Кіріспе

Нидерланд әскери қолбасшысы (1919-1987) Реймонд Пьер Пол Вестерлинг (31 тамыз 1919 - 26 қараша 1987) - Нидерландтың Шығыс Үнді Армиясының нидерландтық әскери офицері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Индонезия ұлттық революциясы кезінде Сулавесиде қарсы партизандық операцияны ұйымдастырды және 1950 жылы қаңтарда Индонезия үкіметіне қарсы төңкеріс жасауға қатысты. Индонезия билігі екі әрекетті де соғыс қылмыстары деп айыптады. Осман империясында туылған Вестерлингтің "Түрік" деген лақап аты болса да, ол голланд және грек тектерінен шыққан.

Ерте өмір

Реймонд "Түрік" Вестерлинг 1919 жылы 31 тамызда Стамбулда дүниеге келген. Ол грек анасы София Муцу мен голландиялық антиквариат сатушы Пауль Вестерлингтің екінші ұлы болды. Ол грек, түрік, француз және ағылшын тілдерінде өскен, кейіннен ол былай деп жазды: "Мен білмейтін батыс еуропалық тілдердің бірі менің ана тілім болды: голланд". 1941 жылы Еуропаны Екінші дүниежүзілік соғыс жайлаған кезде, ол Стамбулдағы Голландия консулдығына барып, Голландияның Корольдік армиясына қосылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941 жылы 22 жасында Вестерлинг Истанбулдағы Голландия консулдығына одақтастар үшін ерікті ретінде хабарлаған. Ол Англияға жол тартты, онда ол Вулвергемптондағы Принцесса Ирен бригадасына шақырылды, бірақ гарнизондық өмірден қанағаттанбады. Вестерлинг Шотландияның құр, суық және ешкім тұрмайтын жағалауындағы Ачнакаридегі Командалық негізгі оқу орталығында арнайы дайындық алған алғашқы 48 голландтық сарбаздардың бірі болды. Ол бұл оқуды 1942 жылдың шілдесінде Уильям Э. Фэрберннің үйретуімен аяқтады. Капрал дәрежесіне көтерілгеннен кейін Вестерлинг No. 2 Голландия әскері, No. 10 (Артық одақтас) Команда. Бір жыл ішінде ол осы дағдыларды 10 командосқа үйретті, сонымен қатар "Терпелілік жаттығуларын" үйретті. Өзінің өтініші бойынша ол осы штабтық лауазымын тастап, 1943 жылдың желтоқсанында No. 2 Үндістандағы голланд әскері. Сейлонда ол джунглиде жаттықты. 1944 жылы ол арнайы қызметтерге сержант болып тағайындалды және оны Нидерландыда құпия іс-қимылдар үшін агенттерді даярлайтын арнайы тапсырмалар кеңсесіне (BBO) тапсырды. Оның өкінішінше, Вестерлингті ешқашан майданға жібермеді. Оның орнына ол азат етілген оңтүстік Нидерландыдағы Binnenlandse Strijdkrachten-тің бас сержанты-инструкторы болып тағайындалды. 1945 жылы 10 наурызда Вестерлинг V1 ракетасымен жасалған неміс шабуылынан ауыр жарақат алды. Содан кейін оны Лондонға алып кетті. Емделгеннен кейін, оны BBO басшысы генерал Ван Оршо лейтенант етіп көтерді және Малаккадағы Корп Инсулиндеге жіберді. Сол корпустан ол Меданға (Суматра) ағылшындармен бірге Медан мен оның айналасындағы индонезиялық көтерілісшілерге қарсы әрекет етуге жіберілді.

Солтүстік Суматра

Вестерлинг алғаш рет Индонезияға 1945 жылдың қыркүйегінде келді, ол Солтүстік Суматрадағы Меданға KNIL офицері ретінде келді. Жапондықтардың басқыншылығы аяқталғаннан кейін, Индонезияның көп бөлігіндегідей, сол жердегі жағдайлар да шиеленісіп, дүрбелеңдеген. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бері Индонезия халқының бір бөлігі голландиялықтарға қарсы қарулы және дипломатиялық күресте болды. Меданды голландтардың бақылауына қайтару үшін Вестерлинг барлау жүйесі мен полиция құрамын құрды. Формальды түрде Вестерлинг британдықтардың қол астында болды, бірақ ол көбінесе өз жолынан жүгірді. Бірнеше ай ішінде ол өзінің ақыл-ойымен танылды, бұл британдық күштердің кейбір маңызды жетістіктерінің негізін қалады. Ол голландиялықтардың алаяқ элементтер деп санаған жауларын ойдағыдай түп-тамырымен жою арқылы қажет болған жағдайда қатаң және қатаң іс-қимыл жасау үшін беделге ие болды. Бұл жағдайға қатысы бар адамдар қарсыластың қатыгез әдістерін атап өту арқылы заңдылық танытты. Мысалы, Теракан деген аты бар бандит топтың жетекшісін өлтірді. Сол адам Солтүстік Суматрада еуропалық және индонезиялық азаматтарға қарсы шабуыл жасады. Ол өз мемуарларында өз әрекетін былайша сипаттаған: "Біз ауылдың ортасына бір бағана отырғыздық және оған Тераканның басын іліп қойдық. Оның астында біз оның тобының мүшелеріне әдепті ескерту жасадық, егер олар өздерінің жамандықтарына берік болса, олардың бастары оның өздеріне қосылады.

