Кіріспе
Ираван, сондай-ақ Ирават және Иравант деп те аталады, - индустар эпосы Махабхаратаның кішігірім кейіпкері. Пандава ханзадасы Арджунаның (Махабхаратаның басты кейіпкерлерінің бірі) және Нага ханшайымы Улупидің ұлы, Ираван - Куттантавар (Куттандавар) табынуының орталық құдайы, бұл оған әдетте берілген атау және Драупади сектасында үлкен рөл атқарады. Бұл екі секта да Тамилдер, олардың жері - ауыл құдайлары, олар Араван деп аталады. Ол сондай-ақ, белгілі трансгендерлік қауымдастықтардың қамқоршысы, ол Алис (тамиль тілінде Аравани және Оңтүстік Азиядағы Хиджра) деп аталады. Маһабхаратада Ираван 18 күндік Күрүкіштра соғысының (Маһабхарата соғысы) 8-ші күні батырлықпен қаза тапқан деп суреттеледі. Алайда, Оңтүстік Үндістанның дәстүрлерінде Араванның Қали құдайына өзін құрбан етуі оның ықыласына ие болуын және соғыста Пандавалардың жеңісін қамтамасыз ету үшін қосымша практика бар. Құттанавар дәстүрі Араванға осы өзін-өзі құрбан ету құрметіне құдай Кришна берген үш батаның біріне назар аударады. Араван өлер алдында үйленуге өтініш білдірді. Кришна бұл батаны өзінің әйел тұлғасы Мохини арқылы жеткізді. Тамил Надудағы Ковагамда бұл оқиға 18 күндік фестивальде қайталанады, алдымен Араванның Алис пен ауылдың еркек тұрғындарына (Араванға ант берген) неке қию рәсімдері, содан кейін Араванның құрбандығын қайталау рәсімінен кейін олардың жесірлігі. Драупади дәстүрі тағы бір игілікке баса назар аударады: Кришна Араванға Махабхарата соғысының барлық кезеңін оның кесілген басын көзімен көруге мүмкіндік береді. Тағы бір 18 күндік фестиваль кезінде Араванның салтанатты басын бағанаға көтеріп, Махапхарата соғысының салт-дәстүрін көруге болады. Драупади ғибадатханаларында Араванның басы кең тараған. Кейде ол ғибадатхананың ішкі бөлмесінде немесе ғибадатхананың төбесіндегі бұрыштарында жын-перілерден қорғайтын арнайы орынға орналастырылады. Араванға оның кесілген басы түрінде табынады және ауруларды емдейді және балалы емес әйелдерде жүктілікке әкеледі деп есептеледі. Ираван Индонезияда да танымал (онда оның есімі Ираван деп жазылады). Ирауанның Жава аралында қалыптасқан тәуелсіз дәстүрлері бар, мысалы, ол Нагамен байланысын жоғалтады. Жавандықтардың басқа да салт-дәстүрлері Ирауанның Кришнаның қызы Титисаримен драматикалық некеде болғанын және оның қате сәйкестендіруден болған өлімін көрсетеді. Бұл әңгімелер дәстүрлі явандық театр (ваянг) арқылы, әсіресе "ваянг кулит" деп аталатын көлеңкелі қуыршақ ойындар арқылы айтылады.
