Кіріспе
Фой Эско (Foy E., Jr.) Уоллес (30 қыркүйек 1896 18 желтоқсан 1979) - ХХ ғасырдың басында және ортасында Мәсіхтің американдық шіркеулерінің ықпалды тұлғасы. Уоллес өзінің жазбалары мен баяндамалары арқылы осы дербес шіркеулер тобының арасында айтарлықтай көп ізбасар жинады. Оның логиканы шебер қолдануы, харизмасымен бірігіп, оны Мәсіх шіркеуіндегі кем дегенде үш үлкен даудың басына шығарды.
Ерте өмір
Фой Э. Уоллес кіші 1896 жылы 30 қыркүйекте Техас штатының Монтегью округіне қарасты Бельчервиллдің оңтүстігіндегі фермада дүниеге келген. Оның әкесі, Фой Эдвин (Фой Э., Аға) Уоллес (18711949), Техастағы Мәсіх шіркеулерінің көрнекті уағыздаушысы болды. Ол Мәсіхтің шәкірттерімен христиан ғибадатханалары мен миссионерлік қоғамдардағы механикалық аспаптық музыка туралы пікірталастың алдыңғы сапында болды. Чарльз Реди Никол (1876-1961) және Робертсон Лафайетт Уайтсайд (1869-1951) Уоллес ойлауына үлкен ықпал етті, оның ағасы Клед Юджин Уоллес (1892-1962). 1909 жылы әкесі шомылдыру рәсімінен өтіп, 1912 жылы Стивенвилл қаласында (Техас штаты) алғашқы уағыздауын айтқан. Алғашқы тағайындалулары көбінесе оның атымен байланысты болғанмен, ол аз уақыт ішінде уағыздаудағы керемет ретінде өзін танытты. Уоллес ерте жасқа жеткенге дейін "Преподатель" деген лақап атпен танылды. Уоллес жергілікті қызметшілер ретінде өте сирек уағыздады. Ол Техас қалаларының (Лотт, Темпл, Вернон, Вичита Фоллс және Форт-Уорт) бірқатарында тұрғанда, бұл қалалар оған әдетте "жиын-кезектер" (әдетте Мәсіхтің шіркеулерінен тыс "қайта жанданулар" деп аталады) үшін негіз болды. Уоллес жергілікті уағыздаушы ретінде маңызды еңбектерінің бірі 1928 жылдан 1930 жылдың ортасына дейін Лос-Анджелестегі (Калифорния) Мәсіхтің Орталық шіркеуімен болды. 1930 жылдың ортасында Уоллес Лос-Анджелестен (Калифорния) Теннеси штатының Нэшвилл қаласына Леон Б. МакКвиддимен "Евангелиелік адвокаттың" редакторы болып қызмет етуге шақырылды. Уоллес бұл рөлде 1934 жылға дейін, Ұлы депрессияның ауыр қаржылық қиындықтары мен отбасылық медициналық проблемалар сериясымен бірге Уоллестің қаржы жағынан қалпына келтіру үшін "Евангелиелік адвокаттың" редакторынан кетуіне әкелді. Алайда 1934 жылдың соңында Уоллес өзінің қарызын растаған кезде банкроттық жариялады. 1937 жылы Уоллес Нэшвиллге оралды және ұзақ уақыттан бері отбасылық досы Джон У. Акиннің (18731960) көмегімен барлық қарыздарды өтеді.
