Leon Harmon

Кіріспе

Леон Д. Хармон (1922-1983) - ақыл-ой / нейрондық өңдеу, әсіресе көру, Белл Телефон Лабораториясында жұмыс істеген зерттеуші. Хармон өзінің мансабын радио қызметшісі және электроника хоббиі ретінде бастады. 1950 жылы ол ИАС машинасында ИАС машинасында жұмыс істеді, онда ол Джулиан Бигелоу үшін жұмыс істеді және Джон фон Нейман мен Альберт Эйнштейнмен кездесті. Сол уақытта Нью-Йорк университетінде инженерлік салада кешкі курстарға бара бастады. 1956 жылы ИАС жобасы аяқталғаннан кейін ол Белл зертханасына қосылды, онда адам қабылдау, компьютерлік көру және графика бойынша жұмыс істеді. 1966 жылы Хармон мен Кеннет К. Ноултон фотомозаикамен тәжірибе жүргізді, олар кішкентай символдар немесе бейнелер жинақтарынан үлкен принттерді жасады. Перцепция I зерттеулерінде олар фотосуретті камерамен сканерлеу арқылы және аналогты кернеулерді бинарлық сандарға түрлендіру арқылы жарымтонналық тығыздықтарға негізделген типографиялық символдар тағайындалған жарымтонналық тығыздықтарға негізделген жаппай бейнетін бейнетін (билет бишісі Дебора Хей) бейнесін жасады. Ол 1967 жылы 11 қазанда "Нью-Йорк Таймс" газетінде басылып шықты және Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында 1968 жылдың 25 қарашасынан 1969 жылдың 9 ақпанына дейін өткен "Машинаның механикалық дәуірдің соңында көрінісі" атты өнер және технология саласындағы тәжірибелер (EAT) байқауының бір бөлігі ретінде көрсетілді. Ноултон оны "софоморлық әзіл" деп сипаттады. Хармон өзінің жоғары пикселдік, Абрахам Линкольнның бес долларлық банкноттағы портретімен танымал. Ол 1973 жылы қарашада Scientific American журналында "Тілдерді тану" атты мақаласын жариялау үшін жасалды. 1976 жылы Сальвадор Дали Хармонның суретін өзінің Гала-ға негіздеп қолданды Жерорта теңізі мен Линкольнді ойлау Dalivision. 1973 жылы Хармон Кейс-Уэстерн Резерв университетінің биомедициналық инженерия кафедрасына оқуға түсіп, сол кафедраның меңгерушісі болды. Осы уақыт ішінде ол бет-әлпетті тану және роботты басқару бойынша зерттеулер жүргізді. Ол докторлық дәрежесін алған Томас Ф. Коллура деген аспирантқа басшылық етті. 1978 жылы аналогты компьютерді қолдану арқылы адамда ми толқынының (ЭЭГ) көңіл қою белгілерін зерттеу үшін. Хармон кафедрада қызмет етті, 1976 жылы кафедра меңгерушісі лауазымынан шығып, профессор болды, 1983 жылы қайтыс болғанға дейін.

Leon D. Harmon (1922 1983) was a researcher in mental/neural processing, particularly regarding vision, who worked at Bell Telephone Laboratories, Incorporated. Harmon started his career as a radio serviceman and electronics hobbyist. In 1950, he went to work as a wireman on the IAS machine at the Institute for Advanced Study, where he worked for Julian Bigelow and encountered John von Neumann and Albert Einstein. At the same time he began taking night courses in engineering at New York University. When the IAS project ended in 1956, he joined Bell Laboratories where he worked on human perception, computer vision and graphics. In 1966, Harmon and Kenneth C. Knowlton were experimenting with photomosaic, creating large prints from collections of small symbols or images. In Studies in Perception I they created an image of a reclining nude (the dancer Deborah Hay), by scanning a photograph with a camera and converting the analog voltages to binary numbers which were assigned typographic symbols based on halftone densities. It was printed in The New York Times on 11 October 1967, and exhibited as part of the Experiments in Art and Technology (EAT) competition at, The Machine as Seen at the End of the Mechanical Age, held at the Museum of Modern Art in New York City from November 25, 1968 through February 9, 1969. Knowlton characterized it as a "sophomoric prank." Harmon is best known for his highly pixelated, block portrait of Abraham Lincoln from the five dollar bill. It was created to illustrate his November, 1973, Scientific American article, "The Recognition of Faces." In 1976, Salvador Dalí used Harmon's image as the basis of his Gala Contemplating the Mediterranean Sea and Lincoln in Dalivision. Around 1973, Harmon went to the Department of Biomedical Engineering at Case Western Reserve University, and became the head of that department. During this time, he conducted studies on facial recognition, as well as robotic control. He supervised one graduate student, Thomas F. Collura, who received his Ph. D. in 1978 for studying brainwave (EEG) signatures of attention in human subjects, using an analog computer. Harmon served in the department, having stepped down as head in 1976 to become professor, until his passing in 1983.

Жарияланымдар

Голдштейн, А. Дж., Хармон, Л. Д. және Леск, А. Б . А . (1971) деп атады. Адам бетін анықтау. IEEE іс жүргізу, 59(5): 748 760. Голдштейн, А. Дж., Хармон, Л. Д. және Леск, А. Б . А . (1972) деп атады. Адамның бетін танудағы адам-машина өзара әрекеттесуі. Белл Системі. Техникалық. Ж., 512) 399 427 ж. Хармон, Л. Д. (1972). Баспаны және сценарийді автоматты түрде тану. IEEE іс жүргізуі (60), No. 10, 1972 жылғы қазан, 1165- 1177 б. К. Ноултон және Л. Хармон, "Компьютерлік түсірілген сұр түсті масштабтар", Компьютерлік графика және бейне өңдеу No. 1972 ж. 1-20-б. Хармон, Л. Д. және Жюльз, Б. (1973) деп атады. Көрнекі танудағы маскалау: Екі өлшемді сүзгіленген шудың әсері. Ғылым (1973 ж. 15 маусым) 180:11941197 Хармон, Л. Д. (1973). Адамның бетін тану. Scientific American (1973 ж. қараша) 229 (((5): 71 82 Harmon, L. D., Kuo, S. C., Ramig, P. F. және Raudkivi, U. (1978): Адамның бет-бейнелерін компьютер арқылы анықтау. Үлгілерді тану 10 ((5 6): 301 312 Harmon, L. D. және Hunt, W. F. (1978). Адамның бет-бейнелерін автоматты түрде тану. Компьютерлік графика және бейне өңдеу, 62) 135 156. Хармон, Л. Д., Хан, М. К., Лаш, Р. және Рамиг, П. Ф. (1981). Адамның бетін машинамен тану. Үлгілерді тану, 132) 97 110.