Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Югославия Корольдігіне Осі державалары шабуыл жасағаннан кейін, бүкіл Босния жаңадан құрылған Тәуелсіз Хорватия мемлекетіне берілді. Босниядағы Осі билігі жергілікті жауларға және антифашистерге қарсы кеңінен қуғын-сүргін мен жаппай өлтірулерге әкелді. Көптеген сербтер қаруды қолға алып, сербтердің ұлтшыл және роялистік қарсылық қозғалысына қосылды, олар нацистік оккупациялық күштерге қарсы тиімді емес партизандық соғыс жүргізді. 1941 жылдың 12 қазанында Сараевоның 108 көрнекті мұсылман азаматтары Сараево мұсылмандарының қарарына қол қойды, олар сербтерді қуғын-сүргінге ұшыратқанды айыптап, мұндай қуғын-сүргінге қатысқан мұсылмандар мен бүкіл мұсылман халқының арасын ажыратып, сербтердің мұсылмандарды қуғын-сүргінге ұшыратқаны туралы ақпарат берді және олардың жеке басына қарамастан елдің барлық азаматтарына қауіпсіздікті талап етті. 1941 жылдан бастап Иосип Броз Титоның басшылығымен Югославия коммунистері өздерінің көпұлтты қарсылық тобы - партизандарды ұйымдастырды, олар Осі мен Четник күштеріне қарсы күресті. 1943 жылы 29 қарашада Титоның басшылығымен Югославияның Ұлттық азаттық антифашистік кеңесі Яйцеде құрылтай конференциясы өткізді, онда Босния мен Герцеговина Югославия федерациясының ішінде республика ретінде қайта құрылды. Әскери табыстар ақырында одақтастарды партизандарды қолдауға итермеледі, ал соғыс аяқталуы Югославия Социалистік Федеративтік Республикасының құрылуына әкелді, 1946 жылғы конституция Босния мен Герцеговинаны жаңа мемлекеттің алты құраушы республикасының біріне айналдырды. Соғыс кезінде, және құзырсыз усташе режимі кезінде ішкі қауіпсіздіктің нашарлауынан кейін, нацистер 1943 жылдың ақпан айында Боснияда 13-ші Вафен тау дивизиясы деп аталатын Вафен СС бөлімін құрды. Имам Халим Малкоч Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс темір крестімен марапатталған жалғыз мұсылман болды.