Мыңжылдықтың алдындағы идея
1909 жылы 11 ақпанда Роберт Болл (18751956) Gospel Advocate басылымының бірінші бетіне редактор болды. Бірнеше жыл бойы оқырмандарымен кеңінен танысқаннан кейін, оның мыңжылдыққа дейінгі көзқарастары оның беттерінде айтылды, бұл Адвокаттың басқаруының көпшілігін, соның ішінде Дж. Едәуір ығысудан кейін Болл жұмыстан босатылды, қайтадан жұмысқа қабылданды және 1915 жылы қайтадан жұмыстан босатылды. 1916 жылы Болл бұрын Нью-Орлеандағы Стэнфорд Чемберс (18761969) редакциялаған The Word and Work газетінің редакторы болды. Word and Work газетінің негізін 1908 жылы premillennialist доктор Дэвид Липскомб Уотсон құрды. Әсіресе 1913 жылдан кейін Чемберстің меншігінде Word and Work нақты мыңжылдыққа дейінгі көзқарасты қабылдады. Болл бұл журналды Луисвиллге (Кентукки штаты) көшірді, онда ол Мәсіхтің шіркеулерінде мыңжылдыққа дейінгі идеологияны насихаттауды жалғастырды. Боллдың мыңжылдық алдындағы идеяны насихаттауы 1915 жылдан бастап 1920-шы жылдарға дейін дау-дамайларға әкеліп соқты, 1927 жылы Х. Лео Больспен жазбаша пікірталас болды. Бұл пікірталас тату аяқталды, бірақ 1932 жылы Уоллес басқарған Адвокат мыңжылдықтан бұрын пікір таласуға қатысты сын мақалалар сериясымен көзін бұрды. Уоллес өзі 1933 жылы Кентукки штатының Винчестер қаласында және Теннесси штатының Чаттануга қаласында Чарльз Маккендри Нилмен (18781956) мыңжылдық алдындағы идеяға қатысты екі танымал пікірталас өткізді. Бұл пікірталастар Уоллесті шіркеудегі premillennialists қарсыластарының көшбасшысы ретінде бекітті. 1934 жылдың қарашасында Уоллес Техас баптист фундаменталисі Дж. Фрэнк Норриспен Форт-Уорт қаласында мыңжылдық туралы да осындай даулы пікірталасқа қатысты. Үш кешке созылған дау-дамайдан кейін екі жақ та жеңіске жеттік деп мәлімдеді. Мәсіхтің шіркеулері үшін бұл пікірталастар, әсіресе, Даллас аймағындағы екі Мәсіх шіркеуінің дін қызметкерлері Фрэнк М. Муллинс пен Джесси Вуд Норристі қолдап, микрофонға шыққанда, Норрис көтермелеген даму болды. Уолтер Эстал Брайтвелл (18931957), Уоллестің жақтасы, айтыс туралы былай деп жазды: Соғыстың соңында Франциядан оралған кейбір жігіттердің сөздері бойынша, мен айтыс үшін және оған қатысу мәртебесі үшін миллион доллар алмаймын, бірақ оған ұқсас тағы бір теңгеге де ақша бермеймін. 1935 жылдың қазан айында Уоллес Gospel Guardian журналын негізінен мыңжылдыққа дейінгі көзқарастарға қарсы күресу үшін ай сайын шығаратын журнал ретінде құрды. "Евангелиелік күзетші" 1936 жылы маусымда тоқтап, "Ферм" қорымен бірікті. 1937 жылы Уоллес "Фирм" қорының бірінші бетіне жазды. 1938 жылы Уоллес "Библия байрағын" құрды, ол бастапқыда мыңжылдықтан бұрын ілімнің жеңілісіне арналды. 1940-жылдардың басында Мәсіх шіркеулерімен байланысты әрбір маңызды газет пен колледж мыңжылдық емес ұстанымды қабылдады, көбінесе Уоллес сияқты, мыңжылдық немесе мыңжылдық емес терминдерді ешқашан қолданбады. 1949 жылы Уоллес "Библиялық байрақты" жариялауды тоқтатқан кезде, бұл науқан соншалықты тиімді болды, жүзден аз қауым мыңжылдыққа дейінгі көзқарасты ұстанып, жалпы алғанда, негізгі бағыттан оқшауланған, олар ондаған жылдар бойы сақталған. Алайда Уоллестің мыңжылдықтың алдындағы идеяға қарсы шығуы кейбір билік басындағылардың ашуын туғызды. Хардинг колледжінің президенті Джон Нельсон Армстронг (1870-1944 жж.) 1934 жылы премиллениализмді айыптаудан бас тартты; 1935 жылы бұл ілімді ішінара қабылдамау оның сыншыларын, олардың ішінде Уоллес бастысын үндетпеді. Екі лагерь арасындағы сөз соғысы болды, Уоллес пен Эрнест Розенталь Харпер (1897-1986) Хардингті мыңжылдыққа дейінгі және мыңжылдыққа дейінгі симпатиялықтарды баспана беруде айыптап, Армстронг өз кезегінде Харперді нацистермен, Уоллесті папамен салыстырды.
