Кіріспе

St Alfege Church – Гринвичтің орталығында орналасқан англикан шіркеуі, Лондонның Гринвич корольдік округінің құрамына кіреді. Оның тарихы орта ғасырларға дейін жетеді және 1712–1714 жылдары Николас Хоксмурдың жобасы бойынша қайта салынды.

Ерте тарих

Шіркеу Альфегеге арналған (сонымен қатар "Альфеге" деп те жазылады), Кентербери архиепискобы, және ол 1012 жылғы 19 сәуірде шейіт болған жері деп есептеледі. Бұл оның өткен жылы даниялық шабуылшылар Кентербериді тонаған кезде тұтқынға алынуымен байланысты. Даниялықтар оны Гринвичтегі лагеріне алып барды және олар талап еткен үлкен құн төленбегендіктен өлтірді. Шіркеу шамамен 1290 жылы қайта салынды, ал Генрих VIII 1491 жылы онда крещениеден өтті. 13 ғасырда шіркеудің қамқорлығы Гент аббаттығына берілді. Генрих V патшалық тұсында шетелдік приораттарды таратудан кейін, ол Шиндегі приоратқа берілді, ол 1530 жылы Генрих VIII тұсында алмасу арқылы коронаның меншігіне өтті. Алайда, ол 1718 жылға дейін қасиеттіленбеді. Ғимарат тіктөртбұрышты, тегіс төбелі және кішкентай апсидасы ғибадатхана ретінде қызмет етеді. Көшеге қараған шығыс жағында тосқандық тәртібіндегі портик орналасқан, орталық аркасы антаблетура мен фронтонды кесіп өтеді – бұл Вреннің Сент-Пол соборы үшін жасаған "Ұлы моделінде" қолданылған мотив. Хоксмур қазіргі мұнара орнында батыс мұнарасын салуды жоспарлаған, ол құлаудан аман қалған еді. Алайда комиссия оны қаржыландыруға келіспеді, сондықтан ортағасырлық мұнара сақталды. 1730 жылы Джон Джеймс оны қайта жаңартып, мұнарасын қосты. 1714 жылы жарияланған Хоксмурдың суретінде жоғары жағында сегізбұрышты фонарь бейнеленген, ол кейін Шығыстағы Сент-Джорджде де қолданылды. Бұл 1891 жылғы Lewis & Co аспабы, 1927 жылы А. Хантер және Ұлы, ал 1970 жылы Харрисон және Харрисон жасаған өзгертулермен. Бұрынғы органның тарихы ұзақ. 16 ғасырдан бастау алған ол 1706 жылы Томас Свабрикпен қалпына келтірілді, содан кейін Даллам (1765), Джордж Англия (1770) және Дж. У. Уолкер және Ұлдары (1840, 1853 және 1863) оны жаңартты. 1875 жылы Джозеф Робсон мен Бенджамин Флайт оны қайта қалпына келтіріп, қайта құрды, 1910 жылы Льюис & Co өзгертіп, 1934 жылы Р. Сперден Ратт & Co қайта салды. Осы кезде ол 47 тіреуге дейін жетті. 1941 жылғы бомбалаудан зардап көрмеді және 1953 жылы 55 тіреуімен қайтадан R Spurden Rutt салғанмен жаңартылды. Ұлттық орган тізілімінде оның қазіргі орны туралы мәлімет жоқ. Сонымен қатар, солтүстік бөлігінде орналасқан шағын, алты тіреуі бар жылжымалы орган бар, ол шамамен 1960 жылдан бері Diss қаласының W & A Боггис фирмасы жасаған, кейін Мандер Органдарымен жаңартылған. Шіркеудің екі зираты болған, олар 1853 жылы жабылған. 1889 жылы олар Гринвич аудандық құрылыс басқармасына берілді. Екі зираттың соңғысы пейзаж дизайнері Фанни Уилкинсонмен бақ және демалыс орны ретінде жасалған және 1889 жылы ашылды. Ол Сент-Альфеж паркі деп аталды. Уилкинсон 500 ағаш отырғызды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде крипт әуе шабуылынан қорғаныс ретінде пайдаланылды. 1941 жылғы 19 наурыздағы бомбалау кезінде өрт сөндіруші бомбалар шатырға түсіп, шатырдың құлауына және кемеге өртке себеп болды. Қабырғалар мен мұнаралар тұрды, бірақ ішкі бөлігінің көп бөлігі қирады. 1953 жылы сэр Альберт Ричардсон шіркеуді қалпына келтірді. Соғыстан кейінгі жаңартулардың бір бөлігі ретінде, Сент-Альфеге және Сент-Петр капелласында Крестің екі жағына (дәстүрлі родосты құрайтын) Август Ланнның темпера техникасында салған Мария Исаның анасы мен Евангелист Иоаннның суреттері орнатылды. 2015 жылы жексенбілік уағыздан кейін шіркеу ауласында өткен Christian Aid қайырымдылық шарасына қарулы полиция шабуыл жасады. Көзі куәгер болғандардың бірі шіркеудің пасторының әйелі "полиция қызметкерінің үлкен автоматтарымен шабуыл жасауына" ұшырағанын айтты, бірақ "адамдар шай ішуді жалғастырды", британдықтардың қайсарлығын көрсетті, тіпті "қолға қаруланған полицияның кіруі Hot Fuzz фильмінен көрінгендей болды". Полиция жақын маңдағы Сент-Альфеж паркіне барды, онда бір адам тұтқындалды және қару табылды. Қазіргі уақытта шіркеуде Аддей және Стэнхоп мектебі мен Джон Роан мектебінің "Қорылтай күні" тойланады.

