Venturia inaequalis

Кіріспе

Venturia inaequalis түрі - алма қабық ауруын тудыратын аскомицет саңырауқұлағы.

Жүйелілік

Venturia inaequalis анаморфтары Fusicladium dendriticum және Spilocaea pomi атауларымен сипатталған. V. inaequalis бір ғана түр ме, әлде бірнеше құпия түрлерді қамтиды ма, бұл ұзақ уақыт бойы талқылану мәселесі болды. Соңғы генетикалық зерттеулер түрлердің біркелкілігін көрсетті. Сонымен қатар, Пиракантаның паразиті Spilocaea pyracanthae саңырауқұлағы генетикалық жағынан V. inaequalis-тен айырмашылығы жоқ сияқты, сондықтан соңғысының ерекше түрі болып табылады.

Морфология

Жеміс беретін денелер, аскокарптар псевдотеция түрінде пайда болады. Олар жалғыздықта болады және қоныс өсімдіктің тіндеріне еніп кетеді. Псевдотециумның айналасында кішкентай қара түкті түк болады және онда асцимен бірге псевдопарафиздер болады. Асциде сегіз гаплоидты аскоспора бар. V. inaequalis гаплоидты хромосома саны - жеті.

Ұялы ағзалар мен симптомдар

Venturia inaequalis патогені - бұл түрлі ағаш қоныстарында ұқсас белгілерді тудыратын саңырауқұлақ организмі. Бұларға қарапайым алмұрт (Pyrus spp. ), отқақ (Pyracantha spp. ), тау күлдері (Sorbus spp. ), әсіресе саудаға шығарылатын алмалар мен сәндік алмалар (Malus spp.). Инфекцияның белгілері жапырақтарда, жемістерде, гүлдерде және жас жасыл өскіндерде байқалады. Жапырақшалық белгілер көктемнің басында, қалыңдықтың басталуымен пайда болады және негізінен уақыт өте келе конидиялар пайда болуына байланысты зәйтүн қоңыр түсіне дейін өсетін ашық жасыл зақымданулар түрінде болады. Бұл ірі, қабық тәрізді зақымданулар жапырақтың пішінін бұрмалап, ақыр соңында жапырақшалардың кемуіне әкелуі мүмкін. Аскоспоралар арқылы алғашқы инфекциядан пайда болған зақымданулар конидиялар арқылы екінші инфекция циклынан пайда болған зақымдануларға қарағанда айқын шекараларға ие болады. Жас жемістерде, көбінесе жапырақ қоңыраулары жұқтырған кезде, жұқтырған жапырақтарға ұқсас белгілер болуы мүмкін. Бұл жағдайда зақымданулар жалаңаш, қоңыр және қабықшалы дақтар болып өседі. Алманың қабығы мен еті жемістің ұлғаюымен ашылып кетеді, бірақ жас жемістер көбінесе ертерек құлайды. Жетілген жемістер инфекцияға төзімді, тек қана кішкентай қара "қосқыр бас" пайда болады, олар сақталғаннан кейін ғана байқалады. Ауруды басқарусыз оңтайлы жағдайда өнімнің толық жоғалуына әкелуі мүмкін, бірақ оның негізгі экономикалық әсері жемістің көлемі мен сатылатын сапасының төмендеуіне байланысты. Бұл мәселені одан әрі сол факт ушықтырады, мысалы, жоғары нарықтық үлесі бар алма сорттары, мысалы, Pink Lady, патогенге бейім, ал төзімді сорттар тұтынушыларға танымал емес немесе оларды тұтынушылар көбірек ұнатады. Өнеркәсіптік өндіріс деңгейінде бұл қауіптерді тек қымбат, көп еңбекті қажет ететін және қайта-қайта пестицидтерді бүрку арқылы ғана сенімді түрде азайтуға болады. Алма қабығының жұқтырылуын шектеу немесе алдын алу үшін мәдени тәжірибелерді де қолдануға болады. Жемісті бақтарды жобалау және отырғызу үлгілері, әуелеуді арттыру, бастапқы инфекциядан бұрын сезімтал тіндердің кеуіп кетуін қамтамасыз ету үшін маңызды. Бұл үшін оны дұрыс кесу керек. Бастапқы инфекцияны негізінен құлаған қалдықтарда қыстаған аскоспоралар тудырады және көктемде осы споралардың тығыздығы алма қабығының таралу жылдамдығы мен қарқындылығына тікелей байланысты.

The Venturia inaequalis pathogen is a fungal organism that produces similar symptoms across a range of woody hosts. These include the common pear (Pyrus spp. ), firethorn (Pyracantha spp. ), mountain ash (Sorbus spp. ), and most notably both commercial apples along with ornamental crabapples (Malus spp.). Symptoms of the infection occur on leaves, fruit, flowers, and young green shoots. Foliar symptoms begin to occur in the early spring around budbreak and mainly present as light green lesions that progress to an olive brown color with a velvety texture due to conidia formation as time passes. These large scab like lesions can warp the leaf's shape and can eventually lead to defoliation. Lesions formed by primary infection via ascospores tend to have more distinct borders when compared to lesions as a result of a secondary infection cycle via conidia. Young fruit, often infected by foliar conidia, can also display similar symptoms to infected leaves. In this case the lesions progress to bare, brown and corky spots. The apple skin and flesh can split open as the fruit enlarges, though young fruits often prematurely drop. Mature fruits are more resistant to infection and only form small, black 'pin head scabs' which might not even be noticeable until after storage. While the disease can cause total crop loss in optimal conditions without management, the main economic impact is due to the reduction in both size and marketable quality of the fruit. This issue is further compounded by the fact that apple cultivars with a high market share, Pink Lady for example, are susceptible to the pathogen while more resistant varieties are less well known or desired by consumers. At an industrial production level these threats are only reliably mitigated by expensive, labor intensive and repeated spraying of pesticides. Cultural practices can also be used to limit or prevent apple scab infection. Orchard design and planting patterns focusing on increased aeration are important in ensuring that susceptible tissues dry prior to initial infection. Proper pruning can further aid this effect. Primary infection is mainly caused by the ascospores that overwinter in the fallen debris and the density of these spores in the spring is directly related to the speed and intensity of an apple scab outbreak.