Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік американдық опера әншісі (1891-1978) Александр Кипнис (13 ақпан 1891 [O. S. 1 ақпан 1891] 14 мамыр 1978) - ресейлік опералық бас. Алғашында өзінің өнерлік беделін Еуропада құрған Кипнис 1931 жылы америкалық азаматқа үйленгеннен кейін американдық азаматқа айналды. 1940 жылы Нью-Йорктегі Метрополитен операсында кеш дебют жасамас бұрын ол Чикаго операсында жиі өнер көрсетті.
Russian born American opera singer (1891–1978)
Alexander Kipnis (February 13 1891 [O. S. February 1 1891] – May 14, 1978) was a Russian born operatic bass. Having initially established his artistic reputation in Europe, Kipnis became an American citizen in 1931, following his marriage to an American. He appeared often at the Chicago Opera before making his belated début at the Metropolitan Opera in New York City in 1940.
Ерте өмір
Александр Кипнис Ресей империясының (қазіргі Украинаның) Волын губернаторлығының астанасы Житомир қаласында дүниеге келген. Оның жеті адамнан тұратын кедей отбасы еврейлер тұрып жатқан геттода тұратын. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, 12 жасында, ол балташының шәкірті болып, жергілікті мәжілісханаларда және Бессарабияда (қазіргі Молдовада) сопрано әнін айтып, отбасын асырауға көмектесті. Жасөспірім кезінде ол 19 жасында Варшава консерваториясына оқуға түскенге дейін идиш театралды тобына қатысты. Консерваторияда орта мектеп бітіру талап етілмеді. Оның біліміне тромбон, контрабас және дирижерлік оқулар кірді. Ол мәжілісханаларда ән айтуды жалғастыра берді. Хормейстердің ұсынысы бойынша ол Берлинге барып, Эрнст Гренцебахпен дауысты оқыды, ол сонымен қатар Лориц Мелхиордың, Мета Сейнмейердің және Макс Лоренцтің мұғалімі болды. Сонымен қатар Монтидің оперетта театрында екінші бас күйін орындады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Кипнис шетелдік ретінде неміс лагеріне қамалды. Өз-өзіне ән айтып жатқанда, оны ағасы Висбаден операсының бас менеджері болған әскер капитаны естіді. Кипнис қамақтан босатылып, Гамбург опера театрына жұмысқа қабылданды. Ол опералық дебютын 1915 жылы "Фледермаус" опереттасының партиялық сахнасында "мұнда қонақ" ретінде Иоганн Штраустың үш әнін айтып берді. 1917 жылы ол Висбаден опера театрына ауысты, онда баға жетпес сахналық тәжірибе жинады. 1922 жылы Берлиндің мемлекеттік опера театрына қосылғанға дейін Висбаденде 300-ден астам қойылымда ән шырқады.
Aleksandr Kipnis was born in Zhitomir, the capital of the Volhynian Governorate, in the Russian Empire (today part of Ukraine). His impoverished family of seven lived in a Jewish ghetto. After his father died, when he was aged 12, he helped support the family as a carpenter's apprentice and by singing soprano in local synagogues and in Bessarabia (now Moldova) until his voice changed. As a teenager he took part in a Yiddish theatrical group, until he entered the Warsaw Conservatory at age 19. The conservatory did not require a high school diploma. His education included the study of the trombone, double bass and conducting. All the while he continued to sing in synagogues. On the recommendation of the choirmaster, he traveled to Berlin and studied voice with Ernst Grenzebach who was also a teacher of Lauritz Melchior, Meta Seinemeyer, and Max Lorenz. At the same time he sang second bass in Monti's Operetta Theater. When the First World War started, Kipnis was interned as an alien in a German holding camp. While singing to himself he was overheard by an army captain whose brother was general manager of the Wiesbaden Opera. Kipnis was released from custody and he was engaged by the Hamburg Opera. He made his operatic debut in 1915, singing three Johann Strauss songs as a "guest" in the party scene of the operetta Die Fledermaus. In 1917, he moved to the Wiesbaden Opera, having gained invaluable stage experience. He sang in more than 300 performances at Wiesbaden until 1922, when he joined the Berlin Staatsoper.
