Кіріспе

Германиядағы бұрынғы цистерциан монастыры Салем аббатшылығы (Клостер Салем) - Германияның Баден-Вюртемберг аймағындағы Констанцтан он шақырымдай қашықтықта орналасқан Бодензее ауданындағы Салемдегі өте көрнекті цистерциан монастыры. Ғимараттар қазір Баден-Вюртемберг мемлекетіне тиесілі және Салем монастыры мен сарайы ретінде экскурсиялар үшін ашық.

Тарих

1134 жылы Гунтрам фон Адельсруте есімді рыцарь Бернард Клервоның Констанц монастырында айтқан уағызына шабыттанғаннан кейін, Линзгау аймағындағы Бернардтың монастырлық орденіне, цистерциандарға, мүлік сыйлады. Сол жердің ауданы шамамен 8 км2 болатын, ал монастырь үшін тым кішкентай болатын. Алайда 1137 жылы Альзастағы Луселл аббатшылығынан 12 монахты жіберді. Бұл монахтар 1138 жылы Гунтрамнан келген қосымша сыйлықтармен қазіргі фермаларды біріктірді, бұл жаңа монастырға тұрақты экономикалық негіз берді. Бернардтың досы Фруин бұл монастырды Иерусалимге сілтеме ретінде Салем деп атаған. Аббатхананың негізін 1138 жылы Хелигенберг графты бастаған Линзгау дворяндары бекітті, 1140 жылы Швабия герцогы Фридрих II мен Папа Иннокентий II және 1142 жылы Германия королі Конрад III бекітті. Ақырында 1155 жылы Киелі Рим империясының императоры Фридрих I Салемді императорлық мәртебеге ие етіп, оны императорлық аббатханаға айналдырды және аббатхананы өзінің жеке қамқорлығына алды. Салем аббатшылығы Фредериктің үйі, Гогенштауфеннің қамқорлығынан көп пайда көрді, ал оның аумағы сый-тартулар мен сатып алулар арқылы тез кеңейді. Бұл жылдам өсім Салемді Констанс епискобымен, жергілікті ақсүйектер мен шаруалармен дау-дамайға ұшыратты. Дегенмен, монастырь 1201 жылы Зальцбург архиепискобының қорғауына ие болды. Салцбург архиепискобы Салемге Галлейндегі тұз өңдеу цехын да берді, сонда ол тұзды Констанс көлінің арғы жағына экспорттап, аббатхананы одан әрі байытатын болды. 13 ғасырдың ортасында Ұлы Аралық кезеңнің басталуымен және Гогенштауфен қорғанысының жоғалуымен Салем құлдырай бастады, өйткені оның иеліктеріне жергілікті қарсыластар шабуыл жасады және қарызға ұшырады. Салемнің жағдайы Рудольф І Германияның патшасы болып сайлануымен және ғасырдың соңында Салемді Габсбургтер әулетімен біріктірген де құрылуымен жақсарды. Бұл келісім 1314 жылы Салемге Верденберг графтары бастаған тағы да шабуылдарды әкелді, бұл император Карл IV Салемге одан әрі саяси бостандық бергенге дейін жалғасты. 1300 жылы Салемде 300 монахтар мен монахтар хоры өмір сүрді.

Екінші аббатхана

1615-1620 жылдары аббат Томас I ортағасырлық монастырдың ғимараттарын қиратып, жаңа кешенді салды. 1697 жылы шіркеуден басқа монастырь кешенінің барлық ғимараттары өртеніп кетті. Алайда 18 ғасырда монастырь қайтадан өркендеп, қайтадан қалпына келтірілді.

Секуляризация

1802 жылы Неміс медиациясының бір бөлігі ретінде Салем абатшылығын Наполеон Баден маркграфына Рейннің сол жағалауындағы Францияға қосылған аумақтар үшін Баденге өтемақы ретінде берді. 1920 жылы Баденнің князі Максимилиан мен педагог Курт Ханн абатхананың аумағында Школа Шлосс Салемді құрды. Баден әулетінің жері 2009 жылы Баден-Вюртемберг мемлекетіне сатылды.

Жері мен сәулеті

1300 жылы монастырь кешенін қоршау үшін қабырға салынды. Қазіргі монастырьдың солтүстік шетінде қызмет ғимараттары орналасқан, онда ұялы үй, диірмен, нан пісіру зауыты, темірші, түрме, сондай-ақ шарап сөресі мен ондық қоймасы бар. Қайта салынған монастырь төбелері Бернард Клервоның өмірін бейнелейтін штукатурлық және фрескалармен безендірілген.

Салем мұнарасы

Салем монастырының құрылысын (абатхана кешенінің шіркеуі) 1299 жылы бастады. Ол 1414 жылы ғана аяқталып, Зальцбург архиепискобының құрметіне берілді.

Сарай

Аббатхананы секуляризациялаудан бұрын Прелатур Салем абаттарының резиденциясы болды. Кейіннен ол Баден әулетінің резиденциясы болды.