Иоганн Себастьян Бахтың «Музыкалық құрбан» (BWV 1079) шығармалар жинағы. Фридрих Ұлының тақырыбы негізінде жазылған канондар, фугалар мен музыкалық туындылар. Бахтың тамаша шығармасы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иоганн Себастьян Бахтың композициялар жинағы
Collection of compositions by Johann Sebastian Bach
«Музыкалық құрбан» (немісше: Musikalisches Opfer немесе Das Musikalische Opfer), BWV 1079 – Иоганн Себастьян Бахтың клавишті канондары мен фугаларынан және басқа да музыкалық шығармаларынан тұратын жинақ. Олардың бәрі Ұлы Фридрихтің (Пруссия королі Фридрих II) оған берген бір музыкалық тақырыпқа негізделген, және оған арналған. Олар 1747 жылдың қыркүйегінде жарық көрді. Алты дауысты фуга – Ricercar a 6, бүкіл туындының ең биік нүктесі саналады, музыка зерттеушісі Чарльз Розен оны тарихтағы ең маңызды фортепиано туындысы деп атады (ішінара, ол алғашқылардың бірі болғандықтан). Бұл рицеркар кейде «Пруссиялық фуга» деп те аталады, бұл атауды Бах өзі қолданған.
The Musical Offering (German: Musikalisches Opfer or Das Musikalische Opfer), BWV 1079, is a collection of keyboard canons and fugues and other pieces of music by Johann Sebastian Bach, all based on a single musical theme given to him by Frederick the Great (King Frederick II of Prussia), to whom they are dedicated. They were published in September 1747. The Ricercar a 6, a six voice fugue which is regarded as the high point of the entire work, was put forward by the musicologist Charles Rosen as the most significant piano composition in history (partly because it is one of the first). This ricercar is also occasionally called the Prussian Fugue, a name used by Bach himself.
Тарих
Жинақтың бастауы Бах пен Фридрих II-нің 1747 жылғы 7 мамырдағы кездесуіне барып тіреледі. Патшаның Потсдамдағы резиденциясында өткен бұл кездесуге Бахтың ұлы Карл Филипп Эммануэль сондағы сарай музыканты болып жұмыс істегендіктен себеп болды. Фридрих Бахқа бірнеше жыл бұрын ойлап табылган фортепианоны көрсеткісі келді, ол аспапты Готфрид Сильберманн жасап жатқан тәжірибелік аспаптардың бірі болатын. Фридриктің Потсдамдағы сарайына жоспарланған сапары алдында, импровизациялау шеберлігімен әйгілі Бах Фридриктен үш дауысты фуганы импровизациялау үшін ұзақ және күрделі музыкалық тақырып алды. Бах оны орындады, бірақ Фридрих одан сол тақырыпта алты дауысты фуганы импровизациялауды талап етті. Бах оған нотаға түсіріп, кейін патшаға жіберуі керектігін айтты. Алайда Бах басқа тақырыпты таңдап, бұрынғыдай толықтай экспромтпен, дәл сол виртуоздықпен алты дауысты фуганы орындады, бұл қатысушылардың барлығын қатты таң қалдырды. Осы кездесуден кейін төрт ай өткен соң Бах осы тақырыпқа негізделген шығармалар жинағын жариялады, ол қазір "Музыкалық сыйлық" деп белгілі. Бах шығарманың атына "Regis Iussu Cantio Et Reliqua Canonica Arte Resoluta" (патшаның бұйрығымен ән және қалғаны канондық өнермен шешілген) деп жазды, оның әрбір сөзінің бас әрпінен "ricercar" деген сөз шығады, ол сол кездегі танымал музыка жанры еді.
The collection has its roots in a meeting between Bach and Frederick II on May 7, 1747. The meeting, taking place at the king's residence in Potsdam, came about because Bach's son Carl Philipp Emanuel was employed there as court musician. Frederick wanted to show the elder Bach a novelty, the fortepiano, which had been invented some years earlier. The king owned several of the experimental instruments being developed by Gottfried Silbermann. During his anticipated visit to Frederick's palace in Potsdam, Bach, who was well known for his skill at improvising, received from Frederick a long and complex musical theme on which to improvise a three voice fugue. He did so, but Frederick then challenged him to improvise a six voice fugue on the same theme. Bach answered that he would need to work the score and send it to the king afterwards Bach instead chose a different theme and, again completely extempore, executed a six voice fugue on it with the same virtuosity as he had done the three voice one, greatly impressing all in attendance. Four months after the meeting, Bach published a set of pieces based on this theme which we now know as The Musical Offering. Bach inscribed the piece "Regis Iussu Cantio Et Reliqua Canonica Arte Resoluta" (the theme given by the king, with additions, resolved in the canonic style), the first letters of which spell out the word ricercar, a well known genre of the time.