Кіріспе

Еуропа Альптеріндегі геологиялық құрылым Австроалпілік шатырлар - Еуропа Альптеріндегі геологиялық шатырлар. Альптерде үш осындай үйме бар, олардың австроалпілік жапырақтары құрылымы жағынан басқа екеуінің үстінде (яғни олар басқа екеуінің үстінен ілінеді). Аустроалпина атауы Оңтүстік Альпі дегенді білдіреді, өйткені бұл түскілер негізінен Шығыс Альпі тауларында (Констанция көлі мен Комо көлі арасындағы алптар). Австроалпілік шүберектер Еуропалық тақтаға көтерілген бұрынғы Апулия немесе Адриатика тақтасының материалдарынан тұратындықтан, олар аллохтон шүберектері деп аталады. Басқа жапырақтармен салыстырғанда, олар төменгі деңгейдегі метаморфизмге ұшырады, бұл оларды олар демалатын Пеннин жапырақтарынан анық ажыратады.

Литологиялар

Австроалпілік шелфтер - бұрынғы континенттік шельфтің және Апулия немесе Адриатика плитасының континенттік беткейінің бөлшектері. Бұл фрагменттерде континенттік жер қойнауындағы тау жыныстары, сондай-ақ осы ортада жиналған шөгінді тау жыныстары бар. Жер асты тау жыныстары жер қыртысындағы бастапқы тереңдігіне байланысты метаморфизмге ұшырады, бірақ Австроалпийлік шатырларда Альпійлік метаморфизм (яғни Альп тауларының пайда болуына байланысты метаморфизм) өте төмен дәрежеде. Жер асты тау жыныстары түпкі тереңдігіне байланысты көкшілден амфиболитке дейін болуы мүмкін. Олар палеозойлық шисталар және (парагнесстер) Варриска және Терциар дәуірлерінің граниттерімен араластырылған. Бұл жертөле жынысының үстіне перм және мезозойдың шөгінді және жанартаулық жыныстары орналасты. Жайық теңіз әктастары көп, бұл әктастар қазір Шығыс Альптердің солтүстік бөлігіндегі тау тізбектерін құрайды, сондықтан олар бірге Солтүстік әктас Альптер деп аталады. Кейде, әктас тас доломитке айналады, мысалы Австрияның Salzkammergut және Германияның Allgäu аймағында. Арнайы бірлік - бұл Грейвак аймағы, Австрия Альпі арқылы шығыс-батысқа қарай белдеуін құрайтын палеозойлық метаморфозалық шөгінді жыныстар тобы. Greywacke аймағы Солтүстік Ағаш тауларының мезозойлық тау жыныстары мен Орталық Шығыс Альп тауларының австроалпілік және пениндтік жертөлелік тау жыныстары арасында пайда болады. Стратиграфикалық тұрғыдан алғанда, сұр жол аймағы қалың болуы мүмкін. Бұл литологиялардың барлығы бүктеліп, ілгері жылжытылды, сондықтан жертөледегі тау жыныстары шөгінділердің үстінен және керісінше кездеседі.

Географиялық орны

Швейцарияда австроалпілік шұңқырлар эрозияға ұшырап, бірнеше оқшауланған шұңқырлар ғана қалды. Швейцарияның қалған бұл тау жыныстарының Австриядағыдан өзге тектоникалық және метаморфтық тарихы бар, сондықтан олар әрқашан австроалпілік тау жыныстарының бөлігі болып саналмайды. Ал Австрияда Австрия альпілік таулар алқаптары елдің басым бөлігін алып жатыр, бірақ бірнеше терезелер, мысалы, Hohe Tauern және Engadin терезелері ғана сақталған.

Эо-альпілік орогендік фазаның іздері

Алп тауларының төменгі және ортаңғы үшінші кезеңінде пайда болуына дейін австроалпілік тау жыныстары тағы бір деформация кезеңін бастан кешірді: креда дәуірінде болған тау құрылысының Эоалпилік кезеңі. Метаморфтық дәреже шығысқа, оңтүстік-шығысқа қарай артады, сондықтан батыс-солтүстік-батыс бағытта іздер аз қатаңданады. Швейцарияның батысында бұл оқиғаны тану мүмкін емес. Алайда Австрияда Эо Альпілік экогит линзалары Хоге Тауэрн терезесіне жақын орналасқан. Эо-альпілік кезеңді кейде Альпілік орогенездің ең ерте кезеңдері ретінде қарастырады. Алайда таудың алғашқы пайда болуынан кейін тектоникалық тақталар бір-бірінен алыстады. Келесі фаза 50 млн. жыл өткен соң пайда болды, сондықтан оқиғалар бір-бірімен байланысты емес деп қарастырылады.