in the words of some of the boys who returned from France after the late war, I would not take a million dollars for the debate and the privilege of attending it, but I would not give a dime for another one just like it. In October 1935 Wallace founded the Gospel Guardian as a monthly magazine primarily to combat the views of the premillennialists. The Gospel Guardian ended in June 1936 and merged with the Firm Foundation. In 1937 Wallace was the front page writer for the Firm Foundation. In 1938 Wallace founded the Bible Banner, initially also dedicated to the defeat of premillennial doctrine. By the early 1940s, every significant paper and college associated with churches of Christ took the amillennial position, often, like Wallace, never using the terms amillennial or amillennialism. By 1949, when Wallace ceased publishing the Bible Banner, this campaign had been so effective that fewer than a hundred congregations adhered to the premillennial view, and those generally isolated from the mainline, as they have remained for decades. Nonetheless, Wallace's opposition to premillennialism caused anger in some of these power bases. Harding College president John Nelson Armstrong (1870–1944) had refused to condemn premillennialism in 1934; a partial rejection of the doctrine in 1935 did little to silence his critics, Wallace chief among them. A war of words between the two camps ensued, with Wallace and Earnest Rosenthal Harper (1897–1986) accusing Harding of sheltering premillennialists and premillennial sympathizers; Armstrong, for his part, compared Harper to the Nazis and Wallace to a pope.
Бейбітшілік
Америка Екінші дүниежүзілік соғысқа кірген кезде, Мәсіхтің шіркеулері арасында тағы бір дау пайда болды. Христиандық пацифизм бұл органда, әсіресе Нэшвиллдің айналасында және Дэвид Липскомб, Джеймс А. Хардинг және олардың шәкірттерінің Киелі кітап мектептеріне қатысқандардың арасында, азшылықтың маңызды позициясы ретінде ұзақ уақыт болды. Алайда, әрбір ірі қарулы қақтығыста Мәсіхтің шіркеуінің мүшелерінің басым көпшілігі сарбаз ретінде қатысқан. Мәсіх шіркеуіндегі ірі басшылар, соның ішінде солтүстіктегі Дэниел Сомер және оңтүстіктегі Г.Х.П. Шоуолтер пацифизмге қарсы болды. Екінші дүниежүзілік соғыста пацифизм азайып барады, себебі соғыстың тудырған патриотизмнің өсуі, әсіресе АҚШ-тың Перл-Харборға шабуылдан кейін оған кіргенінен кейін. Алайда, Мәсіхтің шіркеулері ішіндегі уағыздаушылардың едәуір саны әлі де пацифист болды. Дэвид Липскомб өзінің азаматтық мемлекетке деген христиандық қатынасы туралы дәлелдерін өзінің "Азаматтық үкімет" кітабында бекітті, ол Липскомбтың Америка Азаматтық соғысы туралы тәжірибесі нәтижесінде пайда болды. Липскомбтың көзқарастары әлі де ықпалды болды, бірақ кейбіреулер оларды өте экстремалды деп санады. Мысалы, Липскомб оқпен бекітілмеген бюллетеньнің ешқандай құндылығы жоқ деп есептеді. Липскомб былай деп жазды: "Басқа қарсы күресуге дауыс беретін адам (және дауыс беретіндердің барлығы осылай істейді) өзі күресуге тиіс, яғни егер ол