Артур Браун: «Тозақ Құдайы» және тағылымды сахна өнері

Кіріспе

Ағылшын әншісі (1942 жылы туған)

Браун әртүрлі топтардың, ең белгілісі Артур Браунның Crazy World және Kingdom Come тобының жетекші әншісі болды, одан кейін әртүрлі соло мансабын және Hawkwind, The Who және Klaus Schulze тобымен ынтымақтастықтарды жалғастырды. 1960 жылдардың соңында Артур Браунның Crazy World тобының танымалдылығы соншалыққа жетті, топ Who, Jimi Hendrix, The Mothers of Invention, The Doors, Small Faces және Joe Cocker сияқты топтармен бірге концерттер өткізді. Ол The Crazy World of Arthur Brown тобының 1968 жылғы "Fire" синглімен ең көп танылды, ол Ұлыбритания және Канада сингл чарттарында бірінші орынға, ал АҚШ Billboard Hot 100 хит-парадында екінші орынға көтерілді, сондай-ақ Ұлыбританияда 2-орынға, ал АҚШ-та 7-орынға жеткен The Crazy World of Arthur Brown альбомымен де танымал болды. "Fire" синглінің сәттілігінен кейін баспасөз Браунды әннің ашылу сөзіндегі айқайға сілтеме жасай отырып, "The God of Hellfire" деп атады, бұл лақапқа осы күнге дейін қолданылып келеді. Браунның коммерциялық сәттіліктері шектеулі болғанымен және "Fire" сияқты коммерциялық жағынан сәтті жазбаны шығармағанымен, ол өзінің опералық вокал стилі, жабайы сахналық бейнесі және жиі эксперименттік идеяларының арқасында көптеген жанрлардағы музыканттарға елеулі әсер етті. Ол шок-рок пен прогрессивті рок жанрларының пионері саналады және электрондық және хэви-метал музыкасына да әсер етті. 2005 жылы Браун Classic Rock журналының "Жылдың шоумені" сыйлығын жеңіп алды, ол Лондонның Café de Paris-те өткен Classic Rock Roll of Honour Awards салтанатында марапатталды.

Тарих

Браун Уитбиде дүниеге келді, ата-анасы онда қонақ үй басқарды. Лидс қаласындағы (Йоркшир) Раундхей гимназиясын бітірген соң, Браун Лондон университеті мен Рединг университетінде философия және құқық салаларын оқыды, бірақ ол музыкаға бейімделді, Редингте оқып жүргенде алғашқы "Blues and Brown" тобын құрды.

