейнелейді. Вильсон өте сезімтал, интровертті болғандықтан және әлеуметтік жағдайлармен күрескендіктен, кейбіреулер оны аутизм спектрінде деп санайды. Оның таланты мен ақыл-ойымен, көпшілігі оны керемет деп санады, бірақ сәл ерекше, өйткені аутизм сол кезде жақсы түсінілмеген. Оның аутистік екенін көрсететін нақты диагноз жоқ. Оны білетін басқа адамдар оның аутистік екендігімен келіспейді. Оны білетіндердің кейбірі оның интроверт емес, интроспективті адам болғанын айтады. Ол өзінің табыстылығына қарамастан, әйелдермен қарым-қатынаста көп жетістікке жетпеді, олармен қарым-қатынас жасай алмады немесе ұзақ мерзімді қарым-қатынастарды сақтамады. Алайда, оның бірнеше жылдар бойы қыздары болды, бірақ бұл қарым-қатынастар ұзаққа созылмады. Кедей көру қабілетіне байланысты Уилсон 1969 жылға дейін көлік жүргізуді үйренбеді, сонда Боб Хайт оған үй ретінде екі еселенген кемперді берді. Ол үй сатып алуға қызығушылық танытпады, ал Canned Heat гастрольдерге шықпаған кезде, Уилсон кез-келген мүмкіндікті пайдаланып, Йосемити немесе Секуоя ұлттық паркіне фургонында кемпингке баратын.

Өлім

1970 жылдың 2 қыркүйегінде Canned Heat Еуропалық турне бастау үшін Германияға кетуге жоспарланған. Бір жағынан, Уилсон ашық ауада уақыт өткізуге кедергі келтіретін ыңғайсыздықтарға байланысты, турнелер мен ұшақпен саяхаттауды жек көреді. Ол жиі ұшақтан қалады, ал топ онысыз ұшады, ал ол кейінірек ұшады. 2 қыркүйекте ұшағын өткізіп алған кезде бұл ешқандай да қауіп туғызбады, және Боб Хайт турға дайындалу үшін киім жуумен айналысып жатыр деп ойлады. 1970 жылы 3 қыркүйекте Уилсон өзінің ұйықтайтын қалтасында үстіне өлі табылды. Ол 27 жаста еді. Аутопсия оның өлімінің себептері мен әдістерін анықтады. Кейде оның өлімі өзін-өзі өлтірген деп хабарланса да, бұл нақты анықталмаған, өйткені ол ешқандай жазба қалдырмаған, ал оның денесінің жанында оның шалбарларында қалған төрт таблетка табылған. Оның өліміне әкелген нақты себеп пен оқиғалар туралы әлі күнге дейін сөз болып келеді. Уилсонның өлімі Брайан Джонстың өлімінен он төрт ай өткен соң, Джимми Хендрикс өлімінен екі апта бұрын, Дженнис Джоплин өлімінен төрт апта бұрын және Джим Моррисон өлімінен он ай бұрын болды. Уилсонның мәйіті өртеліп, 1970 жылы 13 қыркүйекте оның туған қаласы Арлингтондағы Менотоми Рокс паркіне арналған мемориалдық қызмет өтті. Бұл рәсімді пастор Уилбур Канадей басқарды, ол былай деді: "Біз аспанды шатыр ретінде, ал жерді еден ретінде пайдаланамыз, өйткені ол өзі табиғаттың ұлы ғажайыптарын үйі ретінде қолданды". Уилсонның күл-талқаны кейіннен Секуоя ұлттық паркіне оның қатты сүйген секвоя ағаштары арасына шашылды.

