Кіріспе
Ричард Кит Соренсон (28 тамыз 1924 - 9 қазан 2004) - АҚШ-тың теңіз жауынгері. 1944 жылы 1 ақпаннан 2 ақпанға дейінгі түнде Кваджалейн атоллінде теңіз жауынгерлерінің қонуы кезінде ерлігі үшін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Құрмет медалімен марапатталған. Ол Батан шайқасында қолға түскен америкалық оқ-дәрілердің бір бөлігі болған жапон гранатасына өзін лақтырып, бес әскери-теңізші жолдасының өмірін құтқарды. Гранаттың сынықтары оның жамбасын, жамбасын, оң қолы мен оң аяғын жарып тастағанымен, ол әрекетінен аман қалды. Екінші дүниежүзілік соғыста 27 жауынгер-деңгейші өз жауынгерлерінің өмірін құтқару үшін гранаталарға лақтырылған, Соренсон тірі қалған төрт жауынгердің бірі болды. Құрмет медалімен марапатталған Ричард Буш, Джеклин Х. Лукас және Карлтон Р. Ру басқа үш аман қалған. Жарақаттан айыққаннан кейін Соренсон 1946 жылы сержант дәрежесімен әскери қызметтен босатылғанға дейін теңізшілер корпусында қызмет етуді жалғастырды. 1947 жылы резервке қосылды. Ол майстер-сержант дәрежесіне жетіп, 1953 жылы теңізшілер корпусының офицері болып тағайындалды және 1955 жылға дейін корпуста болды.
Өмірбаян
Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагері АҚШ-тың әскери-теңіз флотының ұлы, Соренсон Миннесота штатының Анока қаласында дүниеге келген. Ол 1942 жылы орта мектепті бітірді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Соренсон 1942 жылы 13 желтоқсанда теңіз жауынгерлері корпусына кірді. 1943 жылы қаңтарда Калифорния штатының Сан-Диего қаласында әскери-теңіз жауынгерлерін даярлау үшін әскери-теңіз жауынгерлер корпусының штаб-пәтерінде жұмыс істеді. 1943 жылы сәуірде ол М ротасына, 3-ші батальонға, 24-ші теңізшілер сапына, Пендлтон лагеріне қосылды, онда ол 1944 жылы 11 қаңтарда Маршалл аралдарындағы Кваджалейнге жүзуден бұрын қарқынды даярлықтан өтті. Соренсон өзінің батальонымен 1944 жылдың 1 ақпанында Кваджалейннің Намур қаласында қоныс аударды. Сол шабуылдың алғашқы күні ол жарақаттанып, құрмет медалімен марапатталды. Бір жапондық жауынгер түнгі қақтығыстан кейін өз жасағының ортасына граната лақтырып жіберді. Соренсон гранатаға лақтырылып, жарылыстың толық күшін алды. Бір дәрігер артерияның қирағанын байлап, ауыр жараларды жауып тастады, содан кейін Соренсон Гавайиге жеткізілді. Алты айда алты рет операция жасады. Соренсон мамыр айына дейін Перл-Харборда ауруханада жатты, содан кейін Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы АҚШ-тың әскери-теңіз ауруханасына ауыстырылды. 1944 жылдың ортасында оған бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде осындай құрметке ие болған аурухананың командирі капитан Джоэл Бундан Құрмет медалі берілетінін айтты. 1944 жылдың 19 шілдесінде, бірінші сыныпты жекеменшікке көтерілгеннен кейін бір ай өткен соң, Соренсонға сол кезде Тынық мұхит департаментіне қолбасшылық еткен генерал-майор Джозеф С. Феган Құрмет медалін табыс етті. Шілдеде ауруханадан босатылған Соренсонға Миннеаполис әскери-әуе станциясындағы теңізшілер авиациясына жіберілді, онда ол тамыз айында капрал дәрежесіне көтерілді. Келесі айда ол Чикагодағы Орталық рекрутинг бөлімшесінің штаб-пәтеріне тағайындалды және сержант дәрежесіне көтерілді. Ол 1945 жылдың қыркүйегінде Чикагодан Сент-Луистегі Midwestern Recruiting Division-ге ауыстырылды және сол бөлімге қосылған кезде Солтүстік Дакотадағы Фаргодағы теңізшілер корпусының штабында қызмет етті. Сол жерден ол Иллинойс штатындағы Ұлы көлдерге жіберілді, ол жерден 1946 жылы 23 ақпанда босатылды.
Азаматтық өмір; теңізшілер корпусына оралу
Азаматтық өмірге оралғаннан кейін Соренсон Миннеаполистегі және Миннесота штатының Александрия қаласындағы ардагерлер әкімшілігінің байланыс өкілі болып жұмыс істеді. Ол сонымен қатар колледжвиллдегі Сент-Джон университетінде оқыды, 1947 жылы 10 шілдеде теңізшілер корпусының резервінде болды. 1950 жылы 17 қарашада белсенді қызметке қайта шақырылды және келесі үш жыл бойы Миннеаполистегі теңізшілер корпусының штаб-пәтерінде болды. 1951 жылы мамыр айында штаб-сержант, ал 1953 жылы маусым айында майстер-сержант болып тағайындалды. 1953 жылдың қарашасында екінші лейтенант болып тағайындалғаннан кейін, ол Вирджиния штатының Квантико қаласындағы теңіз әскерлері мектебінде оқуға жіберілді. Соренсон кейін 1954 жылдың қыркүйегінде бірінші лейтенант болып тағайындалған Пэндлтон лагерінде 7-ші инженерлік батальонының көмекші жабдықтау офицері болып қызмет етті. Ол 1955 жылдың қаңтарында Пендлтон лагерінде 2-ші ауыстыру батальонына ауыстырылды, ал наурыз айында 3-ші инженерлік батальонға, 3-ші теңіз дивизиясына шетелге жіберілді. Сол бөлімде ол Жапонияда және Окинавада қызмет етті. Сол жылдың қараша айында Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін, ерікті түрде сержант дәрежесіне оралғаннан кейін босатылды.
Теңіз әскерінен кейінгі мансап
1955 жылы теңіз жауынгерлер корпусынан кеткеннен кейін, Соренсон 1957 жылға дейін ардагерлер басқармасында жұмыс істеді. Келесі 10 жыл бойы ол сақтандырушы болып жұмыс істеді, бірақ кейін В.А. Ол 1985 жылы Невада штатының және Калифорнияның тоғыз округіне арналған ардагерлер істері директоры болып зейнеткерлікке шыққанға дейін В.А. қатарында болды. Азамат ретінде Соренсон өз қауымдастығында белсенді болды, ол United Way директорлар кеңесінде, аймақтық скаут кеңесі мен Navy League директорлар кеңесінде қызмет етті. Соренсон 80 жасында Невада штатының Рино қаласында қайтыс болды. Оның артында әйелі мен бес баласы қалды. Ол Минесотадағы Форт Снеллинг ұлттық зиратында әскери құрметпен жерленді.
Ескерткіш
Соренсон - солтүстік-шығыс Твин-Ситиден келген үш Миннесота құрмет медалі иелерінің бірі, олардың есімдері Анока округі ардагерлерінің ескерткішінде орналасқан. Басқалары - Ричард Э. Краус және Джеймс Д. Ла Белл.