Оңтүстік Сулавеси

1946 жылдың шілдесінде бірінші лейтенант ретінде алғашқы тапсырмасын аяқтағаннан кейін Вестерлинг Депо арнайы күштерінің (DST) коммандос бөлімін қолға алды. Вестерлингтің өз құрамын даярлауды негізінен британдық коммандостармен болған тәжірибелеріне негіздеді. 1946 жылдың қыркүйегінде Батавияда (қазіргі Джакарта) орналасқан DST-да 130-ға жуық сарбаз болды, олар голландиялық еріктілер мен индонезиялықтар. 1946 жылдың желтоқсан айында ол бүлікшілерді жою және Сулавесидегі голландиялықтарды қайта қалпына келтіру туралы нұсқау алды. Голландияның басқа да аралдары сияқты бұл арал да Голландия үкіметі мен БАҚ-та "қызыл-ақ террор" деп аталатын зорлық-зомбылық көтерілісіне ұшырады. Үкімет билігі құлдырап, экономикалық өмір салқындап, күмәнмен қараған адамдар отаршылдық биліктен бас тартуға мәжбүр болды. Жавадан келген партизандар жергілікті топтарға қосылды, үкіметтік қызметкерлер мен голландиялық Еуразия және Индокитай қауымдастығының мүшелері шабуылға ұшырап, қаза тапты. Аралға орналастырылған KNIL гарнизондары қорғаныс жасай алмады. Қылмыстық топтар еркін әрекет ететін. Бұл тәртіпсіздік кезеңінің тарихын Берсиап дәуірі деп атаған. Осылардың барлығы Голландияның Индонезияның шығыс бөлігін тәуелсіздікке дайындау жоспарын бұзды. Энтовен комиссиясының 1948 жылғы мәліметтеріне сәйкес, сол кезде голландиялық билікке қарсы ұйымдасқан көтеріліс болған жоқ. Батавиядағы саяси басшылық пен Голландия армиясының командалығы арасындағы жан-жақты консультациялардан кейін, Реймонд Вестерлинг бастаған қосымша әскерлер батальонын және DST-ны орналастыру туралы шешім қабылданды. Оған "қызыл-ақ террорға" қарсы қарсылық күресін ұйымдастыруға нақты тапсырмалар берілді. Оңтүстік Селебес операциялық қолбасшысы полковник Хенк де Фристен алған мандаттың бір бөлігі - бұл жазалауды жүзеге асыру өкілеттігі болды. Осылайша ол операциялық командирге және одақтас командалық офицерге (CDO) генерал-майор Эдуард Энглеске есеп берді. Вестерлинг "Оңтүстік Селебесті мыңдаған жазықсыз адамдардың өмірін жоғалтпай тыныштыққа жеткізе алатыны" туралы мәлімдеген. Бұл тек қана күдікті жау жауынгерлерін жазалап, жазалау арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Бұл "Westerling Method" әдісі деп аталды. Өзінің жеке хабаршыларынан немесе Голландияның әскери барлау қызметінен алынған ақпаратқа сүйене отырып, DST мүшелері түнде тағы бір күдікті ауылды қоршап алды, содан кейін халықты орталық жерге әкетті. Таң атқанда операциялар басталады, көбінесе Вестерлинг бастаған. Ерлер әйелдер мен балалардан бөлек болады. Шымкент тұрғындары мен тыңдаушылар арқылы алынған мәліметтерге сүйенсек, Вестерлинг кейбір адамдарды террористер мен кісі өлтірушілер ретінде әшкереледі. Осы мәліметке сүйенсек, олар атып өлтірілген. Қарулы қарсылық көрсеткендер дереу өлтірілді. Содан кейін Вестерлинг жаңа ауыл басшысын тағайындап, ауыл полициясын құрады. Барлығы Құранға ант беріп, террористтердің жолына түспейтіндерін айтады". Ақырында Вестерлинг жаңа полиция күшін ұйымдастырды және тәртіпті сақтау үшін жауапты болған кампонг басқармаларын тағайындады. 1954 жылы Ван Риж/Стам комитеті Вестерлингтің іс-әрекетіне "қасиетті" әдіс ретінде сипаттама берді, бұл халыққа терең әсер еткен болар еді (VI қорытынды). Голландиялық тарихшы Лу де Йонг Вестерлингтің әрекеті туралы өзінің басылымында былай деп түсіндірді: "Т.Р.И.С. немесе басқа қарсылық топтарына көмектескен деп көрсетілгендердің арасында кінәлілер болған шығар, бірақ олардың арасында кінәсіздер де болған. Бұдан басқа: бұл сот қантөгістеріне ешқандай сот негізі болған жоқ, тіпті соғыс жағдайында да олар болған жоқ". Геерсингтің соңғы жарияланымдарында ол Вестерлингтің іс-әрекеттері сол кездегі қолданыстағы және қолданылатын құқықтық және әскери қағидалар мен ережелерге сәйкес болды деп мәлімдейді. Қақтығыс 1946 жылдың желтоқсан айында басталып, 1947 жылдың ақпан айында аяқталды. Индонезиялықтардың айтуынша, мұның бәрі көптеген зардап шеккендердің құнын өтеді. Голландиялық ревизионист-тарихшы Виллем Ижзереф өзінің "De Zuid Celebes Affaire: Kapitein Westerling en de standrechtelijke executions" атты кітабында ДСТ-ның іс-әрекеті 1500-ге жуық индонезиялық өмірін қиды деп мәлімдейді. Олардың 400-ге жуығы Вестерлингтің өзі басқарған іс-қимылдар кезінде, ал қалған 1100 адам оның қосалқы қолбасшысының іс-қимылдары кезінде қаза тапты. Бұл өлім жазаларына жауаптылық осы екінші команда болды, өйткені тергеу комитеті Энтовен (1948) мәлімдегендей, басқа KNIL бөлімшелері�...

