Battle of Cedar Creek (1876)

Кіріспе

Ұлы Сиу соғысының шайқасы Монтананың оңтүстігінде, 21 қазан 1876 жылы Седар-Крик шайқасы (Ол үлкен құрғақ өзен немесе Үлкен құрғақ өзен деп те аталады) 1876 жылы 21 қазанда Монтана территориясында АҚШ армиясы мен Лакота Сиу жергілікті америкалықтарының күштері арасында болды. Ұрыс полковнигі Нельсон А. Майлз мен Басшы Отырған Бұқа бұзылып, алты күннен кейін Майлзға 400 Лакота ложасының (шамамен 2000 ер адам, әйелдер мен балалар) берілуімен аяқталды.

Тарих

Полковник Нельсон А. Майлз 1876 жылдың жазында Форт-Левенворттан, Канзастан, Миссури өзенінен Юта Дакотадағы Янктоннан Йеллоустоун өзеніне дейін, Сиу және Шайендерді бағындыруға көмектесу үшін, Миссури өзенін жағалай алып барды. Майлз күзде Роузбуд өзенінде генерал Альфред Терриге қосылды және генерал Крукпен бірігу үшін Роузбуд өзенін бойлап жүрді. Екі командир бірге шығысқа қарай қозғалып, Тунг өзенінен өтіп, Паудер өзенінің сағасына жетті. Бұл жерде екі команда бөлініп, генерал Крук оңтүстікке және шығысқа қарай Блэк-Хиллзге қарай жылжиды, ал капитан Ансон Миллс басқарған жасақ қыркүйекте Слим-Баттс шайқасында үндістердің күшін жеңіп, жеңіске жетті. Миллзді Крук Блэк-Хиллзден азық-түлік алуға жіберген, өйткені олардың азықтары қауіпті түрде азайып барады, кейде ер адамдар аман қалу үшін жылқы етін жеуге жүгінуге мәжбүр болды. Генерал Круктан бөлініп шыққаннан кейін генерал Терри полковникпен бірге Майлз солтүстікке қарай Драй-Крикке, шығысқа және содан кейін оңтүстікке қарай жылжып, ақырында Глендивке, Монтана территориясына, Йелоустоун өзенінің бойында, әскерлер қысқы штаб-пәтерді орнатқан. Кол. Майлз әскерін қысқы киіммен жабдықтады және Тунг өзенінің сағасына уақытша база құрды. Полковник Элвелл С. Отис қолбасшылығындағы әскерлер Майлз әскерлерін жабдықтау үшін Монтана территориясындағы Глендив-Крикке жіберілген 100-ден астам жүк вагондарынан тұратын пойызды ертіп жүрді. 11 қазанда Сиу соғыскерлері Спринг-Крикке жақын жерде баяу жүріп жатқан вагонды тосқауылға алып, бірнеше қашырларды өлтіріп, вагондарды уақытша айдап жіберді. Қауіпсіздікке ұшыраған вагон Майлзға жетуге тырысты, бірақ 15 қазанда индейлер оны Спринг-Крик өзенінің бойында тағы да шабуылдады. Бұл жолы арбадағы экипаж мен олардың ертіп жүрушілері шабуылшыларды сүртіп тастап, өз жолын жалғастыра алды. Көп ұзамай екі үнділік елші полковник Отиске келіп, Майлзға Ситтинг Буллмен, Хункапа Сиукс халқының ұзақ уақыт бойы қастерленген рухани жетекшісімен кездесуді ұсынды. Майлз бұл ұсынысты қабыл алып, Йеллоустоун өзенінің солтүстігіндегі Монтана территориясындағы Седар-Крикке жолға шығады. 1876 жылы 21 қазанда Майлз Үндістан көшбасшысымен кездесіп, Үндістандықтар мен сарбаздар арасындағы келіссөздер жүргізді. Отырған бұқа өзінің ізбасарларына бифалға аң аулау үшін оқ-дәрімен алмасуға ұсыныс жасады. Егер ол өзін мазаламаса, жауынгерлерге кедергі жасамас еді. Майлз үкіметтің берілу туралы талаптары туралы Отырған бұқаға хабарлаған. Екеуі де бұл шешімге риза болмағандықтан, басшыларымен келісіп, келесі күні кездесуге келісті. Кейбір кіші басшылар соғыстан бас тартып, резервацияларға қайта оралуды қалады, бірақ басқалары соғысуды қалады. 21 қазанда конференция қайта жалғасты. Отырған бұқа тағы да Майлз мен оның сарбаздарының кетуін талап етті және Сиу территориясына енді ешқандай вагондар тасымалдауына рұқсат берілмеді. Ол өзінің тобымен резервацияға қайта оралуға тырысатын кез келген басқыншыны өлтірем деп қорқытты. Әңгімелесулер тез арада тоқтап, басшылар өздерінің әскерлеріне оралды. Көп ұзамай атыс басталды. Бір-бірімен қатты шайқасқаннан кейін Отырған бұқа қашып кетті. Әскер Лакотаны 68 шақырымға дейін қуып, жол бойына үлкен мөлшерде құрғақ ет, ложалық бағаналар, лагерь жабдықтары, понилер мен сынған ат әскері және қару-жарақ жинады. 27 қазанда 400-ден астам ложа (2000 ер адам, әйелдер мен балалар) Майлзға ресми түрде беріліп, бейбіт түрде өздерінің резервацияларына оралды. Алайда, Ситтинг Булдың кейбір жалынды ізбасарлары солтүстікке қарай Канадаға қарай бет алды, ал Майлз оларды қыста қуып жетуге дайындалды.