Iravan also known as Iravat and Iravant, is a minor character from the Hindu epic Mahabharata. The son of Pandava prince Arjuna (one of the main heroes of the Mahabharata) and the Naga princess Ulupi, Iravan is the central deity of the cult of Kuttantavar (Kuttandavar) which is also the name commonly given to him in that tradition—and plays a major role in the sect of Draupadi. Both these sects are of Tamil origin, from a region of the country where he is worshipped as a village deity and is known as Aravan. He is also a patron god of well known transgender communities called Alis (also Aravani in Tamil, and Hijra throughout South Asia). The Mahabharata portrays Iravan as dying a heroic death on the 8th day of the 18 day Kurukshetra War (Mahabharata war), the epic's main subject. However, the South Indian traditions have a supplementary practice of honouring Aravan's self sacrifice to the goddess Kali to ensure her favour and the victory of the Pandavas in the war. The Kuttantavar tradition focuses on one of the three boons granted to Aravan by the god Krishna in honour of this self sacrifice. Aravan requested that he be married before his death. Krishna satisfied this boon in his female form, Mohini. In Koovagam, Tamil Nadu, this incident is re enacted in an 18 day festival, first by a ceremonial marriage of Aravan to Alis and male villagers (who have taken vows to Aravan) and then by their widowhood after ritual re enactment of Aravan's sacrifice. The Draupadi tradition emphasizes another boon: Krishna allows Aravan to witness the entire duration of the Mahabharata war through the eyes of his severed head. In another 18 day festival, the ceremonial head of Aravan is hoisted on a post to witness the ritual re enactment of the Mahabharata war. The head of Aravan is a common motif in Draupadi temples. Often it is a portable wooden head; sometimes it even has its own shrine in the temple complex or is placed on the corners of temple roofs as a guardian against spirits. Aravan is worshipped in the form of his severed head and is believed to cure disease and induce pregnancy in childless women. Iravan is also known in Indonesia (where his name is spelled Irawan). An independent set of traditions have developed around Irawan on the main island of Java where, for example, he loses his association with the Naga. Separate Javanese traditions present a dramatic marriage of Irawan to Titisari, daughter of Krishna, and a death resulting from a case of mistaken identity. These stories are told through the medium of traditional Javanese theatre (Wayang), especially in shadow puppet plays known as Wayang Kulit.
Этимологиясы және басқа атаулары
Монир Уильямс Санскрит-Англиз сөздігіне (1899) сәйкес, Ираван (, Irāvān), сондай-ақ Ираван деп те жазылады, Ирават (इरावत्, Irāvat) түбірінен құрылған, сонымен қатар Ирават деп те жазылады. Өз кезегінде, тамыр Ирават Ира (इरा) -ден алынған, ол Ида (ида) -мен тығыз байланысты, яғни "тамақ иелену", "тағаммен қамтамасыз ету" немесе кеңейту арқылы "құныс" (Махабхаратада және Риг және Атарва ведикалық жазбаларда қолданылған). Джордж Вашингтон университетінің дін профессоры Альф Хилтебейтель санскрит тіліндегі Ираван немесе Иравант атауы Ида ванттан, яғни "Идаға ие болған адамнан" шыққан деп болжайды. Француз индулогы Мадлен Биардо Ида сөзінің діни қолданысын "жұмысқа қатысушылар жейтін құрбандықтың барлық жемістілігін беретін зат" ретінде сипаттайды. Ираван әдетте Араван (அரவான், Aravāṇ) деп аталады, сондай-ақ Оңтүстік Үндістанда Араван деп те жазылады. Ол екі оңтүстік Үндістанның индуистік секталарында құдай ретінде құрметтеледі: Куттантавар сектасы (тек Араванға арналған) және Драупади сектасы (Араванның асыраушы анасы және Арджунаның әйелі). Өзінің құрметіне қарай, Араван Куттантавар (கூத்தாண்டவர்) деп те аталады. Бұл Куттантаварның Куттакуран деген жынды өлтіргені туралы аңыздан бастау алады. Бұл атау кейде Куттандар, Кхутандавар немесе Кхутандавар деп жазылады. Тіпті, бас Ковагамның бейнесінде Араванның тажында анасы Улупидің нага ұрпағын растайтын жылан бейнеленген. Араванның бас иконалары - бұл процессиялар үшін суреттелген немесе боялмаған портативті иконалар; олар оның ғибадатханаларының ғибадатханаларында бірге орналастырылған. Көвагам, Котхадай, Котхатай және Пиллайяркуппамда қызыл түске боялған және түрлі-түсті ою-өрнекпен безендірілген иконалар бар. Араванның бойындағы боялмаған қара тас мүсіндер Кохтатай, Мадукарай және Пиллайяркуппамда көрінеді. Кейбір суреттерде Араванның құрбандығы бейнеленген. Бұл көріністерде ол көбінесе Калиге иіліп, оның басын кесіп тастау алдында тұрады; немесе, бір Совкарпет кескіндемесі сияқты, өзін-өзі бас кескен Араван семсерді де, өз басын да ұстап, соңғысын құдайға ұсынады.