Кету

Голландия армиясының қолбасшылығы Вестерлингті жаңадан құрылған әскери бөлімнің қолбасшысы міндетіне лайық деп санамады, өйткені оның Оңтүстік Селебестегі қызметі туралы жағымсыз жарнама және DST-нің зорлық-зомбылық әрекеттерін сынға алды. Ол кезде ДСТ-да шамамен 1200 адам болды. Генерал Саймон Спор Екінші полиция әрекеті кезінде Яваның Йокикарта (Джокья) провинциясына әуеде қону идеясын ойнаған. Подполковник ван Бекке бірінші парашют ротасын арнайы әскер корпусына біріктіру үшін арнайы штабтық зерттеу жүргізу және сонымен бірге кадрлар мен ерлер арасында сапа бойынша іріктеу жүргізу тапсырылды. Генерал Спор Вестерлингке арнайы тапсырмалар берді. Алайда, осы жаңа тәсілге негізделген және Вестерлинг пен "ескі" КСТ-ге қатысты жағымсыз жарнамаға байланысты армия командалығы жаңадан құрылған әскери бөлімге басқа қолбасшы тағайындау туралы шешім қабылдады. 1948 жылы 16 қарашада Вестерлинг өзінің бөлімшесінің командалығын лейтенант-полковник В. К. А. ван Бекке тапсырды, оған Арнайы күштерді Джокьяда әуеде жасалатын операцияларға жарамды бөлімге айналдыру міндеті жүктелді. Вестерлинг бірнеше рет марапатталғанмен, оған марапатталған жоқ. 1948 жылдың тамызында ханзада Бернардқа ашық хат жолдаған оның сол кездегі адъютанты Хенк Ульричи Вестерлинг "сирек кездесетін батыл, мықты және әдемі қолбасшы" болғанымен, әлі күнге дейін марапатталмағандығы туралы ескертті. Бернхард сол айда генерал Спордан Вестерлингке орден беріле ме, жоқ па деп сұрады. Спор ханзадаға сыйлық алу үшін күш салатындығын айтты. Алайда, Гаагада бұған көңіл бөлінбеді. Вестерлингтің арнайы күштен кетуі белгілі болғанда, полковник Ример соңғы рет әрекет жасады. Ол Вестерлингке Суматра, Селебес және Явадағы жұмысы үшін Уильямның әскери орденін беруді ұсынды. Римердің өтініші де қабылданбады. Ақыры Вестерлинг 1949 жылы 14 қаңтарда демобилизацияланғаннан кейін қанағаттану туралы арнайы куәлік алды.

