Кіріспе

Le Moule () - Гваделупа француз теңіздік департаментіндегі алтыншы ірі коммуна. Ол Гранде-Терре аралының солтүстік-шығыс жағында орналасқан.

Тарих

1635 жылдан бастап француздар келгеннен кейін және 17 ғасырда ауыл Портленд деп аталды. Қаланың негізгі бөлігі шығысқа қарай Аутре Бордтың нақты жерінде орналасқан. 18 ғасырда қала отарлаушы аристократияның бекінісі болды және орталық Ауден өзенінің сол жағалауына көшті. Бұл қант шалағының өнімі мен Атлант мұхитына жақын орналасқан порттың жақсы орналасуы арқасында болды. Қаланы қорғау және жақсарту үшін көптеген маңызды құрылыс жүргізілді, олардың бірі - бұл қалаға жаңа атауды берген ("күріш" француз тілінде) Гваделупаның басты сауда порты болған Ле Муле. 1828 жылы 20 қыркүйекте Ле Муль өзінің тауарларын Пойнт-а-Питрден өтпей-ақ Францияға экспорттау құқығын алды. Осылайша француз аумағымен тікелей байланыста болғандықтан, XIX ғасырдың басында Наполеон соғысы кезінде британдық флотының нысанасына айналды. 1809 жылғы батырлық шайқас Гваделупа үшін тарихи дата болып қала береді. Іс жүзінде Гранде-Терреде өндірілген барлық қант, қант және ром Ле-Муль портынан жеткізілді. Нәтижесінде қалада сауда-саттық өркендеп, оған кофе, мақта, тыңайтқыш, көмір, құрылыс материалдары мен қосалқы бөлшектер жеткізілді. XIX ғасырдың бірінші жартысында көптеген тазарту зауыттары мен плантацияларымен (алғашқыда 30-ға жуық, содан кейін 100-ге жуық) плантаторлар қант шаңырағы, кофе, мақта, какао, дәмдеуіштер және басқа да қажетті азық-түлік өнімдерін өсіріп, өзін-өзі қамтамасыз ететін өмір салтын ұстады. Осылайша 1850 жылдары Гваделупа экономикасына үстемдік етті. Содан кейін олар көптеген қаржылық құлдырауларды бастан кешірді, себебі өнімнің жетіспеушілігі, құлдықты жою, Еуропадағы жақсы қант өндірісі және өте қатаң "колониалды келісім". Өнеркәсіптің жаңғыруымен қатар, ауыл шаруашылығын ортақ пайдалану да қажет болды, ал бу машиналары дәстүрлі жел диірмендерін алмастырды. Ал қант дағдарысы жаңа шешім қабылдауға мәжбүр етті. 1901 жылы тек төрт өңдеу зауыты ғана сақталған: Duchassaing, Zévallos, Marly және Gardel. Ле-Мулдың порты өзінің басымдықты орнын Пойнт-а-Питрге жоғалтты, сауда орталығы ауысты және қала жалғыздыққа ұшырады. 1928 жылы болған апатты циклон сол кездегі қоғамның қайтып оралу нүктесі болды. Қала өзінің қираған күйінен қала әкімі Чарльз Романаның арқасында ғана емес, сонымен қатар жаңа ғимараттар: қала үйі, мектептер, шіркеулер, жолдар мен саябақтар салынды. 2002 жылы Габриэль Луи Карабин Ле-Муль қаласының мэрі болды, сонымен қатар Гваделупаның жалпы кеңесінің мүшесі. Ле-Мульдің тарихы, аралдағы ең бай, көптеген қалдықтар мен жәдігерлерді сақтауға және олардың айналасында қызығушылық ошақтарын дамытуға мүмкіндік берді.

География

Ле Муль Гранд-Тер аралында орналасқан. Арал - әкшін тасты үстірт. Қала Атлантика жағалауының солтүстік жағалауында, Пуанте-а-Питрден солтүстік-шығыста орналасқан. Ле-Муль коммунасындағы елді мекендерге Бойсвин, Коншу, Гардель, Генетт, Лореал, Лемерсье, Махаудиер, Палас-Санте-Маргарита, Портленд, Ла-Розет, Сент-Маргарита және Зеваллос жатады.