Тарихи дамуы
Ираван алғаш рет Махабхаратада эпостың басты батыры Арджунаның ұлы ретінде кішігірім кейіпкер ретінде пайда болады. Махабаратаның тарихы "Веда дәуірінің алғашқы кезеңінен кейін" және "Б. з. б. үшінші ғасырда алғашқы Үндістан "империясы" пайда болғанға дейін", яғни "сегізінші немесе тоғызыншы ғасырда" деп болжайды. Алайда, жалпы алғанда, "епіс, әртіссіз сақталуы тиіс Ведадан айырмашылығы, мойындаушылар сөзсіз тіл мен стильдегі өзгерістерге сәйкес келетін танымал шығарма болды" деп келісіледі. Санскрит мәтіні, бәлкім, Гупта дәуірінің басында (б.з.б. Ираван Арджуна мен Улупидің ұлы ретінде Вишну Пурана (4:20:12) деп аталатын екі Пуранада ("қасиетті мәтіндер") айтылған. Сондай-ақ, Гупта дәуірлері арқылы Вед дәуірінің аяғынан бастап Бхагавата Пурана (9:22:32) дәстүрлі түрде Вед дәуіріне жататын, бірақ қазіргі ғалымдар біздің заманымыздың 9-шы немесе 10-шы ғасырына дейінгі. Махабхаратаның түпнұсқа санскрит нұсқасында 18 күндік Махабхарата соғысы кезінде Ираванның (санскрит атауы) өлімі туралы жазылған болса да, тамил нұсқаларында Араванның (тамил атауы) соғыстан бұрын Калиге арналған ритуалдық өзін-өзі құрбан етуі туралы айтылады. Хилтебейтель мұны Оңтүстік Үндістандағы "қаһармандық" өзін-өзі қию мен өзін-өзі құдай алдында бас кесуді даңқтауға байланыстырады. Ол Пурандағы Дәуіт Махатмйам деген мәтіннің аяғындағы бір көріністі ерекше назарға алады. Бұл көріністе батыр патшаның Пурандағыдай жеңіс құдайына құлшылық етіп, өз қанын төгіп жатқаны бейнеленген. Араван мен Барбариканың ұқсастығы - Маһабхараттың соғыс уақытын құрбандыққа қарамастан, оның басын кесіп алған адамның көзімен көру. Араванның құрбандығы туралы алғашқы мәлімет Перунтеванардың (IX ғасыр) "Парата Венпа" кітабында кездеседі. Кейіннен бұл аңызды Виллипутуралвар өзінің 14-ғасырдағы Макапаратамы мен 18-ғасырдағы Наллапиллаи қайта айтып береді. Бұл аңыз Куттантавар ғибадатханасымен байланысты "Хутанвар Стала Пурана" мәтінінде де айтылған. Аравандықтардың тағы бір дәстүрлі көзі - Тамил Надудың халық театры, ол коутху деп аталады. Араван Калаппали (немесе Араван Калабали), "Араванның шайқас өрісі құрбандығы" - дәстүрлі Теркутту ("көше театры") танымал тақырыбы. Араван Калаппали Араванның Қали құдайына өзінің қолдауын алу үшін соғыстан бұрын өзін құрбан еткенін, бұл Пандавалардың (Арджуна мен оның ағаларының) Маха-Бхаратта жеңіске жетуіне кепілдік бергенін айтады. Араван Калаппалы мелатур, Кодукижи және Ервади ауылдарында жыл сайын қойылады. Қарамбайда Араван Калаппали Драупади құрметіне орай жыл сайынғы фестивальдің 18-ші күні (сәуір-мамыр) құдайдың көңілінен шығу үшін өткізіледі. Қазіргі заманғы түсіндірулерде Араванның басы тек өзін-өзі құрбан етуді ғана емес, сонымен қатар қайта жаңғыру мен сабақтастықты да бейнелейді, өйткені ол құрбан болғаннан кейін соғысты көру қабілетіне ие. Мысалы, Ирамакамиппулавардың "Мерколвилакка Ккатай Акараварикай" (1963) араван туралы әңгімелеп, Араван Тамил Надуда халық қаһарманы ретінде өмір сүруін жалғастыра береді, өйткені ол "өзін-өзі құрбан ету идеалын" бейнелейді. Араван соғыстың құнын бейнелейді; ол "сақтануға дайын емес соғыстың құдайы" деп аталатын "сақтануға дайын емес" деп аталатын "сақтануға дайын емес" деп аталады.