Төңкеріске ұмтылу

Реймонд Вестерлинг Батыс Яваға қоныстанды, үйленді және Пунчак асуы аймағында көлік компаниясын құрды. Мұнда ол батыс Явадағы голландиялық Пасундан мемлекетінің автономиясын сақтау мақсатында голландиялықтардан Индонезия Республикасына ресми биліктің жақын арада берілуіне қарсы топтардан қарулы қозғалысты құрды. Вестерлинг өз қозғалысын Жава халқының құтқарылуы мен жалпы әлемдегі бейбітшілік пен әділдікті орнату үшін мессиялық тұлға келеді деген жавалық аңыздан әділ билеушінің легионы (APRA) деп атады. Қатысушылар бірнеше әлеуметтік, мәдени және саяси топтардан жиналды. Тіпті атымен, көбісі индонезиялық республика құруға қарсы шыққан индонезиялық республикалық армиядан, ДСТ және басқа да KNIL бөлімшелерінің сарбаздарынан бас тартқан, жавалықтар басқаратын тәуелсіз Пасунданды қалаған сандэлықтар болды. Реймонд Вестерлинг APRA-ның 22 000 адамнан тұратындығын мәлімдеді. Алайда голландиялық тарихшы Яап де Мур мұндай кең ауқымды ұйым тек Вестерлингтің қиялында ғана болған дейді. Ол APRA-ның ешқандай мөлшерде жоқ екенін және Вестерлинг KNIL-тің, әсіресе Regiment Speciale Troepen (DST / KST-нің мұрагері) жасақтарының көмегіне үміттенетінін мәлімдеді. Бұл арнайы әскерлердің қолынан әлі күнге дейін Вестерлинг қалмады. Индонезияның жоғары лауазымды адамдары мен Нидерландтың жоғары әскери қызметкерлері де төңкеріске қатысқан деген айғақтар бар. Мысалы, сол кездегі Сукарно кабинетінің министрі Понтианак сұлтаны II Сиариф Хамидтің белсенді рөл атқарғаны анық. Сұлтан KNIL-дің бұрынғы полковнигі, королеваның бұрынғы адъютанты және принц Бернардтың досы болды. Ол Сукарно ұстанған унитарлық мемлекетінен өзгеше, федеративтік мемлекет формасын жақтырады. Төңкеріске қатысқаны үшін кейін сотталды. Сондықтан да Вестерлингті қолдаушылар бұл "Бандун төңкерісі" тек қана биліктен шығарылған командирдің және оның адал адамдарының еңбегі деп ойлайды. Керісінше, Вестерлинг алға жылжыту пункті ретінде қызмет етті. 1950 жылы 5 қаңтарда Вестерлинг Джакарта үкіметіне ультиматум жіберді. Оның талаптары АПРА-ны Пасунда штатының ресми әскері ретінде тану және федеративтік штаттардың автономиясын шартты түрде құрметтеу болды. Егер жауап оң болмаса, онда ол APRA-ның ауқымды ұрыстардың басталуына жауапты бола алмайды. Ультиматумға жауап бермеген Вестерлинг Индонезия Республикасының халықаралық танылғанына бір ай өткен соң, 22-23 қаңтар түнінде төңкеріс бастады. Оның жоспары Бандунг пен Джакартаға бір уақытта шабуыл жасау, гарнизондарға, полиция бекеттеріне, БАҚ орталықтарына және басқа да маңызды орындарға шабуыл жасау болды. АПРА үкімет отырыстарының бірінде Хата кабинетін басып алып, жоюға тырысты. Понтианак сұлтаны Хамид II басқарған уақытша федералды үкімет билікті өз қолына алады. Силиванги дивизиясына қарағанда сан жағынан төмен болуына қарамастан, Вестерлингтің адамдары Бандунгты басып алды. Алайда олар Джакартаны басып ала алмады. Республика армиясы мен Индонезия полициясының күшімен заң мен тәртіп тез қалпына келтірілді. Төңкеріс салыстырмалы түрде қысқа уақытқа созылғанына қарамастан, екі жақта да ондаған адамның өмірін қиды. Тұтқынға алынған APRA сарбаздары, оның ішінде арнайы әскерлер полкінен 125 адам, Явада қалған голланд әскерлеріне тапсырылды. Голландиялық соттың әскери соты оларды алты айдан он екі айға дейін түрмеге қамауға алды. Вестерлингпен байланыс жасайтын лейтенант П.Э.Д. Титали бір жыл сегіз айға сотталды. Барлығы да жазасын өтеу үшін Голландиялық Жаңа Гвинеяға жіберілді. Түрмеге қамалғаннан кейін (1951-1952 жж.) көптеген бұрынғы АПРА сарбаздары Жаңа Гвинеядан тікелей Нидерландыға кетті. Голландия үкіметі төңкерісті ресми түрде айыптап отырса да, олар Вестерлингті Индонезиядан Сингапурға әкетуге көмектесті.

