Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ланливерри - Ұлыбританиядағы Корнуолл қаласында орналасқан ауыл. Ауыл Лоствитейлдің батысында және Бодминнің оңтүстігінде 8 шақырым жерде орналасқан. Сендердің жолың Ланливерден өтіп барады. Хельман Тор, Қызыл Моор және Брени ортақ табиғи қорықтар епархия аумағында орналасқан.
Lanlivery is a village and civil parish in Cornwall, England, United Kingdom. The village is about west of Lostwithiel and five miles (8 km) south of Bodmin. The Saints' Way runs past Lanlivery. Helman Tor, Red Moor and Breney Common nature reserves lie within the parish.
Басқа елді мекендер
Ланливерри еншісіндегі басқа елді мекендерге Редмур, Свитхаус, Миллтаун және Танжер (қазіргі Лоссвитиелдің маңы) кіреді. Пенкнет немесе Пенкнайт иелігі Корнуолл герцогтігінің алғашқы 17 Антиква иелігінің бірі болды. (Лоствитель қаласының мөрі екі қарағайдың арасында судан көтерілген қамал бейнесі салынған қалқан болды, суда екі балық, "Корнубиядағы Лоствитель пен Пенкнайт қалашығы" деген аңыз бар.) Пелинде 17 ғасырдағы үй бар, ол бұрын Кендалл отбасының баспанасы болған. Ол бастапқыда Е пішіндес болған, бірақ тек бір жағы сақталған, ал орталық Виктория дәуірінің басында толығымен қайта жасалды.
Other settlements in the parish of Lanlivery include Redmoor, Sweetshouse, Milltown and Tangier (now a suburb of Lostwithiel). The manor of Penkneth or Penknight was one of the original 17 Antiqua maneria of the Duchy of Cornwall. (The seal of the borough of Lostwithiel was a shield charged with a castle rising from water between two thistles, in the water two fish, with the legend "Sigillum burgi de Lostwithyel et Penknight in Cornubia".) At Pelyn is a 17th century house which was formerly the seat of the family of Kendall. It was originally E shaped but only one side survives and the centre was completely redone in the early Victorian period.
Қауымдық шіркеу
Қауымдық шіркеу қасиетті Бревитаға немесе Брайвитке арналған, ол туралы ештеңе белгісіз. Бұл бағышталудың дәлелі 1539 жылы Ланливерридің викарының өсиетінде кездеседі. Ғимарат бастапқыда айқышқа ұқсаған, бірақ 15-ші ғасырда керемет мұнара мен оңтүстік аралықпен кеңейтілген. Лоствитель мен Луксулян шіркеулері бастапқыда Ланливерьге тәуелді шіркеулер болған. Джон Бетджеманның айтуынша, "Корнуоллдың ұлы шіркеулерінің бірі". Ауылдың сыртында орманды жерде Брайвитке арналған құдық бар. Қауымда төрт тас айқыш бар: Третьевский айқыш 1900 жылы табылған айқыш басынан және жеке негізден тұрады; Тревори немесе Сэндивей айқыш 1936 жылы табылды; Менавинк айқыш - қиратылған басы бар айқыш, ол 1990 жылы табылды және көп ұзамай жолдың қарама-қарсы жағында тұрғызылды; Кревел айқыш 1870 жылы алғаш рет стильге салынған деп хабарланды (1900 жылы екі бөлек бөлік біріктіріліп, негізге тұрғызылды). 1840 жылдары Ланливерден екі тас айқыш алынып тасталып, ескерткіштерге айналдырылды: біреуі Боконокқа, екіншісі Сент-Уинноуға әкелінді.
The parish church is dedicated to St Brevita or Bryvyth, a saint of whom nothing is known. Evidence for this dedication is found in the will of a vicar of Lanlivery dated 1539. The building was originally cruciform but was enlarged in the 15th century by the addition of a magnificent tower and the south aisle. The churches of Lostwithiel and Luxulyan were originally chapelries dependent on Lanlivery. "One of the great churches of Cornwall" according to John Betjeman. There is a holy well dedicated to St Bryvyth in woodland just outside the village. There are four stone crosses in the parish: Trethew Cross consists of a crosshead which was found in 1900 and a separate base; Trevorry or Sandyway Cross was found in 1936; Menawink Cross is a cross with a mutilated head which was found c. 1990 and erected shortly thereafter on the opposite side of the road; Crewel Cross was first reported in 1870 built into a stile (in 1900 the two separate parts were joined together and erected on a base). Two stone crosses from Lanlivery were removed in the 1840s and turned into monuments: one was taken to Boconnoc and one to St Winnow.