Маһабхарата
Ираваның ата-анасының некесі Махабхаратаның алғашқы кітабында, Ади Парвада (Бастапқылар кітабында) айтылса, Ираваның тууы мен өлімі екеуі де кейін, алтыншы кітапта, Бхишма Парвада (Бхишма кітабында) айтылады. Эпостың алтыншы кітабында Арджуна, үшінші Пандава ағасы, Индрапрастадан (Пандава патшалығының астанасы) 12 жылдық қажылыққа айдалады. Бұл оның Драупадимен, Пандава ағаларының ортақ әйелімен неке шарттарын бұзғаны үшін қайырымдылық ретінде. Арджуна қазіргі Үндістанның солтүстік-шығыс аймағына жетіп, жесір қалған Нага ханшайымы Улупиге ғашық болады. Екеуі үйленіп, Ираван есімді ұл туады; кейін Арджуна өз паломнигін жалғастырып, Ираван мен Улупиді Нагалардың мекені Нагалокада қалдырады. Ираванның тууы parakshetre деп сипатталады, сөзбе-сөз "басқа адамға тиесілі аймақта", Хилтебейтель "басқаның әйеліне" деп түсіндіреді. Ираван Нагалокада өскен, оны анасы қорғаған, бірақ Арджунаны жек көретіндіктен анасының ағасы оны қабылдамаған. Ересек болғаннан кейін, Ираван әкесімен қайта қосылуға үміттеніп, Индролокаға, Индраның мекеніне, ол сонымен қатар Арджунаның әкесі. Арджуна өзінің ересек ұлымен кездескен соң, Курукшетра соғысында оның көмегін сұрайды. Осылайша Иравандар ақыры Курукшетраның майданына жетіп, аталары мен пандаларға олардың туыстары мен қарсыластары Каураваларға қарсы көмек көрсетеді және көптеген жау жауынгерлерін өлтіреді. Соғыстың алғашқы күні Ираван Кшатрия патшасы Срутайушпен дуэльге түседі. Срутайушты кейін Арджуна өлтіреді. Соғыстың жетінші күні Ираван Авантидің ханзадалары Винда мен Анувинданы жеңеді, оларды Арджуна кейіннен өлтіреді. Соғыстың сегізінші күні Ираван Гандхараның ханзадаларымен, Сувала патшасының ұлдарымен және Кауравалардың опасыз аналық ағасы Шакунидің кіші ағаларымен шайқасады. Ғая, Гавакша, Вришава, Чармават, Аржава және Сука ағайындылары Каурава әскерінің қолдауымен Ираванға шабуыл жасайды, бірақ Ираванның Нага әскері барлық сарбаздарды өлтіріп, Гандхара князьдерін Ираванға қалдырады. Ираван содан кейін күймеден түсіп, бес гандхаралық ханзаданы семсермен соғысып өлтіреді; Вишхава жалғыз өлімнен құтылады. Осыдан ашуланған үлкен Каурава Дурьёдхана Рышьяринганың ұлы ракшаша (желкен) Аламбушаға Ираванды өлтіруді бұйырады. Бұл жолы Аламбуша, сондай-ақ Ираван, жауынгерлік іс-әрекеттерде иллюзияны қолданады. Аламбуша Ираванға садақпен шабуыл жасайды, бірақ Ираван қарсы соққы береді, Аламбушаның садағын сындырып, алыпты бірнеше бөлікке кесіп алады. Ал Аламбушаның денесі өзін-өзі қалпына келтіреді. Содан кейін Ираван жыланның түрін алады, ал оның жылан әскері оны қорғайды. Аламбуша бұған қарсылық білдіріп, жыландардың мәңгілік жауы Гаруда (құс адам) түрін алады және жылан әскерін жалмап қояды. Ақырында, Аламбуша Ираванның басын кесіп өлтіреді, бірақ кейінірек Ираванның кек алуы үшін оның туысы Гатоткача он төртінші күнгі түнгі соғыс кезінде Аламбушаны өлтіреді.