Артур Браунның ақылсыз әлемі

Pye Records-пен келісімшартқа қол қойған кезде Браун өзінің жеке тобы – Артур Браунның Crazy World тобын құру үшін топтан кетіп қалды. Топ құрамында Винсент Крейн (Хаммонд орган және фортепиано), Драхен Тикер (барабан) және Ник Гринвуд (бас) болды. Браун ерекше өнер көрсетулерімен тез арада танымал атанды, оның ішінде күйіп жатқан металл шлемді пайдалану да болды, бұл кейде сәтсіздіктерге әкелді. Мысалы, 1967 жылы Виндзор фестиваліндегі алғашқы өнер көрсетуінде ол басына метанолға малынған коландер киді. Оның басына кездейсоқ құйылған отын өртеніп кетті; жанындағы адам Браунның басына сыра құйып, отты сөндірді, осылайша ауыр жарақат алуына жол бермеді. Жалындаған бас Артур Браунның айқын белгісіне айналды. Кейде ол өнер көрсету кезінде толығымен жалаңаштап, әсіресе 1970 жылдың шілдесінде Италияның Сицилиядағы Палермо Поп 70 фестивалінде жасады, онда оны тұтқындап, елден шығарып жіберді. Ол сахнада киетін ерекше макияжымен де көзге түсті, бұл кейінірек Алис Купер мен Kiss-тің сахналық өнерінде көрініс тапты. Әннің "I am the God of Hellfire" деген алғашқы жолы көптеген басқа туындыларда қолданылды, ең танымалсы – Prodigy-дің 1992 жылғы "Fire" әнұранында. Kingdom Come тобының үш альбомының әрқайсысының өзіндік ерекшелігі бар. Біріншісі, "Galactic Zoo Dossier", адамзаттың зоопаркта өмір сүруі және ғарыштық, діни және коммерциялық күштердің бақылауында болуы туралы күрделі концептуалды альбом болды. Екіншісі, жай ғана "Kingdom Come" деп аталады, су тақырыбына арналған, Браун төрт жыл бұрын Crazy World тобының екінші альбомының тақырыбы болады деп мәлімдеген еді. Ол біріншісіне қарағанда музыкалық жағынан дәстүрлі, әлдеқайда жеңіл болды, бірақ кейбір жерлерінде ерекшеліктер байқалды. Үшінші альбом, "Journey" (1973), Уэльстегі Rockfield студиясында жазылған, кеңістік рок альбомы болды, онда Браун ерте барабан автоматтарын пайдаланды, осылайша бірнеше барабаншыларды алмастырды. Сондай-ақ, топ 1972 жылдың 25 қыркүйегінде Джон Пилдің BBC Radio 1 шоуында Peel Session бағдарламасы үшін үш ән жазды. Бұл әсіресе "Time Captives" атты жолымен ерекше көзге түсті. Браун: "Барлық альбом барабан машинасына негізделген, және біз осы технологияны пайдаланып зерттегіміз келген көптеген идеялар бар еді. Олар қолданған барабан машинасы Bentley Rhythm Ace болды, бұл Ace Tone Rhythm Ace FR 1-дің британдық нұсқасы." Шығарылғаннан кейін көп назар алмаған "Journey" сыншылар тарапынан оң пікірлер алды. Freq тобының Алан Холмс: "Journey өз заманынан соншалықты озып кеткен, сондықтан сіз мұқабаны тексеріп, шынымен 1973 деп жазылғандығына көз жеткізуіңіз керек, 1983 емес" деді және альбом "артур Браунның шедеврі ғана емес, сонымен қатар жетпісінші жылдардың ұлы альбомдарының бірі" екенін айтты. Үш альбомның сахналық өнерінде арнайы эффекттердің, драмалық костюмдердің және түрлі-түсті театрландырылған қойылымдардың ерекше үйлесімі болды, кейде олар дау тудыратын. Браун Kingdom Come тобы құрылған кезде, мақсаты мультимедиалық тәжірибе жасау екенін мәлімдеген еді және топ әрқашан осы саясатты ұстанды. Концепциялар, музыка және театрлық қойылымдар университеттерде өте танымал болды, бірақ кең аудитория үшін тым ерекше болып көрінді. Топ 1971 жылы Англияның Сомерсет қаласында өткен Гластонбери фестивалінде өнер көрсетті және кинотеатрларда көрсетілген "Glastonbury Fayre" фильміне кірді.

