Кіріспе
Британдық генетик (1926-2005) Джон Роберт Стэнли Финчам FRS FRSE (1926 жылдың 11 тамызынан 2005 жылдың 9 ақпанына дейін) биохимиялық генетика мен микробтық генетикаға маңызды үлес қосқан белгілі британдық генетик.
John Robert Stanley Fincham FRS FRSE (11 August 1926 – 9 February 2005) was a noted British geneticist who made important contributions to biochemical genetics and microbial genetics.
Білім және жеке өмірі
Финчам Роберт Финчамның ұлы болды (ө. 26 қараша 1898) және Уинифред Эмили Уэстерн (ту. 1899 жылғы 16 шілде). Оның әкесі Хертфордширдің балабақшасында өзін-өзі жұмыспен қамтыған, ол арқылы Финчам ботаникаға қызығушылығын арттырды. Ол Гертфорд грамматикалық мектебінде, содан кейін Кембридждегі Питерхауста білім алды, онда ол жаратылыстану ғылымдарын оқыды. Ол Кембридждегі ботаника мектебінде докторлық диссертациясын алды, содан кейін Калифорния технология институтында Стэрлинг Говард Эмерсонмен бір жыл аспирантурада оқыды. Ол "бір ген бір фермент" гипотезасының алғашқы тікелей дәлелін "Глутамат дегидрогеназа" деп аталатын белгілі бір ферменттің жетіспеушілігі бар Neurospora crassa мутанттарын қолдана отырып алды. Финчам алдымен Лестер университетінде ботаникадан оқытушы (1950-1954) және содан кейін оқырман (1954-1960) болып тағайындалды. 1961 жылы Джон Иннес орталығының генетика бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалғанға дейін Массачусетс технология институтында доцент болып жұмыс істеген. Финчемнің JIC-те тағайындалуы биологияда көптеген прогрессивті жұмыстар микроорганизмдермен жасалатынын мойындау және К. С. Доддстың бұл салада JIC-ке басшылықты беру үшін стратегиялық қадамы болып табылады. Джон Иннес орталығында болған кезінде Питер Деймен бірге жасаған трактаты, "Шөптік генетиканың" бірінші басылымы (1963) 1971-1978 жылдар аралығында "Веренность" журналының редакторы болды. Финчам 1984-1991 жылдар аралығында Кембридж университетінің Артур Балфур генетика профессоры болды. Ол 1969 жылы Корольдік қоғамның мүшесі, ал 1978 жылы Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. 1978 жылдан 1981 жылға дейін Генетика қоғамының президенті болды. 1977 жылы саңырауқұлақтар зерттеуіне қосқан үлесі үшін Эмиль Кристиан Хансен медалімен марапатталды.
awarded the Emil Christian Hansen Medal for his contribution to research into fungi.