осы міндетті орындауға заңды түрде жауапты болса. Басқаларға қарсы күресуді талап ететін заңды қолдаған адам моральдық және заңды түрде өзіне қарсы күреседі". Сондықтан Дэвид Липскомб дауыс бермеді. Уоллес, өмірінің алғашқы кезеңінде Липскомбтың кейбір тұстарына жанашырлық танытса да, әкесі соғысқа қатыспайтын көзқараспен қараса да, христианның полиция немесе АҚШ қарулы күштерінде қызмет ету құқығын қолдады. Кейбіреулер оны ар-ұжданнан бас тартқандардың қатал жауы деп қарастырды. Бұл әрекеттің бір бөлігі ретінде Уоллес басқарған "Библиялық байрақ" Уоллес бастаған күш-жігерде Липскомбтың пацифизмге қатысты жазбаларына қарсылық білдірді. Уоллес көзқарасы қайтадан жеңіске жетті, ал Мәсіх шіркеуінің әскери жастағы ер адамдары әскери қызметті қабылдады, соның ішінде көптеген пацифистердің ұлдары да бар; дегенмен, жеңіске жету оған жақсы байланыстағы қарсыластарды әкелді. Олардың арасында ең бастысы "Евангелиелік адвокаттың" соңғы редакторы Б. К. Гудпастур болды, ол "соғыс мәселесі" туралы ашық түрде үнсіз болды, бірақ ар-ождан алдындағы қарсылық лагерьлеріне орналастырылған пацифистік мәсіхшілер үшін ақша жинады.
Расизм
Уоллестің нәсілге қатысты көзқарасы соңғы жылдары көп талқыланды. Уоллес Оңтүстік Америкада туып, сегрегация заң болған уақытта өскен, бірақ бұл Дэвид Липскомбты қоса алғанда, ертеректегі тұлғаларды нәсілшіл идеялармен таза үзіліс жасауға, тіпті оларды құдайды қорлау деп атауға кедергі келтірген жоқ. Дегенмен, Jim Crow Оңтүстік аймағында сегрегацияланған шіркеулер қалыпты жағдай болды. 1941 жылы Уоллес "Библиялық баннерде" "Ақ адамдар үшін негрлер кездесулері" атты мақала жазды, онда Уоллес шіркеу кездесулерінде нәсілдердің араласуына қарсы былай деп дәлелдеді: "Мен негрлер үшін негрлер кездесулеріне өте қатты қарсымын, бірақ мен ақ адамдар үшін негрлер кездесулеріне қарсымын, мен ақ бауырластардың кездесулерді негрлерден алып кетуіне және жалпы алғанда, бұл негрлік кездесулерде әбден тым көп тәжірибеге айналған араласуға қарсымын. Мұндай нәрсе әлемнің көзінде шіркеуді төмендетеді, сонымен қатар, қара нәсілділердің мүдделеріне қарсы келеді. Егерде қандай да бір негр уағыздаушы бұл шындық емес деп айтса, онда бұл оның шындық екеніне дәлел болады, және ол ақ бауырластармен бүлдірілді және ақ аудиторияға уағыз айтуға дайын. Егер ақ нәсілді бір бауырлас менің сөзімді естіп, мені қара нәсілді діндарларға қызғанышпен қарайды деп айыптайтын болса, мен оларға мынаны айтамын: мен тіпті, менен жақсы діндар бар деген қара нәсілді бір бауырластардың жиналысын да өткізгім келмейді! Осылайша, біз осы айтысты басталмай тұрып тоқтата аламыз, кездесуді де". Ол ақ адамның қара адаммен бір бөлмеде тұруын "христиан дінінің өзі мен барлық әдебиетке қайшы" деп түсіндірді. Маршалл Кибл, Мәсіх шіркеулерінің ішіндегі ең танымал африкалық америкалық евангелист, Уоллестің сегрегациялық мақаласына жауап ретінде Киблдің өз жұмысын қорғап, бірақ мақаланы "тәрбиелік және жігерлендіретін" деп атады. Кейінгі жылдары Кибл Уоллеске қолдау мен көмек көрсету үшін хат жазуды жалғастырды.
