Кіріспе
Николай Гьяуров (немесе Николай Гьяуров, Николай Гьяуров, 13 қыркүйек 1929 - 2 маусым 2004) – болгар опера әншісі және соғыстан кейінгі кезеңнің ең танымал бас әншілерінің бірі. Ол қуатты, әсем дауысымен танымал болды және әсіресе Мусоргский мен Верди рөлдерімен байланысты болды. Гьяуров 1956 жылы болгар пианисі Златина Мишаковаға, ал 1978 жылы итальяндық сопрано Мирелла Френиге үйленді. Олар Гьяуров 2004 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін Моденада бірге тұрды.
Өмірбаян
Гьяуров Оңтүстік Болгариядағы шағын таулы қалашық – Велинградта дүниеге келген. Бала кезінде скрипка, фортепиано және кларнет ойнауды үйренген. 1949 жылы Болгария мемлекеттік консерваториясында профессор Кристо Брамбаровтың жетекшілігімен музыкалық білімін бастады. Гьяуров мемлекеттік стипендия алды және 1950 жылдан 1955 жылға дейін Мәскеу консерваториясында оқыды. Гьяуровтың мансабы 1955 жылы басталды, ол Париждегі Халықаралық вокалдық байқауында Гран-при, ал Прагада өткен Бесінші Дүниежүзілік жастар фестивалінде бірінші жүлде мен алтын медальді жеңіп алды. Гьяуров 1955 жылы Софияда Россинидің «Севильский шаштараз» операсында Дон Базилио рөлінде опералық дебют жасады. 1956 жылы Мәскеудегі Большой театрына ауысып, алғашқы Мефистофель партиясын орындады. 1958 жылы Болоньядағы Коммуналь театрында итальяндық опералық дебют жасады, ал 1959 жылы Ла Скаладағы «Борис Годунов» операсындағы Варлаам рөлімен халықаралық мансабын бастады. 1962 жылы Гьяуров Ковент-Гарденде Вердидің «Тағдыр күші» операсында Падре Гвардиано рөлінде дебют жасады, сондай-ақ Герберт фон Караянның дирижерлігімен Вердидің «Реквиемін» Зальцбургте орындады. Гьяуров 1961 жылы Генуяда Мирелла Френимен сахнада алғаш рет бірге болды. Ол «Фауст» операсындағы Мефистофель, ал ол – Маргарита рөлінде болды. 1978 жылы үйленгеннен кейін олар оның туған қаласы Моденада тұрды. Олар жиі бірге ән шырқады. Ол 1963 жылы Чикаго лирикалық операсында Гуноның «Фауст» операсында АҚШ-та тұңғыш рет өнер көрсетті және компаниямен он екі рөлді, соның ішінде «Борис Годунов», «Дон Кихот» және «Мефистофель» фильмдеріндегі басты рөлдерді орындады. Гьяуров Метрополитен операсында 1965 жылдың 8 қарашасында Мефистофель рөлінде дебют жасады. Ол онда он рөлде жалпы саны 81 қойылымда ән шырқады, соңғы рет 1996 жылдың 26 қазанында «Риголетто» операсындағы Спарафуциль рөлінде өнер көрсетті. Мансабы барысында ол Мәскеудің Большой театрында, Вена мемлекеттік операсында, Ковент-Гарденде және Париж операсында да өнер көрсетті. 1970 жылдардың аяғында Гьяуров Массене операсының «Дон Кихот» операсының алғашқы толық стерео жазбасында басты рөлді орындады. Ол жиі жазылған, ал оның дискографиясына оның көптеген үлкен сахналық рөлдерінің толық жазбалары кіреді, соның ішінде «Дон Джованни», «Дон Базилио», «Рамфис», «Коллин», «Банко», Гуно және Боитоның «Мефистосы» мен «Борис Годунов» және тағы да басқалары. Гьяуров пен оның әйелі Мирелла Френи көптеген операларда бірге ән шырқады, олардың ең танымалдары – «Симон Бокканегра» (Ла Скала, 1971), «Фауст» (Ковент-Гарден, 1976), «Дон Карлос» (Сальцбург, 1976), «Эрнани» (Ла Скала, 1982). 2000 жылдың қазан айында 71 жасында ол Ульмдегі Джеймс Аллен Герас жетекшілігімен өткен 1-ші Герберт фон Караян мемориалдық концертінде танымал өнер көрсетті. Opera News журналындағы Гьяуровтың некрологында Мартин Бернхаймер былай деп атап өтті: «Ол өте кең көлемді, жылы тембрлі, қараңғы түсті, таңғажайып вокалды аспапқа ие болды. Ол өзінің қолдарындағы резонды дыбысты кеңпейілділікпен және әсіресе жылтыратылған жоғарғы регистрде оңайлықпен шығарды».
Құрмет
Антарктикадағы Оңтүстік Шетланд аралдарындағы Ливингстон аралындағы Гиауров шыңы Николай Гиауровтың құрметіне аталған.