Құрбандыққа шалу үшін таңдап алу
Араванға қатысты тамил дәстүрлерінің ең алғашқы көзі Перунтеванардың Маһабхаратаның 9-ғасырдағы тамил нұсқасы Парата Венпада кездеседі. Бұл шығарманың ерекшеліктерінің бірі - ол халаппали ("сағыну алаңына құрбандық") деп аталатын ырымға сілтеме жасауы, бұл термин тек Тамил тіліндегі Махабхаратада кездеседі. Бұл - жеңіс үшін шайқас алдындағы рәсім. Перунтеванардың баяндамасында, Маха-Бхаратта соғыстың алдында Кауравалардың басшысы және Пандавалардың қарсыласы Дюрьёдхана Пандавалардың сарапшы астрологы Сахадевадан жаңа айдың күні, тіпті келесі күні, калаппали үшін ең қолайлы уақыт болатынын біледі. Нәтижесінде Дурьодана Араванға жақындап, оны халаппали үшін құрбандыққа шалуға көндіреді. Кейінгі тамилдік дереккөздер Перунтеванардың нұсқасына нұсқалар береді. Виллипутуралвардың 14 ғасырдағы нұсқасында Кришна алдымен өзін құрбандыққа ұсынған, бірақ Араван оның орнын ауыстыруға ерікті. Аңыздың осы нұсқасында Дюрьодана туралы сөз жоқ. Басқа бір деректерде Қаураялардың ақ пил құрбандығын өтеу үшін Араван құрбандыққа шалынады. Тереккутту қойылымдарында Араванның құрбандық шалу кезінде оны көбінесе Пура мен Бхишмамен салыстырады. Драмада Араванның келісімін алғаннан кейін Кришна Араванның анасы УлупиНагаканни немесе Накаканни ("Жылан қыз") Тамилге келісу үшін келеді. Басында ол ұлының ұсынған құрбандығына қатты қарсылық білдіреді, бірақ ақырында Араван оған өзінің тек Калиге ғана тиесілі екенін түсіндіріп, өтініш білдіргенде, оған көндіреді. Үшінші бата тек халықтық рәсімдерде кездеседі. Бұл үшінші бата Араванның құрбандыққа шалу алдында үйленуі үшін, оны өртеу және жерлеу құрбандықтары (бакалаврлар жерленді) құқығымен қамтамасыз етеді. Алайда, ешбір әйел, жесірлік (сати) деген сөзсіз жазадан қорқып, Араванға үйленгісі келмеді. Куттантавар культ нұсқасында Кришна өзінің әйел түрін, Мохини сиқыршыны, Араванға үйленіп, сол түнді онымен бірге өткізе отырып, осы дилемманы шешеді. Ковагам нұсқасында Кришнаның келесі күні Араванның құрбандығынан кейін жесір әйел ретінде қайғыруы, содан кейін ол соғыс уақытында өзінің бастапқы еркек түріне оралуы туралы айтылады. Теркутту қойылымы Мохинидің кенеттен кетуінен кейін стильді неке рәсімін ұсынады, бұл некеге тұрмағанын білдіреді. Транс адамдар арасында танымал болған басқа нұсқада Араванның "коиталь бақыт" болуын қалайтыны туралы айтылады және некеге тұру туралы нақты айтылады. Алайда, бұл үшінші неке батасы барлық халық дәстүрлерінде бірдей емес. Басқа да аңыздарда Кришна соғыстан бұрын басқа да некелер құрған. Таңжаурда Араван мен Мохинидің некелері белгісіз; оның орнына Араван Кришнаның кіші ағасы ағасы Сатьякидің қызы Параванацциалға үйленген деп суреттеледі. Хилтебейтелдің