Халықаралық мансап
Келесі жылы Кипнис Вагнерианның гастрольдік компаниясымен бірге АҚШ-қа барды. 1923-1932 жылдар аралығында тоғыз маусым бойы Чикагоның азаматтық операсының құрамында болды. 1927 жылы Байройт фестивалінде Карл Мюк жетекшілігімен Вагнердің "Парсифалында" Гурнеманц ретінде өнер көрсетті және Зигфрид Вагнердің "Құдайдың мейрамы музыкасын" жаздырды. (Ричард Штраустың 1933 жылы жазған тірі орындау жазбасы жалпы алғанда жоққа шығарылды.) Ол сондай-ақ Зальцбург фестивалінде де өнер көрсетті. Кипнис Берлин операсымен 1935 жылға дейін келісімшарт жасасқан, содан кейін ол келісімшартты бұзып, нацистік Германиядан қашып кетті. 1936-1938 жылдары Вена мемлекеттік операсында қонақ орындаушы ретінде үш маусым бойы өнер көрсетті. Аншлюс болғаннан кейін ол Еуропадан кетіп, АҚШ-та тұрақты тұрып қалды. 1940 жылы Митрополитпен келісімшартқа қол қойған кезде ол әлемнің көптеген ірі опера үйлерінде өнер көрсетті. Осы мақалада аталған Еуропалық және Америка театрларынан басқа, ол Ұлыбританияның әншілер үшін ең маңызды орындарында, Корольдік опера үйінде, Ковент-Гарденде (1927 және 1929-1935 жылдары), сондай-ақ Буэнос-Айрестегі Колон театрында (1926-1936 жылдары) тыңдалды. Кипнис соғыстар аралығындағы жылдары әлемдегі ең үздік бас аспаптарының бірі болып саналды. Ол өзінің жұмсақ, жұмсақ дауысы мен керемет музыкалық шеберлігі үшін мақталған. Өзінің мәртебесіне сай, ол сол кездегі ең үздік дирижерлармен бірге өнер көрсетуге шақырылды. Олардың қатарында Эрнест Ансермет, Джон Барбиролли, Томас Бичем, Лео Блех, Фриц Буш, Альберт Коутс, Карл Элмендорф, Вильгельм Фуртвенглер, Роберт Хегер, Герберт фон Караян, Йозеф Крипс, Эрих Клейбер, Отто Клемперер, Ханс Кнапертсбуш, Серж Кусевицкий, Эрих Лайнсдорф, Виллем Менгельберг, Димитрий Митропулос, Пьер Монте, Карл Мюк, Артур Никиш, Евгений Орманди, Ханс Пфицнер, Фриц Райнер, Артур Родзинский, Росбауд, Герман Шершен, Ричард Штраус, Ханс Джордж Шелл, Артуро Тосканини, Бруно және Вальтер Феликс Вейнингтарнер бар. 1940 жылдары Кипнисдің дауысы нашарлап, 1946 жылы Меттер театрынан зейнеткерлікке шықты. Соңғы рет 1951 жылы концертте болды. 1915 жылы дебютімен ол кем дегенде 108 рөлді, көбінесе бірнеше тілде әндеген, ал опера мен ораторияда 1600 - ден астам қойылым жасаған. Ол 1978 жылы 87 жасында Коннектикут штатының Вестпорт қаласында қайтыс болды.
