Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германиядағы бұрынғы цистерциан монастыры Салем аббатшылығы (Клостер Салем) - Германияның Баден-Вюртемберг аймағындағы Констанцтан он шақырымдай қашықтықта орналасқан Бодензее ауданындағы Салемдегі өте көрнекті цистерциан монастыры. Ғимараттар қазір Баден-Вюртемберг мемлекетіне тиесілі және Салем монастыры мен сарайы ретінде экскурсиялар үшін ашық.
Former Cistercian monastery in Germany
Salem Abbey (Kloster Salem) was a very prominent Cistercian monastery at Salem in the district of Bodensee, about ten miles from Konstanz in Baden Württemberg, Germany. The buildings are now owned by the State of Baden Württemberg and are open for tours as the Salem Monastery and Palace.
Тарих
1134 жылы Гунтрам фон Адельсруте есімді рыцарь Бернард Клервоның Констанц монастырында айтқан уағызына шабыттанғаннан кейін, Линзгау аймағындағы Бернардтың монастырлық орденіне, цистерциандарға, мүлік сыйлады. Сол жердің ауданы шамамен 8 км2 болатын, ал монастырь үшін тым кішкентай болатын. Алайда 1137 жылы Альзастағы Луселл аббатшылығынан 12 монахты жіберді. Бұл монахтар 1138 жылы Гунтрамнан келген қосымша сыйлықтармен қазіргі фермаларды біріктірді, бұл жаңа монастырға тұрақты экономикалық негіз берді. Бернардтың досы Фруин бұл монастырды Иерусалимге сілтеме ретінде Салем деп атаған. Аббатхананың негізін 1138 жылы Хелигенберг графты бастаған Линзгау дворяндары бекітті, 1140 жылы Швабия герцогы Фридрих II мен Папа Иннокентий II және 1142 жылы Германия королі Конрад III бекітті. Ақырында 1155 жылы Киелі Рим империясының императоры Фридрих I Салемді императорлық мәртебеге ие етіп, оны императорлық аббатханаға айналдырды және аббатхананы өзінің жеке қамқорлығына алды. Салем аббатшылығы Фредериктің үйі, Гогенштауфеннің қамқорлығынан көп пайда көрді, ал оның аумағы сый-тартулар мен сатып алулар арқылы тез кеңейді. Бұл жылдам өсім Салемді Констанс епискобымен, жергілікті ақсүйектер мен шаруалармен дау-дамайға ұшыратты. Дегенмен, монастырь 1201 жылы Зальцбург архиепискобының қорғауына ие болды. Салцбург архиепискобы Салемге Галлейндегі тұз өңдеу цехын да берді, сонда ол тұзды Констанс көлінің арғы жағына экспорттап, аббатхананы одан әрі байытатын болды. 13 ғасырдың ортасында Ұлы Аралық кезеңнің басталуымен және Гогенштауфен қорғанысының жоғалуымен Салем құлдырай бастады, өйткені оның иеліктеріне жергілікті қарсыластар шабуыл жасады және қарызға ұшырады. Салемнің жағдайы Рудольф І Германияның патшасы болып сайлануымен және ғасырдың соңында Салемді Габсбургтер әулетімен біріктірген де құрылуымен жақсарды. Бұл келісім 1314 жылы Салемге Верденберг графтары бастаған тағы да шабуылдарды әкелді, бұл император Карл IV Салемге одан әрі саяси бостандық бергенге дейін жалғасты. 1300 жылы Салемде 300 монахтар мен монахтар хоры өмір сүрді.
