Papa Celestin

Кіріспе

Америкалық джаз оркестрінің жетекшісі, трубашы, корнетист және вокалист Оскар Филип Селестин (1 қаңтар 1884 - 15 желтоқсан 1954), сахналық аты Папа Селестинмен жақсы танымал, американдық джаз трубашы және оркестр жетекшісі.

Өмір және мансап

Селестин Луизиана штатының Наполеонвилл қаласында креолдық отбасында дүниеге келген. Жас кезінде Луизиананың егістіктерінде жұмыс істеген. Жақсы өмір сүруге құштар болған ол Техас және Тынық мұхиты теміржолында аспапшы болып жұмыс істеді, ақша жинап, пайдаланылған музыкалық аспаптар сатып алды. Ол гитара мен тромбон ойнап, содан кейін негізгі аспап ретінде корнетке шешім қабылдады. Ол Дональдсонвиллден Байо Лафуршеге қарай сапар шеккен Клейборн Уильямстан музыка сабақтары алды. Ол 1900-ші жылдардың басында Алжирдің қола оркестрімен және 1904 жылы 20 жасында Нью-Орлеанға көшіп кетер алдында әртүрлі шағын қалалар оркестрлерімен ойнады. Нью-Орлеанста ол Индиана штатындағы Империал, Генри Аллен ағаның Олимпия қола тобымен және Джек Кэридің би тобымен ойнады; мансабының басында ол кейде "Сонни" Селестин деп аталатын. 1910 жылы ол Сторивиллдің шетіндегі Солтүстік Франклин көшесіндегі "Tuxedo Dance Hall" үй тобының жетекшісі болып жұмысқа орналасты. Ол "Tuxedo" атауын би залы жабылғаннан кейін топтың аты ретінде сақтады. Топтық киімдерді смокингпен киіп, Tuxedo қоғамның функцияларына, қара және ақ түстілерге жалданатын ең танымал топтардың бірі болды. Көп жылдар бойы Селестин тромбоншы Уильям Риджлимен бірге "Tuxedo Band" тобының жетекшісі болды. Олар алғашқы жазбаларын 1925 жылы Okeh Records компаниясының Нью-Орлеанға іс сапары кезінде жасады. Риджли мен Селестиннің аралары бұзылып, олар 5 жыл бойы "Tuxedo" тобының жетекшілері болды. Селестиннің Түпнұсқалық Туксидо оркестрі 1920 жылдары Колумбия рекордсмендері үшін бірнеше жазбалар жасады. Сонымен қатар, Селестин Tuxedo Brass Band-ті басқарады, бұл қаланың ең үздік қола оркестрлерінің бірі. Оригиналдық Туксидо оркестрінде Селестинмен бірге жылдар бойы тромбоншы Билл Мэтьюс, пианист Октав Кросби, барабаншы Кристофер Голдстон, корнетист Джо Оливер, трубашы Мэтт Кэри, кларнетист Альфонс Пику, басист Рикард Алексис және трубашы Луи Армстронг сияқты танымал адамдар ойнады. 1932 жылы Селестин музыка бизнесінен Ұлы депрессияның әсерінен кетуге мәжбүр болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жаңа топ құрағанға дейін ол кеме жасау зауытында жұмыс істеді. Жаңа Tuxedo Brass Band өте танымал болды және Нью-Орлеанстың басты туристік жері ретінде танылды. 1953 жылы Папа Селестин өзінің тобымен бірге "Cinerama Holiday" саяхатнамасында (ол 1955 жылға дейін шығарылмаған) пайда болды. Оның тобы француз кварталында Бурбон көшесіндегі Паддок-Лоундж-те тұрақты түрде өнер көрсетіп, тұрақты түрде радио хабарларын таратады, теледидарда және тағы да көп жазбалар түсіреді. 1953 жылы Селестин Ақ үйде президент Эйзенхауэрге командалық өнер көрсетті. Оның соңғы жазбасы "Мари ЛаВэу" (1954), ол ән айтты. Селестиннің өмір бойы джазға қосқан үлесін ескере отырып, Нью-Орлеанс джаз қоры бюст жасатып, оны Нью-Орлеанстағы Дельгадо мұражайына сыйға тартты. Өмірінің соңына таман ол Нью-Орлеан музыкасының ұлыларының бірі ретінде құрметке бөленді. 1954 жылы қайтыс болған кезде оның жерлеу рәсіміне 4000 адам қатысты. Оның өлімінен кейін Tuxedo Brass Band-тің басшылығын қысқа уақытқа тромбоншы Эдди Пирсон 1958 жылы қайтыс болғанға дейін өз қолдарына алды. Кейін топтың жетекшілігі банджошы Альберт "Папа" Френчке түсті.

Celestin was born in Napoleonville, Louisiana, to a Creole family, son of a sugar cane cutter. In his youth he worked on rural Louisiana plantations. Eager for a better life, he worked as a cook for the Texas and Pacific Railway, saved up money and bought used musical instruments. He played guitar and trombone before deciding on cornet as his main instrument. He took music lessons from Claiborne Williams, who traveled down the Bayou Lafourche from Donaldsonville. He played with the Algiers Brass Band by the early 1900s, and with various small town bands before moving to New Orleans in 1904, at age 20. In New Orleans, he played with the Imperial, Indiana, Henry Allen senior's Olympia Brass Band, and Jack Carey's dance band; early in his career he was sometimes known as "Sonny" Celestin. About 1910, he gained a job as leader of the house band at the Tuxedo Dance Hall on North Franklin St. on the edge of Storyville. He kept the name "Tuxedo" for the name of the band after the Dance Hall closed. Dressing the band in tuxedos, the Tuxedo became one of the most popular bands hired for society functions, both black and white. For years, Celestin co led the Tuxedo Band with trombonist William Ridgely. They made their first recordings with the band during the Okeh Records field trip to New Orleans in 1925. After Ridgely and Celestin had a falling out, they led competing "Tuxedo" bands for about 5 years. Celestin's Original Tuxedo Orchestra made a series of recordings for Columbia Records in the 1920s. Celestin also led the Tuxedo Brass Band, one of the top brass bands in the city. Playing in the Original Tuxedo Orchestra with Celestin over the years were such notables as trombonist Bill Mathews, pianist Octave Crosby, drummer Christopher Goldston, cornetist Joe Oliver, trumpeter Mutt Carey, clarinetist Alphonse Picou, bassist Ricard Alexis and trumpeter Louis Armstrong. In 1932 Celestin was forced out of the music business by the impact of the Great Depression. He worked in a shipyard until he was able to form a new band after World War II. The new Tuxedo Brass Band proved tremendously popular and was hailed as a key New Orleans tourist attraction. In 1953, Papa Celestin appeared leading his band in the travelogue Cinerama Holiday (which not released until 1955). His band became a regular feature at the Paddock Lounge on Bourbon Street in the French Quarter, and made regular radio broadcasts, television appearance, and more recordings. In 1953 Celestin gave a command performance for President Eisenhower at the White House. His last recording was "Marie LaVeau" (1954), on which he sang. In view of the contribution Celestin made in jazz throughout his lifetime, the Jazz Foundation of New Orleans had a bust made and donated to the Delgado Museum in New Orleans. Near the end of his life, he was honored as one of the greats of New Orleans music. 4,000 people marched in his funeral parade when he died in 1954. After his death, Tuxedo Brass Band leadership was briefly taken over by trombonist Eddie Pierson until his death in 1958. The leadership of the band then fell to banjo player Albert "Papa" French.