Кіріспе

St James Garlickhythe - Англия шіркеуінің лондон қаласындағы Винтри ауласындағы шіркеуі. Оның терезелері көп болғандықтан, "Реннің фонар" деген лақап атпен аталады. ХІІ ғасырдан бері тіркелген шіркеу 1666 жылы Лондонның Ұлы өртінде қираған және сэр Кристофер Реннің кеңсесі қайта тұрғызған. Сонымен қатар, ол бірнеше қалалық ливреялық компаниялардың ресми шіркеуі болып табылады.

Қазіргі күн

Ресми бағышталу - бұл Сент-Джеймс Гарликхите шіркеуі Сент-Михаэль Куинхите және Киелі Троица кіші. Парфюмерия батыста Гарднерс-лейннен шығыста Ангел-Пасажға дейін созылады. Оның оңтүстік шекарасы - Темза өзені, ал солтүстікке қарай ол Кэннон көшесінің оңтүстігіндегі жолақтар арқылы жүреді. Қазіргі уақытта бұл аймақта Жеті өртке дейінгі приходтар бар: Сент-Джеймс Гарликхите, Сент-Михаэль Куинхите, Киелі Троица, Сент-Михаэль Патерностер Рояль, Сент-Мартин Винтри, Ұлы Барлық Қасиеттілер және Кіші Барлық Қасиеттілер. Ол сонымен қатар еншілес шекарада орналасқан жақын маңдағы Сент-Майкл Патерностер Рояльдегі қызметтерге жауапты. Жексенбі және күнделікті ғибадат 1662 жылғы "Бірлескен дұғалар кітабынан" алынған. Бұл шіркеу оннан астам ливреялық компаниялар (сағатшылар, көлігі, бояушылар, оқытушылар, желдеткіштер, шыны сатушылар, алтын және күміс сым тартқыштар, мүйізшілер, тігушілер және төбелер, инешілер, бояушылар, шіркеу қызметкерлері, терлеушілер, винтерлер және тоқымашылар), сонымен қатар Ақпарат корпусының шіркеуі. Қауым 1993 жылғы діни қызметкерлердің (әйелдерді діни қызметке тағайындау) шарасының А және В қаулыларын қабылдады; бұл әйел діни қызметкерлер мен епископтарға шіркеуде қызмет етуге рұқсат етілмейді дегенді білдіреді. Ол Фулхэм епискобынан (қазіргі уақытта Джонатан Бейкер) баламалы епископтық қадағалауды алады.

Ғимарат

St James Garlickhythe төртбұрышты пішінде, мұнарасы батысқа жанасқан және шығысқа қарай шығып тұрған (Wren шіркеуі үшін ерекше) шығып тұрған. Ол кірпіштен және Кенттік рагстондан салынған, ішінара штукатурланған, ішінара (Екінші дүниежүзілік соғыстан бері) Портленд тасымен қапталған. Мұнараға кіру үшін қақпаның алдында керуб бейнесі бар, ал батыс қабырғасында екі-екі терезе орналасқан. Жоғарыда мұнараға жартылай дөңгеленген фронтонмен қосылған, қақпан қабырғасы орналасқан. Оңтүстік беткі жағы, Жоғарғы Темза көшесіне қараған, бұрын қарсы салынған, ал ол 1971 жылдан бастап ғана негізгі қасбетке айналды. Оның ұзындығы бес қабатты, терезелері дөңгелек, ортаңғысы әлдеқайда үлкен. Төрт сыртқы терезеден жоғары дөңгелек клерстери тәрізді терезелер орналасқан. Бұл қосымшалар тек 1981 жылы жасалды. Солтүстік бетінде де осыған ұқсас, бірақ терезелер шынайы. Бастапқыда 125 фут мұнараны шымшылданған. 1897 жылы гипс алынып тасталды және шіркеудің ескі фотосуреттерінде қабырғаның шешілгені көрінеді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Портленд таспен бетпе-бет келген. Батыстағы сағатта Жақыптың бейнесі бар, ол 1682 жылғы түпнұсқаның 1988 жылғы көшірмесі. Алғашында Жақыптың бейнесі екі урнаның арасында тұрды. Мұнараның төңірегі қарапайым, мұнараның шымылдығына дейін дөңгелек баслы қоңыраулы терезелері бар. Жоғарғы жағында - қалқа тәрізді персингтер мен бұрыштарында - шұңқырлар бар парапет. Тас мұнараны Николас Хоксмур жобалаған және ол Санкт-Стивен Уолбрук, Санкт-Майкл Патерностер Рояль және аздап Санкт-Полс соборының батыс мұнараларына ұқсас. Оның үш деңгейі бар. Ең төменгісі шаршы, екі бағанадан тұратын, әр бұрышынан шығып тұрған екі пилястрдың алдында орналасқан, оның үстінде антаблетура және кішкентай урналар орналасқан. Бұл келесі сатымен бұрыштық бұрыштармен байланысты, кішігірім шаршы сатыда көбірек урналар бар, ал жоғарғы жағында кішкентай қуыс саты бар. Бүкіл бөлік флагпен жабылады. Сачеверелл Ситвеллдің айтуынша, шпиль дөңгелектердегідей айналып, қоңырау музыкасын ұнтақтауды ұсынды. Батысқа қарай орналасқан жүзім жапырағы мен жүзім мотиві бар қақпалар Vintners компаниясының сыйлығы болды. 1950 жылы 4 қаңтарда шіркеу І дәрежелі мұражай болып саналды.

