Кіріспе
1951 ж. Жапония туралы АҚШ дипломатиялық құжаттары Раск құжаттары (РасскЯнг хат алмасуы деп те аталады) - АҚШ-тың Қиыр Шығыс істері жөніндегі мемлекеттік хатшысының көмекшісі Дин Расктің 1951 жылы 10 тамызда Оңтүстік Кореяның АҚШ-тағы елшісі 양유찬ға жіберген ресми дипломатиялық хат алмасуы. Раск құжаттары АҚШ Мемлекеттік департаментінің келіссөздер позициясын көрсетеді. Хат-хабарда келіссөз позициясы былай деп көрсетілген: Жапонияның Потсдам декларациясын қабылдауы Жапонияның егемендігін ресми немесе түпкілікті бас тартуын білдірмейді. Жапондықтардың Лианкорт тауларына деген құқығынан бейбіт келісімде бас тартпайды. Макартур сызығы Сан-Франциско келісімінің жасалуына дейін сақталады. Жапония соғыс кезінде Жапонияда зақымданған корейлердің жеке меншігіндегі залалдарды өтеуге міндетті емес. Оңтүстік Кореядағы жапондық мүлік АҚШ әскери үкіметінің және Оңтүстік Корея үкіметінің нұсқауларына сәйкес.
The Rusk documents (also known as the Rusk–Yang correspondence) are the official diplomatic correspondence sent by Dean Rusk, the United States Assistant Secretary of State for Far Eastern Affairs, to 양유찬, the South Korean ambassador to the U. S. on August 10, 1951. The Rusk documents show the negotiating position of the U. S. Department of State. The correspondence states the negotiating position as:
Japan's acceptance of the Potsdam Declaration did not constitute a formal or final renunciation of sovereignty by Japan. The Japanese claim to the Liancourt Rocks would not be renounced in the peace treaty. The MacArthur line stands until the conclusion of the Treaty of San Francisco. Japan has no obligation to compensate for damage to private property owned by Koreans that was damaged in Japan during the war. Japanese property in South Korea is pursuant to directives of United States Military Government and the South Korean government.
Өмірбаян
Раск құжаттары - Оңтүстік Корея, АҚШ және Жапония арасында 1945 жылы Жапониямен одақтастармен қарулы келісімге қол қойылды. Келісім жобалары 1949 жылдан бастап пайда бола бастады (Қоғамдастыру туралы келісім жобаларын қараңыз). Келесі бірнеше жылда Корея АҚШ-қа бірқатар өтініштер жіберді, ал АҚШ бірқатар дипломатиялық жауаптар жіберді, олардың бірі - Раск құжаттары. 1952 жылдың сәуірінде соңғы келісім жасалды.
Оңтүстік Кореяның өтініші
Оңтүстік Корея үкіметінің АҚШ үкіметінен үш талабы мынадай болды: Жапония "1945 жылы 9 тамызда Корея мен оның Жапонияға қосылғанға дейін Кореяның бөлігі болған аралдарға, соның ішінде Квельпарт аралы, Порт-Гамильтон, Дагелет, Докдо және Парангдоға деген құқықты және талапты бас тартқанын растасын". Кореядағы жапондықтардың иелік еткен мүлкін Кореяға және Кореядағы АҚШ әскери үкіметінің иелігіне заңды түрде беру. Сан-Франциско келісімінде МакАртур желісінің жалғасуын мойындау.
Provide that Japan "confirm that it renounced on August 9, 1945, all right, title and claim to Korea and the islands which were part of Korea prior to its annexation by Japan, including the island Quelpart, Port Hamilton, Dagelet, Dokdo and Parangdo." The legal transfer of vested properties of Japanese in Korea to Korea and the United States Military Government in Korea. Admit the continuation of the MacArthur Line in the Treaty of San Francisco.
Жапон егемендігіне шектеулердің түпкіліктілігі
Korea had sought an amendment formalizing the date Japan had ceded control of Korea, including several disputed islands as Korean territory, at the point of Japanese acceptance of the Potsdam Declaration, but this was rejected: "The United States Government does not feel that the Treaty should adopt the theory that Japan's acceptance of the Potsdam Declaration on August 9, 1945 constituted a formal or final renunciation of sovereignty by Japan over the areas dealt with in the Declaration."
Лианкурт таулары
"Біздің мәліметке сәйкес, Такешима немесе Лианкорт таулары деп аталатын Докдо аралы ешқашан Кореяның бір бөлігі болып саналмаған және 1905 жылдан бастап Жапонияның Шимане префектурасындағы Оки аралдары филиалының қарамағында болды. Бұрын бұл аралға Кореяның ешқандай дәуірі болған жоқ".
МакАртур желісі мен Сингман Ри желісі
Макартур желісі Сан-Франциско келісімінің аяқталуына дейін ғана тұра алады: "Макартур желісі деп аталатын келісім күшіне енгенге дейін тұра береді". Алайда Оңтүстік Корея президенті Сингман Ри оны елемеді және Сингман Ри сызығын және Докдоға егемендікті 1952 жылдың 18 қаңтарында, Сан-Франциско келісімінің күшіне енуінен бұрын, 1952 жылдың 28 сәуірінде жариялады.
Кореялық мүлікке өтемақы
Жапонияда кореялық адамдардың мүлікті қайтаруға міндетті емес: "жапониялықтардың кореялықтардың мүлікті қайтаруға міндетті емес, өйткені мұндай мүлікті жапон үкіметі соғыс кезінде алып тастаған жоқ. Мұндай адамдардың жапондық мәртебесіне ие болуына байланысты"
Кореядағы жапондық мүлік
"Жапония Жапонияның және Жапония азаматтарының мүлкіне қатысты 2-ші және 3-ші баптарда көрсетілген кез келген салада АҚШ әскери үкіметінің нұсқаулары бойынша немесе олардың негізінде жасалған шешімдердің заңдылығын мойындайды".
Парангдо (Сокотра жартасы)
Оңтүстік Корея 1951 жылы Лианкурт таулары, Чеджу және басқа да аралдармен бірге белгісіз орналасқан аралға дәулет берді. Корея елшісі Ян Ю Чан АҚШ Мемлекеттік хатшысынан Парангдоны (хангул=파랑도) Жапонияның тастап кеткен аумағына қосуды өтінді. АҚШ елшісі Джон Фостер Даллес Парангдо мен Лианкорт тауларының қайда орналасқанын сұрағаннан кейін, Корея елшілігінің бірінші хатшысы Пё Ук хан олардың Ульюндго маңындағы Жапон теңізінде (Шығыс теңізінде) орналасқанын айтты. Мистер Боггс "Вашингтонның барлық ресурстарын сынады" бірақ Парангдоны анықтауға үлгермеді. Сол уақытта Оңтүстік Корея Парангдоға деген талабын қайтарып алды.