Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кайзерсхайм императорлық аббатшылығы (немісше Reichsstift Kaisersheim немесе Kloster Kaisersheim) - Германияның Бавариядағы Кайзерсхайм (қазіргі Кайшейм) қаласында орналасқан цистерциан монастыры. Киерсхайм Киелі Рим империясының 40 өзін-өзі басқарушы императорлық аббатханаларының бірі болғандықтан, іс жүзінде тәуелсіз мемлекет болды. Оның абысы Императорлық диетада орын және дауыс алды, онда ол Швабия прелаттарының орындығында отырды. 1802 жылы шіркеу секуляризацияланған кезде, шіркеу аумағы 136 шаршы шақырымға созылып, 9500 10 000 адам тұрады.
The Imperial Abbey of Kaisersheim (German:Reichsstift Kaisersheim or Kloster Kaisersheim), was a Cistercian monastery in Kaisersheim (now Kaisheim), Bavaria, Germany. As one of the 40 odd self ruling imperial abbeys of the Holy Roman Empire, Kaisersheim was a virtually independent state. Its abbot had seat and voice at the Imperial Diet where he sat on the Bench of the Prelates of Swabia. At the time of its secularisation in 1802, the Abbey covered 136 square kilometers and has 9,500 10,000 subjects.
Тарих
Монастырьға Генрих II, Лехсгемунд графы (1142 жылы қайтыс болған) және оның әйелі Лиутгард негізін қалады. Генрих графтың алғашқы жер сыйлығы 1133 жылы жасалды; негізге алу жарғысы 1135 жылдың 21 қыркүйегінде жасалған. Бірінші шіркеу 1183 жылы Аугсбург епискобымен бағышталды, бірақ 1286 жылы өрттен зақымданды, ал 1352 және 1387 жылдар аралығында жаңа ғимарат бағышталған кезде толықтай қайта салынған. Құрылтай жарғысы жаңа монастырға иммунитетті және зайырлы биліктен тәуелсіздікті кепілдік берді, бірақ 1327 жылы Лехсгемунд графтарының жойылуынан кейін олардың аумақтары бастапқы шарттарды құрметтеуге дайын болмаған Грайсбахтың Виттельсбах графтарына өтті. 1346 жылы аббатхана император Карл IV-ден жарғыға енгізілген құқықтарды растауды алғанымен, императорлық аббатхана (Reichstift) деп жарияланды, Виттельсбахтар оны құрметтеуге бейім болмады. 1505 жылы Пфальц-Нойбург аймағы құрылды, оған Грайсбах графтығының құқықтары, соның ішінде Кайшеймге қатысты аумақтық құқықтар мұрагерлікке түсті. Реформация кезінде Нойбург герцогы және Палатиндік курфюрст Отто Генридің протестантизмге айналуы аббатхананың таратылуынан қорқыныш тудырды, бірақ бұл қауіп көп ұзамай өтті. Ақырында, 1656 жылы сол кездегі аббат Георг IV Мюллер Пфальц-Нойбург герцогы Филиппен келісімге келді, бұл аббатхананың императорлық тікелейлігі (Reichsfreiheit) құрметтеледі. Бұл талап етілген кезде император әскеріне әскер ұсыну міндетін жүктеді, және осы күннен бастап аббатханада шамамен 80 адамнан тұратын аздаған сарбаздар орнықты. Ғимараттар 1720 жылдары барокко стилімен күрделі қайта құрудан өтті. 1802 жылы баварияны секуляризациялау кезінде аббатхана таратылды, оның активтерін бавар мемлекеті алды. Үй-жайлар алдымен әскери мақсаттар үшін, кейіннен жер аударылған бавариялық францискандар үшін пайдаланылды. 1816 жылдан бастап ғимарат түрме ретінде пайдаланылды, ал қазір Justizvollzugsanstalt Kaisheim орналасқан. Кейзер залы мен кітапхана ерекше сәулет қызығушылығын туғызады. Шығыс қанатта, Кайзер қанаты деп аталатын, Bayerisches Strafvollzugsmuseum 1989 жылдан бері тұрақты көрмені көрсетеді.
The monastery was founded by Henry II, Count of Lechsgemünd (d. 1142) and his wife Liutgard, and was a daughter house of Lucelle Abbey in Alsace. Count Henry's initial gift of the land was made in 1133; the foundation charter was dated 21 September 1135. The first church was dedicated in 1183 by the Bishop of Augsburg, but was damaged in a fire in 1286, and re built in its entirety between 1352 and 1387, when the new building was dedicated. The foundation charter guaranteed the new monastery immunity and independence from secular powers, but on the extinction of the Counts of Lechsgemünd in 1327, their territories passed to the Wittelsbach Counts of Graisbach, who were unwilling to honour the original terms. Although in 1346 the abbey succeeded in obtaining from the Emperor Charles IV a confirmation of the rights included in the charter, and was declared an Imperial abbey (Reichstift), the Wittelsbachs were not inclined to honour it. In 1505, the territory of Pfalz Neuburg was created, which inherited the rights of the County of Graisbach, including territorial rights over Kaisheim. During the Reformation, the conversion of Otto Henry, Duke of Neuburg and Elector Palatine, to Protestantism, led to fears the abbey would be dissolved, although this danger soon passed. Finally, in 1656 the then abbot George IV Müller reached agreement with Duke Philip of Pfalz Neuburg that the abbey's Imperial immediacy (Reichsfreiheit) would be respected. This carried with it the obligation however to provide troops to the imperial army when required, and from this date onwards the abbey had to accommodate a small standing force of soldiers of some 80 men. The buildings underwent a major re building in the 1720s in the Baroque style. In 1802, the abbey was dissolved in the secularisation of Bavaria, and its assets taken by the Bavarian state. The premises were at first used for military purposes, later as accommodation for the displaced Bavarian Franciscans. From 1816, the buildings have been used as a prison, and now house the Justizvollzugsanstalt Kaisheim. The Kaiser's Hall and the library are of particular architectural interest. In the east wing, known as the Kaiser's wing, the Bayerisches Strafvollzugsmuseum has displayed the permanent exhibition Behind Bars since 1989.