теориясы бойынша, бірінші (қаһармандық өлім) және үшінші (неке) баталар Куттантавар культімен, ал екінші бата Драупади культімен бастау алған. Құттанаварлар құрметіне ерлікпен өлім мен Алис (тамилнадта ресми түрде "евнуктер") жасаған неке рәсімдері жатады. Драупадилер діни жорасында 18 күндік соғыс қимылының көрінісіне куә болған Араванның балшықтан жасалған басы ерекше орын алады. Сонымен қатар, Таджавурдан шыққан Драупади табыну мәтіндері тек осы екінші батаға ғана назар аударады, ал қалған екеуін қалдырады. Соғыс алдындағы құрбандықтар бірінші және екінші баталарға сәйкес келмейді, бірақ секталардың өздерінің түсіндірмелері бар. Соғысқа дейінгі өзін-өзі құрбан ету соғыста ерлікпен өлумен үйлеспейді және екеуі де соғыстың толық уақытын көру үшін өмір сүрумен үйлеспейді. Құттанавар сектасы бірінші дилемманы шешіп, Араванның денесі құрбандықтан кейін қайта құрылды және Араван соғыстың сегізінші күні ерлікпен қайтыс болды деп санайды. Құттанаварлар Араванның соғысты бақылауының екінші пайдасына аса мән бермейді. Екінші жағынан, Драупади культі батырлық өлімнің бірінші пайдасына аса мән бермейді; олар екінші дилемманы, Араванның соғысты үнемі бақылауына қатысты, Араванның бүкіл соғысты өз басын кесіп тастаған көзімен көре алды деп шешті. Үшінші көзқарас барлық баталарды үйлестіреді, ол Араванның құрбандықтан кейін қайта құрылған денесін ұстайды; ол сегізінші күні бас айырылғанға дейін ерлікпен шайқасты, соғыс қалған бөлігін оның кесілген басын көзбен бақылады. Виллипутуралвардың қайта баяндауында Араванның өзін-өзі құрбан етуін толықтырып, құдайға бір пил құрбан етіледі. Екінші батаны орындау үшін Кришна жаудың біреуін күшті Араванды жеңуге �...
Араван - Куттантавар
Көвагамның жергілікті халқының дәстүрлі әңгімесінде Араванның қалай Куттантавар деп аталғаны баяндалады. Соғыстан кейін Пандавалар Каураваларды жеңгенімен мақтана бастаған кезде, Кришна бүкіл соғыстың жалғыз куәгері Араваннан: "Бұл соғысты жеңу үшін кім шынымен жауапты болды?" деп сұрайды. Араван екі нәрсені көргенін айтады: Кришнаның дискісі жаудың басын шайып, оның қабықшасы олардың қанын жинап жатыр. Бұл жауап жеңіс үшін Кришнаға барлық мақтауды береді. Араванның пікірі бой көтерген және тез ашуланатын Бхиманы ашуландырады, оның шайқастың нәтижесін шешудегі ықпалы Маха-Бхаратта кеңінен қамтылған. Алайда, Бхима Араванды жарақаттамас бұрын, Кришна Араванның басын Карапарика өзеніне тастауға бұйрық береді, онда ол бала нысанын алады және ақыр соңында оны өзен жағалауындағы Чандрагири қаласының патшасы табады. Бала "Кува Кува" деп жылайды, оны патша көтеріп алады, сондықтан ол жерді Кувакам (Ковагам) деп атайды. Патша балаға "Карапалан" ("қамыс баласы") деген ат қояды.