The following year Kipnis visited the United States with a touring Wagnerian company. For nine seasons, between 1923 and 1932, he was on the roster of the Chicago Civic Opera. In 1927, at the Bayreuth Festival, he appeared as Gurnemanz in Wagner's Parsifal under Karl Muck and recorded the Good Friday Music under Siegfried Wagner. (A purported live performance recording in 1933 under Richard Strauss has been generally discounted.) He also appeared at the Salzburg Festival. Kipnis was under contract with the Berlin Opera until 1935, when he was able to break his contract and flee Nazi Germany. He appeared for three seasons as a guest performer with the Vienna State Opera in 1936–1938. Just after the Anschluss he left Europe and settled permanently in the United States. By the time he was finally signed by the Metropolitan in 1940 he had appeared in most of the world's major opera houses. In addition to those European and American theatres already mentioned in this article, he was heard at the United Kingdom's foremost venue for singers, the Royal Opera House, Covent Garden, (in 1927 and 1929–1935), and also at the Teatro Colón in Buenos Aires (1926–1936). Kipnis was regarded throughout the inter war years as being one of the greatest basses in the world. He was praised for the beauty of his smooth and mellow voice and the excellence of his musicianship. As befitted his status, he was invited to appear with the top conductors of his day. They included Ernest Ansermet, John Barbirolli, Thomas Beecham, Leo Blech, Fritz Busch, Albert Coates, Karl Elmendorff, Wilhelm Furtwängler, Robert Heger, Herbert von Karajan, Josef Krips, Erich Kleiber, Otto Klemperer, Hans Knappertsbusch, Serge Koussevitzky, Erich Leinsdorf, Willem Mengelberg, Dimitri Mitropoulos, Pierre Monteux, Karl Muck, Arthur Nikisch, Eugene Ormandy, Hans Pfitzner, Fritz Reiner, Artur Rodziński, Hans Rosbaud, Hermann Scherchen, Richard Strauss, George Szell, Arturo Toscanini, Bruno Walter and Felix Weingartner. Kipnis showed signs of vocal deterioration during the 1940s and he retired from the Met in 1946. He made his last concert appearance in 1951. Since his debut in 1915, he had sung at least 108 roles, often in more than one language, and his performances in opera and oratorio numbered more than 1600. He died in Westport, Connecticut in 1978, aged 87.
Сыншыл бағалау
Кипнистің ең танымал рөлдері арасында Моцарт пен Вагнер операларында бас ролі, сондай-ақ Муссоргскийдің "Борис Годунов" операсында және Бетховеннің "Фиделио" операсында Рокко ролі болды. Германияда ол Вердидің әншісі ретінде де танымал болды. Ол неміс әндерін, орыс әндерін де жақсы түсіндірген. 1920-1930 жылдары Кипнис бас бас қарсыластары Верди репертуарында итальяндық Наццарено Де Анжелис, Эцио Пинза және Танкреди Пасеро, Вагнер репертуарында қара үнді норвегиялық Ивар Андресен болды. Оның Брамс, Вольф және Шуберт әндерін жазған жазбалары, сондай-ақ көптеген әсерлі опералық жазбалары, әсіресе 1920-1930 жылдардағы жазбалары жоғары бағаланады.
Among Kipnis's most celebrated roles were the bass parts in operas by Mozart and Wagner, as well as the title role in Mussorgsky's Boris Godunov and the part of Rocco in Fidelio by Beethoven. In Germany he also was renowned as a Verdi singer. He was a distinguished interpreter of German lieder and Russian songs, too. During the 1920s and 1930s, Kipnis's chief bass rivals were the vibrant Italians Nazzareno De Angelis, Ezio Pinza and Tancredi Pasero in the Verdi repertoire, and the black voiced Norwegian Ivar Andresen in the Wagner repertoire. His recordings of lieder by Brahms, Wolf and Schubert are highly prized today, as are his many impressive operatic recordings, especially those dating from the 1920s and 1930s.
Отбасы
1925 жылы Кипнис Милдред Элеонор Левиге тұрмысқа шықты, оның әкесі, белгілі пианист және композитор Хениот Леви туған Польшадан Чикагоға көшіп келді. Олардың ұлы Игорь Кипнис (1930-2002) атақты клавесинист болды. Кипнистің немересі Джереми Р. Кипнис (1965 жылы туған) ұқсас шығармашылық қадамдар бойынша фотограф, рекорд продюсері, кинорежиссер және жақында Джордж Лукас пен Том Холманның THX Motion Picture & Sound Standards эволюциясы The Kipnis Studio Standard The 21st Century Ultimate Screening Room Design жасаушысы ретінде танымал болды.
In 1925 Kipnis married Mildred Eleanor Levy, whose father, Heniot Levy, a noted pianist and composer, had emigrated from his native Poland to Chicago. Their son Igor Kipnis (1930–2002) was a celebrated harpsichordist. Following in similar creative footsteps, Kipnis's grandson, Jeremy R. Kipnis (born 1965), has become known as a photographer, record producer, film director, and recently creator of The Kipnis Studio Standard – The 21st Century Ultimate Screening Room Design, an evolution of George Lucas's and Tom Holman's THX Motion Picture & Sound Standards.