Институционалдық пікірталас
Екінші дүниежүзілік соғыстан аз уақыт бұрын институционализм мәселесі, яғни шіркеу қазынасынан сыртқы ұйымдарға қолдау көрсету мәселесі талқыланды. Кейбір басшылар (ең бастысы Г. С. Брюер) Киелі кітап колледждерін қаржыландыратын шіркеуді белсенді түрде қолдады. Уоллес сияқты басқалары қарсылық білдіріп, хаттар жазып, сөйлеген. Соғыстан кейін институционалдық шіркеу мүшелері колледждерді шіркеудің қолдауымен байланыстыра бастады, ятимдер үйлері айрықша даулы мысал болып табылады. Эмоционалды элементтің қосылуы 1950-ші жылдары қоршаудың жанында болған көптеген адамдарды институционалдық жағына көндіруде табысты болды. Алайда, бұл да ашуға әкелді; бұрын логикалық сипаттағы пікір таласы есімдерді атауға айналды. Институционалды емес бауырластарды "жетім жек көрушілер" және "Фарисейлер" және сол сияқтылар деп атады; өз кезегінде Уоллес сияқты институционалды еместер риторикалық отты қайтарып берді (ал кейде бастады). 1951 жылы Техас штатының Луфкин қаласында Уоллес ағасы Клед уағыздаған Мәсіх шіркеуі жеке таластардан екіге бөлінді. Содан кейін, пікірталастағы ең поляризациялық тұлға болған Фой Уоллес институционалды емес позиция жағында дау айтуды тоқтатты; шын мәнінде, 1960 жылдардың ортасына қарай ол негізінен институционалдық шіркеулермен байланысты. 1950 жылдардың аяғында Уоллес институционалды емес позиция радикалданған деп мәлімдеді (бірақ ол келіспегендер арасында позицияда айтарлықтай өзгерістер болған жоқ). Уоллес мұндай пікірталастар "жағымсыз көрініс" болды деп мәлімдеді.
Жеке өмір
Уоллес 1914 жылы 29 қарашада Вирги Брайтвеллге үйленді. Уолтер Е. Брайтвелл, Вирджидің туысы, шаһид ретінде қызмет етті, ал Уоллес ағасы Клед Э. Уоллес үйлену рәсімін өткізді. Уоллес отбасында бес бала болды. 1952 жылы Уоллес Кушингте (Оклахома штаты) евангелистік кездесуде уағыздап жүргенде, әйелі қатты инсульт алды. Ол оның қасында болу үшін өздерінің келісімдерін бұзды және оны бұрынғы денсаулығына мүмкіндігінше қайтару үшін бір жылдан астам уақыт алды. Отбасы досы Рой Хирн (1911-2000) әйеліне "баладай" қамқорлық жасағанын айтты.
