Кіріспе

Географиялық аймақ, бірнеше геологиялық жағынан байланысты тауларды қамтиды.

Тау тізбегі немесе төбе тізбегі – бір сызық бойында орналасқан және жоғары жерлермен байланысқан таулар немесе төбелердің тізбегі. Тау жүйесі немесе тау белдеуі – әдетте орогенезден туындаған, пішіні, құрылымы және бағыты ұқсас тау жоталарының тобы. Тау тізбектері әртүрлі геологиялық процестер арқылы қалыптасады, бірақ Жердегі маңыздыларының көпшілігі тектоникалық плиталардың нәтижесі болып табылады. Тау тізбектері Күн жүйесіндегі көптеген планеталық денелерде де кездеседі және олар көптеген құрлық планеталарының қалыпты ерекшелігі болуы мүмкін. Тау тізбектері әдетте таужоталар немесе тау өткелдері мен жазықтармен бөлінеді. Бір тау тізбегіндегі жеке таулардың геологиялық құрылымы немесе петрологиясы міндетті түрде бірдей болмайды. Олар әртүрлі орогендік көріністер мен террандардың – мысалы, итеру тақталары, көтерілген блоктар, бүктеліс таулары және жанартаулық формалардың қосындысы болуы мүмкін, нәтижесінде әртүрлі тау жыныстары пайда болады.

Негізгі диапазондар

Жер бетіндегі геологиялық жағынан жас тау жоталарының көпшілігі Тынық мұхитының алау шеңберімен немесе Альпид белдеуімен байланысты. Тынық мұхитының алау шеңбері Оңтүстік Американың Анд тауларын қамтиды, Солтүстік Американың Кордильерасы, Алеут таулары арқылы, Камчатка түбегі, Жапония, Тайвань, Филиппин, Папуа-Жаңа Гвинея арқылы Жаңа Зеландияға дейін созылады. Анд таулары ұзын және әлемдегі ең ұзын тау жүйесі деп есептеледі. Альпид белдеуі Оңтүстік Еуразияда 15 000 км-ге созылады, теңіздік Оңтүстік-Шығыс Азиядағы Жавадан бастап Батыс Еуропадағы Иберия түбегіне дейін, Гималай, Қарақорым, Хиндукуш, Альборз, Кавказ және Альп тауларын қамтиды. Гималай тауларында әлемдегі ең биік таулар орналасқан, соның ішінде Эверест тауы да бар. Осы екі жүйеден тыс тау жоталарына Арктикалық Кордильера, Аппалачи, Ұлы Бөліс жотасы, Шығыс Сібір, Алтай, Скандинавия, Цинлинг, Батыс Гат, Виндхья, Бирранга және Анамит жотасы жатады. Егер тау жотасының анықтамасы су асты тауларын да қамтитын болса, онда Океан қырқасы Жердегі ең ұзын, үздіксіз тау жүйесін құрайды, оның ұзындығы .

Климат

Тау жоталарының орналасуы климатқа, мысалы, жаңбыр не қарға әсер етеді. Ауа массалары таулардың үстінен көтерілгенде, ауа салқындап, орографиялық жауын-шашын (жаңбыр немесе қар) пайда болады. Ауа жел соқпайтын беткейге түскенде, ол қайта жылынады (адиабатикалық градиент бойынша) және ылғалдың көп бөлігінен айырылғандықтан құрғақ болады. Көбінесе, жел соқпайтын беткейде жаңбыр көлеңкесі пайда болады. Осының салдарынан, Анд таулары сияқты ірі тау жоталары континенттерді ерекше климаттық аймақтарға бөліп жатады.

Эрозия

Таулар эрозия күштерінің әсерінен үнемі тозып, құлауға ұшырайды. Эрозияға ұшыраған таулардың жанындағы алқаптар шөгінділермен толады, олар көміліп, шөгінді тау жыныстарына айналады. Таулар көтеріліп жатқанда эрозия процесі жүреді, нәтижесінде таулар төменгі төбелер мен жазықтарға дейін тозып кетеді. Колорадо штатындағы Скалисті таулардың ерте кайнозойлық дәуірдегі көтерілуі осыған мысал. Көтерілу кезінде шамамен 10000 фут (3048 метр) биіктіктегі, негізінен мезозойлық шөгінді қабаттары таудың өзегінен эрозия арқылы алынып, шығысқа қарай Ұлы жазықтарға құм мен саз ретінде таратылды. Бұл тау жыныстары тау жотасының белсенді түрде көтерілуі кезінде алынып тасталды. Осылайша, таудың өзегінен мұндай үлкен массаның алынуы, аймақ алынған салмаққа изостатикалық жауап ретінде түзетілген кезде, одан әрі көтерілуге себеп болды. Өзендер дәстүрлі түрде таулардың эрозиясының басты себебі деп есептеледі, олар тау жыныстарын кесіп, шөгінділерді тасымалдайды. Компьютерлік модельдеу көрсеткендей, тау белдеулері тектоникалық белсенділіктен белсенді емес күйге ауысқанда, судағы абразивті бөлшектердің және көшкіндердің азаюына байланысты эрозия жылдамдығы төмендейді.

Жерден тыс "Монтес"

Басқа планеталар мен Күн жүйесінің табиғи серіктеріндегі таулар, соның ішінде Ай, көбінесе оқшауланған және негізінен соқтығысулар сияқты процестер арқылы қалыптасады, бірақ Жердегілерге ұқсас тау жоталарының (немесе "Монт") мысалдары да бар. Сатурнның айы Титан мен Плутон ерекшеленеді, олардың үлкен тау тізбектері негізінен тау жыныстарынан емес, мұздан тұрады. Мысалдарға Титанның Митрим Монтесі мен Дум Монтесі, ал Плутонның Тензинг Монтесі мен Хиллари Монтесі жатады. Жерден басқа кейбір тас планеталарында да тау жыныстарынан тұратын тау жоталары бар, мысалы, Венерадағы Максвелл Монтесі Жердегі кез келген таудан биік, ал Марстағы Тартар Монтесі. Юпитердің айы Иода тектоникалық процестердің нәтижесінде пайда болған тау жоталары бар, олардың ішінде Буосаул, Дориан, Хииака және Эубоя Монтесі бар.