Мұнда жерленген беделді тұлғалар

Шіркеуде және оның айналасында белгілі адамдар жерленген: Ренессанс дәуірінің хормейстері және композиторы Уильям Ньюарк (1509 жылы қайтыс болды, ескерткіші сақталмаған), Ричард Бауэр (1561 жылы қайтыс болды), Корольдік капелла балаларының жетекшісі (1545-1561), композитор Томас Таллис (1585 жылы қайтыс болды), сарайдағы қызметкер Элизабет Ропер (1658 жылы қайтыс болды), саудагер сэр Джон Летиуллиер (1719 жылы қайтыс болды) – шіркеудің оңтүстік-батыс бұрышында, Канаданы зерттеген ағылшын Генри Келси (1724 жылы қайтыс болды), Канададағы француздарға қарсы жеңіс одны қондырған, бірақ 1759 жылы Ыбырайым жазығындағы шайқаста қаза тапқан генерал Джеймс Вольф, актриса Лавиния Фентон (1760 жылы қайтыс болды) және депутат Сэр Джеймс Крид (1762 жылы қайтыс болды) – солтүстік сыртқы қабырғасының қасында. Ямайкада туған мектеп оқушысы Сара Баррет Моултон (1783–1795), әйгілі «Пинки» картинасының кейіпкері (оң жақта көрсетілгендей), он екі жасында қайтыс болды және оның портретінен бір жыл өткен соң шіркеуге жерленді. Саудагер, Ллойд андеррайтері және өнер коллекционері Джон Джулиус Ангерштейн (1823 жылы қайтыс болды), 19 ғасырдың басында шіркеудің қызметкері болған, сонымен қатар осы жерге жерленген.

Әдеби байланысы

Чарльз Диккенстің "Біздің ортақ досымыз" романында Белла Уилфер Джон Роксмитпен Сент-Альфеж шіркеуінде үйленеді. Том Маккартидің "С" романында Маринеттилік көлік апатынан кейін Серж Каррефакс аударылған шасси ішіндегі орнынан күледі. Бұл күлкі "жағымды дыбыс; оған литургиялық әндер мен Сент-Альфеж шіркеуінің ішінде жаңыраған сыбыстарды еске салады".