Кіріспе

Бенсон класының эсминшісі USS McLanahan (DD 615) - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ-тың әскери-теңіз флотында қызмет еткен Бенсон класының эсминшісі. Ол - арендатор Макланаханның есімімен аталған екінші әскери кеме. Макланахан 1941 жылы 29 мамырда Бейтлехем кеме құрылысы, Сан-Педро, Калифорнияда салынған; 1942 жылы 2 қыркүйекте іске қосылған; Дороти В. Говард ханымның демеушілігімен; және 1942 жылы 19 желтоқсанда тапсырылды.

Қызмет тарихы

Макланахан 1943 жылы 19 ақпанда Сан-Диегодан Атлантика флотының 16 эсминецтік эскадрильясына (DesRon 16) тағайындалды. Ол 10 наурызда Норфолк қаласына (Виргиния штаты) келіп, Каско шығанағында (Мэн штаты) қосымша оқудан және бірнеше жағалау конвойынан кейін 28 сәуірде Алжирге алғашқы трансатлантикалық конвойында жөнелтілді. Ол 8 маусымда шығыс жағалауға оралып, 11 маусымда Солтүстік Африкаға қайта жөнелтілді. Жоқшы Оранға 21 маусымда Сицилияға шабуыл жасау үшін Хаски операциясына дайындалу үшін келді. 6-15 шілде аралығында ол 81 арнайы тобының басқа бөлімшелерімен бірге Геладағы шабуылшы күштерді қорғау үшін қараңғы су асты кемелеріне қарсы қорғаныс жасады. Содан кейін ол Жерорта теңізі мен Атлантикада эскорттық міндеттерді орындауға оралды. Келесі 9 айда оның конвойы үш рет қана зардап шекті. 1943 жылдың тамызында командир-лейтенант Н. К. Джонсон командалық міндетін атқарып, 6 қарашада Ораннан Неапольге бара жатқанда Макланаханның конвойына одақтас кемелерге зымыран бомбалары мен торпедалар атқан жау ұшақтары шабуыл жасады. Макланахан зақымданудан құтылды, бірақ екі сауда кемесі мен бір эскорт жоғалды. 1943 жылы 19 желтоқсанда Макланаханның тұңғыш туған күнін мерекелеу Бруклиндегі Сент-Джордж қонақ үйінің Үлкен балуан залында өтті. 1944 жылы 13 мамырда Анцио шабуылға көмектесу үшін Ораннан Неапольге кетті. Келесі бір жарым ай бойы ол Италия жағалауында Достасқандардың алға қарай келе жатқан желілерін қадағалап, оқпен қолдау көрсетті және жабдықтаудың біркелкі ағынын қамтамасыз етті. Шілде айының соңында ол Францияның оңтүстігіне шабуыл жасау үшін дайындықты бастады. Ол тамыздың алғашқы бөлігін Сицилиядан тыс жердегі су асты жаттығуларында өткізді, 13-і күні шабуыл аймағына қарай жүзіп кетті. 15-ші күні ол Сент-Рафаэль маңындағы жер асты күштеріне отпен қолдау көрсетуде. 18 - ші күні ол жағажайға қосылды және Италия мен Сицилия жағалаулары бойында шабуылдаушы күштерді және олардың жабдықтау желілерін жау ұшақтары мен су асты кемелерінен қорғады. Айдың соңында ол Оранға оралды және бірнеше күннен кейін Нью-Йоркке қарай жалғасты. 21 желтоқсанда Макланахан Жерорта теңізіне оралды және 1945 жылдың 19 қаңтарында Монте-Карлодан Генуяға дейінгі Лигурия жағалауын бомбалауда "Le Grande Garde" патруліне қосылды. 11 ақпанда Сан-Ремо маңында жағалау батареясынан атылған үлкен калибрлі оқ кемеден 20-40 фут қашықтықта жарылды. Нәтижесінде 1 адам қаза тауып, 8 адам ауыр жарақат алған, су желісінің үстінде және жанында көптеген саңылаулар және бір қару жарамсыз болған. 20 ақпанда Макланахан Оранға жөнелді. 21 наурызда Тулонға қайтып оралғанда, француз флотының контр-адмиралы П. Жогард өзінің капитаны, дәрігер және 12 басқа да экипаж мүшелеріне Croix de Guerre орденін табыс етті. Келесі тапсырмасы Гибралтарға жеткізілді, онда Еуропадағы соғыстың қалған бөлігіне дейін жойғыш Касабланкаға дейін Жерорта теңізінің жағалауында қарауылдады. Реймстегі берілден кейін ол Тиррен теңізінде және Солтүстік Африкадан шығып, 30 маусымда Бостонға жөнелтіліп, 8 шілдеде келді. 14 тамызда Макланахан Бостоннан (Массачусетс штаты) Тынық мұхит аймағына қарай жөнелді, бірақ Жапонияның берілуін естігеннен кейін оның бұйрықтары өзгертілді. Ол Атлантика флотында қалды, 3 қарашада Шарлстонға дейін Нью-Йорк, Нью-Орлеан, Луизиана және Гуантанамо шығанағына дейін круизді аяқтады. Ол 1946 жылы 2 ақпанда қызметінен босатылып, Филадельфияда (Пенсильвания штаты) тоқтады. 1971 жылы 1 шілдеде әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды.

Марапаттар

Макланахан Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткені үшін төрт ұрыс жұлдызына ие болды.