By the time the Foundations had been signed to Pye Records, Brown had left the group to form his own band, the Crazy World of Arthur Brown. The band included Vincent Crane (Hammond organ and piano), Drachen Theaker (drums), and Nick Greenwood (bass). Brown quickly earned a reputation for outlandish performances, which included the use of a burning metal helmet, that led to occasional mishaps, such as during an early appearance at the Windsor Festival in 1967, where he wore a colander on his head soaked in methanol. The fuel poured over his head by accident caught fire; a bystander doused the flames by pouring beer on Brown's head, preventing any serious injury. The flaming head then became an Arthur Brown signature. On occasion he also stripped naked while performing, most notably at the Palermo Pop 70 Festival in Sicily, Italy, July 1970, where he was arrested and deported. He was also notable for the extreme make up he wore onstage, which would later be reflected in the stage acts of Alice Cooper and Kiss. The song has since seen its opening line "I am the God of Hellfire" sampled in numerous other places, most notably in the Prodigy's 1992 rave anthem "Fire". The three Kingdom Come albums each have a distinctive character. The first, Galactic Zoo Dossier, was a highly complex concept album apparently on the theme of humanity living in a zoo and being controlled by cosmic, religious and commercial forces. The second, simply titled Kingdom Come, was loosely on the theme of water, which Brown had declared four years earlier would be the subject of the second album by the Crazy World. It was musically more conventional than the first, much less heavy, though stranger in places. The third album, Journey (1973), recorded in Rockfield Studios in Wales, was a space rock album, with Brown playing an early drum machine and thereby replacing a series of drummers. The band also recorded three of its songs in a live Peel Session for the John Peel BBC Radio 1 show on 25 September 1972. This was especially noteworthy on the track "Time Captives". Brown recalled "the whole album is based around the drum machine, and we had a lot of ideas that we wanted to explore using this technology. The drum machine they used was the Bentley Rhythm Ace, the British version of the Ace Tone Rhythm Ace FR 1. Overlooked upon release, Journey has received generally positive retrospective reviews from critics. Alan Holmes of Freq said that "Journey was so far ahead of its time that you have to keep checking the sleeve to make sure that it really does say 1973 and not 1983" and that the album was "not only Arthur Brown's masterpiece, but also one of the truly great albums of the seventies." The stage acts for all three albums featured a wild mix of special effects, dramatic costumes and colourful theatrics, which were sometimes controversial. Brown had declared when Kingdom Come was formed that the intention was to create a multi media experience and the band always followed that policy. The concepts, the music and the theatrics proved very popular on the university circuit but proved too way out for a mainstream audience. The band appeared at the 1971 Glastonbury Festival in Somerset, England and featured in the Glastonbury Fayre film which was shown in cinemas.

