Кіріспе
Park in the United Kingdom Кеннингтон Common - негізінен Лондонның Ламбет ауданындағы жалпы жердің бөлігі. Бұл 1724 және 1785 жылдар аралығында өткен матчтармен Лондонның айналасындағы крикетке арналған алғашқы орындардың бірі болды. Жалпы, сонымен қатар, қоғамдық өлім жазаларына, жәрмеңкелерге және қоғамдық жиналыстарға пайдаланылды. Сол жерде белгілі ораторлар он мыңдаған адамға арнап сөз сөйледі.
Kennington Common was a swathe of common land mainly within the London Borough of Lambeth. It was one of the earliest venues for cricket around London, with matches played between 1724 and 1785. The common was also used for public executions, fairs and public gatherings. Important orators spoke there, addressing crowds numbering tens of thousands.
Ерте тарих
1600 жылы ортақ аймақ оңтүстік-батысында Воксхолл өзенімен шектелген. Жалпы жері римдік жолдың оңтүстік батысына қарай батпақты жерді алып жатыр, оны Стайн көшесі деп атаған, қазір Кеннингтон парк жолы. 1660 жылы қарапайым бағушыға жайылым үшін ақы төленгені туралы жазба бар. 1661 жылы жақын маңда Воксхолл ләззат бақтары салынды (оның орналасқан жері Овалдағы Воксхолл аяғы деп аталады). Бұл кең ашық кеңістікті Темаза өзенінің оңтүстік жағалауында тұратын адамдар әртүрлі мақсаттарда жиі қолданған.
Крикке арналған алаң
Кенингтон қаласында крикет 18 ғасырдың басынан бері ойналып келеді. Бұл жерде ең алғашқы матч 1724 жылы маусымда Лондон мен Дартфорд арасындағы матч болып тіркелген. Келесі жылы ойыншылар Хорнс мейрамханасын өздерінің клуб үйі ретінде пайдаланғаны белгілі болды, ал 1726 жылдың тамызында Лондон мен Суррей XI біріктірілген Эдвин Стид бастаған 25 гинейге ойнады.
Басқа спорт түрлері
Жалпыға ортақ жерде ойналатын басқа спорт түрлеріне квоттар мен тостағандар кіреді.
Жаппай жиналыстар
Адамдар жалпыға ортақ жерде жиналып, діни және саяси баяндамаларды тыңдады. 1739 жылы методистер Джон Уэсли мен Джордж Уайтфилд 30 000 адамға уағыз айтты. 1848 жылы 10 сәуірде ирландтық чартист көшбасшысы Фейргус О'Коннор 50 000 адамға жер жоспарын қолдау туралы өтінішхатпен сөйледі.
Өлім жазалары
Суррейлік дуалдар қазіргі Санкт-Марк шіркеуі орналасқан жерде, Овалдық метро стансасынан алыс емес жерде болды. Бұл бүкіл округ үшін қолданылуы мүмкін, бірақ олардың басым көпшілігі Оңтүстік Лондонның Тибернге тең, өйткені әлемдік қаланың урбанизациясы Суррей графтығына (соңғы рет орындалғаннан кейін 90 жыл бұрын Лондон графтығының кеңесі құрылғанға дейін) тараған болатын. Көпшілік орындалған жазалар жиі өткізілетін жылдарда, жалпы жерде жарыстар өткізілетін. Кем дегенде 129 ер адам мен 12 әйел адам сол жерде өлім жазасына кесілді. Бірінші адам Сара Элстон болды, ол күйеуін өлтіргені үшін 1678 жылы 24 сәуірде ағашқа іліп, өртеп жіберді. Соңғы рет 1799 жылы 5 тамызда жасалма қағазды жасампаз деп жазаланған. 1746 жылы Якобит офицері Фрэнсис Таунли мен Манчестер полкінің басқа мүшелері 1745 жылғы сәтсіз Якобит көтерілісі кезінде тұтқындалған. Олар бас көтеру үшін сотталып, 30 шілдеде асылып, тартылып, бөлшектеп өлтіруге сотталды. Алайда сол кездегі жазалаушылар өлім жазасына кесілген адамды қаншалықты азапқа душар ету керектігін өздері шеше алатын. Таунли денесі ішегінен айырылғанша өлтірілді. Оның басын Темпл Бардағы тікенекке іліп қойды.
Өлім және Овал
Жалпы 18 ғасырдың аяғына дейін өлім жазаларын орындады, ал жәрмеңкелер, ораторлар және басқа да танымал іс-шаралар 19 ғасырда жалғасты. 19 ғасырда елорда иелері мен шіркеу иелері жерді ортақ иелікке иеленуге рұқсат алды. Патшалық отбасы қолдаған жоба бойынша, 19 ғасырдың ортасында жалпы үйдің қалған бөлігі жабылып қалды. Кеннингтон паркі 1854 жылы ашылған, Кеннингтон паркі жолы мен Сент-Агнес орнының арасындағы жерді пайдаланып құрылған. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Лондонның айқын өсуі кезінде ол қазіргі шамада қысқарды. Крик Кенингтонда қалады. 1845 жылы жаңадан құрылған Суррей округінің крикет клубы базар бақшасы ретінде пайдаланылған ескі ортақ бөлігінде The Oval (бұрынғы Кеннингтон Овал) орнатқан.