Лондонның Stepney ауданындағы ежелгі St Dunstan шіркеуі – 1000 жылдық тарихы бар, қасиетті орын. 952 ж. салынған, сосын St Dunstan атымен қайта аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1866 жылы таратылған азаматтық приход.
the civil parish abolished in 1866
Сент-Данстан, Степни – бұл мың жылдан бері христиан құлшылығы үшін пайдаланылып келген жерде орналасқан англикан шіркеуі. Ол Лондон қаласының Тауэр-Хамлетс ауданындағы Степниде, Степни Хай-стрит көшесінде орналасқан.
St Dunstan's, Stepney, is an Anglican church which stands on a site that has been used for Christian worship for over a thousand years. It is located in Stepney High Street, in Stepney, London Borough of Tower Hamlets.
Тарих
952 жылы Лондон епископы Дунстан, сонымен қатар Степнидің иесі болған, бұрынғы ағаш құрылысты барлық қасиеттілерге арналған тас шіркеумен алмастырды. 1029 жылы Дунстан қасиетті деп жарияланғаннан кейін, шіркеу Сент-Дунстан мен Барлық қасиеттілерге қайта бағышталды және осы бағышталуды қазірге дейін сақтап келеді. Дунстан сияқты, көптеген епископтар Степнидің иелігінде тұрған болуы мүмкін. Шіркеу «Шығыс аяғының ана шіркеуі» деп белгілі, себебі оның приходы болашақтағы Шығыс Лондоның көп бөлігін қамтыды, ал халық санының өсуі көптеген еншілес шіркеулердің құрылуына әкелді. Бұл бөліну он төртінші ғасырда немесе одан ертерек басталды. Приходта салынған ең алғашқы шіркеулердің бірі – Уайтчепел және Боу; біріншісі ертеде дербес шіркеуге айналды, ал екіншісі ұзақ уақыт бойы қосымша шіркеу ретінде қызмет етті. Қазіргі ғимарат – бұл жердегі үшінші ғимарат және негізінен он бесінші ғасырда Кент тасынан салынған (бірақ алқабы 200 жыл бұрын салынған). 1872 жылы Артур Шен Ньюман мен Артур Биллинг мұнда кіреберіс және сегізбұрышты приход залын қосты. 1899 жылы Каттс және Каттс шіркеуді кеңінен қалпына келтірді, ал 1902 жылдың маусым айында шіркеуді Степни епископы (сол кезде Космо Гордон Ланг) қайта ашты. Соғыс кезінде зақымдар келді, оларды Сирил Вонтнер Смит қалпына келтірді. Шіркеу I санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген.
In about AD 952, Dunstan, the Bishop of London — who was also Lord of the manor of Stepney — replaced the existing wooden structure with a stone church dedicated to All the Saints. In 1029, when Dunstan was canonised, the church was rededicated to St Dunstan and All Saints, a dedication it has retained. Like many subsequent Bishops, Dunstan may have lived in the Manor of Stepney. The church is known as "The Mother Church of the East End" as the parish covered most of what would become inner East London, before population growth led to the creation of a large number of daughter parishes. This fission started in the fourteenth century or before. Some of the earliest other churches built in the parish were Whitechapel and Bow; the former became an independent parish at an early date, while the latter was long a chapel of ease. The existing building is the third on the site and was built of Kentish ragstone mainly in the fifteenth century (although the chancel dates from 200 years earlier). A porch and octagonal parish room were added in 1872 by Arthur Shean Newman and Arthur Billing. The church was restored extensively in 1899 by Cutts and Cutts, and the church was re opened in June 1902 by the Bishop of Stepney (at that time Cosmo Gordon Lang). There was war time damage, which was restored by Cyril Wontner Smith. The church is Grade I listed
Он қоңыраудың ішінде ең көне жеті қоңырау 1806 жылы құйылған. Қоңыраулар 1899 жылы қайта ілінді. Ең ауыр қоңыраудың салмағы 28¾ центнерге тең. Бұл қоңыраулар «Степнидің қоңыраулары» деп аталатын балалар өлеңінде еске алынады: «Степнидің қоңыраулары қашан соғылады?»
Of the ten, the seven oldest bells of these were cast in 1806. The bells were re hung in 1899. The heaviest bell weighs 28¾ hundredweight. The bells are mentioned in the nursery rhyme Oranges and Lemons: "When will that be, say the bells of Stepney."
Интерьер
Қасиетті бөлімінде үш қабатты седилия (қасиетшілердің тас отырыстары) табылады. Род кезеңі соңғы англосаксон дәуіріне жатады. Ас-су ыдыстарының арасында 1559 жылы жасалған кубок пен патень, сондай-ақ 1752 жылғы бидай күзетшісінің таяғы және вергердің шыбығы бар. Орган 1971 жылы Noel Mander (Mander Organs) орнатқан. Бұл 1872 жылы Сент-Огастин (Хаггерстон) шіркеуі үшін салынған және 1926 жылы R. Spurden Rutt & Co компаниясы қайта жөндеген Father Willis аспабы. Ол 1903 жылғы Норман мен Биард органын алмастырды, ол қазір Солтүстік Вуд Хиллздегі Сент Эдмунд Королі шіркеуінде орналасқан. Бұл орган өз кезегінде 1901 жылғы өртте қираған, 1678 жылы Ренатус Харрис салған және 1900 жылы Льюис & Co компаниясы жөндеген органның орнын басты.
