Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германия жағалауындағы Луизиананың ертедегі қоныстану аймағы Неміс жағалауы (французша: Côte des Allemands, испанша: Costa Alemana, немісше: Deutsche Küste) - Нью-Орлеанстан жоғары және Миссисипи өзенінің батыс жағалауында орналасқан Луизиананың ертедегі қоныстану аймағы. Нақтырақ айтқанда, шығыстан (немесе оңтүстікке) батысқа (немесе солтүстікке) қарай, қазіргі Акадиананың Сент-Карл, Сент-Джон-Баптист және Сент-Джеймс приходтарында. Ол негізінен неміс иммигранттары мен олардың африкалық құлдары қоныстанған. Аугсбург, Хоффен, Карлштейн және Мариенталь қалалары осы "жағалауда" орналасқан.
Region of early Louisiana settlement
the coast of Germany
The German Coast (French: Côte des Allemands, Spanish: Costa Alemana, German: Deutsche Küste) was a region of early Louisiana settlement located above New Orleans, and on the west bank of the Mississippi River. Specifically, from east (or south) to west (or north), in St. Charles, St. John the Baptist, and St. James parishes of present day Acadiana. It was largely settled by German immigrants and their African slaves. The four settlements of Augsburg, Hoffen, Karlstein, and Marienthal were located along this "coast".
Ертедегі қоныстар
1718 жылы Джон Лоу мен Индия компаниясы Луизиананы (Жаңа Франция) қоныстандыру үшін француз қоныстанушыларын жалдауға кірісті, бірақ нақты не болатыны туралы емес. Алғашқы француз отаршылары Луизиананың қатал жағдайларына бейімделмеген немесе дайын болмаған. Бұл жерді неміс қоныстанушылары "les Allemands" немесе "немістер" деп атады. 1720 жылы ерте көктемде немістер лес-Альманда қоныстанды. Шамамен төрт мың адам (төрт жүз елу отбасы), көбінесе Рейнландтан, сонымен қатар Баден-Вюртембергтен, Бавариядан, Швед Помераниясынан, Эльзас-Лотарингиядан, Бельгиядан және Швейцариядан Луизианаға сапар шегу үшін Франция арқылы Бретаньдегі Лориентке сапар шекті. Лютерандық және кальвинистік дінді отбасыларға мүмкіндігінше тезірек католик дінін қабылдауға кеңес берілді, әйтпесе олардың Франция арқылы жүруі қиынға соғатын еді. Неміс жағалауы Миссисипи өзенінің батыс жағалауында орналасқан, Тафттан солтүстікке қарай қазіргі Луизианадағы Люсиге дейін созылған. 1731 жылы Индия компаниясы тарағаннан кейін отарландар жер иелері болды. Кейбір тарихшылар бұл неміс фермерлеріне алғашқы Нью-Орлеанс қаласын сақтап қалудың арқасында деп есептейді. Испан дәуірінің соңында Германия жағалауы молшылықпен танымал болды, сондықтан ол Алтын жағалау атауын алды. Луизиананы сатып алу кезінде Неміс жағалауы Луизиананың ең жақсы өңделген бөлігі ретінде танымал болды.
As early as 1718, John Law and the Company of the Indies began recruiting French settlers to settle Louisiana (New France), though not specifically to what would become the German Coast. The early French settlers were not suited or prepared for the harsh conditions in Louisiana. This area of German settlers was called les Allemands or the Germans. In 1720, Germans were recruited in early spring to settle in les Allemands. Roughly four thousand individuals (four hundred and fifty families) mostly from Rhineland, but also from Baden Württemberg, Bavaria, Swedish Pomerania, Alsace–Lorraine, Belgium, and Switzerland traveled across France to Lorient in Brittany to make the voyage to Louisiana. Those families who were Lutherans and Calvinists were advised to convert to Catholicism as soon as possible, or their travel through France could be problematic. The German Coast was located along the west bank of the Mississippi River extending roughly from Taft north to Lucy in present day Louisiana. When the Company of the Indies folded in 1731, the settlers became independent land owners. Some historians credit these German farmers with the survival of early New Orleans. By the end of the Spanish era, the German Coast had become so well known for its abundance that it acquired the designation of Gold Coast. At the time of the Louisiana Purchase, the German Coast was renowned as the best cultivated part of Louisiana.