Танжунг Приоқтан ұшатын әуежай

23 қаңтарда болған оқиғадан кейін Вестерлинг Джакартада жасырынған, ол әйелін және балаларын алып келді. Ол Де Ниж отбасымен бірге Кебон Сирих 62А-да басқа жерлерге көшіп-қонып жүрді. 1950 жылы 8 ақпанда Вестерлингтің әйелі штаб бастығы генерал-майор ван Лангенмен оның үйінде кездесті. Вестерлингтің әйелі ван Лангенге күйеуінің жағдайы туралы айтты. Сол күні ван Ланген генерал Дирк Корнелис Баурман ван Вриденмен, Хиршфельдпен және Голландия кабинетінің мемлекеттік хатшысы В. Х. Андреае Фокемамен байланысқа түсті. Әңгіме барысында голландиялықтардың көбісі үшін батыр болған Вестерлингті құтқару туралы айтылды. Сонымен қатар, батыс Папуаға батыстықтарды әкелу қарастырылды. Бірақ келесі күні, 9 ақпанда, Хата егер голландтар Вестерлингті басып алса, республика Вестерлингті индонезиялықтарға тапсыруды талап ететінін мәлімдеді. Хиршфельд Вестерлингке көмектесе алмайтынын мойындады, өйткені бұл Голландия үкіметін ұятқа қалдыратын болады. Сондықтан ол голландиялық әскери басшыларға Вестерлингті құтқару жоспарын тастауды тапсырды. Алайда, Хиршфельдке беймәлім, 10 ақпанда генерал-майор ван Ланген Бас штабтың барлау қызметінің бастығы майор Ф. ван дер Венге Вестерлингпен байланысып, оның Индонезиядан қашуын ұйымдастыруды тапсырды. Вестерлингтің шенеунігі, полковник Иоганн Иосиф Фрэнсискус Боргутс 16 ақпанда КЛ адъютанты Х. Ж. ван Бессем тұратын офицерлер асханасында Вестерлингпен кездесу өткізді. Боргутс бұл кездесу туралы генерал штабының офицері, KNIL подполковнигі Перейраға хабарлаған, ол кездесудің нәтижелерін MayJend-ке жіберді. Ван Ланген. Вестерлинг басқа жасырын жерге көшіп, бірнеше күн KNIL сержанты майор Л. А. Савалленің үйінде қалды, содан кейін ол ван дер Венге хабар берді. Ван дер Вен өзі генерал ван Лангенге және Голландия армиясының бас қолбасшысы генерал Баурман ван Вриденге есеп берді. Ван Вриден бұл оқиғаларды Мемлекеттік хатшы Андреае Фокемаға жеткізді. Осылайша, Нидерландтың жоғарғы комиссары Хиршфельдті қоспағанда, Джакартадағы барлық жоғары әскери және азаматтық шендердегі голландтар Вестерлингті және оның Индонезиядан қашуын жасыру туралы сөз байласып, оған қатысқан. Андреае Фокема барлық жауапкершілікті өз мойнына алатынын мәлімдеді. 17 ақпанда подполковник Боргутс пен майор ван дер Венге эвакуация жоспарын жасау тапсырылды. Westerling-ті Индонезиядан "Marineluchtvaartdienst MLD" (Кеңестік авиация қызметі) "Мерседес" авиациясына тиесілі "Каталина" ұшағымен алып шығу жоспары жасалды. Бұл жоспарды Ван Ланген мақұлдады және сол күні Вестерлингке бұл жоспар туралы хабарланды. Ван дер Вен Ван Лангенмен ақша, резеңке қайықтар мен жалған паспорттар қажеттілігі туралы қосымша мәліметтерді талқылады. 18 ақпанда ван Ланген генерал ван Вриденге осыны жеткізді. Ван дер Вин MLD бастығы капитан П. Врунмен байланысып, жоспарды жеткізді. Врун адмирал Кистке КНИЛ-дің Каталинаны арнайы тапсырма үшін пайдалану туралы өтініші бар екенін айтты. Кист бұл ұсынысты мақұлдады, бірақ ол кезде оған нақты қолдану туралы ақпарат берілмеген еді. Генерал ван Ланген адмирал Кистке жазған хатында Риау аралдарына жоғары лауазымды офицердің сапарына бір "Каталина" ұшағы қажет екенін ғана түсіндірді, ал Вестерлинг туралы бір сөз де айтпады. Кейіннен Жоғарғы комиссардың кеңсесінде жалған паспорт жасалды (ресми есепсіз). Паспортта Виллем Руйтенбек деп жазылған, Манилада туған. Бұған дейін, 20 ақпанда Вестерлинг Джакартада болған кезде, Reuters агенттігінің журналисі Хью Ламинг Лондонға жеделхат жіберіп, Вестерлингтің Сингапурға бара жатқанын, содан кейін Еуропаға баратынын хабарлаған болатын. Вестерлингтің Сингапурда британдық полициямен тұтқындалғанын естігеннен кейін, RIS үкіметі Сингапур билігіне Жакартадағы британдық елшілік арқылы Вестерлингті "Индонезияда жасаған қылмыстары үшін" ұстап беру туралы өтініш берді. Осы хабарламада билік өкілі Вестерлингті Сингапур жағалауындағы Сент-Джон аралында уақытша ұстауға ниетті болды. Бұған дейін 7 тамыздағы голландтық кабинет отырысында Вестерлингтің Нидерландыға келгеннен кейін дереу ұсталуы туралы шешім қабылданды, бірақ бұл Вестерлингтің Сингапурдағы жағдайына қатысты белгісіз болды. 1950 жылы 15 тамызда Сингапурдағы Жоғары сот отырысында судья Эванс Вестерлингтің Нидерланд азаматы ретінде Индонезияға ұстап берілмейтінін және Индонезия Республикасының ағылшындармен ұстап беру туралы келісімшарты жоқ екенін айтты.