A fine triple sedilia (priests' stone seating) is found in the chancel. The rood is late Anglo Saxon. Of note amongst the plate is a cup and paten dated 1559 and a beadle's staff and verger's wand of 1752. The organ was installed in 1971 by Noel Mander of Mander Organs. It is an 1872 Father Willis instrument built for St Augustine's, Haggerston, and rebuilt by R. Spurden Rutt & Co in 1926. It replaced a 1903 Norman and Beard organ, which is now located at St Edmund the King, Northwood Hills. In turn, that organ replaced the one destroyed in the 1901 fire, which was from 1678 and built by Renatus Harris, and had been rebuilt by Lewis & Co in 1900.
Қонақ үй
Шіркеудің айналасында шамамен жеті акр (28 000 м²) жерді алып жатқан шіркеу қорымы бар. 1658 жылы Уильям Гринхилл Степни жиналыс үйінде уағызшы қызметін сақтап, викарий болып тағайындалды. Ол бұл лауазымды шамамен жеті жылдай, 1660 жылы Жаңарудан кейін бірден қызметтен босатылғанға дейін атқарды. Одан көп ұзамай, Лондонның Ұлы обасы кезіндегі көптеген өлімдерге байланысты шіркеу қорымы кеңейтілді. Он сегіз айдың ішінде 6 583 адам қайтыс болды, ал 1665 жылдың қыркүйек айында бір күні 154 адам жерленді. Бұл шіркеудің теңізбен ұзақ және берік байланысы бар, және көптеген теңізшілер осында жерленген. Бұл шіркеу бір кезде «Ашық теңіз шіркеуі» деп белгілі болған. Осы қорымда 17 ғасырғы Роджер Краб та жерленген, ол тек шөптер, тамырлар, жапырақтар, шөп және сумен ғана тамақтанған. 1854 жылы шіркеу қорымы жабылды. 1885 және 1887 жылдар арасында шіркеудің маңындағы жоғары жер қазылып, Метрополитен қоғамдық бақтар қауымдастығы оны MPGA ландшафт дизайнері Фанни Уилкинсон жобалаған қоғамдық баққа айналдырды. MPGA айналдыруға 3000 фунт стерлинг жұмсады. Бақ 1887 жылы Лидс герцогинясымен ашылды. Шіркеу қорымының қоршауы, тіректері және қақпалары II санатқа жатады; шіркеу қорымындағы соғыс ескерткіші де жеке II санатқа жатады.
The church is surrounded by a churchyard of nearly seven acres (28,000 m2). In 1658 William Greenhill was appointed vicar whilst retaining his position as a preacher at Stepney Meeting House. He held this post for about seven years, till he was ejected immediately after the Restoration in 1660. Shortly after this, the churchyard was enlarged to cope with the massive number of deaths during the Great Plague of London. In one eighteen month period 6,583 died, with 154 being buried in one day in September 1665. The church has a long, traditional link with the sea and many sailors were buried here. It was once known as the 'Church of the High Seas'. The graveyard is also where Roger Crab, the 17th century hermit who lived on a diet solely of herbs, roots, leaves, grass and water, is buried. The churchyard closed to burials in 1854. Between 1885 and 1887 high ground around the church was dug away, and the Metropolitan Public Gardens Association converted it to a public garden, designed by the MPGA's landscape gardener Fanny Wilkinson. The MPGA bore the cost of conversion at £3,000. The garden was opened by the Duchess of Leeds in 1887. The railings, piers and gates to the churchyard are Grade II listed; the war memorial in the churchyard is also separately Grade II listed.
Ағымдағы қызмет
Шіркеу әлемнің түкпір-түкпірінен келген қонақтар мен құдайға сыйынғандарға ашық болып қалады. Шіркеу қауымының өмірін жалғастыруға көмектесетін белсенді қауым бар. Арбор орталығынан (Сент-Данстанның қоғамдық жобасы) басқа, екі мектеппен тығыз байланыс бар: Степни Гринкоат Англия шіркеуінің бастауыш мектебі және Степни All Saints мектебі. Сент-Данстан Лондон епископының миссиялық қорынан қаржыландырылатын балалар мен қоғамдық жұмыскерді де жұмысқа алады.
The church continues to be open to visitors and worshippers from all over the world. There is an active congregation who help to continue the life of the church community. As well as the Arbour Centre (a St Dunstan's community project), there is a close connection with two schools: Stepney Greencoat Church of England Primary School and Stepney All Saints School. St Dunstan's also employs a Children and Community Worker funded by the Bishop of London's Mission Fund.
Дін қызметкерлері
Уильям Гринхилл (1658–65), конформист емес дін қызметкері, тәуелсіз пастор және Вестминстер Ассамблеясының мүшесі.
William Greenhill (1658–65), nonconformist clergyman, independent minister, and member of the Westminster Assembly.
Шомылдыру рәсімдері
Құдай шақырған Палеолог (1694–?) Шығыс Рим империясының соңғы тумасы, 1694 жылы Ваппингте дүниеге келіп, Сент-Данстан шіркеуінде крещениеден өтті.
Godscall Paleologue (1694–?) last heir of the Eastern Roman Empire, born in Wapping and baptised at St Dunstan's in 1694.