Ресейлік опера әншісі Галина Вишневскаяның өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ресейлік сопрано, қазақстандық биатлоншы Галина Павловна Вишневская (25 қазан 1926 – 11 желтоқсан 2012) – орыс сопрано опера әншісі және концерт оқырманы, ол 1966 жылы КСРО халық әртісі атағын алды. Ол виолончельші Мстислав Ростроповичтің жұбайы және Ольга мен Елена Ростроповичтің анасы болды.

Өмірбаян

Вишневская Ленинградта (қазіргі Санкт-Петербург) дүниеге келген. Ол 1944 жылы опереттада ән айтып, кәсіби сахнадағы алғашқы қадамын жасады. Бір жыл Вера Николаевна Гаринадан сабақ алғаннан кейін, 1952 жылы Мәскеудегі Большой театрының конкурсында жеңіске жетті (Рахманиновтың «О, қайғырма» әнімен және Вердидің «O patria mia» ариясымен, «Аида» операсынан). Келесі жылы ол Большой театрының құрамына қабылданды. 1957 жылдың 24 наурызында ол Финляндияның Ұлттық операсында Татьяна рөлінде «Евгений Онегин» операсында дебют жасады. 1960 жылдың 9 мамырында ол Сараево қаласындағы Ұлттық театрда Аида рөлінде алғаш рет өнер көрсетті. 1961 жылы ол Метрополитен операсында Аида рөлінде дебют жасады, ал келесі жылы сол рөлмен Корольдік опера театрында тағы да дебют жасады. КГБ оны тығыз бақылап, «жау» санаған кезде, екі талантты музыканттың үйі тыңшылықтан қорғаныш пен бостандыққа айналды. 1974 жылы олар кеңестік үкіметтен ұзақ мерзімді демалыс сұрап, КСРО-дан кетіп қалды. Соңында АҚШ пен Парижде қоныстанды. 1982 жылы сопрано опера сахнасымен қоштасты, Парижде Чайковскийдің «Евгений Онегин» операсында Татьяна рөлінде. 1987 жылы ол Вашингтонда Римский-Корсаковтың «Цардың қалыңдығы» операсын қойды. 1984 жылы Вишневская «Галина: орыс әңгімесі» атты естеліктер жинағын жариялады, ал 2002 жылы Мәскеуде «Галина Вишневская опера орталығы» атты жеке опера театрын ашты. Өмірінің соңғы күндерінде Ресей президенті Владимир Путин оны Отанға сіңірген қызметтері үшін бірінші дәрежелі орденмен марапаттады. 2012 жылдың 11 желтоқсанында Вишневская 86 жасында Мәскеуде қайтыс болды. Ол үш рет үйленген. Алғашқы күйеуі – теңізші Георгий Вишневский. Ажырасқаннан кейін де оның тегін сақтап қалды. Екінші күйеуі – скрипкашы және Ленинград жеңіл операсының директоры Марк Рубин, ол сонымен қатар оның менеджері болды. Бұл некеден 2 айлық шала сәби дүниеге келді, бірақ қайтыс болды. Олар 10 жыл бірге тұрғаннан кейін ажырасты. Оның қыздары әлі тірі.

Vishnevskaya was born in Leningrad (now Saint Petersburg). She made her professional stage debut in 1944 singing operetta. After a year studying with Vera Nikolayevna Garina, she won a competition held by the Bolshoi Theatre in Moscow (with Rachmaninoff's song "O, Do Not Grieve" and Verdi's aria "O patria mia" from Aida) in 1952. The next year, she became a member of the Bolshoi Theatre. On 24 March 1957, she made her debut in Finnish National Opera as Tatyana in Eugene Onegin. On 9 May 1960, she made her first appearance in Sarajevo at the National Theatre, as Aida. In 1961, she made her Metropolitan Opera debut as Aida; the following year she made her debut at the Royal Opera House with the same role. at a time when he was closely watched by the KGB and had become an official non person; the home of the two acclaimed musicians offered safety and freedom from the risk of being spied on at home. In 1974, the couple asked the Soviet government for an extended leave and left the Soviet Union. Eventually they settled in the United States and Paris. In 1982, the soprano bade farewell to the opera stage, in Paris, as Tatyana in Tchaikovsky's Eugene Onegin. In 1987, she stage directed Rimsky Korsakov's The Tsar's Bride in Washington, D. C. In 1984, Vishnevskaya published a memoir, Galina: A Russian Story , and in 2002, she opened her own opera theatre in Moscow, the "Galina Vishnevskaya Opera Centre". In the last week of her life, Russian President Vladimir Putin honoured her with the First Class Order of Merit for the Fatherland. On 11 December 2012, Vishnevskaya died at the age of 86 in Moscow. She was married three times. Her first marriage was to Georgy Vishnevsky, a sailor. She retained his family name after their divorce. Her second marriage was to the violinist and director of the Leningrad Light Opera company, Mark Rubin, who also served as her manager. This second marriage produced a son, who died at age 2 months, and lasted 10 years before ending in divorce. Her daughters survive her.

Жазбалар

Вишневская көптеген жазбалар жасады, оның ішінде «Евгений Онегин» (1956 және 1970), Мусоргскийдің «Өлім әндері мен билері» (1961 және 1976), Бриттеннің «Соғыс реквиемі» (Сэр Питер Перс және Дитрих Фишер-Дискаумен бірге, композитордың өзі дирижерлік етті; 1963), «Ақынның эхосы» (1968), Мусоргскийдің «Борис Годунов» (1970 және 1987), Пуччинидің «Тоска» (1976), Чайковскийдің «Пик патшайымы» (Регина Ресникпен бірге, 1976), «Мценск леди Макбеті» (1978), Чайковскийдің «Иоланта» (Николай Геддамен бірге, 1984) және Прокофьевтің «Соғыс және бейбітшілік» (1986).

Мұра

Новокосино ауданындағы Галина Вишневская көшесі. 2013 жылдың 26 маусымында Мәскеу үкіметі жобаланған №326 жолға Галина Вишневская көшесі деген атау беру туралы шешім қабылдады, ол Мәскеу қаласының Шығыс әкімшілік округінің Новокосино ауданында Суздальская және Новокосиньская көшелерінің арасында орналасқан. Мәскеу облысы Видном қаласындағы Галина Вишневская көшесі. "Аэрофлот" авиакомпаниясының "Вишневская" атындағы Airbus A321 авиалайнері. Кронштадт қаласындағы №8 балалар музыка мектебі Г. Вишневскаяның есімімен аталады. Күн жүйесінің №4919 кіші планетасы Г. Вишневскаяның есімімен аталған. 2018 жылы Мәскеуде Мстислав Ростропович пен Галина Вишневскаяға арналған мемориалдық тақта ашылды. Ол Газетный көшесінде, олардың бірге тұрған үйіне орнатылды. 2022 жылдың 25 қазанында, әншінің туған күнінде, Остоженка көшесі, 25, 1-ғимаратта орналасқан әншінің есімін алған Опера әншілік орталығының жанына мүсінші Александр Рукавишников пен сәулетші Михаил Посохиннің Галина Вишневскаяға қойған ескерткіші орнатылды.