Интерьер

Киелі үйдің ішкі бөлмесі 40 фут, бұл Wren шіркеуінің ең биік бөлігі. Бастапқыда басқа ғимараттармен қоршалғандықтан, Рен биік негізгі терезелерді, сондай-ақ клерстори терезелерін жасады. Ең үлкен терезе шығыста орналасқан, ол аркалы алкоеваны толтырады. XIX ғасырдың басында бұл қабырғаны әлсіретіп жатқаны анықталды, сондықтан ол толтырылды. 1815 жылы Эндрю Геддестің Аспанға көтерілу суреті терезеден бұрын орналасқан орынға қайта орнатылды. Құрылғалы бері солтүстік қабырғаның ортасында басты кіреберіс болды. Бұл да енді толтырылды. Ғимараттың басты және екі тар aisles бар және бес буындар. Батыстан шығысқа қарай екі қатарда орналасқан бес ионикалық бағана мен екі жартылай бағана бар. Бағаналар ортасынан сынған және сыртқы қабырғаларға бұрылған, трансептілерді тиімді қалыптастыратын антаблементті қолдайды. Бағандар ортадағылардан басқа, біркелкі орналастырылған. Бастапқыда ортасында дөңгелек тәрізді терезелер болған (қазір дөңгелек терезелермен алмастырылған), бұл Сент-Джеймске солтүстік-оңтүстік осьін берді. Кресттік осьтік дизайнды сондай-ақ Врен де қолданған, ол St Magnus the Martyr және St Martin Ludgate. Кейінгі қайта орналастырулар бұл жағдайды нашарлатты. Ғибадатхананы Виктория дәуірі, әсіресе 1866 жылы Базиль Шампнейлер қайта жаңғыртты. Олардың мұрасы, соның ішінде боялған шыны терезелер Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қайта жаңарту кезінде алынып тасталды. Шығыс жақтан орналасқан ғибадатхананың қабырғалары пилястрлармен қоршалған және ол кемеден сәл тар, енінің арақатынасы 1/3 ғибадатхана және әрқайсысы 1/6 болып табылады. Қалған шіркеуден айырмашылығы, оның төбесі тегіс, бірақ оның бағаналы күмбезі бар. Батысында 1714 жылы темір бағаналармен тірелген галерея орналасқан. Ол 1719 жылы Смит атаның керней тартқан херубтер мен пальма ағаштарымен безендірілген түпнұсқалық орган корпусын қолдайды. Оның үстіне жаңқа қабығы орналасқан. Кристалл шамшырақ, әйнек сатушылар компаниясының сыйлығы, 1991 жылы жарылған краннан жойылғанның көшірмесі және Кембридждегі Реннің Эммануэль колледжінде ілінген 18 ғасырлық түпнұсқаға негізделген. Рередос - түпнұсқа, онда он өсиетті қоршап тұрған және антаблераны қолдап тұрған коринфтік бағаналар. 1815 жылы кескіндемеге орын беру үшін фронтон алынып тасталды. Сондай-ақ, аяқтарында көгершін бейнесі бар, құдайлар сыйлаған үстел, құдайлар сыйлаған жолдар, сондай-ақ, темір шапқыштармен жабдықталған шіркеу қызметкерлерінің орындықтары да ерекше. Шілдеге шіркеудің құрылысшысы Кристофер Кемпстердің қолымен жасалған, оның қақпағы огикалық. Бастапқы жиһаздың ағаш ұсталары Фуллер мен Клир және оюшы Уильям Ньюман болды. 1876 жылы шіркеу Сент-Михаэль Куинхит шіркеуімен біріктірілді, ал Сент-Джеймс көп бөлігін алды. Сент-Михаилден - сынағыш және бұрмаланған бальстерлер, сондай-ақ уағыздаушы үшін парик ілгіш бар амфора. Оңтүстік қабырғадағы Стюарт әулетінің патшалық гербі мен семсердің орны да Сент-Михаилден, сонымен қатар екі үлкен есіктер, қазір экран ретінде қолданылады. Сонымен қатар, шіркеудің өзінің патшалық қарулары (Гановер әулетіне жататын) солтүстік қабырғасында, басқа патшалық қаруларға қарама-қарсы орналасқан. Бұл St James Garlickhythe шіркеуін патшалық қарулардың екі рельефі бар жалғыз қала шіркеуі етеді. Енді көрмеге "Джимми Гарлик" деп аталатын адамның жақсы сақталған мумиясы қойылмайды. Оның бальзамдалған денесі 1855 жылы қорғандардан табылды. Британ мұражайының бір кездері жасаған талдаулары оның 18 ғасырдың басында қайтыс болған жасөспірім екендігін болжаған. Мәйіт бұрын шыны шкафта қойылған, бірақ ол көпшілік үшін жабық. 2004 жылы Джимми Гарлик Discovery Channel деректі телеарнасының "Мумияның аутопсиясы" сериясында пайда болды. Бұл серияда қазіргі заманғы талдамалық әдістер қолданылды, соның ішінде көміртекпен санау және рентгендік талдау, ол 1641 және 1801 жылдар аралығында қайтыс болды және ол остеоартриттен зардап шекті, бұл ауру қарт адамдарды зардап шегеді. Discovery тобының дене бітімін тексеруі мумияның шаштығы түсіп, тіс шірігенін көрсетті, екеуі де қарт адамға сәйкес келеді. Қазір денесі шіркеудің криптасының қалған бөлігінде саркофагқа жерленген, сондықтан ол көпшілікке енді көрінбейді.

Қоңыраулар

2012 жылдың 3 маусымында Уайтчепель қоңырау құю зауытында "Солтүстік Американың патшалық мерейтойына арналған қоңыраулар" атағын алған сегіз қоңыраудың жаңа сақинасы құйылды. Олар уақытша Темза өзенінде Темзаның алмаз юбилейі кезінде, Елизавета II-нің алмаз юбилейінің бір бөлігі ретінде орнатылды. Содан бері олар шіркеу мұнарасына тұрақты орнатылды.