Кіріспе

Үнді суретшісі Б. Прабха (1933-2001) негізінен мақтаға маймен сурет салған өнерлі суретші. Ол әрқайсысында бір-ақ түс басым болатын ойлы ауыл әйелдерінің нәзік, ұзын фигураларымен танымал. Ол қайтыс болған кезде оның шығармалары 50-ден астам көрмеге қойылып, маңызды өнер коллекцияларына, соның ішінде Үндістанның Ұлттық заманауи өнер галереясына, TIFR өнер коллекциясына және Air India өнер коллекциясына жол ашылды. Прабха Үндістанда әйел суретшілер аз болған кезде жұмыс істей бастады. Ол модернист Амрита Шер Гилдің шығармашылығынан терең әсер алды. Шер Гил сияқты Прабханың шығармаларының кейіпкерлері әдетте әйелдер болған. Ауылдық әйелдердің қиын жағдайы оған әсер етті, уақыт өте келе олар оның жұмысының басты тақырыбына айналды. Youngbuzz India басылымына берген сұхбатында ол "Мен әлі бір бақытты әйелді көрмедім" деді. Оның суреттері де пейзаждардан бастап, құрғақшылық, аштық және баспанасыздық сияқты әлеуметтік мәселелерге дейін кең ауқымды тақырыптарды қамтыды.

Ерте өмір және білім

Прабха Агге Үндістанның Махараштра штатындағы Нагпур қаласына жақын Бела деген шағын ауылда өсті. Балалық шағында Прабха музыка мен өнерге қызығушылық танытады. Ағасы бір мезгілде екі мамандыққа ұмтылмауды кеңес бергендіктен, ол мектепті бітіргеннен кейін өнерді таңдады. Оның алғашқы суреткерлерінің бірі - Үндістанның мажарлық суретшісі Амрита Шер Гил. Шер Гил сияқты Прабха да өзінің суреттерін әлемнің түкпір-түкпірінде танымал суретші болуды армандаған. Ол Нагпур өнер мектебінде оқыды, кейін стипендиямен Бомбейге көшіп, Сэр Дж. Өнер мектебі 1954 жылы 55. Осы жерде ол күйеуі, суретші және мүсінші Б. Виталмен танысып, 1956 жылы үйленді. Бадвелгар немесе Б. Прабха осылайша жаңа қолтаңбаға ие болды. Бомбейде суретші жұп отбасылық зергерлік бұйымдарын сатып, өмір сүру үшін күресті, кейде олар достарының көмегіне сүйеніп, өздерінің туындыларын сақтап қалуға мүмкіндік алды.

Мансап

Алғашқы көрмесіне ол әлі де өнер мектебінде оқып жүрген кезде, 3 суретті атақты ядролық ғалым және өнердің қамқоршысы Хоми Бабха Тата институтының көркемөнер жинағына сатып алды. Прабханың ресми стилі Б. Виталмен некелескеннен кейін, ол заманауи абстракциядан көбірек сәндік фигурацияға ауысқаннан кейін дамыды. Суретші жұп алғашқы бірлескен көрмесін 1956 жылы, неке құрған жылы өткізді. Прабханың көркем, ұзын денелі ауыл әйелдерінің бейнелері олардың өмірін, еңбегін және қазіргі кездегі қуаңшылық, аштық пен баспанасыздықтың шынайы қауіпін көрсетеді. Әйелдер аяусыз қысымға ұшыраған заманда өнер көрсеткен Прабха өзінің суретшілік позициясын және дауысын осыған қатысты пікір білдіру үшін пайдаланғаны маңызды. Қазіргі кезде оның шығармалары ауыл әйелдерінің кейіпкерлерін қарапайым құжаттаған сияқты көрінсе, бірнеше он жыл бұрын бұл шығармалар бүлікшіл және осы әйелдердің рухы мен жағдайы туралы саналы пікірлер болды.

Air India өнер коллекциясы

1956 жылы Air India компаниясы өзінің алғашқы алты суретті Б. Прабхадан 87.50 рупияға сатып алды. Прабха Air India компаниясының сурет бөліміне кіріп, оның суреттерін сатып алуды сұрады. Билік өкілдері келісіп, жаңа өнер коллекциясы пайда болды. "Махараджаның коллекциясы" деп аталатын бұл коллекция келесі алты онжылдықта 4000-ға дейін өсіп, Үндістанның ең маңызды өнер коллекцияларының біріне айналды. "Прабха" ұшағынан басталған бұл коллекция бүкіл әлемдегі әуе компаниясының бронь кеңселері мен кеңістіктерінде өткен және қазіргі заманның бір бөлігін көрсетуді мақсат етті. Air India компаниясы оған Бангкоктағы бронь кеңсесінің күту бөлмесіне қабырғаға сурет салуды тапсырды.

Citi India корпоративтік коллекциясы

Прабханың кем дегенде төрт туындысы Citi India корпоративтік коллекциясының құрамына кіреді.

Көрмелер

Осы жылдар ішінде Прабха Үндістан мен шетелде 50-ден астам көрме өткізді. Ол 1959 және 1961 жылдары Делидегі Кумар галереясында екі жеке көрме өткізді. 1993 жылы Мумбаиде өткен "Шраджанджали" атты жеке көрмесі марқұм күйеуі Б. Виталға арналды. Прабханың жұмыстары 1996 жылы Мумбаидегі Джехангир өнер галереясында өткен "Қазіргі Үндістан суретшілері" атты топтық көрмеге де қатысты. 1958 жылы Бомбей мемлекеттік көрмесінің қатысушысы болды. Прабханың өліміне байланысты оның жұмыстары Нью-Йорктегі Айкон галереясында "Қысқы заманауилар" және 2008 жылы Мумбайдағы галереядан тыс "Пот-Пурри" сияқты көрмелерге енгізілді.