Кейінгі жылдар
Уоллес соңғы жылдары кездесулер өткізіп, барлық кітаптарын жазды немесе қайта жазды және кейде діни баспасөзге жазды. Өмірінің соңғы жиырма жылында Уоллес Аян кітабына түсініктеме, азаматтық үкімет туралы екі кітап, Киелі кітаптың жаңа нұсқалары туралы, институционалдық емес қозғалыс және модернизм туралы жазды. 1975 жылы ұлы Уильяммен татуласу арқылы оның ұлы Уильяммен аралары бұзылады. 1966 жылы Уоллес Firm Foundation басылымында бірнеше мақалалар жазып, Киелі Рухтың не істейтіні Құдайдың Сөзіне байланысты деп дәлелдеді. Уоллес Елшілердің істері 2:38 - дегі "Киелі Рухтың сыйы" деген сөздерді иелік еткен жағдайда деп қарастырды. Сонымен, "Киелі Рухтың сыйы" Киелі Рухтың жеке адамда болуын емес, Киелі Рухтың сыйы деп сенді, ол "Киелі Рухтың яһудилер мен басқа ұлттарға берген баталары" болды. Уоллес Киелі Рухтың мәсіхшіде жеке тұрмайды, бірақ әр мәсіхшіде мол тұруы керек Құдайдың сөзі арқылы өкілдік етеді деп сенді. Уоллес Киелі Рухтың жеке тұлға ретінде өмір сүргеніне қарсы болды. Уоллестің Киелі Рух туралы еңбегі 1967 жылы 120 бетті кітапша ретінде "Киелі Рухтың миссиясы мен құралы" деген атпен жарық көрді. 1970 жылдары ол Киелі кітаптың қазіргі ағылшын тіліндегі аудармаларына қарсы 850 бетті кітап шығарды. Уоллес бұл еңбегін New International Version (NIV) басылымға шыққанға дейін жазған, бірақ NIV-ге қарсылық білдіргенге дейін оның сиясы құрғаған жоқ. Уолес гемофилияға ұқсас қан ауруына шалдықты, сондықтан жиі қан құюды қажет етті; осы қан құюдан ол гепатитке шалдықты. Оның жағдайына байланысты оны Техас штатының Херефорд қаласына, ұлы Уилсонның қасына көшірді. Ол уағыздауды біраз уақыт жалғастырды, бірақ екі апта ауруханада жатқан соң, инсульт алып, 1979 жылдың 18 желтоқсанында қайтыс болды.
Фой Э. Уоллес кішісінің кітаптары
1. Жасырын Нил Уоллес мыңжылдық билік туралы талқылау. Бұл кітапта 1933 жылы Уинчестерде (Кентукки штаты) және Чаттанугада (Теннеси штаты) өткен мыңжылдық теориялар туралы талқылау жазылған. КӨЗГЕ АЛУ: "Киелі кітапта Мәсіхтің қайта оралуынан кейін, яғни соңғы қайта тірілу мен сот алдында Мәсіх жер бетінде мың жыл билік ететін кезең болатыны анық айтылған". Чарльз М. Нилдің жауабы оң, Фой Э. Уоллес, кіші, жауабы теріс Бұл кітап 350 беттен тұрады және оны алғаш рет 1933 жылы Gospel Advocate Company баспасынан шығарды. Алдыңғы бетіндегі фотосуреттер Фой Е. Уоллес, Дж. және Чарльз М. Нил. Содан бері тағы екі басылым көп рет басылып шықты. Үшінші басылым "Көбеюші басылым" деп аталады және "Болл қозғалысының басталуы, барысы және сипаты" атты қосымшаны қамтиды. Үшінші басылым 1976 жылы басылып шыққан және 411 беттен тұрады. 2. Қауіпсіздік. "Құдайға ғибадат етуде аспаптармен ойналатын музыка: Евангелист Фой Уоллес кішісінің уағызы". Фой Э. Уоллес, Jr. 1933 жылы 10 қыркүйекте университетте және Уичитодағы (Канзас штаты) Уолнут-стрит шіркеуінде өткен евангелистік кездесуде айтқан уағызы. Кристал Норфлит мырза уағызды қысқаша жазып алды. Бұл кітапшаның 20 беті бар. 1933 жылы Уичитодағы Zona Printing Company баспасында Г. К. Уоллес баспаға шығарған. Бұл уағыз "The Certified Gospel" кітабының екінші басылымында және "The Gospel for Today" кітабында да кездеседі. Бұл трактат бірнеше рет басылып шықты. 