Құттанавар дәстүрі
Араван өзінің есімін алған және басты құдай болып табылатын табынушылықта Куттантавар деп аталады. Оның басты ғибадатханасы Тамил Надудағы Ковагам қаласында орналасқан. Мұнда Араван мен Мохинидің, Кришнаның әйелінің, арауанасы мен аза тұтуы Араванның құрбандығынан кейін, тамил айының Ситттайра (сәуір - мамыр) толған айдың түнінің екі жағында 18 күндік жылдық фестивальдің негізгі тақырыбын құрайды. Ай толған күн - бұл Араван құрбандығын қайтадан жасау рәсімінің басты күні. Аравандықтар өздерін Алис деп атайды, олар Ковагам мерекесіне Араван мен Мохинидің некелерін қайталай отырып қатысады. Аравандар ұқсас Куттантавар фестивалдеріне кішігірім масштабта, Чидамбарамнан солтүстік-батысқа қарай 5 миль (8 км) жердегі Теванампаттанам, Тируветкалам, Адивараханаттум (барлығы Тамил Надуда) және Пуддучерридегі Пиллайяркуппам сияқты басқа ауылдарда қатысады. Жергілікті аравандықтар көп жылдар бойы осы фестивальдің бір бөлігі болғанмен, 1960 жылдан бастап фестивальге алыс жерлерден: Тамил Надудан, бүкіл Үндістаннан, тіпті Сингапур сияқты алыс жерлерден көптеген аравандықтар келді. Араванилермен қоса, 25 мың трансгендерлер фестивальге келеді. Францисктің 1906 жылғы жазбасында Ваннияр және басқа да таптардан әйелдер сияқты киінген ерлер фестивальдің бөлігіне айналды, бірақ Аравани туралы нақты айтылмаған. Сонымен қатар, ер адамдардың Куттантавармен салт бойынша некелесуі және олардың жесір болулары фестивалдің соңғы күні болған, қазіргі фестивальдің 14-ші күні некелесу рәсімі және 16-шы күні жесір болу рәсімі бар. Құттанавар фестивалінің алғашқы алты күнінде Кувагам көшелерінде музыка мен сауық-сауықпен бірге Араванның басы (ками) "биіледі". Әр үйдің арбасында Араванға арнап шам жағып, кокос тартуы және басқа да рәсімдер жасалып, ғибадат етіледі. Дәстүр бойынша, ешкілер мен тауықтарды құрбандыққа шалады. Он үшінші күні Араванның "жан" ырым бойынша оның басын ыдысқа ауыстырады да, басын қайта бояйды. 14 - ші күннің кешінде шежірелік күймеде биіктігі 6 метрлік бағана орнатылады. Бұл бағана Араванның басын және денесін фестиваль кезінде қолданады. Пост орнату рәсімінен (кампам нируттатал) кейін Араванға үйленуге уәде берген жас және орта жастағы ерлер (Ковагам және оның маңындағы ауылдардың шаруалары мен саудагерлері) тұрмысқа шыққан әйелдің дәстүрлі белгісі - талисман сатып алады. Араванның бейнесі болған діни қызметкер ғибадатхананың ішкі қасиетті бөлмесінде талилерді мойындарына байлайды. Тіпті, әйелдер сияқты киінген, аурумен ауыратын еркектер де, құдайға ұнамды болу үшін, Араванды тойда "үйлендіру" рәсімдері ретінде сипатталады. Аравандар 14-16 күн аралығында көбейіп келеді. 15 - түнде олар Араванның гүл тәжімен (каракам) билейді, бұл оның күш-қуатына ие деп есептеледі. 