Кіріспе

Италия опера фестивалі Arena di Verona Festival (Verona Arena Festival) - Италияның Верона қаласында өтетін операның жазғы фестивалі. 1936 жылдан бастап ол ресми органның қамқорлығымен ұйымдастырылды, алдымен Ente Autonomo Spettacoli Lirici Arena di Verona, (Арена ди Веронаның лирикалық туындылары үшін автономды ұйым), содан кейін 1996 және 1998 жылдардағы заңнамадан кейін Ente Lirico Arena di Verona жеке қорға, қазіргі Arena di Verona Foundation болып өзгертілді. Опералық қойылымдар ежелгі римдік амфитеатр - Арена ди Веронада өткізіледі, онда 30 000 көрермен отыратын. Әдетте, қойылымдар кешкісін басталады, ал сахнаның тас орындықтарында отырған көрермендер кішкентай шамдарды ("моколето") алып келеді, олар қараңғы түскен кезде жанады және қойылымдар басталады.

Алғашқы опералық қойылымдар

Алғашқы опералар 1913 жылы Джузеппе Вердидің туғанына жүз жыл толуына орай қойылды және тенор Джованни Зенателло мен театр импресариосы Оттоне Ровато шығарды. Әлемдегі ең үлкен ашық аспан асты лирикалық театрында "Аида" қойылымын қою ұзақ дәстүрге айналды. Келесі жылы Зенателло және басқалар оралды, ал 1936 жылға дейінгі жылдары түрлі ұйымдар презентацияларды өздеріне алды. Бұлардың ішінде 1919 жылдан 1920 жылға дейін Лирика Италика Арс, 1921 жылдан 1922 жылға дейін Миланның Casa Musicale Sonzogno және 1923 жылдан 1926 жылға дейін импресарио Джино Бертоласо болды, ал 1934 жылы жазғы фестивальді басқа ұйым - Ente Comunale degli Spettacoli (қалалық орындаушылар қауымдастығы) өз қолына алды. Ақыры, 1936 жылы тұрақты ұйым құрылды.

Көркем шығармашылық жетістіктері

Көптеген әншілер Веронада өнер көрсетіп, өздерінің есімдерін және мансабын жасады. 1929 жылы Бениамино Джигли Флотовтың Мартасында өзінің бейнебаянымен көрермендерді қуантты. 1947 және 1954 жылдар аралығында Мария Каллас Пончиеллидің "Ла Джоконда" пьесасында сенсация туғызғаннан кейін тұрақты болды. Әншілерден басқа, режиссерлер мен дизайнерлер, 1953 жылы үнсіз кино режиссері Георг Вильгельм Пабсттың "Аида" үшін жасаған су бассейні сияқты өндіріске ерекше элементтер қосты. Оның мақсаты - Мысырдың кішкентай қайықтары жүзіп бара алатын Нилдің бейнесін жасау еді, ал бұл идеяны Пьер Луиджи Пиззи 1999 жылы Аидада қайтадан қабылдады. Сондай-ақ, Пабст көптеген жануарларды сахнаға енгізген, соның ішінде пилдер, жылқылар мен дромарийлер, және бұл көрініс түрі Веронадағы көптеген опералық қойылымдардың көрнекті бөлігіне айналды. Аренада би және классикалық концерттер де өткізілді. Әлемнің түкпір-түкпірінен келген классикалық балет пен дәстүрлі билер көрсетілді. 1976 жылы Морис Бежарт Брюсселдегі Ла Монеден XX ғасырдың балеті мен Бетховеннің Тоғызыншы симфониясының хореографиясын әкелді. Бұл премьера жаңбырмен тоқтатылды, бірақ орындау музыканың кассеталық таспасына және оркестрсіз жалғасты.

Қара бет қолдану

2022 жылдың шілдесінде Арена ди Веронада "Аида" қойылымының жарнамалық фотосуреттері жарық көргеннен кейін сопрано Анна Нетребко мен опера компаниясы екеуі де қара бет қолдану үшін қатты сынға ұшырады; операның титуллы кейіпкері эфиопиялық ханшайым. Фестиваль сынға жауап ретінде тарихи прецедентті келтіріп, қара бет қолданудан аулақ болу үшін қойылымды "өзгерту өте қиын" деп мәлімдеді. Айта кетерлігі, бұл кезең 2002 жылдан басталған. Кейін сопрано Angel Blue компанияның практиканы жалғастыруға деген ықыласына сүйеніп, Arena di Verona-дағы алдағы концерттерінен бас тартты. Instagram-дағы жазбасында ол былай деп жазды: "Көркем немесе басқа жағдайларда қара бет қолдану - бұл заманауи қоғамда орын жоқ архаикалық театр дәстүрлеріне негізделген өте қате практика. Ол қорлау, қорлау және нәсілшілдікке жатпайды". Операда қара жүзді қолдануға қарсы ашық сөйлеген басқа да елеулі әншілер - бұл спектакльді тікелей келтірген меццо-сопрано Джейми Бартон және әдетте басқа ұлт ретінде көрінеді деп ойлап тапқан ақ әншілерді бейнелейтін операларды орындаудан бас тартуды ұсынған Стефани Блайт. Нигериялық америкалық баритон Бабатунде Акинбобой TikTok және Instagram-да жариялаған, ол Netrebko-ның қара бет қолдануын айыптап, опера компаниясының қара бет әлі де қажетті тәжірибе деп мәлімдегенін таластырды.

Филармония театры

1976 жылдан бастап ұйым өзінің көркемдік қызметін екінші дүниежүзілік соғыста қираған қайта салынған Филармония театрында бір жылдың қазан айынан келесі жылдың мамырына дейін кеңейтті. Бұл жаңа қосымша арқылы ұйым әртістердің (оркестр, хор және балет корпусы) және техниканың тұрақты жинағын жинауға мүмкіндік алды.