Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ситтихенбах аббатшылығы (Kloster Sittichenbach), кейде Сихем аббатшылығы деп те аталады, ол Ситтихенбахтағы цистерциан монастыры, қазір Германияның Саксония Анхальт аймағындағы Мансфельд Судхарц ауданындағы Айслебенге жақын Остерхаузеннің бөлігі.
Sittichenbach Abbey (Kloster Sittichenbach), sometimes also known as Sichem Abbey, is a Cistercian monastery in Sittichenbach, now part of Osterhausen near Eisleben in the Mansfeld Südharz district, Saxony Anhalt, Germany.
Бірінші негіз
Аббатхана 1141 жылы Есико II Борнштедт, бірінші абат Волкуиннің қол астында, Валкенрид аббатханасының қызы ретінде құрылған. Жаңа қор тез арада кең көлемде жер алып, онда шаруашылықтар құрды. 1180 жылы Ситтихенбахтан келген монахтар Бранденбургтің маркграфы Отто I-нің өтінішімен Лехнин абатшылығын құрды. Кейінгі уақытта Лейзнигке жақын Бух абатшылығы (1192) және Эрцгебергедегі Грунхайн абатшылығы (1235) құрылды. 1208 жылы Халберштадт епископы Конрад Ситтихенбахта қайтты. 1346 жылы монастырь Халберштадт епискобы Людвиг фон Мейсен мен Мансфельд графының арасындағы қақтығыстан қатты зардап шекті. Абат пен монахтар тұтқынға алынып, қатты азап шекті, кейбіреулері өліп қалды. Осы оқиғадан кейін Мансфельд графты қауымнан шығарып салды. 1540 жылы реформация барысында аббатхана таратылды. Ол бастапқыда Мансфельд графтарының иелігінде болды және олар оны 1612 жылы Саксонияның электоры Иоанн Георгий I-ге тапсырды. Осы уақыттан бастап аббатхананың үй-жайлары жергілікті мемлекеттік мақсаттар үшін пайдаланылды. Ситтихенбах аймағы 1656 жылы Саксония Вейсенфельсіне, ал 1686 жылдан 1745 жылға дейін Саксония Кверфурт княздігіне өтті, содан кейін ол Саксония Корольдігіне кірді. Ол 1815 жылы жаңа Пруссия мемлекетіне қосылды.
The abbey was founded as a daughter house of Walkenried Abbey in 1141 by Esiko II of Bornstedt, under the first abbot Volkuin. The new foundation rapidly acquired extensive lands on which to establish farms. In 1180 monks from Sittichenbach, at the request of margrave Otto I of Brandenburg, established Lehnin Abbey. Later foundations were Buch Abbey near Leisnig (1192) and Grünhain Abbey in the Erzgebirge (1235). In 1208, Bishop Conrad of Halberstadt retired to Sittichenbach. In 1346 the abbey suffered greatly from a feud between Ludwig von Meißen, Bishop of Halberstadt, and the Count of Mansfeld. The abbot and monks were taken hostage and treated so harshly that several of them died. The Count of Mansfeld was excommunicated as a result of this incident. In 1540 in the course of the Reformation the abbey was dissolved. It was at first in the possession of the Counts of Mansfeld and transferred by them in 1612 to John George I, Elector of Saxony. From this time onwards the abbey premises were used for local government purposes. Amt Sittichenbach passed in 1656 to Saxe Weissenfels and from 1686 to 1745 to the Principality of Saxe Querfurt, after which it was included in the Electorate or Kingdom of Saxony. It was incorporated into the new Prussian state in 1815.
Екінші негіз
1990 жылы Германия қайта біріккеннен кейін жерлер мен қалған ғимараттар 500 жылдай уақыттан кейін цистерциандықтарға қайтарылды. Олар көп жөндеу жұмыстарын жүргізді, соның ішінде күнделікті дұғаға арналған шіркеудің өте шығармашылық қайта құрылысы. Басқа ғимараттар қосылып, қалпына келтірілді, сондықтан бұл жер қонақ үй мен демалыс орнына айналды. Ашық алаңға айналған бұл алаңға сарайлар, ғибадат орындары, ғибадатханалар мен лабиринттер кіреді. Басты аббатхана ғимараттарының бірнеше қалдықтары әлі де бар: олардың арасында аббаттар часовнясы, балық тоған және көгершін үйі бар.
After the reunification of Germany in 1990, the lands and remaining buildings were returned after nearly 500 years to the Cistercian order. They have done much restoration, including a very creative re building of the chapel which is used for daily prayer. Other buildings have been added and restored so that the site has become a hotel and retreat centre. An open field has been developed into a beautiful area for meditative walks which includes gardens, worship spaces, shrines and a labyrinth. There are a few remains of the original abbey buildings still to be seen: among them are the abbots' chapel, the fishpond and the dovecote.