Табиғатты қорғау

Уилсон табиғатты қорғаушы, ботаника мен экология туралы кітаптарды оқығанды жақсы көретін. Ол табиғатқа жақындай түсу үшін жиі ашық жерде ұйықтап, үлкен шомырт жинады. Уилсон ағаштар мен өсімдіктермен адамдармен қарым-қатынасқа қарағанда жақсы қарым-қатынас жасады. Ол ағаштар - қайғы сезінетін жандар деп сенді. 1969 жылы ол Айдың ластануы мүмкін екендігіне алаңдаушылық білдірген "Poor Moon" әнін жазды және жазды. Оның киімдері көбінесе сыртта жапырақ пен топырақ үлгілерін жинағаннан лас және бүлінген. Осы себепті 1967 жылы билік Canned Heat қонақ үйінің бөлмесіне шабуыл жасаған кезде Уилсон есірткі салғанда тұтқындалудан қашып құтылды. 1970 жылы Уилсон Калифорнияның Сканк Кэбжи Крик ауданында Редвуд ұлттық паркіне қосылатын орман сатып алу үшін Музыка таулары қоры деп аталатын қорғаныс қорын құрды. Бұл ұйымның мақсаты - Вильсонның айтуынша, ластану мен қалалардың кеңейіп кетуінен улам құрып бара жатқан жағалаудағы қызыл ағашты сақтау үшін ақша жинау еді. Canned Heat және олардың менеджері Уилсонның өлімінен кейін ірі концерттерден түскен табысты садақа етуге келісті, бірақ кейіннен бұл садақалар бұрыс пайдаланылды. Ол "Grim Harvest" атты эссе жазды, ол секвояның кесілуіне қатысты алаңдаушылығын білдірді, ол Future Blues-тің жазу жазбалары ретінде басылды. Ол былай деп басталады: "Калифорниядағы қызыл ағаштар - жер бетіндегі ең биік тіршілік иелері, ең көнесі де, ең әдемісі де". Ол өзінің ұйымына садақа беру арқылы "Болашақ Блюзінің алдын алу" туралы өтінішпен аяқталады. 1969 жылы Уилсон қысқа уақыт АҚШ Орман қызметі үшін экологиялық кеңесші болып жұмыс істеді. Ол жер бетіндегі өсімдіктерге ластану деңгейінің қалай әсер ететінін зерттеуге тағайындалды, содан кейін ластану деңгейі сол кездегідей өсуді жалғастыра берсе, қай түрдің аман қалатынын анықтауға. Ол зерттеулер барысында Тынч мұхиттың солтүстік-батысында ағаштардың екі жаңа түрін ашқан. Зерттеуді аяқтағаннан кейін, Вильсон ешнәрсе тірі қалмайды деген қорытындыға келді. Оның арманын қолдау үшін Уилсонның отбасы Калифорниядағы Редвудтарды құтқару лигасы арқылы оның есіне "орман атауын" сатып алды. Бұл ескерткішті құруға арналған ақша Лиганың көмегімен қызылшаның қайта орманын, зерттеу, білім беру және жаңа және ескі қызылшалардың жерін сатып алу үшін пайдаланылатын болады.

Мұра

Уилсон 1960-шы жылдардағы блюз-роктың маңызды даму кезеңінде де ертедегі Дельта-блюз жандануын көтермелеген блюз-роктың ізашарсы ретінде кеңінен еске алынады. Көптеген музыкалық әріптестері Уилсонды өзіне дейінгі блюз музыканттары бойынша сарапшы деп санайды. Көптеген адамдар оны ескі блюзмен музыкалық байланыста ерекше қабілеті бар деп санайды. Ол талантты гитарашы, гармоникашы, әнші-күйші және вокалшы болды. Оның музыкалық карьерасы үш жылға созылды. Осыған қарамастан, ол өзінің өнерінде өзге өнер иелеріне, музыка ғалымдарына және тыңдаушыларға үлкен әсер қалдырды. Майкл Блумфилд оны Чарли Мюссельвайтке "Бұл жердегі ең жақсы арфашы" деп таныстырды. Ол сіз бұрын-соңды естімеген нәрселерді жасай алады. Уилсонның досы Джон Фейи оның "музыкант бойымдағы ең маңызды әсерлердің бірі" екенін және оның шығармашылығы "өлімсіз, таңғажайып сұлулығы үшін бағалануы керек" деді. Уилсон сонымен қатар 1960-шы жылдардағы "Жаңа экология" қозғалысының көтерілуі кезінде алғашқы экологтардың бірі болғандығы үшін және Калифорнияның қызыл ағаштарын қорғауға және сақтауға өте берік болған. Стивен Стиллстың "Blues Man" әнін Manassas альбомынан Уилсонға, Джими Хендрикс пен Дуэйн Оллманға арнады.

Жабдық

Уилсон әртүрлі гитарада ойнады, бірақ оның негізгі таңдауы 1954 жылғы Гибсон Лес Пол Голдтоп болды. 1960 жылдардағы ақ Fender Mustang Canned Heat-тің 1967 жылғы Монтерей поп-фестивалінде қолданылды. Жергілікті және еуропалық теледидардағы түрлі би шоуларында промо- және мимикалық қойылымдар үшін Уилсон жиі 1960-шы жылдардың аяғындағы сары түсті Fender Telecaster-ті қолданды. Бұл гитара Уилсонның меншігі емес деп есептеледі, ол оған тек реквизит ретінде берілген болуы мүмкін. Playboy After Dark бағдарламасында тікелей эфирде Уилсон 1960 жылдардың соңында шыққан Gibson ES 335 шершінін ойнап отыр. Уилсонның басты ұстанымы Лес Пол Голдтоп зауыттың үлгісі болған жоқ. Ауыспалы тюнерлер Вудстоктан бұрын заманауи Гровер тюнерлерімен ауыстырылды, өйткені сол кездегі аккумуляторлы тюнерлер аспапты кейінгі модельдер сияқты күйде ұстай алмады. Сонымен қатар, оның саусақпен таңдау стиліне орын беру үшін пік қорғаушы мен тірек алынып тасталды. Модельде бір бірлікте сырғаларды қолдауды және интонацияны қамтамасыз ететін тоқтаушы тұрақ көпір (түзгіштік бекітілген көпір бөлшегі және жеке тоқтаушы немесе тұрақ) болды. Сондай-ақ, Gibson P 90 бір катушкалы пикаптар да болды. Осы соңғы екі ерекшелік Вильсонның дыбысының негізгі белгісі болды.