Кіріспе
Джордж Витал "Папа Джек" Лэйн (21 қыркүйек 1873 - 1 маусым 1966) – американдық музыкант және испан-американ соғысынан Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары Нью-Орлеандағы жаңашыл оркестр жетекшісі. Ол кейіннен джаз музыкасында табысқа жеткен көптеген музыканттарды оқытуымен жиі атақты болды. Лэйннің Reliance Brass Band оркестрі еуропалық, африкалық және латындық музыканы біріктірген алғашқы оркестрлердің бірі еді. Ең алғашқы джаз музыканттарының көптегені Reliance Brass Band оркестрінде ойнаған немесе олардың ықпалында болған. 1910-1920 жылдары АҚШ бойынша джазды таратқан Нью-Орлеан музыканттарының көптегені Лэйннің оркестрінде мансап бастады, соның ішінде Original Dixieland Jass Band мүшелері де бар.
George Vital "Papa Jack" Laine (September 21, 1873 – June 1, 1966) was an American musician and a pioneering band leader in New Orleans in the years from the Spanish–American War to World War I. He was often credited for training many musicians who would later become successful in jazz music. Laine's Reliance Brass Band was the first to fuse European, African, and Latin music. The earliest jazz musicians can be traced back to playing in the Reliance Brass Band or being influenced by those who had. Many of the New Orleans musicians who first spread jazz around the United States in the 1910s and 1920s got their start in Laine's marching band, including the members of the Original Dixieland Jass Band.
Мансап
Лэйн барабаншы болған, бірақ ол көбінесе топтарды ұйымдастыру және шақыру шеберлігімен танымал болды. Лэйннің музыканттары Нью-Орлеанның көптеген этникалық топтарынан шыққан адамдарды қамтыды: афроамерикандық, ағылшын, француз, неміс, ирланд, итальян, еврей, латын американдық, шотланд және т.б. Ол 1885 жылы, Джим Кроу заңдары Нью-Орлеанда күшіне енгенге дейін топтарды басқаруды бастады. Оның тобының мүшелерінің көптеген түрлі тегіне байланысты, көптеген идеялар дамып, бірікті, бұл джаз музыкасының алғашқы қадамдарына әкелді. Сегрегациялық заңдар «ақтарды» және «қоңырларды» бөлек ұстауды талап еткеннен кейін де, Лэйн ашық және орташа ашық терілі афроамерикандық музыканттарды жалдауын жалғастырды, егер кез келген сегрегационист проблема тудырса, оларды «кубалық» немесе «мексикалық» деп айтты. Сондықтан оның тобы көптеген және әртүрлі адамдарды тартты, мысалы, мексикалық кларнетші Лоренцо Тио, джаз солисінің алғашқы дамушысы. Лэйн музыка адамдарды біріктіреді деп сенді. 1920 жылы Лэйн музыкалық брондау бизнесінен зейнеткерлікке шықты, бірақ ол Нью-Орлеан джазының дамуының алғашқы күндері туралы бірінші қолдан куәліктер берген бірнеше сұхбат берді. 1951 жылдың 1 қаңтарында Лэйн Нью-Орлеан джаз клубының құрметті өмірлік мүшесі болып сайланды және «Ақ джаздың әкесі» деген атақ берілді.