Кіріспе

Германия жағалауындағы Луизиананың ертедегі қоныстану аймағы Неміс жағалауы (французша: Côte des Allemands, испанша: Costa Alemana, немісше: Deutsche Küste) - Нью-Орлеанстан жоғары және Миссисипи өзенінің батыс жағалауында орналасқан Луизиананың ертедегі қоныстану аймағы. Нақтырақ айтқанда, шығыстан (немесе оңтүстікке) батысқа (немесе солтүстікке) қарай, қазіргі Акадиананың Сент-Карл, Сент-Джон-Баптист және Сент-Джеймс приходтарында. Ол негізінен неміс иммигранттары мен олардың африкалық құлдары қоныстанған. Аугсбург, Хоффен, Карлштейн және Мариенталь қалалары осы "жағалауда" орналасқан.

Ертедегі қоныстар

1718 жылы Джон Лоу мен Индия компаниясы Луизиананы (Жаңа Франция) қоныстандыру үшін француз қоныстанушыларын жалдауға кірісті, бірақ нақты не болатыны туралы емес. Алғашқы француз отаршылары Луизиананың қатал жағдайларына бейімделмеген немесе дайын болмаған. Бұл жерді неміс қоныстанушылары "les Allemands" немесе "немістер" деп атады. 1720 жылы ерте көктемде немістер лес-Альманда қоныстанды. Шамамен төрт мың адам (төрт жүз елу отбасы), көбінесе Рейнландтан, сонымен қатар Баден-Вюртембергтен, Бавариядан, Швед Помераниясынан, Эльзас-Лотарингиядан, Бельгиядан және Швейцариядан Луизианаға сапар шегу үшін Франция арқылы Бретаньдегі Лориентке сапар шекті. Лютерандық және кальвинистік дінді отбасыларға мүмкіндігінше тезірек католик дінін қабылдауға кеңес берілді, әйтпесе олардың Франция арқылы жүруі қиынға соғатын еді. Неміс жағалауы Миссисипи өзенінің батыс жағалауында орналасқан, Тафттан солтүстікке қарай қазіргі Луизианадағы Люсиге дейін созылған. 1731 жылы Индия компаниясы тарағаннан кейін отарландар жер иелері болды. Кейбір тарихшылар бұл неміс фермерлеріне алғашқы Нью-Орлеанс қаласын сақтап қалудың арқасында деп есептейді. Испан дәуірінің соңында Германия жағалауы молшылықпен танымал болды, сондықтан ол Алтын жағалау атауын алды. Луизиананы сатып алу кезінде Неміс жағалауы Луизиананың ең жақсы өңделген бөлігі ретінде танымал болды.

Мәдениет

Неміс жағалауындағы қоныстанушылардың көпшілігі Рейнланд аймағынан, Швейцарияның неміс тілді кантондарынан және басқа да аймақтардан келді. Көптегендер Германияның Альзас-Лотарингия аймағынан, ал кейбіреулері Бельгиядан келді. Германияға қоныс аударғаннан кейін олар француз тілін меңгерген және алғашқы француз қоныстанушыларымен некелескен. Кейінгі онжылдықтарда олар соңғылардың ұрпақтарымен, сондай-ақ акадилермен (акадтар "каджун" деп аталатын адамдар) некелескен. Бірқатар кең таралған каджундық тегістердің неміс тегі бар: мысалы, Шекснайдер (түрлі жазылу), ЛаБранш (Цвейгтің калькуляциясы), Фолс, Зеринг (Зеринг), Химмель (Химмель) және Тросклер (Трокслердің фонетикалық макарон). Немістер де каджун музыкасына аккордеон енгізген деп есептеледі.

19 ғасыр

1811 жылы Германия жағалауы АҚШ тарихындағы ең ірі құл көтерілісінің орны болды, 1811 жылғы Германия жағалауы көтерілісі. Бұл АҚШ Луизиана территориясын сатып алғаннан кейін, бірақ Орлеан территориясы Луизиана штаты ретінде қабылданғанына бір жылдан астам уақыт болды. Көтерілістің басшылары құлдар Куамана мен Гарри және Чарльз Дезлондес, бостандыққа шыққан қара нәсілді адам болды. Олар өзен жолы бойындағы плантациялардан шамамен 500 құлды жинап, Нью-Орлеанға қарай аттанды. Көтерілісшілер екі ақ адамды көп қарсылық көрместен өлтірді, бірақ олар жақсы қаруланбаған. Жергілікті әскерилер шақырылып, көтерілісте қаза болған тоқсан бес құлдың жартысын өлтірді. Қалғандары сот процестері өткеннен кейін, оның ішінде Орлеанс еншісінде, соттар өткізілді.

20 ғасыр

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияға қарсы әрекет ретінде Луизиана штатының заң шығарушы органы 114 заңын қабылдады: ол штатта неміс мәдениеті мен мұрасының барлық көріністеріне, әсіресе неміс тілінің басылған немесе сөйленген қолданылуына тыйым салды. Неміс тілін қолдану Германия жағалауындағы қоныс аударушылардың ұрпақтары арасында төмендеді, бірақ 1848 жылғы төңкерістен кейін және одан кейін келген неміс иммигранттарының ұрпақтары бұған әсер етті.

21 ғасыр

2014 жылы Уитни плантациясы Германия жағалауында экскурсиялар үшін ашылды. Бұл музей құлдықтың тарихы мен мұрасына арналған және көпшілікке ашық.