Colonel Nelson A. Miles led the 5th United States Infantry Regiment in the summer of 1876 from Fort Leavenworth, Kansas, up the Missouri River on a paddlewheel boat from Yankton, South Dakota to the Yellowstone River, to help subdue the Sioux, and Cheyenne, who had claimed a major victory that summer at the Battle of Little Bighorn. Miles joined General Alfred Terry on Rosebud Creek in autumn and marched with him up the Rosebud to join with General Crook. The two commanders together moved east and crossed the Tongue River, and reached the mouth of the Powder River. Here the two commands separated, with General Crook moving south and east toward the Black Hills, and a detachment under Captain Anson Mills engaged and defeated a force of Indians in September at the Battle of Slim Buttes. Mills had been sent by Crook to obtain supplies from the Black Hills because their supplies were running perilously low, and at times, the men had to resort to eating horseflesh to survive. After separating from General Crook, General Terry with Col. Miles moved north up Dry Creek, east and then south again to eventually reached Glendive, in Montana Territory, on the Yellowstone River where the troops established winter headquarters. Col. Miles equipped his troops with winter gear and established a temporary base at the mouth of the Tongue River. Troops under Col. Elwell S. Otis escorted a train of more than 100 supply wagons that had been dispatched from a post on Glendive Creek, Montana Territory, to supply Miles's troops. On October 11, Sioux warriors ambushed the slow moving wagon train near Spring Creek, killing several mules and temporarily driving off the wagons. Undaunted, the wagon train tried again to reach Miles, but the Indians again attacked it along Spring Creek on October 15. This time, the wagon crews and their escort managed to fend off their attackers and continue their passage. Soon afterwards, two Indian emissaries approached Colonel Otis and suggested that Miles meet with Sitting Bull, the long revered spiritual leader of the Hunkpapa Sioux. Miles accepted the offer, and set out for Cedar Creek, Montana Territory, north of the Yellowstone River. On October 21, 1876, Miles met with the Indian leader to parley between the lines of the Indians and the soldiers, at Sitting Bull's request. Sitting Bull offered to trade for ammunition so his followers could hunt buffalo. He would not bother the soldiers, if they did not bother him. Miles informed Sitting Bull of the government's demands for a surrender. While neither leader was pleased, both agreed to meet on the morrow after consulting with their subordinates. Some of Sitting Bull's minor chiefs wanted to leave the warpath and return to the reservations, but many others wanted to fight. On October 21, the conference resumed. Sitting Bull again demanded that Miles and his soldiers leave, and that no more wagon trains be allowed in Sioux territory. He threatened to kill any chief who still wanted to lead his band back to the reservations. The talks quickly broke down, and the leaders returned to their forces. Soon, gunfire erupted. After a sharp skirmish, Sitting Bull withdrew. The army claimed to have chased the Lakota's for up to 42 mile (68 km), collecting large quantities of dried meat, lodge poles, camp equipage, ponies and broken down cavalry horses, and arms along the way. On October 27, over 400 lodges (with 2,000 men, women, and children) formally surrendered to Miles and peacefully returned to their reservations. However, some of Sitting Bull's more ardent followers headed northward for Canada, and Miles made preparations to pursue them throughout the winter.