If (band)

Кіріспе

If - 1969 жылы құрылған британдық прогрессивті рок және джаз рок тобы. 1970-1975 жылдар аралығында олар сегіз студиялық альбом шығарды және Еуропа, АҚШ және Канадада 17 тур жасады. Джордж Кнемейердің Billboard концерттік шолуында топ "жаз-рок топтарының ішіндегі ең жақсысы" деп аталды.

Тарих

1969 жылы топты Дейв Куинси, Дик Моррисси және Терри Смит құрды. (1970 ж. 10 қараша). Олар сондай-ақ Рори Галлахер, Раш, Кис, Иглз, Фри, Бо Диддли, Стробс, РЭО Спидвагон, Электрлік Жеңіл Оркестра, Лайнирд Скайнард, Франк Заппа және Инвенция Аналары, Урия Хип, Гранд Фанк Желі жолы, Род Стюарт, The Faces, Black Sabbath, Таст, Бринсли Шварц, Атомдық Тоқты, Трафик, Mott the Hoople және тағы басқа көптеген әншілермен бірге болды. If 3 (1971) және If 4 (1972) альбомдары АҚШ-та Waterfall деп аталып, бір түрлі жолмен шыққан. Бұл альбомдар АҚШ пен Еуропадағы, әсіресе Ұлыбритания мен Германиядағы тур кестелерімен бірге болды. 1972 жылдың жазында Дик Моррисси операцияға түскеннен кейін топ АҚШ-тағы турнесінің қалған бөлігін тоқтатты. Осы кезеңде топ мүшелері басқа жобаларда жұмыс істеді. Негізінде екі нақты анықталған құрамнан, сондай-ақ аралық, ауыспалы құрамнан тұратын бастапқы топтың джазға деген бейіні қаттырақ болды. Оны тенор саксофонында және флейтада Дик Моррисси және гитарада Терри Смит құрды. Топтың алғашқы тұжырымдамасында жеті адамнан тұратын, көбірек джаз-рок стилімен, және алғашқы төрт студиялық альбомда, сондай-ақ тікелей жазылған, J. W. Hodkinson вокалмен, Джон Мелинг клавишаларда, Джим Ричардсон электробаста, Дэннис Эллиот барабанда, Дейв Куинси альт және тенор саксофондарында, Терри Смит гитарада, Дик Моррисси тенор және сопрано саксофондарында және флейтада болды. Жоғарыда көрсетілген құрам, мүмкін, топтың ең танымал, бірақ топ басқа да кадрлық өзгерістерге ұшырады. Дик Моррисси ауруханаға түскен кезде If жолдан шығып, Дж. У. Ходкинсон Даррил Уэйдің Вольфына қосылды, Терри Смит пен Дейв Куинси ZZebra құрамына кірді, Джон Мелинг Клаус Долдингердің Паспортына қосылды. Жаңа құрамда клавишаларда Фи Тренч пен Дейв Гринслейд (бұрынғы Колизей) және Ричардсонның орнына бас бассыда Дейв Винтур болды. Уинтур көп ұзамай Роджер Далтриге қосылып, оның алғашқы екі жеке альбомында пайда болды. Ал алтыншы студиялық альбом, Double Diamond (1973), тек Дик Моррисси ғана қалған, Фи Тренч (кебордтар) және Пит Арнесен (кебордтар), Стив Розенталь (гитара / вокал), Курт Паломацки (бас) және Клифф Дэвис (барабан). Ол Майк Олдфилдтің "Тюбулярлы қоңыраулар" альбомынан кейін көп ұзамай The Manor студиясында жазылған. Соңғы екі If альбомы, Not Just Another Bunch of Pretty Faces (1974) және Tea Break Over, Back on Your 'Eads (1974) тобының Capitol Records-ке қайтып келгенін және көбірек рокқа бағдарланғандығын көрсетті. Олар гитара мен вокал бойынша Джеф Уайтхорн, клавиатурада Габриэль Магно және бас және вокал бойынша Уолт Монаганды (соңғы жазбалардан бұрын топпен гастрольге шыққан Майк Томишты алмастырған), сондай-ақ Клифф Дэвис пен Дик Морриссиді ұсынды. Олардың рок стиліне сәйкес, олар өзінің әйгілі кіші әріпті логотипі "if" -ті қатты көрінетін үлкен әріпті "IF" деп өзгертті. 1975 жылы Дик Моррисси "Average White Band" және Герби Маннмен жұмыс істеді, ақырында Моррисси Мулленді құрды; Джефф Уайтхорн Кроулермен және кейіннен Прокол Харуммен бірікті. Басқа мүшелер Тед Нюгентпен жұмыс істеді, оны да Лю Футтерман шығарған: Габриэль Магно (19731974), Клифф Дэвис (19751980) және Уолт Монаган (1979). If, If 2, If 3 және If 4 альбомының қайта шығарылуымен топқа қызығушылық туғызғаннан кейін, Дейв Куинси мен Терри Смит 2015 жылы If-тің жаңа құрамымен қайта құрылуын жариялады. 2016 жылы If 5 деп аталатын жаңа альбом жарық көрді.

