Кіріспе
Оки аралдарының тарихы - Рихард Гордон Смиттің 1918 жылғы "Ежелгі ертегілер және Жапонияның халық аңыздары" кітабында кездесетін жапондық халықтық әңгіме. Оки аралдарында орналасқан Токионы Токио - бұл қуғын-сүргінге ұшыраған самурайдың қызы, ол қыз-келіншектерді құрбандыққа шалуды талап еткен зұлым теңіз жындысын өлтірді. Йофун нуси мен Отокойо туралы оқиғаны Ричард Гордон Смит 1918 жылы жарық көрген "Ежелгі ертегілер және Жапонияның халық аңыздары" деген кітапта жазған. Әңгімеде Йофунэ Нуси - Оки аралдарының бірінің жағалауында теңізде тіршілік ететін жәндік. Ол жылына бір рет бір қыздың құрбандығын талап етті. Токойо есімді батыл қыз құрбандыққа шалынатын қыздың орнына теңізге түсіп, ешнәрседен бейхабар жынды жеңеді. Ол сондай-ақ абыройлы адамды қайғыға батырған, сол арқылы қарғысты жойған қарғысқа ұшыраған ағаш мүсінді табады.
A Story of Oki Islands is a supposed Japanese folk story found in Richard Gordon Smith's 1918 book Ancient Tales and Folk Lore of Japan. Set in the Oki Islands located in the Sea of Japan, the story portrays Tokoyo as the daughter of an exiled samurai who slew a malevolent sea monster that demanded the sacrifice of virgin maidens. The story of the Yofune nushi and O tokoyo was recorded by Richard Gordon Smith in the book Ancient Tales and Folk Lore of Japan, published in 1918. In the story, Yofune nushi is a monster, living in the sea near the coast of one of the Oki Islands. It demanded a tribute of a virgin once a year. A brave girl, called Tokoyo, dives into the sea instead of the girl intended as an offering and defeats the unsuspecting monster. She also finds a cursed wooden idol that was causing a nobleman grief, thereby lifting the curse.
Токойо мен Йофуненуши
Смиттің тарихы Токойоны Шима түбегіндегі (Исе провинциясының бөлігі) Орибе Шима есімді самурайдың он сегіз жасар қызы ретінде анықтаумен басталады, оны 14-ші ғасырдың басында Жапонияның Камакура шогунатының билеуші регенті Ходжо Такатоки Оки аралдарына жерлендірді. Әкесін іздеуге бел буған Токойо Оки аралдарынан алыс емес Акасаки деген жерге сапар шегеді. Ол балықшылардан оны сол жаққа алып баруларын өтінгенмен, олар бәрі де одан бас тартты, өйткені сол жерге айдалғандарға баруға тыйым салынған еді. Алайда Токио бұған батылынан түспей, кемеге мініп, аралдарға барады да, түнді жағада өткізді. Келесі күні таңертең ол балықшыны кездестіріп, одан әкесінің кім екенін сұрады. Балықшы ештеңе білмейтінін айтып, өзінің қайда екені туралы басқалардан сұрамауын ескертті. Кішкентай ғибадатханаға келіп, Токойо Буддадан әкесін табуға көмектесуін сұрап, кейін оған жақындады. Ол қыздың жылау дыбысынан оянды, және ол қызды жардың шетінде алып бара жатқан он бес жасар қызды және діни қызметкерді көруге қарап тұрды. Токойо қызды тез құтқарып алды. Содан соң діни қызметкер теңіз астында тұратын Иофунэ Нуши есімді зұлым камиді қанағаттандыру үшін қызды құрбандыққа шалатынын түсіндірді, ол жыл сайын жас қызды құрбандыққа шалуды талап етті. Токойо қыздың орнын басып, діни қызметкерге қыздың әкесіне жазылған хатты берді. Содан кейін ол ата-бабаларының пышағын алып, тістерінің арасына түйіп, теңізге секіріп түсті. Теңіз түбінде Токойо әкесін жер аударыған Ходзо Такатокидің ағаш мүсіні орналасқан үлкен үңгір тапты. Ол оны су бетінде ұстап, өзімен бірге алып шығады деп ойлап, оны өзіне байлап, қайта жүзе бастайды. Ол үңгірден шықпас бұрын, оған үлкен, жарық жылан тәрізді жәндік (Yofuné Nushi) қарсы шығады. Токойо қорқыныштан арылып, алдымен оның көзіне пышақ салады, содан кейін оны соқыр етеді, содан кейін оны өлтіруге қол жеткізгенше, аяусыз шабуылдайды. Содан кейін ол Такатаки мүсіні мен Йофунэ Нушидің өлі денесімен бірге су бетінде болды. Токойоның ерлік іс-әрекеті туралы хабар тарады, ақырында Такатокидің құлағына жетті, ол кезде беймәлім аурудан зардап шегіп жүрген еді, бұл мүсіннің қарғысына себеп болған, сонымен қатар жәндікті Иофунэ Нуши пайда болды. Тәкәтокидің бұйрығы бойынша, Орибе Шима босатылды. Әкесі мен қызы қуана-қуана туған қалаларына оралды. Әңгіме Йофунэ Нушидің сүйегі Токойо түнде болған ғибадатханаға (Токойоның "Теңіз жыланының қабірі" деп аталатын жыртқышқа қарсы жеңісін еске алу үшін тағы бір ғибадатхана салынды) жерленгенін атап өтумен аяқталады, ал Такатокидің мүсіні Камакурадағы ғибадатханаға көшірілді.
Әңгіменің шынайылығы
Йофун нуси және оның пәк қыздар туралы сұрақтары, оның орнындағы жынды өлтіру және қазынаны табу жапондық әріптестерінен гөрі еуропалық айдаһарларды немесе Беовульфті еске салады. Бұл әңгімені растайтын жапондық дереккөздер жоқ сияқты, ал Ричард Гордон Смит өзі әңгіменің алғы сөзінде оны тексермегенін және оның шынайылығына кепілдік бермейтінін атап өтті.