Кіріспе

Француз композиторы және пианині (1804-1875) Луиза Фарренк (; 31 мамыр 1804 15 қыркүйек 1875) - француз композиторы, виртуоз пианині және Романтизм кезеңінің мұғалімі. Оның шығармаларына үш симфония, бірнеше хорлық шығармалар, көптеген камералық шығармалар және фортепиано музыкасының көптеген түрлері кіреді.

Өмір және мансап

Парижде Жанна Луиза Дюмонт болып туған, ол сәтті мүсінші Жак Эдме Дюмонттың қызы және сонымен қатар мүсінші Огюст Дюмонттың әпкесі болды. Ол музыкант Муцио Клементидің бұрынғы оқушысы Сесиль Сориямен жас кезінде фортепиано оқуын бастады. Оның кәсіби пианист болу мүмкіндігі бар екендігі белгілі болған кезде, оған Игнац Мошелес және Иоганн Непомук Хуммель сияқты шеберлер сабақ берді. Ол композитор ретінде көрсеткен талантын ескере отырып, оның ата-анасы 1819 жылы он бес жасында Париж консерваториясының композиция мұғалімі Антон Рейхамен композицияны оқытуға рұқсат берді. Алайда, ол жеке сабақтар арқылы оқыған, өйткені сол кезде әйелдерге дәстүрлі композиция сабақтарына түсуге тыйым салынған. 1821 жылы ол өзінен он жас үлкен флейта студенті Аристид Фарренкке үйленді, ол Луизаның отбасы тұрған Сорбоннадағы суретшілер колониясында тұрақты түрде өткізілетін концерттерде өнер көрсетті. Үйленгеннен кейін Фаренк оқуын тоқтатып, күйеуімен бірге бүкіл Францияда концерттер берді. Алайда ол көп ұзамай концерттік өмірден шаршады және оның көмегімен Парижде баспа үйін ашты, ол Éditions Farrenc ретінде 40 жылға жуық уақыт бойы Францияның жетекші музыка баспаларының бірі болды. Парижде Фарренк Рейхамен бірге оқуын жалғастырды, содан кейін ол концерттік мансабын қайта бастады, 1826 жылы қызы Викторинаны туғанда қысқа уақыт үзілді, ол да концерттік пианист болды, бірақ 1859 жылы отыз үш жасында қайтыс болды. 1830 жылдары Фарренк орындаушы ретінде айтарлықтай атақ алды және оның беделі соншалықты болды, 1842 жылы ол Париж консерваториясында фортепиано профессоры лауазымына тағайындалды, ол отыз жыл бойы ұстаған және Еуропадағы ең беделділердің бірі болған. Шын мәнінде, Фарренк - XIX ғасырда Париж консерваториясында жоғары лауазымға ие болған жалғыз әйел. Ол өте жақсы оқытушы болған, оның көптеген оқушылары бірінші орынға ие болып, кәсіби музыкант болған. Осыған қарамастан, Фарренцке он жылға жуық уақыт бойы еркектерге қарағанда аз төленді. Тек өзінің нонетінің триумфты премьерасынан кейін ғана, оған әйгілі скрипкашы Жозеф Иоахим қатысқаннан кейін, ол тең жалақыны талап етіп, алды. Оқытушылық және орындаушылық мансабынан басқа, ол ерте музыка орындау стилі туралы әсерлі кітапты, Le Trésor des pianistes, шығарды және редакциялады. Ол 1861 және 1869 жылдары екі рет Академияның фрефератқа ие болды. Фаренц Парижде қайтыс болды.

Музыка

Алғашында 1820-1830 жылдары ол тек фортепиано үшін шығармалар жазды. Бұл шығармалардың бірнешеуі сыншылардың, соның ішінде Роберт Шуманның жоғары мақтауына ие болды. 1830 жылдары камералық ансамбль мен оркестр үшін үлкен композицияларды жасауға тырысты. 1840 жылдары оның камералық музыкасының көп бөлігі жазылды. Фаренцтің композицияларының басым бөлігі тек фортепианоға арналған болса, оның камералық музыкасы әдетте оның ең жақсы туындысы болып саналады. Өмір бойы камералық музыкаға үлкен қызығушылық танытты. Ол үрмелі және немесе струнды және фортепианоның әр түрлі комбинацияларына арналған шығармалар жазды. Олардың ішінде екі фортепианолық квинтет бар, Опп. 30 және 31; фортепиано мен желдіктер үшін секстет, Оп. 40, кейін фортепианолық квинтет үшін жасалынған; екі фортепианолық трио, Опп. 33 және 34; жел мен сымдарға арналған нонет, Op. 38; кларнет (немесе скрипка), виолончель және фортепиано үшін трио, Оп. 44; флейта (немесе скрипка), виолончель және фортепиано үшін трио, Оп. 45; және бірнеше аспаптық сонаталар (кейде оған жатқызылатын сырғалы квартетті мамандар басқа композитордың жұмысы деп санайды, әлі анықталмаған). Камералық музыка мен соло фортепианоға арналған шығармалардан басқа, ол екі увертюра мен үш симфония жазды. Ол өзінің үшінші симфониясын естіді. 36-сы, 1849 жылы Société des concerts du Conservatoire-де орындалған. Оның шығармашылығында әсемдіктің жетіспеушілігі байқалады, бұл маңызды олқылық, өйткені опера сол кезде Францияның орталық музыкалық түрі болды. Бірнеше дереккөздер оның сол салада да өркениетті болғанын көрсетеді, бірақ әлі де ашылмаған себептермен Théâtre de l'Opéra немесе Théâtre de l'Opéra Comique музыкаға қою үшін либретто беруге үлгермеді.

Құралымдар тізімі

1820-1830 жылдары Фаренк тек фортепиано үшін жазды, 1834 жылдан бастап оркестр үшін де шығармалар жазды. Оның шығармашылығына 49 композиция кіреді.

Оркестрлік шығармалары

Симфония No. 1 - се минор, оп. 32 (1842) No симфониясы. 2 ре мажор, оп. 35 (1845) Симфония No. 3 г минор, Оп. 36 (1847) Э-минордағы увертюра, оп. 23 (1834) Э-дегі увертюра, оп. 24 (1834) "Le premier pas" әнінің үлкен вариациялары, фортепиано мен оркестр үшін, Op. 4 Граф Галленбергтің пікірі бойынша баяндамадағы үлкен вариациялар, фортепиано мен оркестр үшін, оп. 25 - ші

Камералық музыка

"Le premier pas" әнінің "Grand Variations" операсы. 4 Концертте швейцариялық күйдің вариациялары, оп. 20 (пиано және скрипка) Пианолық квинтет No. А-минордағы 1-ші, Оп. 30 (1839), фортепиано, скрипка, виолончель және контрабас) Фортепианолық квинтет No. 2 - E, Op. 31 (1840; фортепиано, скрипка, виола, виолончель және контрабас) Е-де трио, Оп. 33 (184144; фортепиано, скрипка және виолончель) С минордағы скрипка мен фортепиано үшін соната, Оп. 37 (1848) E-дегі Nonet, Op. 38 (1849; струндық квартет пен желдік квинтет) Скрипка мен фортепиано үшін соната А, Оп. 39 (1850) До минордағы секстет, оп. 40 (1852; фортепиано, флейта, гобой, кларнет, фагоно және мүйіз) Э-де трио, Оп. 44 (185456; фортепиано, кларнет және виолончель) Ми минордағы трио, Оп. 45 (185456; фортепиано, флейта және виолончель) Виолончель мен фортепиано үшін соната, В, Оп. 46 (1857)