16-шы күннің басында Араванның "жан" қайтадан боялған басына ауыстырылады және кувами тируккан тиратал ("тағаланың қасиетті көзін ашу") рәсімі оқушыларды бояумен орындалады. Содан кейін бас кетайам деп аталатын портативті платформада ауылды аралап жүреді. Кетайаммен бірге тағы екі платформалы күйме жүреді, біреуі Арауанның кеуде тақтасы мен эполеттерін ұстайды, оларсыз фестиваль толық емес деп саналады; екіншісі оның гүл тәжі. Салтанатты рәсімнің соңында жас әтеш құрбандыққа шалынады. Араванның басы бағанаға бекітіліп, үлкен эполеткалары мен кеуде тақтасы сабаннан жасалған және гүлдестемен қоршалған денесінде бекітіледі. Содан кейін бейне ауылды аралап, оның қалаппалына және соғыс аяқталған сегізінші күні өлімін қайта жаңғырту рәсіміне дайындалады. Түскі уақытта оның күймесі солтүстікке қарай бұрылады, бұл оның калаппалиін бейнелейтін символикалық ым-ишара, содан кейін ол салтанатты Курукшетра майданына қарайды, бұл оның Аламбушаның қолынан өлуге майданға кіруін бейнелейді. Курукшетраға келгеннен кейін гүл шоқтарын алып тастайды, бұл оның денесін алып тастағанын және сегізінші күні жеңілгенін көрсетеді. Коимбатур ауданында Араван тірлігі (Араван мерекесі) Коимбатур қаласындағы Веллалор, Тхудиалур, Куричи, Синганаллур, Аннур, Вадавалли және Каттампатти сияқты жеті жерде аталып өтеді. Тамил тіліндегі Картигай айында өткізілетін Синганаллурдағы фестиваль жеті фестивальдің ішіндегі ең үлкені болып табылады. Бұл "Саатхи Наллинакка Тхерувижа" деп аталады, оған сегізден астам қауым қатысады. Бұл мейрам тай тілінде Аннур айында, Пураттаси айында Тхудиялар айында, Айпаси айында Куричиде, Тай тілінде Каттампаттиде және Пангуни...
Драупади культінің ырымдары
Драупади табынушылары жыл сайын Патукалам деп аталатын фестиваль өткізіп, Маха-Бхараттың соғыс күнін еске алады. Бұл фестиваль әдетте Драупадидің үйлену тойын қайталайтын кутту ("драма") арқылы басталады. Фестиваль кезінде Драупади рөлін ойнаған актер (және қоғамдық рәсімдерге қатысқан басқа әйелдер) Араванның және соғыстың басқа батырларының өліміне қайғырады. Патукалам фестивалінің ұзақтығында және "Араванның құрбандығы" (калаппали) куттуын орындауға бөлінген күні белгілі бір өзгерістер бар, бірақ калаппали рәсімін орындаған жерде, бұл орын символикалық түрде Курукшетраның майданы деп жарияланады. Тамил Надудағы Ирункалда бұл кутту әдетте 18 күндік фестивальдің соңғы күні - "патукалам күніне" 16 күн қалғанда орындалады. Алайда Сингапурда кутту тамил айының Пураттаси (қыркүйек-қазан) жаңа ай күнінде орындалады. Қысқа 10 - 12 күндік фестивальдерде Кутту және Араванның Калаппали ырымдары фестивальдің соңғы түні орындалады, бұл Бангалорда және Ченнаиде Соукарпет, Алатантур және Пунамаллиде байқалады. Каттирам Каруппурда, Кумбаконамға жақын жерде, 25 фут (8 м) Араванның мүсіні көлденеңден салынып, жерге қойылады. Араванның оқиғасы қайтадан ойналады; Қалидің билігі бар деп саналатын актерлердің бірі құрбандықты бейнелейтін мүсіннің мойнына әтеш өлтіреді. Бұл жолы да қаны суланған күріш, әсіресе балалы емес әйелдерге таратылады. Осыған ұқсас рәсімдер Мелачкари, Алатантур, Пунамалли және Виллупурамда символдық құрбандықпен және қанға малынған күрішпен байланысты. Аллантур мен Пунамаллиде ешкі, Куддалор, Патирикуппам және Виллупурамда әтеш құрбандыққа шалынады. Куддалор, Танжавур және Виллупурам аудандарында Араванның басын патукалам мен Маха-Бхараттағы соғыстың символды қайталануын бақылау үшін биікке көтереді.