Бельгияға қону

Танжерде, содан кейін Парижде қысқа уақыт тоқтағаннан кейін Вестерлингтің өзі дереу Нидерландыға әкелінбеді, бірақ ван дер Гаагтың рұқсатымен ол Бельгияның Брюсселде түсіп қалды. Көп ұзамай оған Гаагадан Амбонез өкілдерінің өкілдері келді, олар "Stichting Door de Eeuwen Trouw DDET" (Мәңгілік адалдық қоры) құрды. Олар Малукуға қайта оралып, көтеріліс ұйымдастырғылары келді. Нидерландының өзінде Вестерлинг қалмағанда өте құрметке ие тұлғаға айналды. 1952 жылдың сәуір айының басында Вестерлинг жасырын түрде Нидерландыға кірді. Оның қайда екені жасырылмады және көп ұзамай анықталды, ал 16 сәуірде Вестерлинг Граф А. С. Х. ван Рехтереннің үйінен тұтқындалды. Вестерлингтің Нидерландыда тұтқындалғаны туралы хабарды естіген Индонезияның Нидерландыдағы жоғарғы комиссары Сюзанто 1952 жылы 12 мамырда Вестерлингті Индонезияға экстрадициялауды сұрады, бірақ Нидерланд үкіметі оны қабылдамады. Тіпті экстрадиция туралы өтініш берілген күннен кейін, 13 мамырда, Вестерлинг қамақтан босатылды. Нидерландтың Жоғарғы сотының 1952 жылғы 31 қазандағы шешімінде Вестерлинг Нидерланд азаматы екендігі және сондықтан Индонезияға ұстап берілмейтіні айтылған.

Нидерландыдағы өмір

Ұзақ уақыт бойы Индонезияға ұстап беру туралы үнемі қауіп төндірген Вестерлинг Нидерландқа келіп, естеліктерін жариялады. Джон Тизеннің көмегімен, Индонезияға экстрадициялаудан бас тарту үшін және оның индонезиялық француз әйелі Ивонн Фурньеді алып жүру үшін Вестерлинг Фрисландия провинциясындағы шағын қалада қоныстанды. Қамақтан босағаннан кейін Вестерлингке жиі кездесулерде сөйлеуді сұрайды, олар жиі оның табынушыларымен толы болатын. Бір кезде оған Сукарноның неге атылмайтыны туралы сұрақ қойылды. Вестерлинг 1955 жылы ол тыйым салынған нацистік партия Ұлттық Еуропалық Әлеуметтік қозғалыстың жалғасы болып табылатын Голландиялық консервативтік партияның (Голландиялық оппозициялық одақ деп қайта аталды) негізін қалады. Жаңа топ - өте оңшыл саясаткерлер, авантюристтер және қолға қол тиетін бизнесмендердің бірігуі Индонезияға қарсы қарулы іс-қимыл жоспарлары туралы мақалалардың тақырыбын жаратты. Бұрынғы NSB-дің басшысы Ян Вольтуис пен Гронинген бизнесменінің және бұрынғы Sicherheitspolizei және SD офицері Питер Гейлардтың қаржылық қолдауымен "Эвипан" бронеяхты Амбонға жүзу үшін сатып алынды. Кеме теңізге жарамсыз болып шықты, содан кейін олар Вильгельмшафендегі Schnellboot Seeadler сатып алды, бірақ оны Голландия үкіметі ұстады. Еvipan-пен тағы бір әрекет жасалды, бірақ ол Емс өзенінде ұсталды және Вестерлинг паспортын тапсыруға мәжбүр болды. Нидерланд үкіметі қозғалысқа қолдау көрсетуден бас тартты, содан кейін 1955 жылдың қарашасында болған наразылық митингісі Нидерланд үкіметімен ынтымақтастық жасамаса, төңкеріспен ашық қорқытты. "Бізде қару қоймалары жеткілікті мөлшерде толтырылған", - деді бұрынғы жер астының өкілі. Осы процесте Вестерлинг Молукка аралдарындағы қарулы күрес үшін идеалды көшбасшы ретінде сипатталды. Кейіннен жаңа партиядан алыстап, жолдастары оны "ар-намыс кеңесі" алдына алып келді. Алайда ол барлық айыптауларды жоққа шығарды және қоғамдық сот белгісіз себептермен тоқтатылды. 1956 жылдың желтоқсанында Вестерлингтің сенімді адамы, фрилансер журналист және Нидерландының ардагерлер легионының негізін қалаушы Тон Шиллинг (1919-1984) мемлекеттік полициямен тұтқындалды. Шиллинг Индонезиядағы саботаж операцияларына жиналған ақшаның айтарлықтай сомасын алаяқтықпен және талан-таражға салған үшін бір жылға бас бостандығынан айырылды, ал Вестерлинг қатысы үшін ақталды. 1969 жылы Шиллинг әлі де Вестерлингтің жақын шеңберіне қарады. Осы арада Индонезияның Сыртқы істер министрлігі 1957 жылдың басында "Ақ кітап" шығарды, онда Молуккадағы қарулы көтерілістерді қолдаған өте оңшыл желілерді тергеу 1950 жылдардың басынан бері жүргізіліп келе жатқаны айтылды. Индонезиялықтардың айтуынша, Нидерланд үкіметінің да адамдары жоспарға қатысқан. Вестерлинг Vrij Nederland газетінде сұхбат беріп, жазалауды қорғауды ұсынды. Де Тийдке ол ресми тергеудің болмауымен жалғасып жатқан "батыстық миф" туралы шағымданады. Ол өзінің от жегіш ретінде танымалдығын сақтады; 1977 жылы ол соғыс қылмыстары үшін күдікті Питер Ментенді мүмкін ұрлаумен байланысты аталды. 1979 жылы ол бұрынғы КНИЛ сарбаздарына өтелмеген жалақыны төлеу үшін күшті тіл қолданып, науқан жүргізді.