3. Өмірлік. Базиль С. Доран мен Фой Э. Уоллес кіші жинақтаған "Газель әнінде" (The Gospel In Song) Уоллестің шатырында және ашық ауада уағыз айту кездесулерінде қолдануға дайындалған. Бұл кітапта 135 нөмірлі әндер мен Ф. Л. Айландтың "Ақпандай соққан егін" деген әндері бар. Кітапта Базиль С. Доран мен Фой Э. Уоллес, кішілердің суреттері де бар. 1934 жылы "Евангелие адвокаты" компаниясы шығарған. 4. Ауыртпалық "The Certified Gospel" (Сертификатталған Ізгі хабар) бірінші басылымы 1937 ж. Бұл 1937 жылы Техас штатындағы Порт-Артур қаласында айтылған уағыздар кітабы. Уағыздар: Куәлік етілген Евангелие, Киелі кітапты кім жазды?, Мәсіх пен шіркеу, шіркеу қалай және қашан басталды, соңғы ерік және өсиет, Мәсіхті уағыздау дегеніміз не, Ескі Келісімдегі Евангелие мысалы, Иеміздің күні, ежелгі тәртіпті қалпына келтіру, Неліктен Петірді шақыру керек?, Құтқарылу үшін не істеу керек, Құдайдың өкінішке шақыруы және жетінші күнгі адвентизмнің шығу тегі мен ілімдері. Бұл кітап 110 бетті құрайтын және 1937 жылы Техастың Порт-Артур қаласында О.С. Ламберт және оның ұлы баспасында басылған. Кітаптың бетінде Фой Э. Уоллес, О. К. Ламберт пен Альфред Басстың суреттері. Кітап қатты және жұмсақ мұқабалы болып шығарылды. 5. Қалай? "Черкви мен фракциясы" 1938 жылы. Оклахома штатының МакАлестер қаласында орын алған жергілікті проблемалардың қысқаша сипаттамасы. Бұл кітапшаны Б. М. Стротер басып шығарды және онда К. Р. Николдың материалдары мен Фой Э. Уоллес кішісінің "Заң мен тәртіп шіркеуде көпшіліктің билігіне қарсы" деген мақаласы бар. Алғашқы басылымның он екі мың данасы басылды. Бұл кітапшаның алғашқы басылымында 32 беттер және К. Р. Никол мен Фой Э. Уоллес, Jr. фотосуреттері бар. Кейінірек Roy E. Cogdill Publishing Company баспасында 31 беттен тұратын және ешқандай фотосуреттерсіз екінші басылым басылды (1946 жылы). 6. Қалай? "Құдайдың пайғамбарлық сөзі" (англ.) 1946 жыл, бірінші басылым. Бұл кітапта Уоллес 1945 жылдың 21-28 қаңтарында Хьюстонның Музыкалық залында айтқан уағыздар бар. Кітаптардың тараулары: Қатесіз кітап, Бір рет берілген сенім, Құдайдың пайғамбарлық сөзі, Исраилдің үміті, Шіркеу дәуірі, Дәуіттің тағы, Мәсіхтің екінші келуі? Ол жақын ма?, Мәсіхтің екінші келуі? Ол мыңжылдыққа дейінгі ме?, Жетінші күн адвентизмі? Оның шығу тегі мен қателері, мыңжылдыққа дейінгі салдары, англоизраелдік және басқа да пайғамбарлық дәлелдеу мәтіндеріне жазбалар. Бұл кітап 389 беттен тұрады және оны Рой Э. Когдилл баспасынан шығарды. Кітапта Фой Э. Уоллес, Дж, Остин Тейлор мен Рой Э. Когдиллдің суреттері бар. 7. Ауысым. The Certified Gospel, екінші басылым, қайта қаралған және кеңейтілген 1948. Бірінші басылымда жарияланған уағыздарға қоса, осы басылымға келесілер қосылды: Сенім және шомылдыру рәсімінен өту, Өкініш пен шомылдыру рәсімінен өту, Шомылдыру рәсімінен өту Елшілердің іс-әрекеттерінде, Шомылдыру рәсімінен өту Елшілердің хаттарында, Құдайдың тәубеге келу туралы заңы, Сынған цистерналар, Сектантшылықтың күнәсі, Құтқарылу үшін шіркеу не істеу керек, Музыкалық сұрақ Про және Кон және Болл қозғалысы. Бұл басылым 257 бетті қамтиды және оны Рой Е. Когдилл баспаға шығарды. 8а. Сенімнің қорғаны, Бі�...
