Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Уилсон (1847 жылы 22 желтоқсанда 1895 жылы) - 19 ғасырдың ортасынан аяғына дейін сержант ретінде АҚШ армиясының кавалериясында қызмет еткен АҚШ сарбазы. Ол екі рет өз елінің ең жоғары ерлік наградасы - Құрмет медалімен марапатталған он тоғыз адамның бірі. Бірінші медаль 1872 жылы 27 сәуірде, 4-ші кавалериядағы сержант ретінде қызмет етіп жүрген кезінде, "1872 жылы 28 наурызда Техас штатының Колорадо аңғарында Нью-Мексикодан келген мал ұрыларын қуып шыққанда" көрсеткен ерлігі үшін берілді. 4-ші кавалерияның сержанты болған кезде, ол екінші медальмен марапатталды. Ол 1872 жылы 29 қыркүйекте "Тексастағы Ред-Ривердегі үндістермен іс-әрекет жасағанда ерекше мінез-құлық танытқан" үшін.
William Wilson (1847 – December 22, 1895) was a United States soldier who served with the United States Army's Cavalry as a sergeant during the mid to late 19th century. He is known for being one of only nineteen individuals to twice receive his nation's highest award for valor, the U. S. Medal of Honor. The first medal, which was conveyed on April 27, 1872, while he was serving as a sergeant with the 4th Cavalry, was awarded for his bravery "in pursuit of a band of cattle thieves from New Mexico at Colorado Valley, Texas, March 28, 1872." While still a sergeant with the 4th Cavalry, he was then awarded his second medal September 29, 1872 for "distinguished conduct in action with Indians at Red River, Texas" during the previous day's Battle of the North Fork of the Red River.
қалыптасу жылдары
1847 жылы Филадельфияда (Пенсильвания) дүниеге келген Уильям Уилсон жас кезінде Кистоун штатынан кетіп, әскерге аттанды. 1865 жылы қазанда АҚШ-тың ат әскерімен бірге жиналған ол кейіннен "Техас арқылы барлық үнділік науқандарға және 1876 жылғы Сиу соғысына" қатысты.
Born in Philadelphia, Pennsylvania in 1847, William Wilson left the Keystone State as a young man to join the military. Mustering in with the U. S. Cavalry in October 1865, he subsequently participated in "all the Indian campaigns through Texas and the Sioux War of 1876."
Ауру, өлім және жерлеу
1895 жылы қарашада қарын қатерлі ісігі бар екені анықталып, Уилсонның денсаулығы тез нашарлай бастады. Алты аптадан кейін, 1895 жылы 22 желтоқсанда, жексенбі күні ат әскерінің әр мүшесімен қол алысып, ол 48 жасында түстен кейін сағат 12:30-да қайтыс болды. Республиканың Ұлы армиясының мүшесі, ол сонымен қатар Армия мен Әскери-теңіз одағының және Құрмет легионының медалі мүшесі болды және зейнетке шыққанға дейін үш ширек жалақыға ие болғанға дейін бір жыл қызмет етті. Оның жерлеу рәсімі 1895 жылы 24 желтоқсанда, сейсенбіде, Рождество қарсаңының таңертеңінде өтті. Президионың Пост ауруханасында таңғы сағат 10:30-да басталған қызметтен кейін ол Сан-Франциско ұлттық зиратында әскери құрметпен жерленді (WS бөлімі, 527-орында).
Diagnosed with stomach cancer in November 1895, Wilson's health quickly declined. Six weeks later, after shaking hands with each member of his cavalry unit on Sunday, December 22, 1895, he died at 12:30 p. m. that afternoon at the age of 48. A member of the Grand Army of the Republic, he had also been a member of the Army and Navy Union and of the Medal of Honor Legion, and had had only one year to serve until becoming eligible for retirement at three quarters pay. His funeral was held on the morning of Christmas Eve, Tuesday, December 24, 1895. Following services which began at 10:30 a. m. at the Presidio's Post Hospital, he was buried with military honors at San Francisco National Cemetery (Section WS, Site 527).
Ескерту
Бұл жұмыс АҚШ үкіметінің өнімі болғандықтан, ол жалпыға ортақ.
Since this work is a product of the United States Government, it falls within the public domain.