Кіріспе

Үш музыканттың тобы музыкалық термин Музыкада трио (итальян тілінен алынған) келесілердің кез келгені: үш орындаушы үшін композиция немесе үлкен шығармалардағы үш музыкалық бөлім, үштік форманың ортаңғы бөлімі (осылай аталады, өйткені 17-ғасырдағы негізгі бидің екі нұсқасы арасында пайда болатын екінші немесе орта биді қою практикасы үш аспап үшін) үш аспаптан немесе үшеудің композицияларын орындайтын дауыстардан тұратын ансамбль.

Құрамы

Үштік - үш орындаушы немесе музыкалық бөлімдер үшін жасалған композиция. Шығармаларға барокколық трио сонаталар, үш бөлімді хорлық шығармалар және үш аспап үшін шығармалар жатады. 17 - 18 ғасырдың басында кең тараған трио-сонатада екі әуендік аспап бассо-контуиомен бірге орындалады. Бірақ бассо-контуитоны әдетте екі аспап (әдетте виолончель немесе бас-виола және клавесин сияқты клавиатуралы аспап) ойнайды, сондықтан трио-сонаталарды орындау әдетте төрт музыкантты қамтиды. Алайда, Bach-тің орган сонаталары немесе триолары, BWV 52530 екі қол мен бір жұп аяқ үшін, сондай-ақ екі орындаушы үшін, оның скрипка сонаталары, скрипка сонаталары және флейта сонатасы сияқты, клавесинисттің оң қолы мелодиялық бөлімді орындайтын, бір орындаушы үшін мысалдар бар. Вокальдық музыкада сүйемелдемелі немесе сүйемелдемелі терзет термині кейде "триоға" қарағанда артық қолданылады.

Нысан

17 ғасырдан бастап трио негізгі бидің екі нұсқасы арасында пайда болатын екінші немесе ортаңғы биді сипаттау үшін қолданылды. Бұл екінші би бастапқыда трио деп аталды, өйткені 17-ғасырдағы практика үш аспап үшін ұпайға ие болды, ал кейінгі мысалдар трио деп аталады, тіпті олар көп сандаған бөліктерге қатысы болса да. Бахтың Бранденбург концерті No 1 (1721) - екі обой мен фагонда, сондай-ақ екі мүйіз және үш обойдың бірігіп ойнаған үшінші бөлігі бар бастапқы практикаға кешіктірілген сілтеме.