Кіріспе
Перулік Пуэнте Пидра ауданы Лима провинциясының 43 ауданының бірі болып табылады. Ол қаланың солтүстігінде орналасқан.
Тарих
Инка империясы дәуірінде Топа Инка Юпанки үкіметі кезінде Чилон өзенінің аңғарындағы жағалаудағы қаланы жаулап алғаннан кейін, ол Тауахантинсуйоның кеңейуін күшейту үшін Императорлық армияның өтуін жеңілдету үшін көпірлер мен жолдар салуды тапсырды. Осылайша, қазіргі аудан астанасы орналасқан жерде орналасқан арықта өте үлкен тас пайда болады, ол инка дәуірінде батпақтарды кесіп өтуге арналған, бұл таулар арқылы Тамбо Ингаға және Ла Энсенадаға қарай жолдарды алып, Инка көпірімен Чильон өзенінен өтуге мүмкіндік берді. Инкалар испандықтардың жақындап келе жатқанын білгенде, олар көпірлер мен жолдарды қиратып, үлкен тас арықтың түбінде қалды. Ла-Энсенададағы Инка көпірі Вице-корольдікте қайта салынған және 1998 жылы Эль-Ниньо құбылысына байланысты жарылды. Саздықтар құрғаған сайын, құрғақ бөлік шөппен қапталды; Бұл сол кездегі Копакабана иесі Дона Франсиска де Агилар грамадальдерді сатып алуға себеп болды. Сол сәттерде атақты тас көпір қызметін жалғастырды, тіпті қадамнан секіруден секіруге дейін жасалды; өйткені батпақтар екінші жағына өтуді болдырмады, сондықтан бұл батпақты және адам тұрмайтын аймақ республикалық кезеңде "Пуэнте Пидра" деген атау алды және бақшалар мақта және қант шашағы өнімі үшін жұмысшылардың көп санын қажет еткен кезде. 1870 жылы Лимадан Анконға дейінгі темір жол салынды, ал сол жерде "Пуэнте Пидра станциясы" деп аталатын станция салынды. Айналасында ауыл пайда болып, ауыл шаруашылығымен айналысатын адамдар батпақтарды құрғатып, шөптесін алқаптарды өнімді аймақтарға айналдырды. 1906 жылы итальяндық Тома Марсано Перу үкіметінен суару жобасы деген сылтаумен грамадальдерді беруді сұрады. Бұл кезде оның қарсыласы Копакабананың иесі Ригоберто Молина болды. Марсано өз кезегінде Копакабана билігінің батысында орналасқан осы жерлерге иелік етуді талап етті, өйткені бұл жер Вице-корольдік кезеңнен бері Лима муниципалитетіне тиесілі екенін білген. Тұрғындар сот процесі арқылы Тома Марсаноға қарсы шығып, жерді иеленуде бас сауғалады, оны үлкен күш-жігермен ауыл шаруашылығына қызмет етуге жеткізді. 1918 жылы Томас Марсано Копакабана фермасын заңды түрде сатып алды және оны толық иеленуге тырысқанда, Марсано бейбіт шаруаларды құлатуға немесе оларға қорлықпен айыптауға тырысады. Содан кейін тұрғындар Тома Марсаноның иеленуіне кедергі келтірді және 1921 жылдың 20 қаңтарында олар "Пуэнте Пидра қауымдастығының мүшелері қоғамын" құрды, ал кейін Хуан Лекарос басқарған қауымдастық Марсаноны соттады. 1922 жылы Легуианың Онцениумы кезінде күрес ең үлкен жеңіске жетті: Пюенте Пидра жерін иемдену туралы заң жарияланып, қазіргі иелері иелері деп жарияланды. Аудан 1927 жылы 14 ақпанда No. 5675-ші, ескі Карабайльо ауданынан бөлініп шығады. Осылайша, Карабайльо ауданы өзінің ең маңызды үйін, Вентанильяның теңіз жолағын, теміржол вокзалын, қант зауытын және әртүрлі хасиндаларды жоғалтады. Кейін, 60-шы жылдарға дейін батыс бөлігінде Вентанилья қаласы құрылды, ол ақыры 1969 жылы Қарулы Күштердің Революциялық үкіметінде Лимадағы Вентанилья округін құрды, бірақ бірнеше күннен кейін ол Кальяо конституциялық провинциясына қосылды, бастапқы аумағының жартысынан астамын жоғалтты.
Экономика
Жеке және шетелдік инвестициялардың "бумы" болғаннан кейін Independencia, San Martin de Porres, Los Olivos және Comas, Puente Piedra ауданы енді қосылды. Бұл әлеуметтік аудан, туристік нысан және коммерциялық мүмкіндік ретінде қайта ашылуға дайын, ол жобаланған және Коно-Нортедегі ең дамыған аудандардың бірі болу жолында. Ауданның төменгі бөлігінде демалыс аймақтары, бассейндер мен компрестерлер орналасқан. Ортасында Хуамантанга және Трес Регион сияқты базар аймағы орналасқан. Запаллаль аймағында, сондай-ақ астанада және Сан-Педро-де-Карабайльоға баратын жолда сауда-саттық көп. "FAMESA" қорғаныш пен жарылғыш заттары зауыты орталық аймақта орналасқан, ол 1980 жылы (үлкен жарылыс), 1983 және 2009 жылдардағы оқиғаларға қарамастан жұмыс істеуін жалғастыруда. Ал оңтүстік аймақта Campo Fe және Parque del Recuerdo сияқты түрлі зираттар бар.
Елтаңба
1930 жылдары бірінші герб пайда болды, ол дөңгелек пішіндес және сары түстегі фонға, екі қолды ұстаған суретті қамтиды, төменгі жағында Чилон өзені мен Вентанилья теңізін бейнелейтін кейбір сызықтар бар, ал екі жағында темір жолдар мен Панамерикан тас жолы. Оның шетінде: "Пуэнте де Пьедрас и де Амистад", ал төменгі жағында "Собре лас агвас" деп жазылған. 1950 жылдары ең ұзақ өмір сүрген жаңа қалқан пайда болды, оның жоғарғы жағында Гермес қалқаны болды, ал оның ішінде қант фермасы мен әділдік таразылары бейнеленген. 2004 жылға дейін созылып, Милтон Хименестің (ол кезде Sí Cumple партиясынан) кетіп, Реннан Эспинозаның (ол кезде ресми Peru Posible партиясынан) келгеннен кейін жаңа логотип жасалды, бірақ бұл жолы жасыл және сары түстермен, бұл қалқан күн сәулелерін алатын өсімдік пен жолды үйдің бейнесі. Монзонды сайлағаннан кейін және Хименестің қайтып оралғаннан кейін аудан Лима қаласының гербін өзінің гербі ретінде қабылдайды.
After the departure of Milton Jimenez (at that time from the Sí Cumple party), and the arrival of Rennan Espinoza (at that time from the official Peru Posible party), a new logo was created, but this time with the colors green and yellow, this shield consists of on a plant that receives the sun's rays and an image of a house with a path. After the election of Monzon and the subsequent return of Jimenez, the district takes the coat of arms of the city of Lima as its coat of arms.
География
Оның ауданы 71,18 шаршы шақырым, халқының саны 200 000-нан асады.