Мәдениет
Неміс жағалауындағы қоныстанушылардың көпшілігі Рейнланд аймағынан, Швейцарияның неміс тілді кантондарынан және басқа да аймақтардан келді. Көптегендер Германияның Альзас-Лотарингия аймағынан, ал кейбіреулері Бельгиядан келді. Германияға қоныс аударғаннан кейін олар француз тілін меңгерген және алғашқы француз қоныстанушыларымен некелескен. Кейінгі онжылдықтарда олар соңғылардың ұрпақтарымен, сондай-ақ акадилермен (акадтар "каджун" деп аталатын адамдар) некелескен. Бірқатар кең таралған каджундық тегістердің неміс тегі бар: мысалы, Шекснайдер (түрлі жазылу), ЛаБранш (Цвейгтің калькуляциясы), Фолс, Зеринг (Зеринг), Химмель (Химмель) және Тросклер (Трокслердің фонетикалық макарон). Немістер де каджун музыкасына аккордеон енгізген деп есептеледі.
Most of the German Coast settlers came from the Rhineland region of Germany, the German speaking cantons of Switzerland, and other areas. Many came from the German speaking region of Alsace–Lorraine in France, and some from Belgium. From the time of their arrival, the German immigrants began speaking French and intermarried with the early French settlers. Over the subsequent decades they intermarried with the descendants of the latter as well as the Acadians, (Acadians are those who became known as "Cajuns.") A number of common Cajun surnames have German origins: for example, Schexnayder (various spellings), LaBranche (a calque of Zweig), Folse, Zeringue (Zehring), Hymel (Himmel), and Trosclair (a phonetic macaronic of Troxler). The Germans are also credited with introducing the accordion into Cajun music.
19 ғасыр
1811 жылы Германия жағалауы АҚШ тарихындағы ең ірі құл көтерілісінің орны болды, 1811 жылғы Германия жағалауы көтерілісі. Бұл АҚШ Луизиана территориясын сатып алғаннан кейін, бірақ Орлеан территориясы Луизиана штаты ретінде қабылданғанына бір жылдан астам уақыт болды. Көтерілістің басшылары құлдар Куамана мен Гарри және Чарльз Дезлондес, бостандыққа шыққан қара нәсілді адам болды. Олар өзен жолы бойындағы плантациялардан шамамен 500 құлды жинап, Нью-Орлеанға қарай аттанды. Көтерілісшілер екі ақ адамды көп қарсылық көрместен өлтірді, бірақ олар жақсы қаруланбаған. Жергілікті әскерилер шақырылып, көтерілісте қаза болған тоқсан бес құлдың жартысын өлтірді. Қалғандары сот процестері өткеннен кейін, оның ішінде Орлеанс еншісінде, соттар өткізілді.
In 1811, the German Coast was the site of the largest slave revolt in US history, the 1811 German Coast uprising. This was after the US had acquired the Louisiana Territory, but was more than a year before the Territory of Orleans was admitted as the state of Louisiana. The rebellion's leaders were slaves Quamana and Harry, and Charles Deslondes, a free man of color. They gathered an estimated 500 slaves from plantations along the River Road and marched toward New Orleans. The insurgents killed two white men without meeting much resistance, but they were not well armed. The local militia was called out and killed nearly half of the total ninety five slaves who died in the rebellion. The remainder were executed after tribunals were held in the parishes, including Orleans Parish.
20 ғасыр
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияға қарсы әрекет ретінде Луизиана штатының заң шығарушы органы 114 заңын қабылдады: ол штатта неміс мәдениеті мен мұрасының барлық көріністеріне, әсіресе неміс тілінің басылған немесе сөйленген қолданылуына тыйым салды. Неміс тілін қолдану Германия жағалауындағы қоныс аударушылардың ұрпақтары арасында төмендеді, бірақ 1848 жылғы төңкерістен кейін және одан кейін келген неміс иммигранттарының ұрпақтары бұған әсер етті.
During World War I, in a reaction against Germany as the enemy, the Louisiana state legislature passed Act 114: it prohibited all expressions of German culture and heritage in the state, especially the printed or spoken use of the German language. The use of the German language had declined among descendants of settlers of the German coast, but descendants of more recent German immigrants who arrived after the Revolutions of 1848 and later were affected.
21 ғасыр
2014 жылы Уитни плантациясы Германия жағалауында экскурсиялар үшін ашылды. Бұл музей құлдықтың тарихы мен мұрасына арналған және көпшілікке ашық.
In 2014, Whitney Plantation opened for tours in what was the German Coast. It addresses the history and legacy of slavery and is open to the public.