Кіріспе

Жапон иммунологы (туған 1939) Тадамицу Кисимото (岸本 忠三) - IgM және цитокиндер, ең танымал, интерлейкин 6 зерттеулерімен танымал жапон иммунологы. Джонс Хопкинс университетінде ИГЭ-ді ашқан Кимисиге Ишизаканың докторантурадан кейінгі жұмысы. Ол ғылыми ақпарат институты (ISI) тарапынан жоғары бағаланған биолог ретінде саналады және ол тірі биологтардың h индексінің алғашқы ондығына кіреді.

Өмір

1939 жылы Осакада туған Тадамицу Кисимото 1997 жылдан 2003 жылға дейін Осака университетінің президенті, 2004 жылдан 2006 жылға дейін Министрлер кабинетінің Ғылым және технология саясаты жөніндегі кеңесінің мүшесі болды. Қазір Осака университетінің шекаралық биоғылымдар аспирантурасының профессоры. Ол 1964 жылы бітірген Осака университетінің медицина мектебінің деканы, профессоры және медицина кафедрасының төрағасы болды. Қазіргі уақытта ол Жапонияның өмір ғылымдары саласындағы, атап айтқанда иммунология саласындағы жетекші ғалымы болып табылады және IL 6, оның рецептор жүйесі және транскрипция факторлары бойынша зерттеулер сериясы арқылы цитокин функцияларын түсінуге негізгі үлес қосты. Ол бірнеше иммундық бұзылуларға қарсы анти-IL6 рецепторлы терапияны әзірледі, соның ішінде Кастлеман ауруы, ревматоидты артрит және ювенильді идиопатиялық артрит. Ол көптеген марапаттар алды, соның ішінде 1992 жылы Жапон академиясының Императорлық сыйлығы. Кейін бұл жаңалық көмекші Т-клеткалардың, Т1 және Т2 дихотомиясының ашылуына әкелді. Осы алғашқы зерттеулердің негізінде Кисимото интерлейкин 6 және оның рецепторын ашып, клонға келтірді және IL 6 қолданатын сигнал беру жолдарын және gp 130-ды пайдаланатын байланысты цитокиндер жиынтығын анықтады, ол сондай-ақ оны да тапты. Ол IL-6 әсерінің негізгі факторлары NF IL 6 және STAT3 транскрипциялық факторларын анықтады. Ол цитокинді сигналды басушы SOCS молекулаларының отбасын анықтады, олар цитокиннің негізгі регуляторы болып табылады. Ол IL 6 -ның жүрек миксомаларының, көп миеломалардың, Кастлеман ауруының, ревматоидты артриттің, Крон ауруының және ювенильді идиопатиялық артриттің (JIA) патогенезінде қатысы бар екенін көрсетті. Ол IL 6- ды жіті фазадағы реакцияларды тудыратын гепатоциттерді ынталандыратын фактор ретінде анықтады. Ол IL 6 рецепторына қарсы моноклоналды антитело дайындады, ол кейін адамгершілікке айналдырылды және Кастлеман ауруы, ревматоидты артрит және ювенильді идиопатиялық артрит сияқты бірқатар аутоинфламенттік ауруларда үлкен емдік құндылық танытты. Оның жұмысы қабынуға қарсы цитокиндер саласында басымдыққа ие болды және цитокиндер биологиясының барлық зерттеулері үшін парадигмаларды орнатты, цитокиндер мен олардың рецепторларын табудан бастап, сигнал беру және транскрипциялық механизмдер арқылы, мұндай білімді тиімді терапиялық препараттарды әзірлеуге дейін. Ол 1983 және 2002 жылдар аралығында әлемдегі ең көп келтірілген зерттеушілердің 8-орында болды және ол тірі биологтардың h индексінің алғашқы ондығына кіреді.