Кейінгі мансап

Кейінгі жылдары Браун бірнеше жеке альбом шығарды. 1973 жылы ол Роберт Калверттің Captain Lockheed and the Starfighters альбомында, басқа Hawkwind мүшелерімен бірге өнер көрсеткендердің бірі болды. 1979 жылы Африкаға барып, алты ай тұрды. Ол Бурунди ұлттық оркестрін, тоғыз адамнан тұратын рок-топты басқарды, олар Джими Хендрикс әндерін және жергілікті музыканы орындады. 1980-жылдары Браун Остинге (Техас штаты) көшіп, әйелінің туған жеріне барды, және кеңес беру саласында магистр дәрежесін алды. 1987 жылдың 17 қаңтарында Браун "Fire" әнін Solid Gold телебағдарламасының "Flashback" сегментінде орындады. Бұрынғы Mothers of Invention тобының барабаншысы Джимми Карл Блэкпен бірге бірнеше жыл суретші және ағаш шеберлігімен айналысты. Браун 1996 жылы Англияға оралды. 1997 жылы ол Die Krupps неміс тобымен бірге "Fire" әнін қайта жазды, ал 1998 жылы Брюс Дикинсонның The Chemical Wedding альбомында сөзді оқып, Уильям Блейктің үш өлеңінен үзінділер оқыды және Дикинсонның "Killing Floor" музыкалық видеосында Шайтан рөлінде пайда болды. Ол Абби Роуд студиясында Pretty Things тобының S. F. Sorrow (1998) альбомын тікелей орындау барысында баяндамашы болды. Сондай-ақ ол теледидарда қонақ ретінде Kula Shaker тобының "Mystical Machine Gun" трегінде 1999 жылы бірнеше рет пайда болды. Музыкалық бағыты тағы бір рет өзгерді, ол 1999 жылы акустикалық топ құрып, Тим Роузбен бірге гастрольдік сапарға шықты. Бұл топқа кейін Стан Адлер (виолончель және бас) және Малкольм Мортимор (перкуссия) қосылып, Tantric Lover (2000) альбомын шығарды. Бірақ топтың құрамы ұзаққа созылмады, Браун гитарист Рикки Паттен және көп аспапты орындайтын Ник Пиннмен бірге жаңа топ құрды. 2002 жылы Брауннан Роберт Планттың Dreamland турнесіне қолдау көрсетуді сұрады. Осы уақытқа дейін Паттеннің орнын гитарист Крис Брайант басты. Браун бұқаралық ақпарат құралдарында көбірек таныла бастады. Оның тобы бір кезде "Giant Pocket Orchestra", кейде "Instant Flight" деп аталды. Осының арасында 2003 жылы Браун Vampire Suite (2003) альбомын шығарды, ол Big Country тобының Джош Филипс және Марк Бжезицкилерімен бірге Ian Grant's Track Records компаниясында жарық көрді. Сондай-ақ осы кезде Браунның бұрынғы альбомдары Sanctuary Records компаниясымен қайта шығарылды. 2001 және 2002 жылдары Браун Hawkwind концерттерінде бірнеше рет қонақ ретінде өнер көрсетіп, содан кейін олармен бірге қонақ вокалисті ретінде гастрольдік сапарға шықты. 2002 жылдың желтоқсан айында Hawkwind турнесінде Браунның Kingdom Come дәуірінен бірнеше әндерін, сондай-ақ Браунның Captain Lockheed and the Starfighters альбомында орындаған "Song of the Gremlin" әнін орындады; бұл Hawkwind DVD-де жазылған. Браун сонымен қатар Hawkwind-тің 2005 жылы шыққан Take Me to Your Leader студиялық альбомының екі трегінде вокал орындады. Олардың бірі - "Робертке хат" атты сөйлеу үзіндісінде Браун Роберт Калвертпен болған әңгімесін еске алады. 2007 жылы Браун мен Пинн Côte Basque лейблінде "Voice of Love" альбомын шығарды, онда бірқатар жаңа жазбалар бар. 2007 жылдың тамызында Англияның Ливс қаласында өткен концертте Браун тағы да шашын өртеп жіберді. Оты сөндіруге тырысқанда, топ мүшесі Фил Роудс та өртеніп кетті. Браун от сөндірілгеннен кейін өнер көрсетуін жалғастырды, бірақ шашының бір бөлігін жоғалтты. Ол Darkness тобының "Is It Just Me?" музыкалық видеосында діни қызметкер рөлінде пайда болды. 2009 жылы Cherry Red Records компаниясының еншілес компаниясы Lemon Recordings Браунның бұрынғы альбомдарын қайта шығаруды бастады, және 2010 жылдан бастап олардың бауырлас лейблі Esoteric Recordings компаниясы осы жұмысты жалғастырды. 2010 жылы Браун Глэстонбери фестивалінде Glade сахнасында өнер көрсетті. 2011 жылдың 10 маусымында, 69 жасқа толуына бірнеше күн қалғанда, ол Лондонның Королева Елизавета залында Ray Davies Meltdown Festival-де өнер көрсетті, онда ол Z Star-ды дуэт орындауға шақырды. Алты аптадан кейін, тағы да Лондонда, ол High Voltage Festival-де өнер көрсетті; концерт жазылып, (тек винилде) The Crazy World of Arthur Brown Live at High Voltage альбомы ретінде шығарылды. 2012 жылы Браун мен Рик Паттен "The Magic Hat" альбомын, сондай-ақ Мэтт Ховарттың сол тақырыптағы комиксін шығарды. 2013 жылы PledgeMusic платформасындағы сәтті науқанның нәтижесінде Браун Льюестегі юртасында жазылған Zim Zam Zim альбомын шығарды. 2018 жылы Браун Hawkwind тобының Ұлыбританиядағы турнесінің алғашқы бес күнінде қонақ вокалисті ретінде өнер көрсетті. 2019 жылдың сәуір айында Браунның 2019 жылдың маусымынан басталатын "The Royal Affair Tour" турнесіне Карл Палмердің ELP Legacy тобына қонақ вокалисті ретінде қосылатыны хабарланды. ELP Legacy тобының бұл турнедегі өнернамасында Браун өзінің "Fire" әнін, сондай-ақ Emerson, Lake & Palmer тобының "Knife Edge" және "Karn Evil 9: 1st Impression, Part 2" әндерін орындады. 2022 жылдың 29 наурызында Артур Браунның жаңа альбомы "Long Long Road" деп аталатын альбомы оның 80 жасқа толуына орай 2022 жылдың 24 маусымында шығарылатыны туралы хабарланды.