Жеке өмір

Вестерлинг үш рет үйленген. Алғашқы екі некеден бір қызын дүниеге әкелген. Оның үшінші некеден Пальмира Вестерлинг есімді қызы да болды. 1955 жылы Марссум қаласында тұрды. Ол өзінің туған қаласы Пурмерендте 68 жасында жүрек тоқтауынан ұйқыда қайтыс болды және Амстердамдағы Ниуэу Остер зиратында жерленді.

Қиындықтарға қатысты айыптар

Вестерлингтің Нидерландыдағы өміріне Оңтүстік Селебестегі әрекеттеріне байланысты қатыгездіктер туралы айыптар басым болды. Вестерлинг өзінің тазалауларын қорғап, қатыгездік жасады деген айыптарды жоққа шығарды. Ол осыны дұрыс деп тапқан кезде, қатал әрекет жасады, ешқашан қарсылық білдірмеді. Алайда, сұхбаттасуларда ол "Оңтүстік Селебесте әскери жағдайды енгізу тек адам ойлауының нәтижесі болды, дегенмен көптеген адамдар үшін бұл айуандық әрекет болды. Бірақ мен неге бұлай істеуге мәжбүр болдым деген ойға тереңірек кіріп, өзімді бір жағына қоямын, соғыс заңы мен қоғамдық пікірді тәуекелге тігемін, сонда бұл Селебесте қантөгіспен тыныштық пен тәртіпті қалпына келтірудің жалғыз жолы". Оның мемуарларында өзін-өзі қорғау мәселесіне арналған тарау бар. "Олар мені қанқұмар жынды ретінде суреттеп, Селебес тұрғындарына от пен семсермен шабуыл жасап, Индонезияның тәуелсіздігіне қарсы шыққандардың барлығын аяусыз қуғын-сүргінге ұшыратты". Вестерлинг өзінің тактикасын террормен күресудегі полиция рөлін атқарады деген тұжырымға негіздегенін айтты: "Мен террористерді олар Республика үкіметінің қоздырғыштары ретінде әрекет еткендіктен емес, бірақ олар ашық және анық қылмыстар жасағаны үшін ұстадым. Мен оларға [оның әскерлеріне] ешқашан ауылды бомбалауға жол бермедім, сондай-ақ мен кінәсіздердің үйін отқа түсірмедім. Мен бірнеше қылмыскерді өлтірдім, бірақ менің қолыма тимеген ешкімнің өліміне жол бермедім.

