Stefan Merriman

Кіріспе

Австралиялық мотоцикл жарыскері Стефан Уильям Мерриман (тауым: 24 наурыз 1973 жылы Таурганда, Жаңа Зеландия) - бұрынғы кәсіби мотоцикл сынақтары мен эндуро жүргізушісі. Ол 2000 (250cc), 2001 (400cc), 2003 (250cc) және 2004 (Enduro 1) жылдары әлемнің эндуро чемпионатында жеңімпаз атанды.

Мансап

Мерриман ерте жастан сынақтарға қатыса бастады. 1985 жылы 12 жасында ол ересектермен жарысып, Жаңа Зеландияның сынақ чемпионатында Fantic 80 машинасымен клубтық сыныпта жеңімпаз атанды. Екі жылдан кейін 14 жасында Жаңа Зеландия сарапшылар чемпионатында жеңімпаз атанды. 1989 жылдың тамызында Скарборо қаласында өткен екі күндік халықаралық жастар сынағында жеңіске жетті. Англияда жүргенде ол Дербиширде өткен YMSA жастар арасында алты күндік сынақта екінші орын алды. Жаңа Зеландияға оралғаннан кейін ол 1989 жылы Жаңа Зеландия сынақ чемпионатында сарапшы класта жеңіске жетті. 1990 жылы ол Йоркширге көшіп, мамыр айында Шотландияның алты күндік сынағында (SSDT) 10-шы орын алды және ең жақсы жаңа келген ойыншы сыйлығын алды. Келесі жылы SSDT-де 15-ші орынды, ал 1992 жылы 4-ші орынды иеленді. 1991 және 1992 жылдары SSDT-да ол күннің үздік орындаушысы атағын жеңіп алды. Англияда тұрып, ол британдық және әлем чемпионаттарына қатысып, Ұлыбританияның Априлия импорттаушылары Джеральд Ричардсон мен Малкольм Рэтмеллдің қолдауына ие болды. 1990-1992 жылдары әлем чемпионатының 21 раундында жарыстады, ең жақсы нәтижесі 1991 жылы фин раундында 16-шы орын алды. Сол жылы ол Ұлыбритания чемпионатында 6-шы орынды иеленді. Мерриман 1992 жылы Жаңа Зеландияға оралды, содан кейін 1993 жылы Брисбенге көшіп барды. Сол жылы ол Австралия мен Жаңа Зеландияда сынақ чемпионатында жеңімпаз атанды. 1994 жылы ол Австралия сынақ чемпионатында Грэм Джарвиске екінші орынды иеленді, ал 1995 жылы тағы да жеңіп алды. Осы уақытта ол жол жарыстарында да жарысып, 1995 жылы Австралияның Суперспорт 600 чемпионатында жеңімпаз атанды. 1996 жылдан бастап ол халықаралық жарыстарда австралиялық мотоцикл жарысының лицензиясымен жүгіріп, эндуро жарыстарында жарыса бастады. Ол 2000 жылы 250cc класында Enduro World Championship, 2001 жылы 400cc, 2003 жылы 250cc және 2004 жылы Enduro One жеңімпазы атанды. 2003 жылы Мерриман жалпы әлем чемпионы атағына ие болу үшін Джуха Салминенді жеңіп, жалпы чемпионатта екінші орынға ие болды. Ол соңғы жарысқа дейін чемпионатты басқарып, екінші орынға ие болды, өйткені Салминен жеңіс пен чемпионатты жеңді. 2004 жылы Мерриман Ямахаға ауысып, төртінші әлем чемпионы атағын жеңіп алды және жалпы есепте үшінші орын алды, Салминен мен Самули Ародан кейін және Дэвид Найттан алды. Келесі жылы ол Enduro 2 класындағы 18 турдың 11-інде жеңіске жетті, бірақ төрт рет зейнеткерлікке шыққандықтан, KTM-дің Самули Аросына титул үшін қарсы тұра алмады. 2006 жылы ол үш жеңіске жетіп, чемпионатта үшінші орын алды. Мерриман Априлиямен 2007 жылғы Әлемдік эндуро чемпионатында V Twin машинасымен жарысуға келісімшарт жасады және E2 чемпионатында бесінші орын алды, оның ең жақсы нәтижесі екінші орын болды. 2008 жылғы маусымда ол E3 класында жарысып, соңғы төрт жарыстың үшеуінде жеңіске жетіп, тағы да рейтингте бесінші орын алды.

Merriman began riding trials at an early age. In 1985 when he was 12 years old and competing against adult riders, he won the clubman class at the New Zealand Trials Championship riding a Fantic 80. Two years later when he was 14, he won the New Zealand Experts Championship. In August 1989 he won a two day international youth trial at Scarborough. and while he was in England, he also finished second in the YMSA youth six days trial in Derbyshire. When he returned to New Zealand he won the expert class at the 1989 New Zealand Trials Championship. In 1990 he moved to Yorkshire to live and in May was 10th in the Scottish Six Days Trial (SSDT) and received the award for best newcomer. The following year he finished 15th in the SSDT and in 1992 he finished 4th. In the 1991 and 1992 SSDTs he won best performance of the day awards. While living in England he rode in the British and World trials championships and received support from the UK Aprilia importers, Gerald Richardson and Malcolm Rathmell. He rode in 21 rounds of the World Championship from 1990 to 1992, with a best result of 16th at the Finnish round in 1991. He was also 6th in the British Championship that year. Merriman returned to New Zealand in 1992 then moved to Brisbane in 1993. Later that year he won the Australian and the New Zealand Trials Championships. In 1994 he finished second to Graham Jarvis in the Australian Trials Championship, and he won it again in 1995. Around this time he also competed in road racing and won the Australian Supersport 600 championship in 1995. From 1996 he began competing in enduro events, riding on an Australian motorcycle competition licence when he competed in international events. He won the World Enduro Championship in the 250cc class in 2000, the 400cc in 2001, 250cc in 2003 and Enduro One in 2004. In 2003, Merriman also came close to beating Juha Salminen for the overall World title, finishing second in the overall championship only three points (266 vs. 269) behind Salminen. He led the championship before the final heat where he fell and finished second as Salminen took the win and the championship. In 2004, Merriman moved to Yamaha, winning his fourth world title and placing third overall, behind Salminen and Samuli Aro and ahead of David Knight. The following year, he won eleven of the 18 rounds in the Enduro 2 class, but with four retirements could not challenge KTM's Samuli Aro for the title. In 2006, he took three wins and placed third in the championship. Merriman signed with Aprilia to race their V Twin machine in the 2007 World Enduro Championship, and placed fifth in the E2 championship, with one second place as his best event result. In the 2008 season, he competed in the E3 class, winning three of the last four events and again placed fifth in the standings.