Климат

Ле-Мул Кариб теңізіндегі Гваделупа аралында орналасқан. Қала күндіз жылы/қызыл температурада, түнде салқын температурада болады. Күндізгі температура аралығы қазан мен мамыр аралығында, кейде одан жоғары аралықта өзгеріп отырады. Шілдеден қазанға дейін ауаның ыстық пен ылғалдылығы жоғары болады.

Экономика

Ле-Мул 17-18 ғасырларда қант порты болған. Қазір туризм өркендеп, жақын маңдағы жағажайларда жағажайлар бар. Жақын жерде екі суару зауыты бар. Ауыл шаруашылығы негізінен Ле-Муль айналасында таралған, банан, қант қамыры және мал өсіру өсіріледі.

Көрікті жерлер

Ле-Мулде және оның айналасында көруге болатын көптеген көрнекі жерлер бар. Дамузо дестилериясы Беллвью қаласында, қант шалағының ортасында орналасқан. Өндірісі тек ақ ром, ескі винтаж ром және пуншпен шектеледі, олардың барлығы сапасы үшін көптеген марапаттар алды. Гардель зауыты 1870 жылы тарихи қаржылық құлдыраудан кейін ауыл шаруашылығы секторын қайта құру жоспары бойынша салынған. Оның иесі - қант өңдеу өнеркәсібінің әлемдік көшбасшысы Générale Sucrière. Бұл Гваделупаның негізгі аралында орналасқан жалғыз мұнай өңдеу зауыты, сондықтан ол - символы. Оның қант шаңырағы егіс алқаптарында орналасуы наурыз мен шілде айларында өнімді көп өндіруге мүмкіндік береді. Уатиби Тиби археологиялық паркі Морельде лагуна бойымен жүретін 7 гектар жағажайда орналасқан. Бұл жерде серуендеп, демалып, ой жүгіртуге болады. Бұл мәдениетке өте бай және үш сайттан тұрады: мемориалдық орталық, археологиялық орталық және демалыс орталығы. Эдгар Клерк мұражайы - аралдағы бірегей доколумб және америкалық индей музейі. Ол қаланың батысында орналасқан. Мұнда таино, кариб, аравак және Кариб бассейніндегі халықтардың дәстүрлері көрініс табады. Мұнда керамика және құрал-саймандар жинағы бар. Қалалық әкімдікті 1928 жылы циклоннан кейін Әли Тур (әкімшілік қызметкердің ұлы) қайта қалпына келтірді. Оның үлкен дөңгелек пішіні оны табиғи элементтерден қорғайды. Мюлианның ауылдарында қант диірмендерінің арасында көптеген жел диірмендері бар. Бұл құралдар үлкен көлемді табақшалары бар бу машиналары пайда болғанға дейін қант тарының ұнтақталуы үшін өте қажет болды. 18 ғасырдан бері сақталған кейбір ғимараттар әлі күнге дейін жақсы күйде. "Тур де молин" (жел диірмендері жолы) тау велосипедтерін жаттығу үшін жағымды жол. Сент-Жан Баптист шіркеуі неоклассикалық рухқа ие латын кресті түрінде салынған. 1840 жылы қайта салынғаннан бері ол көптеген циклонға төтеп берді. Оның ерекше желдеткіш жүйесі толығымен сақталған, пастель түстеріндегі ағаштан жасалған декорацияны сақтайды. Француз, континенталды, креол және американ тағамдарын ұсынатын көптеген қонақ үйлер мен мейрамханалар бар. Сонымен қатар, бірнеше жағажай бар: Л'Аutre Bord, Ле Мульге бара жатқан жердегі теңіз жүзімінің көлеңкелі жағажай және Plage des Baies, солтүстікке қарай, бұл суға түсушілер үшін идеалды жайлы шығанақты құрайды.