Кіріспе

Неміс тегіне жататын америкалық астрофизик Бернард Майкл Хайш - күн жұлдыздарының астрофизикасы мен стохастикалық электродинамикасы бойынша зерттеулер жүргізген неміс тегіне жататын американдық астрофизик. Ол Альфонсо Руэдамен бірге кванттық механика болжаған вакуумның нөлдік емес ең төменгі энергиялық күйі инерттіліктің пайда болуына физикалық түсіндірме беруі мүмкін және бір күні ғарыш кемелерін қозғалтқышта қолдануға болатын болжамдық теорияны әзірледі. Хайш дәстүрлі ғылым шеңберінен тыс құбылыстарды ғылыми зерттеуді жақтады және НЛО құбылысына қызығушылығымен, сондай-ақ басқа да әртүрлі беймәдени тақырыптарға қызығушылығымен танымал. 2002 жылдан бастап Haisch ManyOne Networks және басқа да жобалармен айналысады. 2006 жылы Хайш ғылыми сенім мен дәстүрлі діни сенімнің арасын жарастыруға тырысқан танымал кітабын жариялады. Ол өзінің рухани қызығушылығын Индианаполистің латын мектебінде (Рим-католик шіркеуіне қарасты орта мектепте) және Сент-Майнрад семинариясында және Архаббатханада білім алғандығымен байланыстырады.

Ғылыми мансап

Хайш Германияның Штутгарт қаласында дүниеге келген. 1975 жылы Висконсин университеті (Мэдисон) астрономия ғылымдарының докторы, одан кейін Колорадо штатының Боулдер қаласындағы Колорадо университетінің лабораториялық астрофизика ортақ институтында үш жыл докторантурадан кейінгі науқас болды. Хайш Калифорнияның Пало-Альто қаласындағы Локхид Мартиннің Күн және астрофизика зертханасында жұмыс істеді және Берклидегі Калифорния университетінің Экстремалды ультрафиолет астрофизика зертханасы орталығының директорының орынбасары болды. Ол Германияның Гархинг қаласындағы Макс Планк ғарыш физикасы институтында және Нидерландыдағы Утрехт университетінде қонақ ғалым болды. Оның 1970-жылдардың ортасынан 1990-жылдардың аяғына дейінгі негізгі зерттеулері жоғары энергиялы астрофизикаға, атап айтқанда, Корона мен Күндегі және басқа да соңғы типтегі жұлдыздардағы ультрафиолет және рентген сәулелері болды. Хайш әртүрлі тақырыптар бойынша жүзден астам ғылыми мақалалар жариялады, олардың көбісі Nature, Science, Physical Review, Astrophysical Journal және Annalen der Physik сияқты беделді журналдарда жарияланды. Сондай-ақ ол он жыл бойы "Астрофизикалық журналдың" редакторы болды. 1990 жылдары Хайш пен Альфонсо Руэда массаға жауапты "кванттық вакуум инерциясы" гипотезасын жасады. Артур Кларктың "3001: The Final Odyssey" кітабындағы инерциясыз "SHARP диск" Андрей Сахаров, Хайш, Руэда және Гарольд Е. Путхофтың есімімен аталған. Хайш - Journal of Scientific Exploration журналының бұрынғы бас редакторы. Негізгі журналдар мен конференциялардағы еңбектерден басқа, Хайш Science & Spirit журналында және Noetic Sciences институты шығарған парапсихологиялық журнал Noetic Sciences журналында мақалалар жариялады.

Калифорния физика және астрофизика институты

1999 жылы Хайш Калифорнияның Пало-Альто қаласында физика және астрофизика институтын құрды, ол негізінен электромагниттік кванттық вакуумды зерттеуге арналған және жеке қайырымдылық ақшамен қаржыландырылатын ұйым. Институтта бұрын бес физик жұмыс істеген, олар шынжыр теориясы, жалпы салыстырмалылық теориясы және стохастикалық электродинамика бойынша зерттеулер жүргізген. 1999 жылдан 2002 жылға дейін институт директоры қызметін атқарды.

НЛО-ға күмәнділер

Хаиш сонымен қатар НЛО-ға күмәнданушы деп аталатын веб-сайтты құрды, ол кәсіби ғалымдардың НЛО құбылысын зерттеуін қолдайды.

Цифрлық әлем

2002 жылы Хайш ManyOne Networks компаниясының бас ғылыми қызметкері болды. 2004 жылдан бастап ол қазір жұмыс істемейтін Digital Universe Foundation президенті болып қызмет етті, оның мақсаты, басқа нәрселермен қатар, ағылшын Википедиясына рецензияланған балама жасау, қазіргі негізгі ғылыми теорияның, дәлелдемелердің және сенімнің жан-жақты және сенімді есебін ұсыну.