In later years, Brown released several solo albums. In 1973, he was one of the performers on Robert Calvert's album Captain Lockheed and the Starfighters, together with a number of other Hawkwind members. Also, In 1979 he moved to Africa and lived there for six months. He directed the Burundi National Orchestra, a nine piece rock group that played Jimi Hendrix songs and local music. In the 1980s, Brown moved to Austin, Texas, where his wife came from, and obtained a master's degree in counselling. On 17 January 1987, Brown performed "Fire" on the "Flashback" segment of the television programme Solid Gold. Together with former Mothers of Invention drummer Jimmy Carl Black, he also became a painter and carpenter for some years,

Brown returned to England in 1996. In 1997, he re recorded "Fire" with German band Die Krupps, while in 1998, he provided a spoken word performance on Bruce Dickinson's The Chemical Wedding album, reading a portion of three poems by William Blake, and appeared as Satan in Dickinson's music video for "Killing Floor". He was narrator for the Pretty Things' live performance of their album S. F. Sorrow (1998) at Abbey Road Studios. He also appeared on television, guesting on Kula Shaker track "Mystical Machine Gun" several times during 1999. A further change of musical direction occurred, when he formed an acoustic band and went on tour with Tim Rose in 1999. This band then added Stan Adler (cello and bass) and Malcolm Mortimore (percussion) and produced the album Tantric Lover (2000). However, the lineup did not last, and Brown put a new band together with guitarist Rikki Patten and multi instrumentalist Nick Pynn. In 2002, Brown was asked to support Robert Plant on his Dreamland Tour. By now Patten had been replaced by guitarist Chris Bryant. Brown was getting some more media exposure now. His band was briefly called the Giant Pocket Orchestra, and also Instant Flight. In the middle of this, in 2003, Brown released Vampire Suite (2003), an album with Josh Philips and Mark Brzezicki of the band Big Country, released on Ian Grant's Track Records. Also around this time, Brown's back catalogue was re released by Sanctuary Records. In 2001 and 2002, Brown made several guest appearances at live Hawkwind concerts, subsequently touring with them as a guest vocalist. On their December 2002 tour, Hawkwind played several songs by Brown from the Kingdom Come era, along with "Song of the Gremlin", which Brown had sung on Captain Lockheed and the Starfighters; this was documented on the Hawkwind DVD Out of the Shadows. Brown also provided vocals on two of the tracks on Hawkwind's studio album Take Me to Your Leader, released in 2005. One is the spoken word "A Letter to Robert", where Brown recalls a conversation with Robert Calvert. In 2007, Brown and Pynn released Voice of Love on the Côte Basque record label, featuring a number of original recordings. In August 2007, during a concert in Lewes, East Sussex, England, Brown once again set fire to his own hair. While trying to extinguish the flames, Phil Rhodes, a member of the band also caught fire. Brown carried on after the fire was put out; he had however lost a few chunks of hair. He appeared as a priest in the video for the Darkness song, "Is It Just Me?". In 2009, a roll out re release of Brown's back catalogue was commenced by Cherry Red Records' subsidiary Lemon Recordings and continued from 2010 onwards on their sister label Esoteric Recordings. In 2010, Brown played a set at the Glastonbury Festival in the Glade. On 10 June 2011, days before his 69th birthday, he played at the Ray Davies Meltdown Festival at the Queen Elizabeth Hall, London where he invited Z Star to duet with him. Six weeks later, again in London, he played the High Voltage Festival; the gig was recorded and released (on vinyl only) as The Crazy World of Arthur Brown Live at High Voltage. In 2012, Brown and Rick Patten released The Magic Hat alongside a comic of the same title by Matt Howarth. In 2013, as the result of a successful pledge campaign on PledgeMusic, Brown released the album Zim Zam Zim, recorded in his yurt in Lewes. In 2018, Brown was a guest vocalist on the first five dates of Hawkwind's UK tour. In April 2019, it was announced that Brown would join Carl Palmer's ELP Legacy as guest vocalist on "The Royal Affair Tour", starting in June 2019. ELP Legacy's sets on this tour included Brown providing vocals on his signature song "Fire", as well as on the Emerson, Lake & Palmer songs "Knife Edge" and "Karn Evil 9: 1st Impression, Part 2." On 29 March 2022 it was announced that the new Arthur Brown album, titled Long Long Road, would be released on his 80th birthday, 24 June 2022.