16. The Mission and Medium of The Holy Spirit, First Edition – 1967. 120 pages, paper back. Second printing by Richard Black, Publisher. Chapters include: The Current Crusade, The Spirit and the Word, The Gift of the Holy Spirit, The Special Gifts of the Holy Spirit, An Exposition of the Holy Spirit Passages, The Baptism of the Holy Spirit and The Sin Against the Holy Spirit. 17. A Review of the New Versions, First Edition, 1973. Chapter One: The Battle of the Book; Chapter Two: One Bible—Verbal Inspiration; Chapter Three: The Virgin Birth of Jesus Christ; Chapter Four: The Substance of the Everlasting Gospel—The Deity of Jesus Christ; Chapter Five: The Sign and the Virgin; Chapter Six: The Only Begotten Son; Chapter Seven: The Theology of the New Translators; Chapter Eight: The Revised Standard Version; Chapter Nine: The New English Bible; Chapter Ten: Today's English Version, Alias Good News for Modern Man; Chapter Eleven: The Babel of Modern Versions; and Chapter Twelve: Which Version—The Verdict of the Scholars. The Second Printing also contains an Addenda entitled, "The Battle of the Versions." This Addenda includes material from R. C. Foster and John W. Burgon. The Third Printing contains all of the material in the previous printings plus a Supplement: An Evaluation of the New International Version. 768 pages with a photograph of Foy E. Wallace, Jr.
18. An Evaluation of the New International Version, First Edition 1976. 116 pages, paperback book. 19. The Present Truth, First Edition – 1977. This book reprints many of the articles written by Foy E. Wallace, Jr., over the years. The book also contains an Appendix which is a photographic reproduction of the January, 1936 special edition of the Gospel Guardian detailing the history of the premillennial movement. This book contains 1,068 pages. Foy E. Wallace, Jr., Publications: Fort Worth, Texas. Noble Patterson Publisher Distributor. This book contains photographs of Mrs. Foy E. Wallace, Jr., Wallace's children and their spouses, the Wallaces on their golden wedding anniversary and on their wedding day. Additionally, the book contains photos of Cled E. Wallace, Foy E. Wallace, Jr., at age 81 and Wallace's Gospel Advocate staff. This book has had only one edition of 1,000 copies. 20. The Instrumental Music Question, First Edition – 1980. This book contains material from the pens of M. C. Kurfees, Adam Clarke, Don H. Morris, Moses E. Lard, John L. Girardeau and Foy E. Wallace, Jr.
21. The Revised Standard Version, 1981. This is a printing of one chapter from Wallace's book A Review of the New Versions. Paperback, 170 pages. 22. The One Book Analyzed and Outlined, First Edition – 1987. This is a book of Wallace's sermon outlines which was published posthumously. DeHoff Publications, Murfreesboro, Tennessee. 528 pages. 22. Commentary on Romans, Galatians and Ephesians, First Edition – 1991. Published posthumously by Foy E. Wallace, Jr., Publications, Conroe, Texas. 254 pages. Other Foy E. Wallace, Jr., Materials
1. "Remember the Words of Christ," a complete sermon by Foy E. Wallace, Jr. Long Playing Record produced by Noble Patterson. Recorded by Century Custom Recording circa 1968. 2. "Keynotes of Scripture," a sermon by Foy E. Wallace, Jr. Stereo 8 Track tape recording. (1980). 3. "The Prince of Preachers," four sermons ("Keynotes of Scripture", "Remember The Words of Christ", "Kingdom of Heaven", and "Salvation,") by Foy E. Wallace, Jr. Cassette tape recordings. Foy E. Wallace, Jr., Publications (Fort Worth, Texas: 1980).