The band was formed in 1969 by Dave Quincy, Dick Morrissey, and Terry Smith. (10 November 1970). They also shared billing with acts such as Rory Gallagher, Rush, Kiss, The Eagles, Free, Bo Diddley, Strawbs, REO Speedwagon, Electric Light Orchestra, Lynyrd Skynyrd, Frank Zappa and the Mothers of Invention, Uriah Heep, Grand Funk Railroad, Rod Stewart, The Faces, Black Sabbath, Taste, Brinsley Schwarz, Atomic Rooster, Traffic, Mott the Hoople and many more. The albums If 3 (1971) and If 4 (titled Waterfall in US with one different track) (1972) were accompanied by heavy touring schedules in the States and Europe, especially in Britain and Germany, where the band appeared on TV (BBC's Top of the Pops/Old Grey Whistle Test in the UK) and one of their tracks was used as a signature tune for the news in Germany, as well as performing live (September 1971) on Bremen TV's Beat Club. In the summer of 1972, the band cancelled the remainder of a US tour when Dick Morrissey was admitted to hospital for surgery. During this period, the band members worked on other projects. Consisting of essentially two clearly defined line ups, as well as an intermediate, transitional one, the original band had a heavier leaning towards jazz, and was formed by Dick Morrissey, on tenor sax and flute, and Terry Smith on guitars, both Melody Maker award winning British jazz musicians who had played together in US soul singer J. J. Jackson's band with Dave Quincy on alto and tenor saxes, together with Spike Wells on drums, Lionel Grigson on keyboards and Daryl Runswick on bass, although these last three musicians did not record with the band, with Wells going off to join Tubby Hayes. The definitive seven piece line up for the first incarnation of the band, with a more jazz rock oriented style, and which appears on the first four studio albums, as well as a live recording, was J. W. Hodkinson on lead vocals, John Mealing on keyboards, Jim Richardson on electric bass, Dennis Elliott on drums, with Dave Quincy on alto and tenor saxes, Terry Smith on guitars, and Dick Morrissey on tenor and soprano saxes and flute. The above line up is possibly the band's best known, but the band was subject to other personnel changes. With If coming off the road when Dick Morrissey was admitted to hospital, J. W. Hodkinson joined Darryl Way's Wolf, Terry Smith and Dave Quincy went off to form ZZebra, John Mealing joined Klaus Doldinger's Passport before going on to Strawbs, Jim Richardson went on to do studio session work, and Dennis Elliott joined the hugely successful group Foreigner. A new line up had Fi Trench and Dave Greenslade (ex Colosseum) on keyboards, and Dave Wintour replacing Richardson on bass. Wintour left shortly afterwards to join Roger Daltrey, appearing on his first two solo albums. A sixth studio album, Double Diamond (1973), with only Dick Morrissey left from the original line up, featured Fi Trench (keyboards) and Pete Arnesen (keyboards), Steve Rosenthal (guitar/lead vocals), Kurt Palomacki (bass) and Cliff Davies (drums). It was recorded at The Manor recording studios shortly after Mike Oldfield's Tubular Bells. The last two If albums, Not Just Another Bunch of Pretty Faces (1974) and Tea Break Over, Back on Your 'Eads (1974), saw the band back on Capitol Records, and decidedly more rock oriented. They featured Geoff Whitehorn on guitars and vocals, Gabriel Magno on keyboards and Walt Monaghan on bass and vocals (replacing Mike Tomich, who had toured with the band prior to these last recordings), as well as Cliff Davies and Dick Morrissey. Coinciding with their more rock influenced style, they also changed their famous small case logo "if" for the more solid looking large case "IF". If finally broke up in 1975, Dick Morrissey going on to work with the Average White Band and Herbie Mann, eventually forming Morrissey–Mullen; Geoff Whitehorn to join Crawler and, subsequently, Procol Harum. Other members worked with Ted Nugent, who was also produced by Lew Futterman: Gabriel Magno (1973–1974), Cliff Davies (1975–1980) and Walt Monaghan (1979). Following the interest generated in the band with the re release of If, If 2, If 3, and If 4, Dave Quincy and Terry Smith announced the re formation of If in 2015 with a new line up. A new album was released in 2016 and was titled If 5.