In 1134, a knight named Guntram von Adelsreute, inspired by a sermon held by Bernard of Clairvaux at the Konstanz Minster, donated an estate in the Linzgau region to Bernard's monastic order, the Cistercians. That estate, called the Salmannsweiler, had an area of about and was too small to support a monastery. Regardless, in 1137 a party of 12 monks were sent from Lucelle Abbey, in Alsace. These monks combined existing farms with further donations from Guntram in 1138 that gave the new monastery a stable economic base. Its abbot, Frowin, a friend of Bernard, named the monastery Salem, likely as an allusion to Jerusalem. The foundation of the abbey was confirmed by Linzgau nobility led by the lt=Count of Heiligenberg in 1138, and again in 1140 by Frederick II, Duke of Swabia, and Pope Innocent II and once more in 1142 by Conrad III, King of Germany. Finally, in 1155, Frederick I, Holy Roman Emperor, granted Salem imperial immediacy, making it an imperial abbey, and took the abbey under his personal patronage. Salem Abbey profited greatly from the patronage of Frederick's house, the Hohenstaufen, and its territory rapidly expanded through donations and purchases. This rapid growth brought Salem into contention with the Bishop of Constance and with local nobility and peasantry. Under Abbot de, however, the monastery continued to expand and secured the protection of the Archbishop of Salzburg in 1201. The Archbishop of Salzburg also gave a saltwork at Hallein to Salem for it to export salt across Lake Constance and further enrich the abbey. With the beginning of the Great Interregnum in the mid 13th century and the loss of Hohenstaufen protection, Salem began to decline as its possessions were attacked by local rivals and was driven into debt. Salem's situation improved with the election of Rudolf I as King of Germany and the creation of the de at the end of the century, which aligned Salem with the House of Habsburg. That alignment brought more attacks on Salem in 1314, led by the Counts of Werdenberg to Heiligenberg, that lasted until Emperor Charles IV granted Salem further political exemptions. By 1300, 300 choir monks and lay brothers inhabited Salem.
Екінші аббатхана
1615-1620 жылдары аббат Томас I ортағасырлық монастырдың ғимараттарын қиратып, жаңа кешенді салды. 1697 жылы шіркеуден басқа монастырь кешенінің барлық ғимараттары өртеніп кетті. Алайда 18 ғасырда монастырь қайтадан өркендеп, қайтадан қалпына келтірілді.
From 1615 to 1620, Abbot Thomas I demolished the medieval monastery buildings to construct a new complex. In 1697, every building of the monastery complex except its church was destroyed by fire. The abbey saw renewed prosperity during the 18th century, however, and it was able to rebuild.
Секуляризация
1802 жылы Неміс медиациясының бір бөлігі ретінде Салем абатшылығын Наполеон Баден маркграфына Рейннің сол жағалауындағы Францияға қосылған аумақтар үшін Баденге өтемақы ретінде берді. 1920 жылы Баденнің князі Максимилиан мен педагог Курт Ханн абатхананың аумағында Школа Шлосс Салемді құрды. Баден әулетінің жері 2009 жылы Баден-Вюртемберг мемлекетіне сатылды.
In 1802, as part of the process of German mediatization, Salem Abbey was ceded to the Margraviate of Baden by Napoleon to compensate Baden for territories on the Left Bank of the Rhine that had been annexed into France. In 1920, Prince Maximilian of Baden and the educator Kurt Hahn established the Schule Schloss Salem on the grounds of the abbey. The House of Baden sold most of the abbey's grounds to the State of Baden Württemberg in 2009.
Жері мен сәулеті
1300 жылы монастырь кешенін қоршау үшін қабырға салынды. Қазіргі монастырьдың солтүстік шетінде қызмет ғимараттары орналасқан, онда ұялы үй, диірмен, нан пісіру зауыты, темірші, түрме, сондай-ақ шарап сөресі мен ондық қоймасы бар. Қайта салынған монастырь төбелері Бернард Клервоның өмірін бейнелейтін штукатурлық және фрескалармен безендірілген.
A wall was built to enclose the monastery complex around the year 1300. The northern edge of the extant monastery is made up by service buildings that house a stable, mill, bakery, blacksmithy, prison, and also include a wine cellar and a tithe barn. The ceilings of the rebuilt cloister are adorned with stucco and frescoes depicting the life of Bernard of Clairvaux.
Салем мұнарасы
Салем монастырының құрылысын (абатхана кешенінің шіркеуі) 1299 жылы бастады. Ол 1414 жылы ғана аяқталып, Зальцбург архиепискобының құрметіне берілді.
Construction of the Salem Minster building (the church of the abbey complex) began in 1299. It was not finished until 1414, when the Archbishop of Salzburg consecrated it.
Сарай
Аббатхананы секуляризациялаудан бұрын Прелатур Салем абаттарының резиденциясы болды. Кейіннен ол Баден әулетінің резиденциясы болды.
Before the abbey was secularized, the Prälatur was the residence of Salem's abbots. Afterwards, it was a residence of the House of Baden.