Нидерланд үкіметінің тергеуі

Вестерлингтің әрекеттерін Голландиялық Шығыс Үндістанның генерал-лейтенанты генерал-губернаторы Х. Дж. ван Муктың тапсырысы бойынша Энтовен комиссиясы тергеді. Бұл Энтовен баяндамасы 1948 жылы Дри кабинетіне ұсынылды. Ол жария етілмеген және ол туралы ештеңе жасалмаған. Бұл комитет өз баяндамасында Вестерлингтің әрекеттері орынды деп тапты. 1949 жылы "De Groene Amsterdammer" журналында Жавадағы голландтық зұлымдықтар туралы жарияланғанынан кейін, Энтовен баяндамасын қолдана отырып, Ван Риж және Стэм комитеті құрылды. Олардың есебі 1954 жылы үшінші Дрестің кабинетінің министрлеріне Донкерге (Әділет) және Штафқа (Соғыс) берілді. Ван Риж пен Стам басқа да мәселелердің арасында "Губернатор генералдың орынбасары, әскери билік, сондай-ақ оның пікірлерінде генерал-прокурор да кінәлі болды" деп қорытындылады. Қауіпсіздікті жойғандарды сотқа беру үшін "барлық фактілерді және жауапкершілікті тексеру керек". Бұл мақалада әкімшілік және саяси жауапкершіліктің жетіспеушілігі атап көрсетілген. Ғылыми зерттеулерді жүргізу үшін Нидерландтың Корольдік тіл, жер және этнология институты (KITLV), Нидерландтың әскери тарих институты (NIMH) және Нидерландтың соғыс, Холокост және геноцид зерттеулері институты (NIOD) министрлер кабинетімен тапсырылды.

Жаңа қызығушылық

Голландияның Шығыс-Индиядағы әскери операциялары Голландияда да алаңдаушылық тудырады. Голландияның Құрмет борыштары комитеті Оңтүстік Селебестегі тазалау құрбандарының туыстарына Нидерландынан өтемақы және мойындау алуды қамтамасыз ету үшін жұмыс істейді. 1969 жылы оператор Ханс ван дер Бускен және журналист Юоп Буддингхаузенмен бірге олар Вестерлингпен сұхбат алмақ болды. Бұл Вестерлингтің теледидарда алғаш рет пайда болуы, бірақ өкінішке орай, қауіп-қатерден және кері әсерден қорқып, бірде-бір голландиялық телеарна оны хабарлауға батылы бармады. Бұл материалды тарту еткеннен кейін, ол Нидерланды теледидарынан алғаш рет 2012 жылдың 14 тамызында сағат 21.10-да NCRV теледидарындағы "Altijd Wat" (Ол бар) бағдарламасында көрсетілді. Бейнелі сұхбатта Вестерлинг Голландияның Шығыс-Индиясында оның жауапкершілігімен зұлымдық жасалғанын жоққа шығарды. Мен жеке өзім осы әрекеттер үшін жауаптымын". Ол былай деп жалғастырды: "Мен өз әрекеттерімнің артында тұрып, соғыс қылмыстары мен қатаң шаралардың арасында, өте қиын жағдайларда дәйекті және әділ болу керектігін түсіндім". Вестерлинг "соғыс жағдайындағы адамдардың жасырын садизмдері қалыпты жағдайларға қарағанда әлдеқайда тез өркендей алады" деп қосты. Кейін ол Голландия үкіметі оны қолдайтынын мәлімдеді. Бұл жаңалық көптеген ардагерлерді шошытты және ашуландырды. Нәтижесінде "Achter het Nieuws" іс-шарасының журналистерін полиция қорқытып алып кетті. 2016 жылдың тамызында австралиялық тарихшы Роберт Крипб Оңтүстік Сулавесиде голландиялық сарбаздар өлтірген деп айыпталған ер адамдардың жесірлері мен балаларының мәлімдемесін зерттей бастады. Оны Гаагадағы сот осы міндетке тағайындаған болатын.

Индонезия мен Нидерландыдағы пікірлер

Индонезияның бұрынғы полковник және әскери тарихшысы профессор Мұхаммед Натзир Саидтың айтуынша, Батыс адамдарын соғыс қылмыскері деп қарапайым атауға болмайды. "Әрбір солдат біледі: соғыс жағдайында адамдарды сол сәтте-ақ атып өлтіреді. Бұл қалыпты жағдай. Бұл жазалаулар тек Вестерлингтерде ғана емес, біздің жақта да болды. Голландияның бірнеше тыңшыларын біз тергегеннен кейін атып өлтірдік. Біз сол ауылды қоршап алдық, егер сол адамдар: "Бұл - мата-мате", - десе, онда ағаштың КНИЛін тыңдаңыз!" Геерсинг өзінің кітабында Вестерлингтің бұйрықтарды Батавиядағы голланд үкіметінің өкілдерінің келісімімен саяси және әскери топтан алғанын жазды. (Женералдық комиссия)

Танымал мәдениет

Реймонд Вестерлингті Марван Кензари 2020 жылы шыққан "Шығыс" фильмінде бейнеледі. Бұл фильмде Индонезия ұлттық революциясы кезінде Оңтүстік Сулавесиде қарсы көтеріліс операцияларын басқарудағы рөліне назар аударылады.